معنی،توضیح و ترجمه انگلیسی سوره های قرآن به همراه "فهرست موضوعی"
موضوعات قرآن مجيد(تكميلي)
 (ناس - 114)(فلق - 113)(اخلاص – 112) (مسد- 111) (نصر- 110)(كافرون- 109)
(كوثر- 108)(ماعون- 107)(قريش- 106) (فيل- 105)(همزه- 104)(عصر- 103)
(تكاثر- 102)(قارعه-101)(عاديات- 100)(زلزال- 99)(بينه- 98)(قدر- 97)(علق- 96)
تين- 95)(شرح- 94)(ضحي - 93)(ليل- 92)(شمس- 91)(بلد- 90)(فجر- 89)
(غاشيه- 88)(اعلي- 87)(طارق- 86)(بروج- 85)(انشقاق- 84) (مطففين- 83)
 (انفطار- 82) (تكوير- 81) (عبس- 80) (نازعات- 79) (نباء- 78) (قيامت- 75)
(آل عمران- 3)(بقره- 2)(حمد- 1)
(شماره آیه: شماره سوره) )

1.           دنيا
1.1.         ازنگاه كلي
1.1.1.           آفرينش دنيا(32-27: 79)(16-10: 78)
1.1.2.           ارجحيت آخرت به دنيا (4: 93)(17: 87)
1.1.3.           اطاعت محض ازخدا(37: 78)
1.1.4.           انتخاب دنيا(16: 87)
1.1.5.           برگزيدگان خدا(42و33: 3)
1.1.6.           تباهي اعمال(22و21: 3)(217: 2)
1.1.7.           تمام شدن كاردنيا(210: 2)
1.1.8.           رحمت خدا(251: 2)
1.1.9.           زينت دنيا(14: 3)
1.1.10.   مالكيت دنيا(37: 78)
1.2.         كتاب(29: 78)(213و177: 2)
1.2.1.           انجيل
1.2.1.1.       جداكننده حق از باطل(4: 3)
1.2.1.2.       نزول انجيل(3: 3)
1.2.1.3.       هدايت(4: 3)
1.2.2.           تورات
1.2.2.1.       تصديق تورات(50: 3)
1.2.2.2.       جداكننده حق از باطل(4: 3)
1.2.2.3.       صحف موسي(19و18: 87)
1.2.2.4.       نزول تورات(3: 3)
1.2.2.5.       هدايت(4: 3)
1.2.3.           زبور
1.2.4.           صحف
1.2.4.1.       برتري آخرت(19و18: 87)
1.2.4.2.       ضمانت بقاي نوشته ها(3-98)
1.2.4.3.       نوشته هاي پاك(2- 98)
1.2.5.           قرآن
1.2.5.1.       حراست ازقرآن
1.2.5.1.1.  بيان وتوضيح قرآن(19: 75)
1.2.5.1.2.  پاك كردن صحيفه قرآن(16و15: 80)
1.2.5.1.3.  جمع كردن قرآن(17: 75)
1.2.5.1.4.  خواندن قرآن(18و17: 75)
1.2.5.1.5.  كلام خدا(7: 3)
1.2.5.1.6.  لوح محفوظ(22: 85)
1.2.5.2.       حروف مقطعه(1: 3)(2:1)
1.2.5.3.       عظمت قرآن
1.2.5.3.1.  آيات متشابه(7: 3)
1.2.5.3.2.  آيات محكم(7: 3)
1.2.5.3.3.  اهميت دادن به آيات(231: 2)
1.2.5.3.4.  باحكمت(58: 3)
1.2.5.3.5.  بدون هيچ شك(2: 2)
1.2.5.3.6.  تصديق كننده(3: 3) (101: 2)
1.2.5.3.7.  جداكننده حق از باطل(4: 3) (185: 2)
1.2.5.3.8.  حقانيت قرآن(62و3: 3) (252: 2)
1.2.5.3.9.  دلايل روشن(185و99: 2)
1.2.5.3.10.                   عدم امكان ساخت سوره مشابه(24و23: 2)
1.2.5.3.11.                   قرآن باشكوه(21: 85)
1.2.5.3.12.                   موعظه(231: 2)
1.2.5.3.13.                   نوشته هاي باارزش(14و13: 80)
1.2.5.3.14.                   هدايت وبشارت(97: 2)
1.2.5.4.       قرائت قرآن
1.2.5.4.1.  احترام هنگام قرائت(21: 84)
1.2.5.5.       قسم
1.2.5.5.1.  آسمان(5: 91)(11و1: 86)(1: 85)
1.2.5.5.2.  اسبان تندرو(5-1: 100)
1.2.5.5.3.  انجير(1: 95)
1.2.5.5.4.  پدر(3: 90)
1.2.5.5.5.  جفت وتاق(3: 89)
1.2.5.5.6.  خورشيد(1: 91)
1.2.5.5.7.  روز(1: 93)(2: 92)(3: 91)
1.2.5.5.8.  روزقيامت(1: 75)
1.2.5.5.9.  روزموعود(2: 85)
1.2.5.5.10.                   زمين(6: 91)(12: 86)
1.2.5.5.11.                   زيتون(1: 95)
1.2.5.5.12.                   ستاره(1: 86)
1.2.5.5.13.                   شاهد(3: 85)
1.2.5.5.14.                   شب(2: 93)(1: 92)(4: 91)(4و2: 89)(17: 84)(17: 81)
1.2.5.5.15.                   شفق(16: 84)
1.2.5.5.16.                   صبح(18: 81)
1.2.5.5.17.                   عصر(1: 103)
1.2.5.5.18.                   فجر(1: 89)
1.2.5.5.19.                   فرزند(3: 90)
1.2.5.5.20.                   كوه طور(2: 95)
1.2.5.5.21.                   ماه(2: 91)(18: 84)
1.2.5.5.22.                   مخفي شونده(16و15: 81)
1.2.5.5.23.                   مشهود(3: 85)
1.2.5.5.24.                   مكه(3: 95)(1: 90)
1.2.5.5.25.                   نروماده(3: 92)
1.2.5.5.26.                   نفس(7: 91)(2: 75)
1.2.5.6.       قياس در قرآن
1.2.5.6.1.  آفرينش آدم وعيسي(ع)(59: 3)
1.2.5.6.2.  بزرگ وبزرگتر(219و217: 2)
1.2.5.6.3.  شب قدر وماههاي سال(3: 97)
1.2.5.6.4.  غلام مومن ومرد مشرك(221: 2)
1.2.5.6.5.  فتنه وقتل(217: 2)
1.2.5.6.6.  كنيز مومنه وزن مشرك(221: 2)
1.2.5.7.       مثلهاي قرآني
1.2.5.7.1.  آتش گرفتن باغ(266: 2)
1.2.5.7.2.  باران ورعدوبرق درتاريكي(19: 2)
1.2.5.7.3.  بارسنگين كمرشكن(3و2: 94)
1.2.5.7.4.  بارش برباغ(265: 2)
1.2.5.7.5.  برگشت از پاشنه پا(143: 2)
1.2.5.7.6.  به هم خوردن تعادل(275: 2)
1.2.5.7.7.  بي ايماني(93: 2)
1.2.5.7.8.  پاسخ از راه دور(171: 2)
1.2.5.7.9.  پرده برچشمها(7: 2)
1.2.5.7.10.                   پروانه پراكنده(4: 101)
1.2.5.7.11.                   پشم زده شده(5: 101)
1.2.5.7.12.                   پشه(26: 2)
1.2.5.7.13.                   تسليم وجه(112: 2)
1.2.5.7.14.                   حركت درشب هنگام رعدوبرق(20: 2)
1.2.5.7.15.                   خاموش شدن آتش(17: 2)
1.2.5.7.16.                   خريد دنيا به بهاي آخرت(86: 2)
1.2.5.7.17.                   خوشه (261: 2)
1.2.5.7.18.                   دستگیره محکم(256: 2)
1.2.5.7.19.                   رنگ خدا(138: 2)
1.2.5.7.20.                   زمين پرازطلا(91: 3)
1.2.5.7.21.                   زيرانداز(22: 2)
1.2.5.7.22.                   سرپناه(22: 2)
1.2.5.7.23.                   سنگ صاف(264: 2)
1.2.5.7.24.                   سود تجارت اعمال(16: 2)
1.2.5.7.25.                   غبارروي دل(14: 83)
1.2.5.7.26.                   غلاف(88: 2)
1.2.5.7.27.                   قلب مريض(10: 2)
1.2.5.7.28.                   كاه نيمه جويده(5- 105)
1.2.5.7.29.                   لباس (187: 2)
1.2.5.7.30.                   مراقبت از گياه(37: 3)
1.2.5.7.31.                   مزرعه(223: 2)
1.2.5.7.32.                   مهربرگوش(7: 2)
1.2.5.7.33.                   مهربرقلب(7: 2)
1.2.5.7.34.                   ناشنوا، لال، كور(171و18: 2)
1.2.5.7.35.                   نفروختن به بهاي اندك(41: 2)
1.2.5.7.36.                   نفوذآب درسنگ(74: 2)
1.2.5.8.       نزول قرآن
1.2.5.8.1.  شب قدر(5-1: 97)
1.2.5.8.2.  ماه رمضان(185: 2)
1.2.5.8.3.  نزول يكباره قرآن (1: 97)
1.2.6.           كتاب مبين
1.3.         آسمان
1.3.1.           آفرينش آسمان(18: 88) (29-27: 79)(12: 78)(164و117و29: 2)
1.3.2.           باران(11: 86) (164و22: 2)
1.3.3.           تسليم بودن موجودات(83: 3)
1.3.4.           تعداد آسمانها(12: 78)(29: 2)
1.3.5.           جوزمين(22: 2)
1.3.6.           حكومت آسمانها(9: 85)(107: 2)
1.3.7.           قسم(5: 91) (11و1: 86)
1.3.8.           مالكيت موجودات(284و255و116: 2)
1.3.9.           وسعت آسمانها(255: 2)
1.4.         ستارگان
1.4.1.           آفرينش ستارگان(29: 79)
1.4.2.           ستاره تابان(3-1: 86)
1.5.         خورشيد
1.5.1.           آفرينش خورشيد(13: 78)
1.5.2.           قسم (1: 91)
1.6.         زمين
1.6.1.           آب
1.6.1.1.       باران(25: 80)(14: 78) (164و22: 2)
1.6.2.           آفرينش زمين(20: 88) (32-30: 79)(7: 78)(164و117و29: 2)
1.6.3.           احياءزمين(164: 2)
1.6.4.           اطاعت ازخدا درقيامت(5و4- 99)
1.6.5.           امكان زندگي كردن (22: 2)
1.6.6.           تسليم بودن موجودات(83: 3)
1.6.7.           جانشيني خدا درزمين(30: 2)
1.6.8.           حكومت زمين(9: 85) (107: 2)
1.6.9.           خشكي
1.6.10.   شكاف درزمين(12: 86)
1.6.11.   فساد قبل ازآدم(ع) (30: 2)
1.6.12.   قسم(6: 91)(12: 86)
1.6.13.   مالكيت موجودات(284و255و116: 2)
1.6.14.   مكانهاي خاص
1.6.14.1.                        بابل(102: 2)
1.6.14.2.                        صفاو مروه(158: 2)
1.6.14.3.                        عرفات(198: 2)
1.6.14.4.                        كعبه
1.6.14.4.1.                   تغيير قبله(150و149و144: 2)
1.6.14.4.2.                   ساخت كعبه(127: 2)
1.6.14.4.3.                   عبادت خدا(3: 106)
1.6.14.4.4.                   محل امن(125: 2)
1.6.14.4.5.                   محل تجمع(125: 2)
1.6.14.5.                        كوه طور
1.6.14.5.1.                   قسم(2: 95)
1.6.14.5.2.                   به هوا رفتن(93و63: 2)
1.6.14.6.                        مسجدالحرام
1.6.14.6.1.                   اخراج اهالي(217: 2)
1.6.14.6.2.                   تغيير قبله(150و149و144: 2)
1.6.14.6.3.                   حرمت شكني(191: 2)
1.6.14.7.                        مشعرالحرام(198: 2)
1.6.14.8.                        مصر(61: 2)
1.6.14.9.                        مكه
1.6.14.9.1.                   اقامت پيامبر اكرم(2: 90)
1.6.14.9.2.                   شهرامن(3: 95)
1.6.14.9.3.                   قسم(1: 90)
1.7.         گياهان
1.7.1.           انجير(1: 95)
1.7.2.           انگور(28: 80)(266: 2)
1.7.3.           باغهاي انبوه(30: 80)(16: 78)
1.7.4.           تقديرآفرينش چراگاه(5و4: 87)
1.7.5.           درخت خرما(29: 80) (266: 2)
1.7.6.           رويش گياهان(31-25: 80)(16-14: 78)(22: 2)
1.7.7.           زيتون(1: 95)(29: 80)
1.7.8.           سبزي(28: 80)
1.7.9.           مرتع(31: 80)
1.7.10.   ميوه(31: 80)(266و22: 2)
1.8.         جانوران
1.8.1.           ابابيل(5-1: 105)
1.8.2.           اسب(1: 100)
1.8.3.           الاغ(259: 2)
1.8.4.           بوزينه(65: 2)
1.8.5.           پروانه(4: 101)
1.8.6.           پشه(26: 2)
1.8.7.           دام
1.8.7.1.       چراگاه(31: 80)
1.8.7.2.       كالاي دام(32: 80)(33: 79)
1.8.8.           شتر(17: 88)
1.9.         انسان
1.9.1.           آفرينش انسان
1.9.1.1.       امكانات زندگي
1.9.1.1.1.  تصرف درزمين(6: 78)
1.9.1.1.2.  كالا (32: 80)(33: 79) (14: 3) (36: 2)
1.9.1.2.       ايجادشمائل دررحمها(6: 3)
1.9.1.3.       بهترين قوام(4: 95)
1.9.1.4.       تركيب(7: 82)
1.9.1.5.       تعادل(7: 82)
1.9.1.6.       تقديرآفرينش انسان(22-19: 80) (36: 2)
1.9.1.7.       تاثيرژن برفرزندان(223: 2)
1.9.1.8.       توازن (7: 91)(7: 82)(38: 75)
1.9.1.9.       ثبت اعمال(11: 82)(29: 78)
1.9.1.10.                        چشم وزبان ولب(9و8: 90)
1.9.1.11.                        خلقت از مني(7-5: 86)(19و18: 80)(37: 75)
1.9.1.12.                        خون بسته(2: 96)(38: 75)
1.9.1.13.                        زوج(8: 78)(39: 75)
1.9.1.14.                        شاهداعمال(12: 82)
1.9.1.15.                        مسيرمعنوي آفرينش(6-4: 95)(10-7: 91)(10: 90)(13: 85)
(36: 75)
1.9.1.16.                        نگهبان نفس(4: 86)(10: 82)
1.9.2.           ويژگي هاي انسان
1.9.2.1.       آزمايش تنگدستي(16: 89)
1.9.2.2.       آزمايش تكريم(15: 89)
1.9.2.3.       آگاهي به ناسپاسي به خدا(7: 100)
1.9.2.4.       آگاهي ازنفس خود(14: 75)
1.9.2.5.       آگاهي ازيگانگي خدا(22: 2)
1.9.2.6.       اختياردرانتخاب(39: 78)
1.9.2.7.       افسوس اتلاف مال(6: 90)
1.9.2.8.       اكراه از جنگيدن(216: 2)
1.9.2.9.       امت واحد(213: 2)
1.9.2.10.                        بدترين آفريده(6: 98)
1.9.2.11.                        بهترين آفريده(7: 98)
1.9.2.12.                        پيمودن راه دشوار(18-11: 90)
1.9.2.13.                        تاثيراعمال(174و81: 2)
1.9.2.14.                        تشابه قلوب(118: 2)
1.9.2.15.                        تفاوت داشتن مرد وزن(36: 3)
1.9.2.16.                        تفرق درتلاش(4: 92)
1.9.2.17.                        تلاش خسته كننده(6: 84)
1.9.2.18.                        حدود تكليف(233: 2)
1.9.2.19.                        حکمت(269: 2)
1.9.2.20.                        حماقت كردن(130: 2)
1.9.2.21.                        خيانت به نفس(187: 2)
1.9.2.22.                        دوست داشتن شديد خيردنيا(8: 100)(20: 75)
1.9.2.23.                        زيانكاربودن(2: 103)
1.9.2.24.                        سقوط به درجات پايين(5: 95)
1.9.2.25.                        سنگين بودن اطاعت(143و45: 2)
1.9.2.26.                        ظرفیت تکلیف(286: 2)
1.9.2.27.                        طغيان وسركشي كردن(7و6: 96)
1.9.2.28.                        عامل رسوائي(85: 2)
1.9.2.29.                        عدم درك كامل خير وشر(232و216: 2)
1.9.2.30.                        غرور(6: 82)
1.9.2.31.                        غفلت ازآخرت(21: 75)
1.9.2.32.                        غفلت ازتقدير(5: 90)
1.9.2.33.                        قلب گناهکار(283: 2)
1.9.2.34.                        قلب مريض(7: 3)
1.9.2.35.                        گذران زندگي(19-16: 84)
1.9.2.36.                        گناه مستمر(5: 75)
1.9.2.37.                        گول زدن نفس خود(15و14: 75)
1.9.2.38.                        لغزش (209: 2)
1.9.2.39.                        مسئوليت اعمال(141و139و134: 2)
1.9.2.40.                        ناسپاسي نسبت به خدا(6: 100)(17: 80) (243: 2)
1.9.2.41.                        نفس مطمئنه(30- 27: 89)
1.9.2.42.                        نفس ملامتگر(2: 75)
1.9.2.43.                        نفهميدن زنده بودن شهداء(154: 2)
1.9.2.44.                        همنشيني با رنج(4: 90)
1.9.3.           صالحين(پرهيزكاران)
1.9.3.1.       خصوصيات صالحين(پرهيزكاران)
1.9.3.1.1.  اطمينان به كلام خدا(285و26: 2)
1.9.3.1.2.  افرادخجسته(18: 90)
1.9.3.1.3.  اميد به رحمت خدا(218: 2)
1.9.3.1.4.  انجام كارهاي خوب(3: 103) (7: 98) (6: 95) (11: 85) (25: 84)  

   (57: 3)(277و228و207و177و82و62و25: 2)
1.9.3.1.5.  اندوهگين نشدن(277و112و62و38: 2)
1.9.3.1.6.  انفاق كردن(17: 3)(3: 2)
1.9.3.1.7.  اهل بهشت(41و40: 79)(82: 2)
1.9.3.1.8.  اهميت دادن به نماز(277و177و3: 2)
1.9.3.1.9.  ايمان داشتن
1.9.3.1.9.1.  اقراربه ايمان(16: 3)
1.9.3.1.9.2.  ايمان به آخرت(40: 78) (281و177و62و4: 2)
1.9.3.1.9.3.  ايمان به پيامبران(285و177: 2)
1.9.3.1.9.4.  ايمان به خدا(285و256و177و62: 2)
1.9.3.1.9.5.  ايمان به غيب(3: 2)
1.9.3.1.9.6.  ايمان به فرشتگان(285و177: 2)
1.9.3.1.9.7.  ايمان به قرآن(177و4: 2)
1.9.3.1.9.8.  ايمان به كتب پيشين(285و4: 2)
1.9.3.1.9.9.  دستور ايمان آوردن(186: 2)
1.9.3.1.9.10.                    زيانكارنشدن(3: 103)
1.9.3.1.9.11.                    محققان(7: 3)
1.9.3.1.10.                   برائت ازكافرين(6-1: 109)
1.9.3.1.11.                   برتري بركافرين(55: 3)(212: 2)
1.9.3.1.12.                   برنده(9: 91) (15و14: 87)(11: 85)(189و5: 2)
1.9.3.1.13.                   بهترين آفريده(7: 98)
1.9.3.1.14.                   پاداش اعمال(6: 95)(25: 84)( 57و15: 3)

(277و223و112و110و103و85و82و62و25: 2)
1.9.3.1.15.                   پرهيزكارترين افراد(20-17: 92)
1.9.3.1.16.                   پرهيزكاري كردن(12: 96)(5: 92)(9: 91) (14: 87)

(76: 3) (283و187و183و179و177و103و63: 2)
1.9.3.1.17.                   پيمودن راه دشوار(18-11: 90)
1.9.3.1.18.                   ترسانده نشدن(277و112و62و38: 2)
1.9.3.1.19.                   حضوردرنمازجماعت(43: 3)
1.9.3.1.20.                   حق گرائي(3: 103)
1.9.3.1.21.                   دادن زكات (277و177: 2)
1.9.3.1.22.                   درمسيرهدايت بودن(11: 96)
1.9.3.1.23.                   دوست داشتن شديد خدا(165: 2)
1.9.3.1.24.                   راست گفتن(17: 3) (177: 2)
1.9.3.1.25.                   سجده كردن(43: 3)
1.9.3.1.26.                   سخن نيكوبا مردم(263و83: 2)
1.9.3.1.27.                   صبركردن (3: 103)(17: 90) (17: 3)    

              (177و157-155و153و45: 2)
1.9.3.1.28.                   طلب آمرزش در سحر(17: 3)
1.9.3.1.29.                   قانتين(43و17: 3) (238: 2)
1.9.3.1.30.                   کفربه طاغوت(256: 2)
1.9.3.1.31.                   مهرباني كردن(17: 90)
1.9.3.1.32.                   نيكي به پدرومادر(83: 2)
1.9.3.1.33.                   نيكي كردن(195و189و177و83: 2)
1.9.3.1.34.                   وفاي به عهد(76: 3)(177و80و40: 2)
1.9.3.1.35.                   هدايت با قرآن(26و2: 2)
1.9.3.1.36.                   هدایت به نور(257: 2)
1.9.3.2.       پيامبران(177: 2)
1.9.3.2.1.  ازنگاه كلي
1.9.3.2.1.1.  اختلاف درجه(253: 2)
1.9.3.2.1.2.  حمايت از فرستادگان خدا(81: 3)
1.9.3.2.1.3.  دعوت نكردن به غيرخدا(80و79: 3)
1.9.3.2.1.4.  عدم اختلاف(84: 3)(285: 2)
1.9.3.2.1.5.                       وابستگي خانوادگي
1.9.3.2.1.5.1.                    زكريا ويحيي(ع) (39: 3)
1.9.3.2.1.5.2.                    عمران ومريم(ع)(39: 3)
1.9.3.2.1.5.3.                    نوح وآل ابراهيم وآل عمران(ع)(34: 3)
1.9.3.2.1.6.  هدف رسالت پيامبران(19و18: 79)(213و136: 2)
1.9.3.2.2.  آدم(ع)
1.9.3.2.2.1.  جانشيني خدادرزمين(30: 2)
1.9.3.2.2.2.  تعليم همه اسماء(31: 2)
1.9.3.2.2.3.  سجده فرشتگان(34: 2)
1.9.3.2.2.4.  اقامت خوش(35: 2)
1.9.3.2.2.5.  همسرآدم(38و36و35: 2)
1.9.3.2.2.6.  درخت ممنوعه(36و35: 2)
1.9.3.2.2.7.  اخراج ازبهشت(38و36: 2)
1.9.3.2.2.8.  بخشش خدا(37: 2)
1.9.3.2.3.  ابراهيم (ع)
1.9.3.2.3.1.  ابراهيمي بودن(68: 3)
1.9.3.2.3.2.  استدلال قدرت خدا(258: 2)
1.9.3.2.3.3.  اهل بهشت(130: 2)
1.9.3.2.3.4.  دعا(129-126: 2)
1.9.3.2.3.5.  صحبت با خدا(260و131و126و124: 2)
1.9.3.2.3.6.  عبادت خدا(133: 2)
1.9.3.2.3.7.  عهدبا خدا(125: 2)
1.9.3.2.3.8.  قرباني كردن(124: 2)
1.9.3.2.3.9.  مشرك نبودن(67و65: 3) (135: 2)
1.9.3.2.3.10.                    مقام امامت(124: 2)
1.9.3.2.3.11.                    وصيت(132: 2)
1.9.3.2.4.  اسحاق (ع)
1.9.3.2.4.1.  عبادت خدا(133: 2)
1.9.3.2.5.  اسماعيل (ع)
1.9.3.2.5.1.  دعا (129-127: 2)
1.9.3.2.5.2.  عبادت خدا(133: 2)
1.9.3.2.5.3.  عهدبا خدا(125: 2)
1.9.3.2.6.  داود(ع)
1.9.3.2.6.1.  حكومت وحكمت(251: 2)
1.9.3.2.6.2.  قتل جالوت(251: 2)
1.9.3.2.7.  زكريا(ع)
1.9.3.2.7.1.  دعا(39و38: 3)
1.9.3.2.7.2.  صحبت بافرشتگان(41-39)
1.9.3.2.7.3.  كفالت مريم (ع)(37: 3)
1.9.3.2.8.  عيسي (ع)
1.9.3.2.8.1.  تصديق تورات(50: 3)
1.9.3.2.8.2.  حلال كردن بعضي محرمات(50: 3)
1.9.3.2.8.3.  حواريون(53و52: 3)
1.9.3.2.8.4.  روح القدس(253و87: 2)
1.9.3.2.8.5.                       صحبت با خدا(55: 3)
1.9.3.2.8.6.                       مريم (ع)
1.9.3.2.8.6.1.                    دعاي مادر مريم (ع)(37-35)
1.9.3.2.8.6.2.                    صحبت مريم (ع) با فرشتگان            

   (48-45و43و42: 3)
1.9.3.2.8.6.3.                    كفالت مريم (ع)(44و37: 3)
1.9.3.2.8.7.  معجزات عيسي(ع)(49و46: 3)
1.9.3.2.9.  محمد(ص)
1.9.3.2.9.1.  تغيير قبله (150-142: 2)
1.9.3.2.9.2.  جنگ هاي محمد(ص)
1.9.3.2.9.2.1.                    ذات السلاسل(5-1: 100)
1.9.3.2.9.3.  دستورمستقيم به محمد(ص)
1.9.3.2.9.3.1.                    اطاعت نكردن ازديگران(19: 96)
1.9.3.2.9.3.2.                    برپائي نماز(2: 108)
1.9.3.2.9.3.3.                    بشارت به صالحين(25: 2)
1.9.3.2.9.3.4.                    پناه دادن يتيم(6: 93)
1.9.3.2.9.3.5.                    تذكردادن(21: 88)(9: 87)
1.9.3.2.9.3.6.                    ترساندن كافرين از عذاب خدا(12: 3)
1.9.3.2.9.3.7.                    تسبيح خدا(3: 110)(1: 87)
1.9.3.2.9.3.8.                    تلاش بعدازفراغت(7: 94)
1.9.3.2.9.3.9.                    جبرئيل(97: 2)
1.9.3.2.9.3.10.               خوارنكردن يتيم(9: 93)
1.9.3.2.9.3.11.               خواندن(1: 96)
1.9.3.2.9.3.12.               خواندن قرآن طبق وحي(18: 75)
1.9.3.2.9.3.13.               دادن خبربهتراز زندگي دنيا(15: 3)
1.9.3.2.9.3.14.               روي برگرداندن بسوي كعبه  (150و149و144: 2)
1.9.3.2.9.3.15.               سجده كردن(19: 96)
1.9.3.2.9.3.16.               سوال ازاهل كتاب(20: 3)(140و111: 2)
1.9.3.2.9.3.17.               سوال از بي سوادان(20: 3)
1.9.3.2.9.3.18.               سوال ازيهوديان(211و94و93و91: 2)
1.9.3.2.9.3.19.               شك نكردن (60: 3) (147: 2)
1.9.3.2.9.3.20.               طلب آمرزش (3: 110)
1.9.3.2.9.3.21.               عجله نكردن هنگام نزول قرآن
(16: 75)
1.9.3.2.9.3.22.               عدم خشونت با سائل(10: 93)
1.9.3.2.9.3.23.               قرباني كردن(2- 108)
1.9.3.2.9.3.24.               گفتن ايمان آوردن به خدا(84: 3)
1.9.3.2.9.3.25.               گفتن به اهل كتاب(64: 3)
1.9.3.2.9.3.26.               گفتن به كافرين(6-1: 109) (24: 84)
1.9.3.2.9.3.27.               گفتن پناه بردن به خدا (4-1: 114)(5-1: 113)
1.9.3.2.9.3.28.               گفتن تسلط علم خدابرنيت افراد(29: 3)
1.9.3.2.9.3.29.               گفتن تسليم خداشدن امت اسلام(20: 3)
1.9.3.2.9.3.30.               گفتن دعوت به مباهله(61: 3)
1.9.3.2.9.3.31.               گفتن قدرتمندي خدابرهرچيز(26: 3)
1.9.3.2.9.3.32.               گفتن علائم دوستي باخدا(31: 3)
1.9.3.2.9.3.33.               گفتن لزوم اطاعت از خداورسول(32: 3)
1.9.3.2.9.3.34.               گفتن مالك بودن خدابرحكومت(26: 3)
1.9.3.2.9.3.35.               گفتن يكتابودن خدا (1: 112)
1.9.3.2.9.3.36.               مالكيت خدا(142: 2)
1.9.3.2.9.3.37.               مهلت دادن به كافرين(17: 86)        
1.9.3.2.9.3.38.               نزديكي به خدا(19: 96) (8: 94)
1.9.3.2.9.3.39.               يادآوري نعمت خدا(11: 93)
1.9.3.2.9.4.  سوال مردم ازمحمد(ص)
1.9.3.2.9.4.1.                    انفاق(219و215: 2)
1.9.3.2.9.4.2.                    جنگ در ماه حرام(217: 2)
1.9.3.2.9.4.3.                    حضورخدا(186: 2)
1.9.3.2.9.4.4.                    شرب خمر وقمار(219: 2)
1.9.3.2.9.4.5.                    قاعدگي زن(222: 2)
1.9.3.2.9.4.6.                    وقوع قيامت(42: 79)(5-1: 78)    (6: 75)
1.9.3.2.9.4.7.                    هلال هاي ماه(189: 2)
1.9.3.2.9.4.8.                    يتيم(220: 2)
1.9.3.2.9.5.  سوال يا اعلان به محمد(ص)
1.9.3.2.9.5.1.                    آزمايش تبعيت مردم(143: 2)
1.9.3.2.9.5.2.                    آتش خرد كننده(5: 104)
1.9.3.2.9.5.3.                    آساني بعدازسختي(6و5: 94)
1.9.3.2.9.5.4.                    آگاهي ازاخبارغيب(44: 3)
1.9.3.2.9.5.5.                    آمدن پروردگار(22: 89)
1.9.3.2.9.5.6.                    آمدن فرشتگان(22: 89)
1.9.3.2.9.5.7.                    استدلال قدرت خدا(258: 2)
1.9.3.2.9.5.8.                    اطلاع اززمان قيامت(43: 79)
1.9.3.2.9.5.9.                    ارجحيت آخرت به دنيا(4: 93)
1.9.3.2.9.5.10.               امانت داري اهل كتاب(75: 3)
1.9.3.2.9.5.11.               امربه معروف كردن(12: 96)
1.9.3.2.9.5.12.               برداشتن بارسنگين(3و2: 94)
1.9.3.2.9.5.13.               بشارت دهنده(119: 2)
1.9.3.2.9.5.14.               بغض خداوند(3: 93)
1.9.3.2.9.5.15.               پيروي نكردن از ديگران(120: 2)
1.9.3.2.9.5.16.               ترساننده(119: 2)
1.9.3.2.9.5.17.               تصديق رسالت محمد(ص)    (252و119: 2)
1.9.3.2.9.5.18.               تكذيب قيامت (3-1: 107)(7: 95)
1.9.3.2.9.5.19.               تكذيب كردن(13: 96)
1.9.3.2.9.5.20.               حقانيت كلام خدا(60: 3)(147: 2)
1.9.3.2.9.5.21.               حكومت آسمانها وزمين(107: 2)
1.9.3.2.9.5.22.               خبرسپاهيان(17: 85)
1.9.3.2.9.5.23.               خبرغاشيه(1: 88)
1.9.3.2.9.5.24.               درخواست تغيير قبله(144: 2)
1.9.3.2.9.5.25.               درك تزكيه شدن ضعيفان(4-1: 80)
1.9.3.2.9.5.26.               درك روزقيامت(18و17: 82)
1.9.3.2.9.5.27.               درك شب قدر(2: 97)
1.9.3.2.9.5.28.               درك كوبندگي(3: 101)
1.9.3.2.9.5.29.               درمسيرهدايت بودن(11: 96)
1.9.3.2.9.5.30.               دعوت اهل كتاب (23: 3)
1.9.3.2.9.5.31.               دلايل روشن قرآن(99: 2)
1.9.3.2.9.5.32.               ديدن اقوام گذشته(246و243: 2)
1.9.3.2.9.5.33.               راضي كردن رسول خدا(5: 93)
1.9.3.2.9.5.34.               راه دشوارانسانيت(12: 90)
1.9.3.2.9.5.35.               رجعت به سوي خدا(8: 96)
1.9.3.2.9.5.36.               رضايت درچهره ابرار(24: 83)
1.9.3.2.9.5.37.               روي گرداندن ازحق(13: 96)
1.9.3.2.9.5.38.               زنده شدن مردگان(259: 2)
1.9.3.2.9.5.39.               ستاره تابان(2: 86)
1.9.3.2.9.5.40.               سجين(7: 83)
1.9.3.2.9.5.41.               سرنوشت اصحاب فيل(5-1: 105)
1.9.3.2.9.5.42.               شرايط تذكر(23-21: 88)
1.9.3.2.9.5.43.               شرح صدر(1: 94)
1.9.3.2.9.5.44.               عدم تبعيت از اهل كتاب(145: 2)
1.9.3.2.9.5.45.               علم به حضورخدا(14: 96)
1.9.3.2.9.5.46.               عليون(19: 83)
1.9.3.2.9.5.47.               فراموشي آيات قرآن(7و6: 87)
1.9.3.2.9.5.48.               قرائت قرآن(6: 87) (58: 3) (252: 2)
1.9.3.2.9.5.49.               كارخدا با قوم عاد(6: 89)
1.9.3.2.9.5.50.               كمين خدا(14: 89)
1.9.3.2.9.5.51.               كوثر(1- 108)
1.9.3.2.9.5.52.               گرويدن به دين خدا(2-1: 110)
1.9.3.2.9.5.53.               گفتارمنافق(204: 2)
1.9.3.2.9.5.54.               مرفهين(7-5: 80)
1.9.3.2.9.5.55.               مريدان(10-8: 80)
1.9.3.2.9.5.56.               مسيرآسان(8: 87)
1.9.3.2.9.5.57.               مكه(2: 90)
1.9.3.2.9.5.58.               نام بلند(4: 94)
1.9.3.2.9.5.59.               نجات از فقر(8:93)
1.9.3.2.9.5.60.               نزول قرآن(7و3: 3)
1.9.3.2.9.5.61.               نهي نمازگزار(10و9: 96)
1.9.3.2.9.5.62.               وانگذاشتن به خود(3: 93)
1.9.3.2.9.5.63.               وظيفه تذكردادن(45: 79)
1.9.3.2.9.5.64.               وضعيت محشر(30و12: 75)
1.9.3.2.9.5.65.               هدايت رسول خدا(7: 93)
1.9.3.2.9.5.66.               ياري خدا(137: 2)
1.9.3.2.9.5.67.               يهود(96: 2)
1.9.3.2.9.6.  عدم وظيفه محمد(ص)
1.9.3.2.9.6.1.                    تزكيه مرفهين(7-5: 80)
1.9.3.2.9.6.2.                    هدایت کردن(20: 3) (272: 2)
1.9.3.2.9.7.  نكات مهم درمورد محمد(ص)
1.9.3.2.9.7.1.                    امت وسط(143: 2)
1.9.3.2.9.7.2.                    اهل بيت(ع)(61: 3)
1.9.3.2.9.7.2.1.                  حضرت فاطمه(ع)(3-1: 108)
1.9.3.2.9.7.3.                    ایمان به آیات الهی(285: 2)
1.9.3.2.9.7.4.                    بخل نورزيدن به غيب(24: 81)
1.9.3.2.9.7.5.                    ديدن جبرئيل(25-15: 81)
1.9.3.2.9.7.6.                    رسالت رسول اكرم(151: 2)
1.9.3.2.9.7.7.                    عدم تبعيت از شيطان(25: 81)
1.9.3.2.9.7.8.                    عدم ديوانگي(22: 81)
1.9.3.2.9.7.9.                    عدم لزوم اهميت به مرفهين(7-5: 80)
1.9.3.2.9.7.10.               لزوم توجه به ضعيفان(4-1: 80)
1.9.3.2.9.7.11.               لزوم توجه به مريدان(10-8: 80)
1.9.3.2.10.                   يحيي(ع)
1.9.3.2.10.1.                    خصوصيات يحيي(ع)(39: 3)
1.9.3.2.11.                   يعقوب (ع)
1.9.3.2.11.1.                     وصيت(133و132: 2)
1.9.4.           كافرين( نافرمانان )
1.9.4.1.       ويژگي ها
1.9.4.1.1.  ابتر(3: 108)
1.9.4.1.2.  اجبار درپذيرش حق(23-21: 88)
1.9.4.1.3.  اعتراض به خدا(26: 2)
1.9.4.1.4.  افراد شوم(19: 90)
1.9.4.1.5.  انكارآيات خداوند(19: 3)
1.9.4.1.6.  اهل جهنم(12و10: 3)
1.9.4.1.7.  ايمان نياوردن(31: 75)
1.9.4.1.8.  بازنده(10: 91)
1.9.4.1.9.  بدترين آفريده(6: 98)
1.9.4.1.10.                   بدترين افراد(16و15: 92)( 11و9: 87)
1.9.4.1.11.                   بي نتيجه بودن پند دادن(6: 2)
1.9.4.1.12.                   پاداش كافرين(36: 83)
1.9.4.1.13.                   پنهان كاري(23: 84)
1.9.4.1.14.                   پيمان شكني(27: 2)
1.9.4.1.15.                   تباهي اعمال(22و21: 3)(217: 2)
1.9.4.1.16.                   تصورعدم حسابرسي(14: 84)(27: 78)
1.9.4.1.17.                   تكبرداشتن(33: 75)
1.9.4.1.18.                   تكذيب حق(19: 85) (22: 84) (10: 83)(28: 78)
(32: 75)
1.9.4.1.19.                   تكذيب قيامت (17-11: 83)
1.9.4.1.20.                   حيله كاري(16و15: 86)
1.9.4.1.21.                   دروغگوي خطاكار(16: 96)
1.9.4.1.22.                   دشمن خدا(98: 2)
1.9.4.1.23.                   دوبرابرديدن مسلمانان درجنگ(13: 3)
1.9.4.1.24.                   رباخواری(276: 2)
1.9.4.1.25.                   رحمت خدا(126: 2)
1.9.4.1.26.                   روي گرداندن ازحق(32: 75)
1.9.4.1.27.                   زيانكاران(121و27و26: 2)
1.9.4.1.28.                   سزاوارعذاب(35و34: 75)
1.9.4.1.29.                   سوال ازكافرين(20: 84)
1.9.4.1.30.                   شادمان دردنيا(13: 84)
1.9.4.1.31.                   شك درآيات(24و23: 2)
1.9.4.1.32.                   شياطين(102: 2)
1.9.4.1.33.                   طاغوت(257: 2)
1.9.4.1.34.                   ظالمان(254: 2)
1.9.4.1.35.                   عدم احترام به قرآن(21: 84)
1.9.4.1.36.                   عدم اطاعت از خدا(32: 3)
1.9.4.1.37.                   عدم تبعيت از رسول اكرم(32: 3)
1.9.4.1.38.                   عذاب جهنم هميشگي(6: 98)(24: 84)(257و162: 2)
1.9.4.1.39.                   عذاب دردنيا(56: 3)
1.9.4.1.40.                   علاقه شديد به دنيا(212: 2)
1.9.4.1.41.                   فساد كردن(27و26: 2)
1.9.4.1.42.                   قساوت قلب(7: 2)
1.9.4.1.43.                   كارشكني(27: 2)
1.9.4.1.44.                   كشتن كافرين(192و191: 2)
1.9.4.1.45.                   گمراه دانستن مومنين(32: 83)
1.9.4.1.46.                   گمراهي (108و26: 2)
1.9.4.1.47.                   لعنت خدا(88-86: 3)(161: 2)
1.9.4.1.48.                   مثل كافر(171: 2)
1.9.4.1.49.                   مجرمين(33-29: 83)(22: 78)(99: 2)
1.9.4.1.50.                   مرگ باكفر(91: 3)(217: 2)
1.9.4.1.51.                   مسخره كردن (31-29: 83)(212: 2)
1.9.4.1.52.                   مهلت به كافرين(17: 86)
1.9.4.1.53.                   نديدن حق(7: 2)
1.9.4.1.54.                   نشنيدن حق(7: 2)
1.9.4.1.55.                   نمازنخواندن(31: 75)
1.9.4.1.56.                   وعده عذاب (24و23: 88) (21و4: 3) ( 126و104و24و7: 2)
1.9.4.1.57.                   هدایت به تاریکی(257: 2)
1.9.4.1.58.                   هدف ازجنگ(217: 2)
 
1.9.4.2.       اهل كتاب
1.9.4.2.1.  امانت داري(75: 3)
1.9.4.2.2.  اهل كتاب واقعي(121: 2)
1.9.4.2.3.  باطل نشان دادن حق(71: 3)
1.9.4.2.4.  بدترين آفريده(6: 98)
1.9.4.2.5.  بحث كردن بدون آگاهي(66: 3)
1.9.4.2.6.  بي سوادي(113: 2)
1.9.4.2.7.  پاداش صالحين(62: 2)
1.9.4.2.8.  پاك نشدن(77: 3) (174: 2)
1.9.4.2.9.  پيروي از شياطين(102: 2)
1.9.4.2.10.                   پيروي از هوي وهوس(120: 2)
1.9.4.2.11.                   خريدن عذاب به بهاي آمرزش(175: 2)
1.9.4.2.12.                   خريدن گمراهي به بهاي هدايت(175: 2)
1.9.4.2.13.                   خود را به حماقت زدن(101: 2)
1.9.4.2.14.                   خوردن آتش در بطن(174: 2)
1.9.4.2.15.                   درخواست دليل روشن(3-1: 98)
1.9.4.2.16.                   دروغ بستن به خدا(78و75: 3)
1.9.4.2.17.                   دشمني با مسلملنان(109و105: 2)
1.9.4.2.18.                   دعوت به اسلام(64و20: 3) (136: 2)
1.9.4.2.19.                   دعوت به كتاب خدا(23: 3)
1.9.4.2.20.                   دور انداختن قرآن(101: 2)
1.9.4.2.21.                   زيانكاران(77: 3) (121: 2)
1.9.4.2.22.                   شرط رضايت از پيامبراكرم(120: 2)
1.9.4.2.23.                   شرط هدايت شدن(137: 2)
1.9.4.2.24.                   شكستن عهدخدا(77: 3)
1.9.4.2.25.                   شهادت به مسلماني مسلمانان(64: 3)
1.9.4.2.26.                   صحبت نكردن خدا با آنان(77: 3) (174: 2)
1.9.4.2.27.                   عدم تبعيت از پيامبراكرم(145: 2)
1.9.4.2.28.                   عدم درك آتش جهنم(175: 2)
1.9.4.2.29.                   عدم درك حقانيت كتاب خدا(176: 2)
1.9.4.2.30.                   عذاب جهنم (6: 98) (77: 3) (174: 2)
1.9.4.2.31.                   عقايد آنها(75و73و65و24: 3) (177و140و135و116و113و111: 2)
1.9.4.2.32.                   علت اعراض از حكم خدا(24و23: 3)
1.9.4.2.33.                   علت بروزاختلاف بين آنها(4: 98)(19: 3)
1.9.4.2.34.                   فاصله زيادازحق(176: 2)
1.9.4.2.35.                   فرمان خدابه اهل كتاب(5: 98)
1.9.4.2.36.                   فروش كتاب تحريف شده خدا(174: 2)
1.9.4.2.37.                   فهميدن حقيقت(78و71و70: 3)(146و144و109: 2)
1.9.4.2.38.                   قبله اهل كتاب(148و145: 2)
1.9.4.2.39.                   كتمان حقايق(71: 3) (174و146و140: 2)
1.9.4.2.40.                   كفرورزيدن به آيات الهي(70: 3)
1.9.4.2.41.                   گمراه كردن (78و72و69: 3)
1.9.4.2.42.                   مجادله در مورد خدا(20: 3)(139: 2)
1.9.4.2.43.                   مسئوليت اعمال(141و134: 2)
1.9.4.2.44.                   نگاه  نكردن خدا به آنان(77: 3)
1.9.4.2.45.                   وصيت يعقوب (133و132: 2)
1.9.4.3.       مشركان
1.9.4.3.1.  بدترين آفريده(6: 98)
1.9.4.3.2.  درخواست دليل روشن(3-1: 98)
1.9.4.3.3.  دوست داشتن خدايان(165: 2)
1.9.4.3.4.  دشمني با مسلملنان(105: 2)
1.9.4.3.5.  ظالمان(165: 2)
1.9.4.3.6.  عذاب جهنم هميشگي(6: 98)
1.9.4.3.7.  هدايت به جهنم(221: 2)
1.9.4.4.       منافقين
1.9.4.4.1.  احمق بودن(13: 2)
1.9.4.4.2.  احمق دانستن مردم(13: 2)
1.9.4.4.3.  ادعاي اصلاح(204و11: 2)
1.9.4.4.4.  اطمينان به گمان(78: 2)
1.9.4.4.5.  ايمان نياوردن به آخرت(8: 2)
1.9.4.4.6.  ايمان نياوردن به خدا(8: 2)
1.9.4.4.7.  بي سوادي(78: 2)
1.9.4.4.8.  تحريف حقايق(75: 2)
1.9.4.4.9.  ترس از مسجد(114: 2)
1.9.4.4.10.                   تغييركاربري مسجد(114: 2)
1.9.4.4.11.                   تكذيب حق(10: 2)
1.9.4.4.12.                   جلسات خصوصي(76: 2)
1.9.4.4.13.                   حيله كاري(9: 2)
1.9.4.4.14.                   پنهان كاري (77و14: 2)
1.9.4.4.15.                   دروغگوئي (79و76و8: 2)
1.9.4.4.16.                   دشمني شديد(204: 2)
1.9.4.4.17.                   رسوائي در دنيا(114: 2)
1.9.4.4.18.                   طغيان وسركشي كردن(15: 2)
1.9.4.4.19.                   عدم درك مكرخدا(9: 2)
1.9.4.4.20.                   عدم درك قدرت خدا(20: 2)
1.9.4.4.21.                   عذاب در آخرت(114و10: 2)
1.9.4.4.22.                   فاسدان(205و12و11: 2)
1.9.4.4.23.                   قساوت قلب(10: 2)
1.9.4.4.24.                   كافرين(19: 2)
1.9.4.4.25.                   كتمان حقايق(76: 2)
1.9.4.4.26.                   گمراه كردن افراد(76: 2)
1.9.4.4.27.                   مسخره كردن(14: 2)
1.9.4.4.28.                   نابودكردن دام(205: 2)
1.9.4.4.29.                   نابودكردن زراعت(205: 2)
1.9.4.4.30.                   نابودكردن نسل انسان(205: 2)
1.9.4.4.31.                   نسبت ناروا به خدا(80و79: 2)
1.9.4.4.32.                   نشناختن دين خدا(80: 2)
1.9.4.4.33.                   نفوذ نكردن كلام حق(206: 2)
1.9.4.4.34.                   يهودصدر اسلام(76: 2)
1.9.5.           اصحاب واقوام
1.9.5.1.       اصحاب اخدود
1.9.5.1.1.  آتش زدن مومنين(8-5: 85)
1.9.5.1.2.  لعنت خدا(4: 85)
1.9.5.2.       اصحاب فيل
1.9.5.2.1.  روش نابودي آنها(5-1: 105)
1.9.5.3.       قوم بني اسرائيل
1.9.5.3.1.  ازنگاه كلي
1.9.5.3.1.1.  دستورات خداوند(123و122و84و83و48-40: 2)
1.9.5.3.1.2.  دلايل روشن(211: 2)
1.9.5.3.1.3.  كفران نعمت(211: 2)
1.9.5.3.1.4.  گرفتاري ها وضررها(214: 2)
1.9.5.3.1.5.  مرور كلي برگذشته (214-211: 2)
1.9.5.3.1.6.  نافرماني خدا(90-85: 2)
1.9.5.3.2.  قوم موسي(ع)
1.9.5.3.2.1.  دوران كودكي موسي (ع)
1.9.5.3.2.2.  دوران جواني موسي(ع)
1.9.5.3.2.3.  از ازدواج تاابلاغ رسالت
1.9.5.3.2.4.  دوران رسالت درزمان فرعون
1.9.5.3.2.4.1.                    خلاصه رسالت(25-15: 79)
1.9.5.3.2.4.2.                    معجزه هاي موسي(ع)(20: 79)

(73و65و63و60و57و56و53و50: 2)
1.9.5.3.2.4.3.                    مكان ابلاغ رسالت(16: 79)
1.9.5.3.2.4.4.                    متن ابلاغ رسالت(19-17: 79)
1.9.5.3.2.4.5.                    آزارفرعونيان(49: 2)
1.9.5.3.2.4.6.                    گفتگوي موسي(ع) وفرعون(19و18: 79)
1.9.5.3.2.4.7.                    ساحران(23: 79)
1.9.5.3.2.4.8.                    غرق شدن فرعونيان(50: 2)
1.9.5.3.2.5.  دوران رسالت بعدازفرعون
1.9.5.3.2.5.1.                    گوساله پرستي(93و92و54 و52و51 : 2)
1.9.5.3.2.5.2.                    تنزيل كتاب در ميقات(53و51: 2)
1.9.5.3.2.5.3.                    درخواست ديدن خدا(118و56و55: 2)
1.9.5.3.2.5.4.                    خوراك آسماني(57: 2)
1.9.5.3.2.5.5.                    دستورورود به قريه(59و58: 2)
1.9.5.3.2.5.6.                    دوازده چشمه(60: 2)
1.9.5.3.2.5.7.                    دستورورود به مصر(61: 2)
1.9.5.3.2.5.8.                    هوارفتن كوه طور(63: 2)
1.9.5.3.2.5.9.                    پيمان با خدا(93و84و83و64و63: 2)
1.9.5.3.2.5.10.               شنبه وبوزينگان(66و65: 2)
1.9.5.3.2.5.11.               زنده شدن مقتول(74-67: 2)
1.9.5.3.3.  حدفاصل دوران موسي(ع) وعيسي(ع)
(253و136و91-87: 2)
1.9.5.3.4.  قوم داود(ع)
1.9.5.3.4.1.  طالوت وجالوت(251-246: 2)
1.9.5.3.5.  قوم سليمان (ع)
1.9.5.3.5.1.  سحر(102: 2)
1.9.5.3.5.2.  شياطين(102: 2)
1.9.5.3.6.  قوم عيسي(ع)
1.9.5.3.6.1.  دلايل روشن(253و87: 2)
1.9.5.3.7.  يهود صدراسلام
1.9.5.3.7.1.  آزارپيامبر اكرم(104: 2)
1.9.5.3.7.2.  اطمينان به گمان(78: 2)
1.9.5.3.7.3.  بدكاران(99: 2)
1.9.5.3.7.4.  بي سوادي(78: 2)
1.9.5.3.7.5.  پنهان كاري(77: 2)
1.9.5.3.7.6.  تحريف كلام خدا(75: 2)
1.9.5.3.7.7.  تعداد كم ايمان آورندگان(100: 2)
1.9.5.3.7.8.  حريص به دنيا(96: 2)
1.9.5.3.7.9.  دروغگوئي(79و76: 2)
1.9.5.3.7.10.                    دشمن جبرئيل(97: 2)
1.9.5.3.7.11.                    سوال از يهوديان(211و94و93و91: 2)
1.9.5.3.7.12.                    شكستن عهد(100: 2)
1.9.5.3.7.13.                    ظلم كردن(95و92: 2)
1.9.5.3.7.14.                    كافرين(98: 2)
1.9.5.3.7.15.                    منافقين(76: 2)
1.9.5.3.7.16.                    نسبت ناروا به خدا(80و79: 2)
1.9.5.4.       قوم ثمود
1.9.5.4.1.  تكذيب كردن حق(14و11: 91)
1.9.5.4.2.  دليل تكذيب صالح(ع)(11: 91)
1.9.5.4.3.  دليل عذاب(14: 91)
1.9.5.4.4.  سپاه ثمود(18: 85)
1.9.5.4.5.  شهرصخره ها(9: 89)
1.9.5.4.6.  شترصالح(ع) (14و13: 91)
1.9.5.4.7.  طغيان وفساد(12و11: 89)
1.9.5.4.8.  عامل طغيان(12: 91)
1.9.5.4.9.  عذاب پشت سرهم(13: 89)
1.9.5.4.10.                   گفتگو با صالح(ع)(14و13: 91)
1.9.5.4.11.                   نوع عذاب(14: 91)
1.9.5.5.       قوم فرعون
1.9.5.5.1.  ادعاي خدائي(24: 79)
1.9.5.5.2.  تكذيب حق(21: 79)
1.9.5.5.3.  روي گرداندن(22: 79)
1.9.5.5.4.  سپاه فرعون(18: 85)
1.9.5.5.5.  سرانجام فرعون(25: 79)
1.9.5.5.6.  عذاب پشت سرهم(13: 89)
1.9.5.5.7.  طغيان وفساد(12و11: 89)(21و17: 79)
1.9.5.5.8.  كافرين(11: 3)
1.9.5.5.9.  ميخهاي صليبي(10: 89)
1.9.5.6.       قوم قريش- عرب جاهليت
1.9.5.6.1.  الفت هنگام كوچ(2-1: 106)
1.9.5.6.2.  رسالت رسول اكرم(151: 2)
1.9.5.6.3.  رفتن به خانه از پشت آن(189: 2)
1.9.5.6.4.  سوگند ايلاء(226: 2)
1.9.5.6.5.  شباهتهاي قوم موسي (ع)(118: 2)
1.9.5.6.6.  قتل دختر(9و8: 81)
1.9.5.7.       قوم عاد
1.9.5.7.1.  شهرارم (8و7: 89)
1.9.5.7.2.  طغيان وفساد(12و11: 89)
1.9.5.7.3.  عذاب پشت سرهم(13: 89)
1.9.5.7.4.  كارخداباقوم عاد(6: 89)
1.9.6.           زندگي اجتماعي
1.9.6.1.       نكات زندگي
1.9.6.1.1.  آسان شدن كارها(7-5: 92)
1.9.6.1.2.  اثرپشتكاري(6-2: 94)
1.9.6.1.3.  سخت شدن كارها(10-8: 92)
1.9.6.1.4.  سوگند
1.9.6.1.4.1.  سوگند ايلاء(226: 2)
1.9.6.1.4.2.  سوگند به خدا(224: 2)
1.9.6.1.4.3.  سوگندهاي بيهوده(225: 2)
1.9.6.1.5.  كنترل فراغت(7: 94)
1.9.6.1.6.  مشورت
1.9.6.1.6.1.  ازشيرگرفتن نوزاد(233: 2)
1.9.6.2.       ارث
1.9.6.2.1.  خوردن حق ديگران(19: 89)
1.9.6.3.       ازدواج
1.9.6.3.1.  آميزش
1.9.6.3.1.1.  اختيارمرد(223: 2)
1.9.6.3.1.2.  طبق فرمان خدا(222: 2)
1.9.6.3.1.3.  قاعدگي زن(222: 2)
1.9.6.3.2.  ازدواج مجدد
1.9.6.3.2.1.  بعداز سه طلاق(230: 2)
1.9.6.3.2.2.  خواستگاري(235: 2)
1.9.6.3.2.3.  عده زن(235: 2)
1.9.6.3.3.  مشركان(221: 2)
1.9.6.4.       اقشارضعيف
1.9.6.4.1.  برده
1.9.6.4.1.1.  دادن مال(177: 2)
1.9.6.4.2.  درخواست كننده(سائل)
1.9.6.4.2.1.  دادن مال(177: 2)
1.9.6.4.2.2.  عدم خشونت (10: 93)
1.9.6.4.2.3.  فقیر(273: 2)
1.9.6.4.3.  درراه مانده
1.9.6.4.3.1.  انفاق (215: 2)
1.9.6.4.3.2.  دادن مال(177: 2)
1.9.6.4.4.  مسكين
1.9.6.4.4.1.  انفاق (215: 2)
1.9.6.4.4.2.  خوراك مسكين(3: 107)(16و14: 90)(18: 89)
1.9.6.4.4.3.  فقیر
1.9.6.4.4.3.1.                    انفاق کردن(273: 2)
1.9.6.4.4.3.2.                    تعریف فقیر(273: 2)
1.9.6.4.4.3.3.                    درخواست کننده(273: 2)
1.9.6.4.4.3.4.                    صدقه دادن(271: 2)
1.9.6.4.4.4.  كفاره روزه(184: 2)
1.9.6.4.4.5.  منع نكردن كمك به مسكين (7: 107)
1.9.6.4.4.6.  نيكي كردن(177و83: 2)
1.9.6.4.5.  يتيم
1.9.6.4.5.1.  اطعام يتيم نسبي(15و14: 90)
1.9.6.4.5.2.  انفاق (215: 2)
1.9.6.4.5.3.  پناه دادن يتيم(6: 93)
1.9.6.4.5.4.  تصرف در مال يتيم(220: 2)
1.9.6.4.5.5.  تكريم يتيم(17: 89)
1.9.6.4.5.6.  خوارنكردن يتيم(9: 93)
1.9.6.4.5.7.  دورنكردن يتيم(2: 107)
1.9.6.4.5.8.  موضوع سوال در دنيا وآخرت(220: 2)
1.9.6.4.5.9.  نيكي كردن(177و83: 2)
1.9.6.5.       حج
1.9.6.5.1.  ايام تشريق(203: 2)
1.9.6.5.2.  تراشيدن سر(196: 2)
1.9.6.5.3.  زمان حج(197: 2)
1.9.6.5.4.  طواف(158: 2)
1.9.6.5.5.  عرفات(198: 2)
1.9.6.5.6.  عمره(196و158: 2)
1.9.6.5.7.  فعاليت اقتصادي(198و197: 2)
1.9.6.5.8.  قرباني كردن(196: 2)
1.9.6.5.9.  محرمات حج(197: 2)
1.9.6.5.10.                   مشعرالحرام(198: 2)
1.9.6.5.11.                   مني(199: 2)
1.9.6.6.       خانواده
1.9.6.6.1.  پدرومادر
1.9.6.6.1.1.  انفاق (215: 2)
1.9.6.6.1.2.  نرسيدن ضرر به صاحب فرزند(233: 2)
1.9.6.6.1.3.  نرسيدن ضرر به مادر(233: 2)
1.9.6.6.1.4.  نيكي به پدرومادر(83: 2)
1.9.6.6.2.  فرزندان
1.9.6.6.2.1.  تاثيرژن (223: 2)
1.9.6.6.2.2.  گرفتن دايه(233: 2)
1.9.6.6.2.3.  نوزاد
1.9.6.6.2.3.1.                    مدت شيردادن(233: 2)
1.9.6.6.2.3.2.                    لزوم مشورت (233: 2)
1.9.6.6.2.3.3.                    نفقه مادر شيرده(233: 2)
1.9.6.6.3.  نزديكان
1.9.6.6.3.1.  انفاق (215: 2)
1.9.6.6.3.2.  نيكي به خويشان(177و83: 2)
1.9.6.6.4.  همسر
1.9.6.6.4.1.  لباس يكديگر(187: 2)
1.9.6.6.5.  وصيت كردن(240و182-180و133و132: 2)
1.9.6.7.       دستورات خدابه امت
1.9.6.7.1.  اخلاص(5: 98)
1.9.6.7.2.  انفاق کردن(267و254: 2)
1.9.6.7.3.  اهميت دادن به آيات الهي(41: 2)
1.9.6.7.4.  باطل نکردن انفاق(264: 2)
1.9.6.7.5.  باطل نکردن صدقه(264: 2)
1.9.6.7.6.  برپائي نماز(5: 98) (110و83و43: 2)
1.9.6.7.7.  بهانه ندادن به دشمنان(150: 2)
1.9.6.7.8.  بيرون نكردن مردم ازخانه هايشان(84: 2)
1.9.6.7.9.  تبعيت نكردن از شيطان(208و168: 2)
1.9.6.7.10.                   ترس از آخرت(123: 2)
1.9.6.7.11.                   ترس ازخدا(278و196و150و41و40: 2)
1.9.6.7.12.                   ترک ربا(278: 2)
1.9.6.7.13.                   تفكرعواقب عالم بي عمل(44: 2)
1.9.6.7.14.                   تسليم شدن كامل(208: 2)
1.9.6.7.15.                   تصديق پيامبران(41: 2)
1.9.6.7.16.                   حضوردر نمازجماعت(43: 2)
1.9.6.7.17.                   حق گرائي(42: 2)
1.9.6.7.18.                   خوش رفتاري با اهل كتاب(109: 2)
1.9.6.7.19.                   خوردن خوراكي هاي مجاز(172و168: 2)
1.9.6.7.20.                   دادن زكات(5: 98) (110و83و43: 2)
1.9.6.7.21.                   درس ازگذشتگان(108: 2)
1.9.6.7.22.                   رعايت اعتدال(5: 98)
1.9.6.7.23.                   روزه گرفتن(187و183: 2)
1.9.6.7.24.                   سخن گفتن نيكو با مردم(83: 2)
1.9.6.7.25.                   شكرگزاري خداوند(152: 2)
1.9.6.7.26.                   عالم بي عمل نبودن(44: 2)
1.9.6.7.27.                   عبادت خدا(5: 98)
1.9.6.7.28.                   فقط پرستش خدا(83: 2)
1.9.6.7.29.                   قصاص(194و178: 2)
1.9.6.7.30.                   كشتن كافرين حربي(193-190: 2)
1.9.6.7.31.                   كفرنورزيدن(152و108و41: 2)
1.9.6.7.32.                   مسلمان شدن(136: 2)
1.9.6.7.33.                   مکتوب کردن معامله مدت دار(282: 2)
1.9.6.7.34.                   نترسيدن از ديگران(150: 2)
1.9.6.7.35.                   نكشتن يكديگر(84: 2)
1.9.6.7.36.                   نيكي به پدر ومادر(83: 2)
1.9.6.7.37.                   نيكي به خويشان ويتيمان ومستمندان(83: 2)
1.9.6.7.38.                   وصيت كردن(180: 2)
1.9.6.7.39.                   وفاي به عهد(40: 2)
1.9.6.7.40.                   همراهي نكردن با دشمن(104: 2)
1.9.6.7.41.                   يادآوري نعمتهاي خدا(122و40: 2)
1.9.6.7.42.                   يادخدا(152: 2)
1.9.6.7.43.                   ياري جستن ازصبرونماز(153و45: 2)
1.9.6.8.       زنان
1.9.6.8.1.  بيوه(234: 2)
1.9.6.8.1.1.  اختياردرانتخاب(240و234: 2)
1.9.6.8.1.2.  مدت عده(234: 2)
1.9.6.8.2.  قاعدگي(222: 2)
1.9.6.9.       طلاق
1.9.6.9.1.  آميزش نكردن(236و227: 2)
1.9.6.9.2.  توافق زن وشوهر(232و229و228: 2)
1.9.6.9.3.  دادن مهريه(241و236و227: 2)
1.9.6.9.4.  سه طلاق(230: 2)
1.9.6.9.5.  طلاق رجوعي(232و231و229: 2)
1.9.6.9.6.  عده طلاق(228: 2)
1.9.6.9.7.  عفودر مهريه(237: 2)
1.9.6.9.8.  كتمان نوزاد رحم(228: 2)
1.9.6.9.9.  مقررنكردن مهريه(236: 2)
1.9.6.9.10.                   ملاك عرف(228: 2)
1.9.6.10.                        قصاص
1.9.6.10.1.                   تعريف قصاص(194: 2)
1.9.6.10.2.                   حيات(179: 2)
1.9.6.10.3.                   كشتن(178:2)
1.9.7.           زندگي فردي
1.9.7.1.       خواب
1.9.7.1.1.  مايه آرامش(9: 78)
1.9.7.2.       خوراك انسان
1.9.7.2.1.  انجير(1: 95)
1.9.7.2.2.  انگور(28: 80)
1.9.7.2.3.  خرما(29: 80)
1.9.7.2.4.  خوردن آتش در بطن(174: 2)
1.9.7.2.5.  خوردني هاي غيرمجاز
1.9.7.2.5.1.  خون(173: 2)
1.9.7.2.5.2.  ذبح با نام غيرخدا(173: 2)
1.9.7.2.5.3.  شرب خمر
1.9.7.2.5.3.1.                    نفع وضرر(219: 2)
1.9.7.2.5.4.  گوشت خوك(173: 2)
1.9.7.2.5.5.  مردار(173: 2)
1.9.7.2.5.6.  موارد اضظراري(173: 2)
1.9.7.2.6.  خوردني هاي مجاز(172و168: 2)
1.9.7.2.7.  دستورنگاه به خوراك(24: 80)
1.9.7.2.8.  زيتون(1: 95)(29: 80)
1.9.7.2.9.  سبزي(28: 80)
1.9.7.2.10.                   ميوه(31: 80)(22: 2)
1.9.7.3.       عبادات فردي
1.9.7.3.1.  توبه وطلب آمرزش                
1.9.7.3.1.1.  پذيرفته نشدن توبه(90: 3)
1.9.7.3.1.2.  توبه رباخوار(279و275: 2)
1.9.7.3.1.3.  دستورتوبه(199: 2)
1.9.7.3.1.4.  مراحل توبه(89: 3)(160: 2)
1.9.7.3.1.5.  هنگام پيروزي(3-1: 110)
1.9.7.3.2.  نذر
1.9.7.3.2.1.  علم خدا(270: 2)
1.9.7.3.3.  نماز
1.9.7.3.3.1.  اهميت دادن به نماز(5: 107)(5: 98) (15: 87)
 (277و238و177و3: 2)
1.9.7.3.3.2.  حضوردر نمازجماعت(43: 3) (43: 2)
1.9.7.3.3.3.  دستوراقامه نماز(2: 108) (110و83و43: 2)
1.9.7.3.3.4.  دلايل قبول نشدن نماز(7-4: 107)
1.9.7.3.3.5.  سنگيني نماز(45: 2)
1.9.7.3.3.6.  شرايط نماز
1.9.7.3.3.6.1.                    آرامش(239: 2)
1.9.7.3.3.7.  صلوات(238: 2)
1.9.7.3.3.8.  كمك گرفتن ازنماز(153و45: 2)
1.9.7.3.3.9.  مقام ابراهيم(125: 2)
1.9.7.3.3.10.                    نمازهاي يوميه
1.9.7.3.3.10.1.               نمازظهر(238: 2)
1.9.7.3.4.  روزه
1.9.7.3.4.1.  اعتكاف(187: 2)
1.9.7.3.4.2.  دعاكردن(186: 2)
1.9.7.3.4.3.  مبطلات روزه(187: 2)
1.9.7.3.4.4.  معاف از روزه(185و184: 2)
1.9.7.3.4.5.  وقت روزه گرفتن(187و185و184: 2)
1.9.8.           اقتصادي
1.9.8.1.       موارد مصرف مال(177: 2)
1.9.8.2.       انفاق
1.9.8.2.1.  انجام هركارخوب(215: 2)
1.9.8.2.2.  انفاق ازروزي(254و3: 2)
1.9.8.2.3.  انفاق از ناپاکیها(267: 2)
1.9.8.2.4.  انفاق اموال(265و262و261: 2)
1.9.8.2.5.  باطل شدن انفاق(266و264و262و195: 2)
1.9.8.2.6.  پاداش انفاق (274و262و261: 2)
1.9.8.2.7.  دستور انفاق(267و254و195: 2)
1.9.8.2.8.  روش انفاق کردن(274: 2)
1.9.8.2.9.  عفو وبخشش(219: 2)
1.9.8.2.10.                   علم خدا(270: 2)
1.9.8.2.11.                   مثل انفاق (266-264و261: 2)
1.9.8.2.12.                   مصرف انفاق(273و215: 2)
1.9.8.2.13.                   منابع تامین مالی انفاق(267: 2)
1.9.8.2.14.                   هدف از انفاق(272: 2)
1.9.8.3.       ربا
1.9.8.3.1.  اثرربا برمال(276: 2)
1.9.8.3.2.  توبه رباخوار(279و275: 2)
1.9.8.3.3.  جنگ با خداورسول(279: 2)
1.9.8.3.4.  دستور ترک ربا(278: 2)
1.9.8.3.5.  فرق معامله با ربا(275: 2)
1.9.8.3.6.  مثل رباخواری(275: 2)
1.9.8.3.7.  نظررباخوار(275: 2)
1.9.8.3.8.  وعده عذاب(275: 2)
1.9.8.4.       زكات
1.9.8.4.1.  دادن زكات(5: 98)(277و177و110و83 و43: 2)
1.9.8.4.2.  تزكيه مال(18: 92)
1.9.8.5.       صدقه
1.9.8.5.1.  اثرصدقه برمال(276: 2)
1.9.8.5.2.  باطل شدن صدقه(264و263: 2)
1.9.8.5.3.  روش دادن صدقه(271: 2)
1.9.8.5.4.  گذشت از مقروض(280: 2)
1.9.8.5.5.  مثل صدقه(264: 2)
1.9.8.5.6.  مصرف صدقه(271: 2)
1.9.8.6.       قرض دادن
1.9.8.6.1.  پاداش خدا(245: 2)
1.9.8.6.2.  دادن مهلت(280: 2)
1.9.8.6.3.  گذشت از مقروض(280: 2)
1.9.8.7.       معامله
1.9.8.7.1.  معامله مدت دار
1.9.8.7.1.1.  شاهدگرفتن(283و282: 2)
1.9.8.7.1.2.  لزوم مکتوب کردن(283و282: 2)
1.9.8.7.2.  معامله همزمان
1.9.8.7.2.1.  عدم لزوم مکتوب کردن(282: 2)
1.9.8.7.2.2.  شاهدگرفتن(282: 2)
1.9.9.           حمل ونقل
1.9.10.   سياسي
1.9.10.1.                        سياست داخلي
1.9.10.1.1.                   حمايت از زنان مطلقه(241و236: 2)
1.9.10.1.2.                   رواج فضل(237: 2)
1.9.10.2.                        سياست خارجي
1.9.10.2.1.                   احترام به اعتقادات غيرمسلمانان  (6: 109)

(20: 3) (139: 2)
1.9.10.2.2.                   تكيه براصول(6-1: 109) (20: 3) 
1.9.10.2.3.                   خوش رفتاري(109: 2)
1.9.10.2.4.                   دوستي باكافرتحت شرايط(28: 3)
1.9.11.   فرهنگي
1.9.11.1.                        تذكر دادن
1.9.11.1.1.                   شرايط تذكردادن
1.9.11.1.1.1.                    احتمال دادن برپذيرش تذكر (9: 87)
1.9.11.1.1.2.                    استناد به كتاب خدا(231: 2)
1.9.11.1.1.3.                    با حكمت بودن(231: 2)
1.9.11.1.1.4.                    دلايل روشن(221: 2)
1.9.11.1.1.5.                    عدم اعمال زور(23-21: 88)
1.9.11.1.2.                   پذيرفتن تذكر
1.9.11.1.2.1.                    اختيار نه اجبار(29-26: 81)
(4و3: 80)( 12و11: 80)
1.9.11.1.2.2.                    پرهيزكاري(232و66: 2)
1.9.11.1.2.3.                    ترس ازخدا(10: 87)(9و8: 80)(45و26: 79)
1.9.11.1.2.4.                    صاحبان فکر (13و7: 3) (269: 2)
1.9.11.1.3.                   نپذيرفتن تذكر
1.9.11.1.3.1.                    بدترين افراد(11: 87)
1.9.11.2.                        تعليم وتربيت
1.9.11.2.1.                   آموزش
1.9.11.2.1.1.                    آموزش با قلم(4: 96)
1.9.11.2.1.2.                    آموزش توسط خداوند(5-1: 96) (48: 3)  

 (282و239و232و231: 2)
1.9.11.2.1.3.                    آموزش كتاب وحكمت(231و151و129: 2)
1.9.11.2.1.4.                    خواندن آيات(187و151و129: 2)
1.9.11.2.2.                   اخلاق ورفتار(151و129: 2)
1.9.11.2.2.1.                    كارهاي خوب
1.9.11.2.2.1.1.               آزادسازي برده(13: 90)
1.9.11.2.2.1.2.               احترام به زيردست(10و9: 93)
1.9.11.2.2.1.3.               اخلاص(5: 98)(139: 2)
1.9.11.2.2.1.4.               اطعام هنگام قحطي(16-14: 90)
1.9.11.2.2.1.5.               امانت داری(283: 2)
1.9.11.2.2.1.6.               پناه بردن به خدا(4-1: 114)(5-1: 113)
1.9.11.2.2.1.7.               تبعيت نكردن از شيطان(168: 2)
1.9.11.2.2.1.8.               تصديق خوبي(6: 92)
1.9.11.2.2.1.9.               توجه به مشتاقان(10: 80)
1.9.11.2.2.1.10.          خاشع بودن(46و45: 2)
1.9.11.2.2.1.11.          دوري ازهوي وهوس(40: 79)
1.9.11.2.2.1.12.          رعايت اعتدال(5: 98)
1.9.11.2.2.1.13.          سبقت در كار خير(148: 2)
1.9.11.2.2.1.14.          طلب آمرزش(3: 110)
1.9.11.2.2.1.15.          عبادت خدا(3: 106)(5: 98)(21: 2)
1.9.11.2.2.1.16.          عطا كردن(18و5: 92)
1.9.11.2.2.1.17.          عفت داشتن(273: 2)
1.9.11.2.2.1.18.          عفووگذشت(237و178و109: 2)
1.9.11.2.2.1.19.          قرباني كردن(2- 108)
1.9.11.2.2.1.20.          گذشتن از خطای دیگران(263: 2)
1.9.11.2.2.1.21.          مسلمان بودن(133-131: 2)
1.9.11.2.2.1.22.          وصيت كردن(180: 2)
1.9.11.2.2.1.23.          هجرت كردن(218: 2)
1.9.11.2.2.1.24.          يادخدا(15: 87)(152: 2)
1.9.11.2.2.1.25.          يادكردن نعمتها(122و47: 2)
1.9.11.2.2.2.                    كارهاي ناپسند
1.9.11.2.2.2.1.               آزاردادن(10: 85)
1.9.11.2.2.2.2.               احساس بي نيازي(7: 96) (8: 92)
1.9.11.2.2.2.3.               ارجحيت دادن به دنيا(38: 79)
1.9.11.2.2.2.4.               اعراض از پذيرش حكم خدا(23: 3)
1.9.11.2.2.2.5.               انكارآيات خدا(19: 90)(13: 83)(61: 2)
1.9.11.2.2.2.6.               ايرادبني اسرائيلي(73-67: 2)
1.9.11.2.2.2.7.               ايمان نياوردن(31: 75)
1.9.11.2.2.2.8.               بحث كردن بدون آگاهي(66: 3)
1.9.11.2.2.2.9.               بخل ورزيدن(8: 92)
1.9.11.2.2.2.10.          بدگوئي (1: 104)
1.9.11.2.2.2.11.          بي بندوباري(169: 2)
1.9.11.2.2.2.12.          بي توجهي به قرآن(101: 2)
1.9.11.2.2.2.13.          تبعيت كوركورانه(170: 2)
1.9.11.2.2.2.14.          تجاوز از حدود خدا(12: 83) (229: 2)
1.9.11.2.2.2.15.          تحريف آيات الهي(176-174: 2)
1.9.11.2.2.2.16.          تفاخروتكاثر(2و1: 102)
1.9.11.2.2.2.17.          تكبرداشتن(33: 75)(87و34: 2)
1.9.11.2.2.2.18.          تكذيب خوبي(9: 92)
1.9.11.2.2.2.19.          تكذيب كردن حق(13: 96)(16: 92)
(28: 78)(32: 75)(71: 3)(87و39: 2)
1.9.11.2.2.2.20.          تكذيب قيامت(1: 107) (7: 95)(11: 83) (9: 82)
1.9.11.2.2.2.21.          جلوگيري ازاطاعت خدا(10و9: 96)
1.9.11.2.2.2.22.          حسودي(5: 113)(109: 2)
1.9.11.2.2.2.23.          خطا كردن(16: 96)
1.9.11.2.2.2.24.          خوردن حق ديگران(19: 89)
1.9.11.2.2.2.25.          دروغگوئي(16: 96)(78و75: 3)      (79و76: 2)
1.9.11.2.2.2.26.          دشمني كردن(36: 2)
1.9.11.2.2.2.27.          دوستي باكافر(28: 3)
1.9.11.2.2.2.28.          دوست داشتن شديدخيردنيا(8: 100)(20: 75)
1.9.11.2.2.2.29.          رشوه خواري(188: 2)
1.9.11.2.2.2.30.          رفتن به خانه ازپشت آن(189: 2)
1.9.11.2.2.2.31.          روي گرداندن ازحق(13: 96) (16: 92)     (32: 75)
1.9.11.2.2.2.32.          روي گرداندن ازضعيفان(2و1: 80)
1.9.11.2.2.2.33.          ريا كردن(6: 107)(264: 2)
1.9.11.2.2.2.34.          زياد كردن اختلافات(4: 113)
1.9.11.2.2.2.35.          شكستن عهد(77: 3) (64: 2)
1.9.11.2.2.2.36.          طغيان وسركشي كردن(6: 96)(11: 89) (37: 79)(61: 2)
1.9.11.2.2.2.37.          ظلم كردن
1.9.11.2.2.2.37.1.          تبعیت نکردن از رسول اکرم (ص)    (150: 2)
1.9.11.2.2.2.37.2.          تعدی از حدودخدا(229: 2)
1.9.11.2.2.2.37.3.          تعدی برظالمان(193: 2)
1.9.11.2.2.2.37.4.          تعریف ظلم(145: 2)
1.9.11.2.2.2.37.5.          تنفرخدا(57: 3)
1.9.11.2.2.2.37.6.          جزای اعمال (281و279و272: 2)
1.9.11.2.2.2.37.7.          سرپیچی از دستورات خدا   (246و95: 2)
1.9.11.2.2.2.37.8.          شریک گرفتن برای خدا (165و92و51: 2)
1.9.11.2.2.2.37.9.          ظلم به نفس(231و57: 2)
1.9.11.2.2.2.37.10.      ظالم ترین افراد(140و114: 2)
1.9.11.2.2.2.37.11.      ظلم در ربا(279: 2)
1.9.11.2.2.2.37.12.      کافرین(254: 2)
1.9.11.2.2.2.37.13.      كفربعداز ايمان(86: 3)
1.9.11.2.2.2.37.14.      هدایت نشدگان(258: 2)
1.9.11.2.2.2.37.15.      یاری نشدگان(270: 2)
1.9.11.2.2.2.38.          عالم يي عمل بودن(44: 2)
1.9.11.2.2.2.39.          عيب جوئي(1: 104)
1.9.11.2.2.2.40.          غرور(6: 82)(24: 3)
1.9.11.2.2.2.41.          غفلت ازآخرت(21: 75)
1.9.11.2.2.2.42.          غفلت ازخدا(14: 96)(7: 90)
1.9.11.2.2.2.43.          فتنه گري(7: 3)(217و193و191: 2)
1.9.11.2.2.2.44.          فساد(12: 89)(82و63: 3) (268و205: 2)
1.9.11.2.2.2.45.          قمار(219: 2)
1.9.11.2.2.2.46.          كتمان حقايق(71: 3) (283و176-174و159: 2)
1.9.11.2.2.2.47.          كشتن(87و84و61: 2)
1.9.11.2.2.2.48.          كفران نعمت(211: 2)
1.9.11.2.2.2.49.          كلاهبرداري(3-1: 83)
1.9.11.2.2.2.50.          كم فروشي(1: 83)
1.9.11.2.2.2.51.          كم گذاشتن پيمانه(3و2: 83)
1.9.11.2.2.2.52.          كم گذاشتن وزن(3: 83)
1.9.11.2.2.2.53.          گسترش ابهامات وتاريكي (3: 113)
1.9.11.2.2.2.54.          گناه كردن(12: 83)(5: 75)(188و61: 2)
1.9.11.2.2.2.55.          مال دوستي(3-2: 104)(20: 89)
1.9.11.2.2.2.56.          مرتدشدن(217: 2)
1.9.11.2.2.2.57.          مسخره كردن آيات (231: 2)
1.9.11.2.2.2.58.          مضحكه كردن مومنين(31-29: 83)(67: 2)
1.9.11.2.2.2.59.          ناسپاسي(6: 100)
1.9.11.2.2.2.60.          نافرماني(10: 91)
1.9.11.2.2.2.61.          نسبت ناروابه خدا(169و80و79: 2)
1.9.11.2.2.2.62.          نمازنخواندن(31: 75)
1.9.11.2.2.2.63.          وسوسه كردن ( 6-4: 114)  
1.9.11.2.2.2.64.          هرگونه بدي (2: 113)(169: 2)     
1.9.11.3.                        تفكر
1.9.11.3.1.                   اهل تفكر
1.9.11.3.1.1.                    شهادت به يگانگي خدا(18: 3)
1.9.11.3.2.                   اينطورنيست كه فكرمي كنيد
1.9.11.3.2.1.                    آتش خرد كننده(4: 104)
1.9.11.3.2.2.                    آفرينش انسان(9-7: 82)
1.9.11.3.2.3.                    تفكرتكريم وتحقير(16و15: 89)
1.9.11.3.2.4.                    تكذيب قيامت(14-10: 83)
1.9.11.3.2.5.                    جذب اقشارمختلف به دين(10-1: 80)
1.9.11.3.2.6.                    حراست ازقرآن(20-17: 75)
1.9.11.3.2.7.                    دانستن جهنم(6-3: 102)
1.9.11.3.2.8.                    سجين(7: 83)
1.9.11.3.2.9.                    طغيان وسركشي انسان(7و6: 96)
1.9.11.3.2.10.               عدم اجراي فرمان خدا(23: 80)
1.9.11.3.2.11.               عذاب جهنم(19-15: 96)
1.9.11.3.2.12.               عليين(18: 83)
1.9.11.3.2.13.               كوبيده شدن زمين(21: 89)
1.9.11.3.2.14.               گرفتن موي پيشاني(15: 96)
1.9.11.3.2.15.               محروميت ازديدارخدا(15: 83)
1.9.11.3.2.16.               وضعيت اهل جهنم(26-24: 75)
1.9.11.3.2.17.               وقوع قيامت(5و4: 78)(11و10: 75)
1.9.11.3.3.                   علت نفهميدن
1.9.11.3.3.1.                    احمق بودن(13: 2)
1.9.11.3.3.2.                    تبعيت كوركورانه(170: 2)
1.9.11.3.3.3.                    فاسد بودن(12و11: 2)
1.9.11.3.3.4.                    كرولال وكوربودن(171: 2)
1.9.11.3.3.5.                    نشناختن خدا(9: 2)
1.9.11.3.4.                   لزوم تفكر
1.9.11.3.4.1.                    آفرينش آسمانها (18: 88) (164: 2)
1.9.11.3.4.2.                    آفرينش زمين(20: 88) (164: 2)
1.9.11.3.4.3.                    آفرينش شتر(17: 88)
1.9.11.3.4.4.                    آيات محكم ومتشابه قرآن(7: 3)
1.9.11.3.4.5.                    ابر(164: 2)
1.9.11.3.4.6.                    اختلاف شب وروز(164: 2)
1.9.11.3.4.7.                    ازدواج بعداز سه طلاق(230: 2)
1.9.11.3.4.8.                    انفاق كردن عفو(219: 2)
1.9.11.3.4.9.                    باد(164: 2)
1.9.11.3.4.10.               باران(164: 2)
1.9.11.3.4.11.               باطل شدن انفاق(266: 2)
1.9.11.3.4.12.               برتري روزه (184: 2)
1.9.11.3.4.13.               پرهيزكاري كردن(197: 2)
1.9.11.3.4.14.               حمايت خدااز بندگانش(13: 3)
1.9.11.3.4.15.               حيات در قصاص(179: 2)
1.9.11.3.4.16.               زندگي زنان مطلقه وبيوه(242: 2)
1.9.11.3.4.17.               زنده شدن مرده(73: 2)
1.9.11.3.4.18.               صحبت با خدا(118: 2)
1.9.11.3.4.19.               عالم بي عمل بودن(44: 2)
1.9.11.3.4.20.               فرستادن نشانه(118: 2)
1.9.11.3.4.21.               كشتي(164: 2)
1.9.11.3.4.22.               كفايت سوگند(5-1: 89)
1.9.11.3.4.23.               كوه ها(19:  88)
1.9.11.3.4.24.               گذشت از مقروض(280: 2)
1.9.11.3.4.25.               گسترش موجودات زنده(164: 2)
1.9.11.3.4.26.               مزیت حکمت(269: 2)
1.9.11.3.4.27.               مسلمان بودن ابراهيم (ع)(67و65: 3)
1.9.11.3.4.28.               نفع وضرر شرب خمر وقمار(219: 2)
1.9.11.4.                        دعا
1.9.11.4.1.                   آمرزش(16: 3) (286و128و58: 2)
1.9.11.4.2.                   استقامت دربرابركافرین(286و250: 2)
1.9.11.4.3.                   اهالي مكه(129و126: 2)
1.9.11.4.4.                   تحمیل نشدن بار سنگین(286: 2)
1.9.11.4.5.                   تسليم بودن(128: 2)
1.9.11.4.6.                   حفظ از آتش جهنم(16: 3) (201: 2)
1.9.11.4.7.                   خوبي دردنيا وآخرت(201: 2)
1.9.11.4.8.                   داشتن فرزند(38: 3)
1.9.11.4.9.                   رحمت(8: 3)
1.9.11.4.10.             روش دعا كردن
1.9.11.4.10.1.               اجابت دعاي غيرممكن(40: 3)
1.9.11.4.10.2.               ايمان به اجابت دعا (186: 2)
1.9.11.4.10.3.               دعاي فقط دنيائي نكردن(202-200 :2)
1.9.11.4.11.             شهادت به حقانيت دين(53: 3)
1.9.11.4.12.             صبركردن(250: 2)
1.9.11.4.13.             فرزند(36: 3)
1.9.11.4.14.             قبولي طاعات(127: 2)
1.9.11.4.15.             گمراه نشدن(8: 3)
1.9.11.4.16.             مناسك حج(128: 2)
1.9.11.4.17.             نشانه اجابت دعا(41: 3)
1.9.11.4.18.             هدايت به راه راست(7و6: 1)
1.9.11.5.                        دين
1.9.11.5.1.                   پذيرفته نشدن غيراسلام(85و83: 3)
1.9.11.5.2.                   تغيير احكام(106: 2)
1.9.11.5.3.                   دين تضميني(5: 98)
1.9.11.5.4.                   دين خالص(132: 2)
1.9.11.5.5.                   دين خدا(19: 3)
1.9.11.5.6.                   عدم اجباردرانتخاب(256: 2)
1.9.11.5.7.                   مالكيت خدا(193: 2)
1.9.11.6.                        سحر(جادو)
1.9.11.6.1.                   خطركافرشدن(102: 2)
1.9.11.6.2.                   فسادوضررسحر(102: 2)
1.9.11.6.3.                   منابع سحر(102: 2)
1.9.11.7.                        يقين
1.9.11.7.1.                   دلايل روشن(118: 2)
1.9.11.7.2.                   مراتب یقین(7-5: 102) (260: 2)
1.9.11.7.3.                   يقين به آخرت(4: 2)
1.9.12.   مديريتي
1.9.12.1.                        اطاعت از خداوند(247: 2)
1.9.12.2.                        توانائي جسمي وعلمي(247: 2)
1.9.12.3.                        شواهد مناسب مديريتي(248: 2)
1.9.12.4.                        عدم لزوم تمكن مالي(247: 2)
1.9.12.5.                        نقش مدير منافق(206-204: 2)
1.9.13.   نظامي(جهاد)
1.9.13.1.                        اكراه از جنگيدن(216: 2)
1.9.13.2.                        برتري عده كم برعده زياد(249: 2)
1.9.13.3.                        حمله بااسبان تندرو(5-1: 100)
1.9.13.4.                        دعا كردن(250: 2)
1.9.13.5.                        دوبرابرديده شدن مسلمانان(13: 3)
1.9.13.6.                        زنده بودن شهداء(154: 2)
1.9.13.7.                        كشتن كافرين(194-190: 2)
1.9.13.8.                        گرويدن به دين خدا(2-1: 110)
1.9.13.9.                        ماه حرام(217: 2)
1.9.13.10.                 وجوب جهاد(244و216: 2)
1.9.13.11.                 هدف كافرين(217: 2)
1.9.13.12.                 هدف مجاهدان(218: 2)
1.9.14.   هنري
1.9.14.1.                        آفرينش انسان(8و7: 82)(38: 75)
1.10. جن
1.10.1.   آفرينش جن
1.10.1.1.                        توازن نفس(7: 91)
1.10.1.2.                        نفس مطمئنه(30- 27: 89)
1.10.1.3.                        نفس مكلف (10-7: 91)
1.10.1.4.                        نفس ملامتگر(2: 75)
1.10.1.5.                        نگهبان نفس(4: 86)
1.10.2.   شيطان
1.10.2.1.                        پناه بردن به خدا(36: 3)
1.10.2.2.                        تبعيت نكردن از شيطان(208و168: 2)
1.10.2.3.                        دستورات شيطان(268و169: 2)
1.10.2.4.                        دشمن انسان(208و168: 2)
1.10.2.5.                        شيطان شدن ابليس(34: 2)
1.10.2.6.                        لمس رباخوار(275: 2)
1.10.2.7.                        عدم تبعيت محمد(ص)(25: 81)
1.10.2.8.                        وسوسه كردن(6-4: 114)
1.10.2.9.                        وعده فقر(268: 2)
1.11. فرشتگان(177: 2)
1.11.1.   جبرئيل
1.11.1.1.                        دشمن جبرئيل(98: 2)
1.11.1.2.                        ديده شدن جبرئيل(23: 81)
1.11.1.3.                        مقام جبرئيل(21-19: 81)
1.11.1.4.                        واسطه وحي(21-19: 81)(97: 2)
1.11.2.   پاك كردن صحيفه قرآن(16و15: 80)
1.11.3.   تسبيح حمد خدا(30: 2)
1.11.4.   حرف مفيد در محشر(38: 78)
1.11.5.   حمل صندوق عهدعتيق(248: 2)
1.11.6.   درك برتري آدم(ع) (33-30: 2)
1.11.7.   دشمن فرشتگان(98: 2)
1.11.8.   ديدن فرشتگان(210: 2)
1.11.9.   سجده برآدم(ع) (34: 2)
1.11.10.                    سرعت وسبقت(5-3: 79)
1.11.11.                    شاهداعمال(12: 82)
1.11.12.                    شهادت به يگانگي خدا(18: 3)
1.11.13.                 صحبت با انسان
1.11.13.1.                 مريم (ع)(48-45و43و42: 3)
1.11.13.2.                 زكريا(ع)(41-39)
1.11.14.                    صحبت باخدا(34-30: 2)
1.11.15.                    صف در محشر(22: 92) (38: 78)
1.11.16.                    علم فرشتگان(32: 2)
1.11.17.                    فرود درشب قدر(4: 97)
1.11.18.                    گرفتن جان افراد(2و1: 79)
1.11.19.                    لعنت فرشتگان(88و87: 3)
1.11.20.                    ميكائيل(98: 2)
1.11.21.                    نگهبان نفس(4: 86)(33: 83)(10: 82)
1.11.22.                    نويسندگان اعمال(11: 82)
1.11.23.                    هاروت وماروت(102: 2)
1.12. زمان
1.12.1.   گذشت زمان
1.12.1.1.                        درك گذشت عمر(46: 79)
1.12.1.2.                        علم خدا(255: 2)
1.12.2.   وقت هاي خاص
1.12.2.1.                        روز
1.12.2.1.1.                   آخرروز(41: 3)
1.12.2.1.2.                   اول روز(41: 3)
1.12.2.1.3.                   صبح(18: 81)
1.12.2.1.4.                   فجر(1: 89)
1.12.2.1.5.                   قسم به روزدروقت خاص (2: 92) (3: 91)
1.12.2.1.6.                   وقت معاش(11: 78)
1.12.2.2.                        شب
1.12.2.2.1.                   وقت پوشش(10: 78)
1.12.2.2.2.                   شب قدر
1.12.2.2.2.1.                    ارزش شب قدر(3: 97)
1.12.2.2.2.2.                    مدت شب قدر(5: 97)
1.12.2.2.3.                   شبهاي دهگانه(2: 89)
1.12.2.2.4.                   شفق(16: 84)
1.12.2.2.5.                   قسم به شب دروقت خاص(2: 93) (1: 92) (4: 91)(4: 89)  

 (17: 84) (17: 81)
1.12.2.3.                        ماه
1.12.2.3.1.                   رمضان
1.12.2.3.1.1.                    روزه گرفتن(185: 2)
1.12.2.3.1.2.                    طلب اجابت دعا(186: 2)
1.12.2.3.1.3.                    نزول قرآن(185: 2)
1.12.2.3.2.                   قسم به ماه دروقت خاص(2: 91)(18: 84)
1.12.2.3.3.                   ماه هاي حرام
1.12.2.3.3.1.                    جنگيدن(217: 2)
1.12.2.3.4.                   هلالهای ماه(189: 2)


برچسب‌ها: فهرست موضوعي قرآن مجيد
+ نوشته شده در  دوشنبه 5 خرداد1393ساعت 12:25  توسط نویسنده وبلاگ  | 

موضوعات قرآن مجيد(تكميلي)

 (ناس - 114)(فلق - 113)(اخلاص – 112) (مسد- 111) (نصر- 110)(كافرون- 109)

(كوثر- 108)(ماعون- 107)(قريش- 106) (فيل- 105)(همزه- 104)(عصر- 103)

(تكاثر- 102)(قارعه-101)(عاديات- 100)(زلزال- 99)(بينه- 98)(قدر- 97)(علق- 96)

تين- 95)(شرح- 94)(ضحي - 93)(ليل- 92)(شمس- 91)(بلد- 90)(فجر- 89)

(غاشيه- 88)(اعلي- 87)(طارق- 86)(بروج- 85)(انشقاق- 84) (مطففين- 83)

 (انفطار- 82) (تكوير- 81) (عبس- 80) (نازعات- 79) (نباء- 78) (قيامت- 75)

 (آل عمران- 3) (بقره- 2)(حمد- 1)

(شماره آیه: شماره سوره)

2.           آخرت

2.1.         ازنگاه كلي

2.1.1.           ارجحيت آخرت به دنيا (4: 93)

2.1.2.           برگزيدگان خدا(42و33: 3)

2.1.3.           پايداري آخرت(17: 87)

2.1.4.           تباهي اعمال (22و21: 3)(217: 2)

2.1.5.           رحمت خدا(251: 2)

2.1.6.           نبودن شك در آن(25و9: 3)

2.2.         اسامي قيامت (1: 107)(3-1: 101)(1: 88)(9: 86)(2: 85)

(11و5: 83)(18و17و15: 82)(34: 79)(39و17: 78)(6و1: 75)(4: 1)

2.3.         اهل بهشت

2.3.1.           ازنگاه كلي

2.3.1.1.       ابراهيم (ع) (130: 2)

2.3.1.2.       چهره شاداب(8: 88)(39و38: 80)(22: 75)

2.3.1.3.       راضي ازتلاش(9: 88)

2.3.1.4.       رضايت ازخدا(8: 98)(21: 92) (30-27: 89)

2.3.1.5.       صالحين(41و40: 79)(82: 2)

2.3.1.6.       مضحكه كردن كافرين(35و34: 83)

2.3.1.7.       نشنيدن دروغ(35: 78)

2.3.1.8.       نشنيدن سخن بيهوده(11: 88)(35: 78)

2.3.1.9.       نفس مطمئنه(30-27: 89)

2.3.1.10.                        نگاه به خدا(23: 75)

2.3.2.           ابرار

2.3.2.1.       غرق در نعمت(22: 83)

2.3.2.2.       نگاه ازتخت(23: 83)

2.3.2.3.       نوشاندن شراب(25: 83)

2.3.2.4.       وضعيت چهره(24: 83)

2.3.3.           اصحاب يمين

2.3.3.1.       حسابرسي آسان(8و7: 84)

2.3.4.           مقربين

2.3.4.1.       شهادت برعليون(21: 83)

2.3.4.2.       عيسي(ع)(45: 3)

2.3.4.3.       نوشيدن ازچشمه تسنيم(28: 83)

2.4.         اهل جهنم

2.4.1.           آرزوي خاك بودن(40: 78)

2.4.2.           ابولهب(3: 111)

2.4.3.           احساس كوفتگي(3: 88)

2.4.4.           افسوس گذشته (24و23: 89)

2.4.5.           به يادآوري اعمال(23: 89)

2.4.6.           تند زدن قلب(8: 79)

2.4.7.           پاك نشدن(77: 3)(174: 2)

2.4.8.           پوشش تاريكي(41: 80)

2.4.9.           جستجوكردن دين غيراسلام(85: 3)

2.4.10.   چشمان خاشع(9: 79)

2.4.11.   چشيدن آب داغ(25: 78)

2.4.12.   چشيدن چركابه(25: 78)

2.4.13.   چهره خاشع(2: 88)

2.4.14.   چهره عبوس(24: 75)

2.4.15.   چهره غبارآلود(40: 80)

2.4.16.   خواندن هلاكت (10: 84)

2.4.17.   رباخوار(275: 2)

2.4.18.   زن ابولهب (4: 111)

2.4.19.   شكنندگان عهدباخدا(77: 3)

2.4.20.   صاحب دل سياه(81: 2)

2.4.21.   صحبت نكردن خدا با آنان(77: 3) (174: 2)

2.4.22.   صدازدن هم گروه(17: 96)

2.4.23.   ظالمان(165: 2)

2.4.24.   فاسدان(206: 2)

2.4.25.   قاتل پيامبر(21: 3)

2.4.26.   قاتل عادل ودادگر(21: 3)

2.4.27.   كتاب از پشت سر(10: 84)

2.4.28.   كافرين(16: 83)(42: 80) (40: 78) (91و88و56و21و10و4: 3)

  (257و217و162و104و85و39و24: 2)

2.4.29.   محروم ازديدارخدا(15: 83) (77: 3)

2.4.30.   مشركان(167و165: 2)

2.4.31.   ملازمت هميشگي با آتش(16و15: 82)

2.4.32.   نافرمانان(7: 83)(14: 82)(39-37: 79)(22: 78)(178و39: 2)

2.4.33.   نچشيدن نوشيدني خنك(24: 78)

2.4.34.   نه فربگي ونه گرسنگي(7: 88)

2.4.35.   نه مرگ نه زندگي(13: 87)

2.5.         برزخ

2.5.1.           اثبات حيات برزخي(28: 2)

2.6.         رجعت

2.6.1.           بسوي خدا(8: 96)(25: 88) (83و55و28: 3)

 (285و281و245و210و156و28: 2)

2.6.1.1.       نفس مطمئنه(30-27: 89)

2.6.2.           تصورعدم بازگشت (14: 84)

2.6.3.           رجعت به دنيا

2.6.3.1.       زنده شدن مردگان(260و259: 2)

2.6.3.2.       زنده شدن مقتول(74-67: 2)

2.6.3.3.       صاعقه(56و55: 2)

2.6.3.4.       فرارازمرگ(243: 2)

2.7.         زمان وقوع قيامت

2.7.1.           صوردوم(14و13: 79)(18: 78)

2.7.2.           فرياد گوش خراش(33: 80)

2.7.3.           وضعيت آسمان(2و1: 84)(1: 82)(11: 81)(19: 78)

2.7.4.           وضعيت حيوانات(5: 81)

2.7.5.           وضعيت خورشيد(1: 81)(9: 75)

2.7.6.           وضعيت درياها(3: 82)(6: 81)

2.7.7.           وضعيت زمين(3-1: 101) (2و1- 99) (21: 89) (5-3: 84)

(4: 81)(7و6: 79)

2.7.8.           وضعيت ستارگان(2: 82)(2: 81)

2.7.9.           وضعيت كوهها (5: 101)(3: 81)(20: 78)

2.7.10.   وضعيت ماه(9و8: 75)

2.7.11.   وضعيت مردم (4: 101) (3- 99)(37-34: 80)(18: 78)

(11و10و 7و4و3: 75) (28: 2)

2.7.12.   وقت معين(17: 78)

2.8.         سوال درقيامت

2.8.1.           اعمال(141و134: 2)

2.8.2.           جهنميان(119: 2)

2.8.3.           سوگندهاي بيهوده(225: 2)

2.8.4.           قتل دختر(9و8: 81)

2.8.5.           نعمتها(8: 102)

2.8.6.           وضعيت قلب(225: 2)

2.8.7.           يتيم(220: 2)

2.9.         شفاعت

2.9.1.           راضي كردن رسول خدا(5: 93)

2.9.2.           شرط قبولی شفاعت(255: 2)

2.9.3.           قبول نشدن شفاعت(254و123و48: 2)

2.10. گفتگودرقيامت

2.10.1.   آرزوي خاك بودن(40: 78)

2.10.2.   امكان برگشت به دنيا(12-10: 79)

2.10.3.   برائت مشركان از سران مشرك (167: 2)

2.10.4.   تكذيب جهنم(17: 83)

2.10.5.   ميوه بهشتي(25: 2)

2.11. معادجسماني

2.11.1.   آب داغ(5: 88)

2.11.2.   بالش(15: 88)

2.11.3.   تخت بلند(13: 88)(35و23: 83)

2.11.4.   تند زدن قلب(8: 79)

2.11.5.   چشيدن (25و24: 78)

2.11.6.   خنديدن(34: 83)

2.11.7.   خوراكي ازخارخشك(6: 88)

2.11.8.   دختران جوان(33: 78)

2.11.9.   درختان انگور(32: 78)

2.11.10.                    طناب ارليف خرما(5: 111)

2.11.11.                    فرش(16: 88)

2.11.12.                    قدح(14: 88)

2.11.13.                    گردن(5: 111)

2.11.14.                    موي پيشاني(16و15: 96)

2.11.15.                    نوشيدن شراب(28-25: 83)

2.11.16.                    نه فربگي ونه گرسنگي(7: 88)

2.12. وضعيت بهشت

2.12.1.   ازنگاه كلي

2.12.1.1.                        باغها(8: 98) (11: 85)(32: 78) (15: 3) (25: 2)

2.12.1.2.                        بهشت خاص خدا(30-27: 89)

2.12.1.3.                        بهشت عالي(10: 88)

2.12.1.4.                        جام شراب(34: 78)

2.12.1.5.                        جاودانگي (8: 98) (6: 95) (25: 84)

(15: 3)(82و25: 2)

2.12.1.6.                        جزاي حساب شده(36: 78)

2.12.1.7.                        چشمه روان(12: 88)

2.12.1.8.                        دختران جوان(33: 78)

2.12.1.9.                        درختان انگور(32: 78)

2.12.1.10.                 زندگي خوش (7و6: 101)

2.12.1.11.                 زوجهاي پاك(15: 3)(25: 2)

2.12.1.12.                 ميوه بهشتي(25: 2)

2.12.1.13.                 نزديك كردن بهشت(13: 81)

2.12.1.14.                 نهرها(8: 98) (11: 85)(15: 3) (25: 2)

2.12.1.15.                 وسايل بهشت(16-13: 88)

2.12.2.   ابرار

2.12.2.1.                        چشمه تسنيم(28و27: 83)

2.12.2.2.                        وفورنعمت(24: 83)(13: 82)

2.12.2.3.                        مشخصات شراب(27-25: 83)

2.12.3.   مقربين

2.12.3.1.                        چشمه تسنيم(28و27: 83)

2.13. وضعيت جهنم

2.13.1.   آب داغ(5: 88)(25: 78)

2.13.2.   آتش بانان دوزخ (18: 96)

2.13.3.   آتش بزرگ(12: 87)

2.13.4.   آتش پرزبانه(3: 111)(14: 92)(12: 84)

2.13.5.   آتش خردكننده (9-5: 104)

2.13.6.   آتش سوزنده(11-8: 101)(4: 88)

2.13.7.   آتش فروزان(14: 82)(12: 81)

2.13.8.   تخفيف عذاب(162و86: 2)(88: 3)

2.13.9.   تطابق جزا بااعمال(26: 78)

2.13.10.                    جاودانگي (6: 98)(16: 82)(23: 78)

(275و257و217و 162و81و39: 2)

2.13.11.                    جايگاه بد(12: 3) (206: 2)

2.13.12.                    چركابه(25: 78)

2.13.13.                    خوراكي ازخارخشك(6: 88)

2.13.14.                    عذاب بزرگ(7: 2)

2.13.15.                    عذاب پشت سرهم(30: 78) (88: 3)

2.13.16.                    عذاب خواركننده(90: 2)

2.13.17.                    عذاب دردناك (24: 84) (91و77: 3) (178و174و10: 2)

2.13.18.                    عذاب سوزان(10: 85)

2.13.19.                    عذاب شديد(24و23: 88) (56و4: 3) (165و85: 2)

2.13.20.                    عذاب كمرشكن(25: 75)

2.13.21.                    كمينگاه(21: 78)

2.13.22.                    وجود دربند كشنده(26: 89)

2.13.23.                    وجودعذاب كننده (25: 89)

2.13.24.                    هيزم (4: 111) (10: 3) (22: 2)

2.14. وضعيت محشر

2.14.1.   آرزوي فاصله با اعمال بد(30: 3)

2.14.2.   آگاهي خداازاعمال(11: 100)

2.14.3.   آمدن پروردگار(22: 89)(210: 2)

2.14.4.   استقراربسوي خدا(30و12: 75)(203: 2)

2.14.5.   اعلام برائت(166: 2)

2.14.6.   امکان دوستی(254: 2)

2.14.7.   امکان شفاعت(254: 2)

2.14.8.   امکان معامله(254: 2)

2.14.9.   انتشارنوشته ها(10: 81)

2.14.10.                    اندازه گيري اعمال درست (9-6: 101)

2.14.11.                    بازگوئي خبرهاي زمين(5و4: 99)

2.14.12.                    برانگيخته شدن مردم(9: 100) (6- 99) (6-4: 83)

(4: 82)(22و21: 80)

2.14.13.                    بكارنيامدن فرزندان(10: 3)

2.14.14.                    بكارنيامدن مال واموال(2: 111)(11: 92)( 91و10: 3)

2.14.15.                    تزويج نفوس(7: 81)

2.14.16.                    جابجانشدن اعمال باديگري(48: 2)

2.14.17.                    جمع شدن مردم(25و9: 3)

2.14.18.                    حاكميت خدا(19: 82)(55: 3)(113: 2)

2.14.19.                    حرف زدن با اجازه خدا(38: 78)

2.14.20.                    حرفهاي ارزشمند(38: 78)

2.14.21.                    حسابرسي(26: 88)(8و7: 84)(12-10: 84)(284: 2)

2.14.22.                    حسرت مشركان(167: 2)

2.14.23.                    حضوراعمال خوب(30: 3)

2.14.24.                    خطاب نكردن به خدا(37: 78)

2.14.25.                    خانواده اهل بهشت (9: 84)

2.14.26.                    ديدن همه اعمال(8و7- 99)(5: 82)(14: 81)

(35: 79) (40: 78)(13: 75) (25: 3)(286و281و167: 2)

2.14.27.                    ديده شدن جهنم (7-5: 102) (36: 79)(166و165: 2)

2.14.28.                    روح(38: 78)

2.14.29.                    عدم تملك برديگران(19: 82) (123و48: 2)

2.14.30.                    عدم ظلم (25: 3)(281: 2)

2.14.31.                    فاش شدن رازها(10: 100)(14-9: 86)

2.14.32.                    فرشتگان(22: 89) (38: 78)(210: 2)

2.14.33.                    قطع شدن اسباب(166: 2)

2.14.34.                    كتاب سجين(9-7: 83)

2.14.35.                    كتاب عليون(21-18: 83)

2.14.36.                    ملاقات باخدا(6: 84) (223: 2)

2.14.37.                    وقت معين(17: 78)

2.14.38.                    ياري نشدن(22: 3) (123و48: 2)

2.14.39.                    عرفات

2.15. هنگام مرگ

2.15.1.   پيچيدن ساق پا(29: 75)

2.15.2.   جان دادن سخت(1: 79)

2.15.3.   جان دادن راحت(2: 79)

2.15.4.   خواننده شفا(27: 75)

2.15.5.   رسيدن جان به گلو(26: 75)

2.15.6.   رفتن به برزخ(28: 2)

2.15.7.   مرگ با كفر(91: 3)(217: 2)

2.15.8.   وقت جدائي(28: 75)

3.           خدا

3.1.                       اسامي يا صفات خدا3.2

۳.۲.         آزمايش خدا

3.2.1.           اطاعت از پيامبراكرم(143: 2)

3.2.2.           ترس (155: 2)

3.2.3.           گرسنگي(155: 2)

3.2.4.           مالي(155: 2)

3.2.5.           نتيجه تلاشها(155: 2)

3.2.6.           نفوس (156و155: 2)

3.2.7.           نوشيدن آب(249: 2)

3.3.         اراده خدا

3.3.1.           آساني نه سختي(185: 2)

3.3.2.           آفرينش آدم وعيسي(ع)(59: 3)

3.3.3.           آمرزیدن(284: 2)

3.3.4.           اجراي آني فرمان(117: 2)

3.3.5.           انجام هركار(16: 85) (47و40: 3) (253: 2)

3.3.6.           ايجادشمائل دررحمها(6: 3)

3.3.7.           به سختي انداختن بندگان(220: 2)

3.3.8.           دادن برتري(73: 3)

3.3.9.           دادن حکمت(269: 2)

3.3.10.   دادن خوبي(26: 3)

3.3.11.   دادن روزي(37و27: 3) (212: 2)

3.3.12.   دادن وگرفتن حكومت(26: 3)

3.3.13.   دادن وگرفتن عزت(26: 3)

3.3.14.   ضايع نكردن ايمان(143: 2)

3.3.15.   عذاب کردن(284: 2)

3.3.16.   فراگيرنشدن فساد(251: 2)

3.3.17.   قدرت ذهن(7: 87)

3.3.18.   مرگ وزندگي(243: 2)

3.3.19.   هدايت كردن(272و213و142: 2)

3.3.20.   ياري خدا (13: 3)

 3.4.         ترس ازخدا

3.4.1.           پاداش ترس ازخدا(8: 98) (40: 79)

3.4.2.           نترسيدن از ديگران(150: 2)

3.4.3.           دستورترس از خدا(50و30و28: 3)

 (282و278و235و233و223و203و197و196و194و189و41و40: 2)

3.5.         تسبيح خدا

3.5.1.           امربه تسبيح خدا(3: 110) (41: 3)

3.5.2.           تسبيح اسم خدا(1: 87)

3.5.3.           وقت تسبيح خدا(41: 3)

3.6.         تقدير خدا

3.6.1.           تقديرآفرينش(3و2: 87)

3.6.2.           تقديرآفرينش انسان(22-19: 80)

3.6.3.           تقدير چراگاه(5و4: 87)

3.6.4.           تقديردرهدايت انسان(29و28: 81)

3.6.5.           غفلت ازتقدير(5: 90)

3.7.         تمسخرخدا

3.7.1.           مسخره منافقين(15: 2)

3.8.         تنفرخدا

3.8.1.           تجاوزكاران(190: 2)

3.8.2.           دوستي باكافر(28: 3)

3.8.3.           ظالمان(57: 3)

3.8.4.           فساد(205: 2)

3.8.5.           کافرین(32: 3) (276: 2)

3.9.         حدودخدا

3.9.1.           ازدواج بعداز سه طلاق(230: 2)

3.9.2.           اعتكاف در مسجد(187: 2)

3.9.3.           بدي عواقب(196: 2)

3.9.4.           تعدي به ظالمان(193: 2)

3.9.5.           ظلم كردن(229: 2)

3.9.6.           عدم تجاوز از حدود(229: 2)

3.9.7.           قصاص(178: 2)

3.9.8.           كشتن كافرين(190: 2)

3.9.9.           گرفتن مهريه زن مطلقه(229: 2)

3.10. حسابرسي خدا

3.10.1.   رسيدگي سريع(19: 3) (202: 2)

3.11. حمدوشكرخدا

3.11.1.   دستور شكرگزاري(172و152: 2)

3.11.2.   شاكربودن خدا(158: 2)

3.11.3.   علت شكرگزاري(172: 2)

3.11.4.   مخصوص پروردگار(2: 1)

3.11.5.   ناسپاسي نسبت به خدا(6: 100) (243: 2)

3.11.6.   نعمتهاي خدا(56: 2)

3.11.7.   هدايت خدا(185: 2)

3.11.8.   هنگام بخشش گناهان(52: 2)

3.11.9.   هنگام پيروزي(3-1: 110)

3.12. حضورخدا

3.12.1.   احاطه خدا(20: 85)(5: 3)

3.12.2.   شنيدن(137: 2)

3.12.3.   شهيد(9: 85)

3.12.4.   غافل نبودن ازاعمال(149و144و140و85و74 : 2)

3.12.5.   غفلت ازخدا(14: 96)(7: 90)

3.12.6.   كمين خدا(14: 89)

3.12.7.   وجه خدا(115: 2)

3.13. حيله خدا

3.13.1.   حيله كافرين(16و15: 86)

3.13.2.   حيله منافقين(9: 2)

3.13.3.   خدا بهترين حيله كننده(54: 3)

3.14. داوري خدا

3.14.1.   بهترين داور(8: 95)

3.15. ذكرويادخدا

3.15.1.   دليل يادكردن خدا (198: 2)

3.15.2.   دستور ذكرخدا(41: 3)(239و200: 2)

3.15.3.   شرط خدا(152: 2)

3.15.4.   مشعرالحرام (198: 2)

3.16. رحمت خدا

3.16.1.   آمرزش(31: 3)

 (268و235و226و225وو199و182و173: 2)

3.16.2.   اختصاص رحمت(74: 3) (105: 2)

3.16.3.   بخشش كافرين(192: 2)

3.16.4.   تخفيف درقصاص(178:2)

3.16.5.   توبه پذیر(160: 2)

3.16.6.   صابران(157: 2)

3.16.7.   عامل زيانكارنشدن(64: 2)

3.16.8.   فضل(268و251و243: 2)

3.16.9.   مجاهدان(218: 2)

3.16.10.                    مومنان(218: 2)

3.16.11.                    مهاجران(218: 2)

3.16.12.                    مهرباني(89و30: 3)

(226و207و199و182و173و163و160و143: 2)

3.17. رضايت خدا

3.17.1.   ايمان وعمل صالح(8و7: 98)

3.17.2.   پرهيزكاران(15: 3)

3.17.3.   جلب توجه خدا(20: 92)

3.17.4.   نفس مطمئنه(30- 27: 89)

3.18. روح

3.18.1.   حرف مفيد در محشر(38: 78)

3.18.2.   روح القدس(253و87: 2)

3.18.3.   صف درمحشر(38: 78)

3.18.4.   فرود درشب قدر(4: 97)

3.19. شعائر خدا

3.19.1.   صفاومروه(158: 2)

3.20. شهادت خدا

3.20.1.   پيمان با پيامبران(81: 3)

3.20.2.   يگانگي خدا(18: 3)

3.21. صبرخدا

3.21.1.   آمرزنده بردبار(235و225: 2)

3.21.2.   بی نیاز بردبار(263: 2)

3.22. صحبت با خدا

3.22.1.   پيامبران(253: 2)

3.23. عبادت خدا

3.23.1.   اظهاربه بندگي خدا(5: 1)(138: 2)

3.23.2.   امربه عبادت خدا(3: 106)(5: 98) (51: 3) (21: 2)

3.23.3.   خداي يعقوب وپدرانش(133: 2)

3.23.4.   كل موجودات(116: 2)

3.24. عزت خدا

3.24.1.   دادن وگرفتن عزت(26: 3)

3.24.2.   عزت انتقامگير(4: 3)

3.24.3.   عزت باحكمت(62و18و6: 3)(260و240و228و220و209: 2)

3.25. عذاب خدادردنيا

3.25.1.   دلايل نزول عذاب(13-11: 89) (11: 3) (90و89و61 : 2)

3.25.2.   عذاب قوم ثمود(15و14: 91)(13: 89)

3.25.3.   عذاب قوم عاد(13: 89)

3.25.4.   عذاب قوم فرعون(13: 89)(25: 79) (11: 3)

3.25.5.   عذاب قوم موسي (ع) (90و85و61و 59: 2)

3.26. عرش خدا

3.26.1.   عرش باشكوه(15: 85)

3.27. علاقه خدا

3.27.1.   پاكان(222: 2)

3.27.2.   پرهيزكاران(76: 3)

3.27.3.   تبعيت از محمد(ص)(31: 3)

3.27.4.   توبه كنندگان(222: 2)

3.27.5.   نيكوكاران(195: 2)

3.28. علم خدا

3.28.1.   آگاهی ازاعمال(29: 3) (283و273و271و270و215و158و110: 2)

3.28.2.   آگاهي ازستمگران(246و95: 2)

3.28.3.   آگاهي ازفاسدان(63: 3)

3.28.4.   آگاهي ازهمه چيز(7: 87) (29: 3) (282و234و231و197و115و33و29: 2)

3.28.5.   اجازه دسترسی(255: 2)

3.28.6.   بصيرت به بندگان(15: 84)(20و15: 3)(265و237و235و233و187: 2)

3.28.7.   تفسيرآيات قرآن(7: 3)

3.28.8.   پنهان كاري كافرين(23: 84)(77: 2)

3.28.9.   خيروشرانسان(232و216: 2)

3.28.10.                    زمان وقوع قيامت(44: 79)

3.28.11.                    شناخت مصلح از مفسد(220: 2)

3.28.12.                    شنواي دانا(35و34: 3)(256و244و227و224و181و137: 2)

3.28.13.                    غيب آسمانها وزمين(33: 2)

3.28.14.                    گذشت زمان(255: 2)

3.28.15.                    وسعت دهنده دانا(73: 3)(268و261و247: 2)

3.29. عهدخدا

3.29.1.   عهد با ابراهيم (ع) واسماعيل (ع) (125: 2)

3.29.2.   عهد نكردن با ظالمين(124: 2)

3.29.3.   وفاي خدابه عهد(80: 2)(9: 3)

3.30. قدرت خدا

3.30.1.   انجام هركاري (29و26: 3) (284و259و148و109و106: 2)

3.30.2.   به كيفررساندن(12: 85)

3.30.3.   رجعت(8: 86)

3.30.4.   زندگی ومرگ(27: 3) (258: 2)

3.30.5.    زنده كردن مردگان(40: 75)

3.30.6.   طلوع وغروب خورشید (258: 2)

3.30.7.   كروكوركردن منافقين(20: 2)

3.30.8.   كوتاه وبلندكردن شب وروز(27: 3)

3.30.9.   همه قدرتها(165: 2)

3.31. كلمات خدا

3.31.1.   عيسي(ع) (45و39: 3)

3.32. لعنت خدا

3.32.1.   ابولهب (1: 111)

3.32.2.   اصحاب اخدود(4: 85)

3.32.3.   انسان ناسپاس(17: 80)

3.32.4.   جاودانگي لعنت(162: 2)

3.32.5.   كافرين(88-86: 3) (161و89و88: 2)

3.32.6.   كنمان كنندگان حقايق(159: 2)

3.32.7.   لعنت كنندگان(161و159: 2)

3.33. مالكيت خدا

3.33.1.   آسمانها وزمين(9: 85)(116: 2)

3.33.2.   جهات جغرافيائي(142و115: 2)

3.33.3.   حكومت(26: 3)

3.33.4.   دنياوآخرت(13: 92)(37: 78)(4: 1)

3.33.5.   دين(193: 2)

3.33.6.   نفوس (156: 2)

3.34. نعمتهاي خدا

3.34.1.   ايمن ازترس(4: 106)

3.34.2.   تمام كردن نعمت(150: 2)

3.34.3.   رفع گرسنگي(4: 106)

3.34.4.   سوال ازنعمتها درقيامت(8: 102)

3.34.5.   كفران نعمت(211: 2)

3.34.6.   نعمت داده شدگان(6: 1)

3.34.7.   يادآوري نعمت خدا(11: 93)(231: 2)

3.35. هدايت خدا

3.35.1.   آئين ابراهيم (ع)(135: 2)

3.35.2.   آمرزش(221: 2)

3.35.3.   اجابت دعا(186: 2)

3.35.4.   بهشت(221: 2)

3.35.5.   خواستن خدا (213و70: 2)

3.35.6.   راه راست (51: 3) (213و142: 2) (7و6: 1)

3.35.7.   راه گمراهان(90: 3)(7و6: 1)

3.35.8.   راه مغضوبين(7و6: 1)

3.35.9.   رسالت رسول اكرم(151: 2)

3.35.10.                    شرط هدايت شدن(137: 2)

3.35.11.                    شفافیت راه درست(256: 2)

3.35.12.                    قرآن(185و97و2: 2)

3.35.13.                    هدايت امتهاي پيشين(53: 2)

3.35.14.                    هدايت به دوراه(10: 90)

3.35.15.                    هدایت به نور(257: 2)

3.35.16.                    هدايت رسول خدا(7: 93)

3.35.17.                    هدايت شدگان(20: 3) (157و38و5-2: 2)

3.35.18.                    هدايت كننده(12: 92)

3.35.19.                    هدایت نشدگان(264و258: 2)

3.35.20.                    هدايت واقعي(73: 3)(120: 2)

3.36. ياري خدا

3.36.1.   اراده خدا (13: 3)

3.36.2.   اظهاربه طلب ياري خدا(5: 1)

3.36.3.   پرهيزكاران(194: 2)

3.36.4.   پيروزي دين خدا(2-1: 110)

3.36.5.   تنهاياري كننده(107: 2)

3.36.6.   دعاکردن(286: 2)

3.36.7.   زمان ياري خدا(214: 2)

3.36.8.   سرپرست مومنان(68: 3)(257: 2)

3.36.9.   صابران(249و153: 2)

3.36.10.                    كفايت ياري خدا(137: 2)

3.36.11.                    ياري نشدگان(91و86و56و22و21: 3)

(270و120و86و85: 2)

3.37. يگانگي خدا(18: 3)

3.37.1.   بي همتائي خدا(4و1: 112)(6و2: 3) (255و163و133: 2)

3.37.2.   نداشتن شريك(62: 3)(22: 2)

3.37.3.   نداشتن فرزند(3: 112)(116: 2)

 


برچسب‌ها: موسي دخانچي
+ نوشته شده در  دوشنبه 5 خرداد1393ساعت 12:20  توسط نویسنده وبلاگ  | 

تکمیلی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

الم ﴿1﴾

اللّهُ لا إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ ﴿2﴾

نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَأَنزَلَ التَّوْرَاةَ وَالإِنجِيلَ ﴿3﴾

مِن قَبْلُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَأَنزَلَ الْفُرْقَانَ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ بِآيَاتِ اللّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ

 وَاللّهُ عَزِيزٌ ذُو انتِقَامٍ ﴿4﴾

إِنَّ اللّهَ لاَ يَخْفَىَ عَلَيْهِ شَيْءٌ فِي الأَرْضِ وَلاَ فِي السَّمَاء ﴿5﴾

هُوَ الَّذِي يُصَوِّرُكُمْ فِي الأَرْحَامِ كَيْفَ يَشَاءُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ﴿6﴾

هُوَ الَّذِيَ أَنزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ مِنْهُ آيَاتٌ مُّحْكَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ وَأُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌ

 فَأَمَّا الَّذِينَ في قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاء الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاء تَأْوِيلِهِ

وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلاَّ اللّهُ وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلّ مِّنْ عِندِ

رَبِّنَا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلاَّ أُوْلُواْ الألْبَابِ ﴿7﴾

رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنتَ الْوَهَّابُ ﴿8﴾

رَبَّنَا إِنَّكَ جَامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لاَّ رَيْبَ فِيهِ إِنَّ اللّهَ لاَ يُخْلِفُ الْمِيعَادَ ﴿9﴾

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَن تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلاَ أَوْلاَدُهُم مِّنَ اللّهِ شَيْئًا وَ

أُولَئِكَ هُمْ وَقُودُ النَّارِ ﴿10﴾

كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَالَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا فَأَخَذَهُمُ اللّهُ 

بِذُنُوبِهِمْ وَاللّهُ شَدِيدُالْعِقَابِ ﴿11﴾

قُل لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ سَتُغْلَبُونَ وَتُحْشَرُونَ إِلَى جَهَنَّمَ وَبِئْسَ الْمِهَادُ ﴿12﴾

قَدْ كَانَ لَكُمْ آيَةٌ فِي فِئَتَيْنِ الْتَقَتَا فِئَةٌ تُقَاتِلُ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَأُخْرَى كَافِرَةٌ يَرَوْنَهُم

مِّثْلَيْهِمْ رَأْيَ الْعَيْنِ وَاللّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهِ مَن يَشَاءُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَعِبْرَةً لَّأُوْلِي الأَبْصَارِ ﴿13﴾

زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوَاتِ مِنَ النِّسَاء وَالْبَنِينَ وَالْقَنَاطِيرِ الْمُقَنطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ

وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالأَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ذَلِكَ مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَاللّهُ عِندَهُ حُسْنُ الْمَآبِ ﴿14﴾

قُلْ أَؤُنَبِّئُكُم بِخَيْرٍ مِّن ذَلِكُمْ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ

 خَالِدِينَ فِيهَا وَأَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَرِضْوَانٌ مِّنَ اللّهِ وَاللّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ﴿15﴾

الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ ﴿16﴾

الصَّابِرِينَ وَالصَّادِقِينَ وَالْقَانِتِينَ وَالْمُنفِقِينَ وَالْمُسْتَغْفِرِينَ بِالأَسْحَارِ ﴿17﴾

شَهِدَ اللّهُ أَنَّهُ لاَإِلَهَ إِلاَّهُوَ وَالْمَلاَئِكَةُ وَأُوْلُواْالْعِلْمِ قَآئِمًَا بِالْقِسْطِ لاَإِلَهَ إِلاَّ هُوَالْعَزِيزُالْحَكِيمُ﴿18﴾

إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللّهِ الإِسْلاَمُ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِينَ أُوْتُواْ الْكِتَابَ إِلاَّ مِن بَعْدِ مَا جَاءهُمُ الْعِلْمُ

 بَغْيًا بَيْنَهُمْ وَمَن يَكْفُرْ بِآيَاتِ اللّهِ فَإِنَّ اللّهِ سَرِيعُ الْحِسَابِ ﴿19﴾

فَإنْ حَآجُّوكَ فَقُلْ أَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلّهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ وَقُل لِّلَّذِينَ أُوْتُواْ الْكِتَابَ وَالأُمِّيِّينَ

أَأَسْلَمْتُمْ فَإِنْ أَسْلَمُواْ فَقَدِ اهْتَدَواْ وَّ إِن تَوَلَّوْاْ فَإِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلاَغُ وَاللّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ﴿20﴾

إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللّهِ وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَيَقْتُلُونَ الِّذِينَ يَأْمُرُونَ بِالْقِسْطِ

مِنَ النَّاسِ فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿21﴾

أُولَئِكَ الَّذِينَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَمَا لَهُم مِّن نَّاصِرِينَ ﴿22﴾

أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوْتُواْ نَصِيبًا مِّنَ الْكِتَابِ يُدْعَوْنَ إِلَى كِتَابِ اللّهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلَّى

 فَرِيقٌ مِّنْهُمْ وَهُم مُّعْرِضُونَ ﴿23﴾

ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُواْلَن تَمَسَّنَا النَّارُ إِلاَّ أَيَّامًا مَّعْدُودَاتٍ وَغَرَّهُمْ فِي دِينِهِم مَّاكَانُواْ يَفْتَرُونَ﴿24﴾

فَكَيْفَ إِذَا جَمَعْنَاهُمْ لِيَوْمٍ لاَّ رَيْبَ فِيهِ وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لاَ يُظْلَمُونَ ﴿25﴾

قُلِ اللَّهُمَّ مَالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَن تَشَاء وَتَنزِعُ الْمُلْكَ مِمَّن تَشَاء وَ تُعِزُّ مَن تَشَاء

وَتُذِلُّ مَن تَشَاء بِيَدِكَ الْخَيْرُ إِنَّكَ عَلَىَ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿26﴾

تُولِجُ اللَّيْلَ فِي الْنَّهَارِ وَتُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ وَتُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ الَمَيَّتَ مِنَ

الْحَيِّ وَتَرْزُقُ مَن تَشَاء بِغَيْرِ حِسَابٍ ﴿27﴾

لاَّ يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاء مِن دُوْنِ الْمُؤْمِنِينَ وَمَن يَفْعَلْ ذَلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللّهِ فِي

 شَيْءٍ إِلاَّ أَن تَتَّقُواْ مِنْهُمْ تُقَاةً وَيُحَذِّرُكُمُ اللّهُ نَفْسَهُ وَإِلَى اللّهِ الْمَصِيرُ ﴿28﴾

قُلْ إِن تُخْفُواْ مَا فِي صُدُورِكُمْ أَوْ تُبْدُوهُ يَعْلَمْهُ اللّهُ وَيَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي

 الأرْضِ وَاللّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿29﴾

يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُّحْضَرًا وَمَا عَمِلَتْ مِن سُوَءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَهَا

وَبَيْنَهُ أَمَدًا بَعِيدًا وَيُحَذِّرُكُمُ اللّهُ نَفْسَهُ وَاللّهُ رَؤُوفُ بِالْعِبَادِ ﴿30﴾

قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿31﴾

قُلْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَالرَّسُولَ فإِن تَوَلَّوْاْ فَإِنَّ اللّهَ لاَ يُحِبُّ الْكَافِرِينَ ﴿32﴾

 إِنَّ اللّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ ﴿33﴾

ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِن بَعْضٍ وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿34﴾

إِذْ قَالَتِ امْرَأَةُ عِمْرَانَ رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ مَا فِي بَطْنِي مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّي

إِنَّكَ أَنتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ﴿35﴾

فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُهَا أُنثَى وَاللّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ وَلَيْسَ الذَّكَرُ

 كَالأُنثَى وَإِنِّي سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وِإِنِّي أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ ﴿36﴾

فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَأَنبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا

الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِندَهَا رِزْقًا قَالَ يَا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هَذَا قَالَتْ هُوَ مِنْ عِندِ اللّهِ إنَّ اللّهَ

 يَرْزُقُ مَن يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ ﴿37﴾

هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُ قَالَ رَبِّ هَبْ لِي مِن لَّدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاء ﴿38﴾

فَنَادَتْهُ الْمَلآئِكَةُ وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي فِي الْمِحْرَابِ أَنَّ اللّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيَى مُصَدِّقًا بِكَلِمَةٍ

 مِّنَ اللّهِ وَسَيِّدًا وَحَصُورًا وَنَبِيًّا مِّنَ الصَّالِحِينَ ﴿39﴾

قَالَ رَبِّ أَنَّىَ يَكُونُ لِي غُلاَمٌ وَقَدْ بَلَغَنِيَ الْكِبَرُ وَامْرَأَتِي عَاقِرٌ قَالَ كَذَلِكَ

 اللّهُ يَفْعَلُ مَا يَشَاءُ ﴿40﴾

قَالَ رَبِّ اجْعَل لِّيَ آيَةً قَالَ آيَتُكَ أَلاَّ تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ إِلاَّ رَمْزًا وَاذْكُر

 رَّبَّكَ كَثِيرًا وَسَبِّحْ بِالْعَشِيِّ وَالإِبْكَارِ ﴿41﴾

وَإِذْ قَالَتِ الْمَلاَئِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللّهَ اصْطَفَاكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفَاكِ عَلَى نِسَاء الْعَالَمِينَ﴿42﴾

يَا مَرْيَمُ اقْنُتِي لِرَبِّكِ وَاسْجُدِي وَارْكَعِي مَعَ الرَّاكِعِينَ ﴿43﴾

ذَلِكَ مِنْ أَنبَاء الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيكَ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يُلْقُون أَقْلاَمَهُمْ أَيُّهُمْ يَكْفُلُ

 مَرْيَمَ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يَخْتَصِمُونَ ﴿44﴾

إِذْ قَالَتِ الْمَلآئِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللّهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُ اسْمُهُ الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ

وَجِيهًا فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ ﴿45﴾

وَيُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَكَهْلًا وَمِنَ الصَّالِحِينَ ﴿46﴾

قَالَتْ رَبِّ أَنَّى يَكُونُ لِي وَلَدٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ قَالَ كَذَلِكِ اللّهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ إِذَا قَضَى

 أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُن فَيَكُونُ ﴿47﴾

وَيُعَلِّمُهُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرَاةَ وَالإِنجِيلَ ﴿48﴾

وَرَسُولًا إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنِّي قَدْ جِئْتُكُم بِآيَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ أَنِّي أَخْلُقُ لَكُم مِّنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ

الطَّيْرِ فَأَنفُخُ فِيهِ فَيَكُونُ طَيْرًا بِإِذْنِ اللّهِ وَأُبْرِئُ الأكْمَهَ والأَبْرَصَ وَأُحْيِي الْمَوْتَى بِإِذْنِ

اللّهِ وَأُنَبِّئُكُم بِمَا تَأْكُلُونَ وَمَا تَدَّخِرُونَ فِي بُيُوتِكُمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿49﴾

وَمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرَاةِ وَلِأُحِلَّ لَكُم بَعْضَ الَّذِي حُرِّمَ عَلَيْكُمْ وَجِئْتُكُم بِآيَةٍ

مِّن رَّبِّكُمْ فَاتَّقُواْ اللّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿50﴾

إِنَّ اللّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هَذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيمٌ ﴿51﴾

فَلَمَّا أَحَسَّ عِيسَى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ أَنصَارِي إِلَى اللّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ

 أَنصَارُ اللّهِ آمَنَّا بِاللّهِ وَاشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ ﴿52﴾

رَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنزَلَتْ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ ﴿53﴾

وَمَكَرُواْ وَمَكَرَ اللّهُ وَاللّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ ﴿54﴾

إِذْ قَالَ اللّهُ يَا عِيسَى إِنِّي مُتَوَفِّيكَ وَ رَافِعُكَ إِلَيَّ وَمُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذِينَ كَفَرُواْ وَجَاعِلُ

الَّذِينَ اتَّبَعُوكَ فَوْقَ الَّذِينَ كَفَرُواْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأَحْكُمُ بَيْنَكُمْ

فِيمَا كُنتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ ﴿55﴾

فَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُواْ فَأُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيدًا فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَمَا لَهُم مِّن نَّاصِرِينَ ﴿56﴾

وَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَاللّهُ لاَ يُحِبُّ الظَّالِمِينَ ﴿57﴾

ذَلِكَ نَتْلُوهُ عَلَيْكَ مِنَ الآيَاتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيمِ ﴿58﴾

إِنَّ مَثَلَ عِيسَى عِندَ اللّهِ كَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِن تُرَابٍ ثِمَّ قَالَ لَهُ كُن فَيَكُونُ ﴿59﴾

الْحَقُّ مِن رَّبِّكَ فَلاَ تَكُن مِّن الْمُمْتَرِينَ ﴿60﴾

فَمَنْ حَآجَّكَ فِيهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْاْ نَدْعُ أَبْنَاءنَا وَأَبْنَاءكُمْ وَنِسَاءنَا

 وَنِسَاءكُمْ وَأَنفُسَنَا وأَنفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَةَ اللّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ ﴿61﴾

إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ وَمَا مِنْ إِلَهٍ إِلاَّ اللّهُ وَإِنَّ اللّهَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ﴿62﴾

فَإِن تَوَلَّوْاْ فَإِنَّ اللّهَ عَلِيمٌ بِالْمُفْسِدِينَ ﴿63﴾

قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْاْ إِلَى كَلَمَةٍ سَوَاء بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلاَّ نَعْبُدَ إِلاَّ اللّهَ وَلاَ نُشْرِكَ بِهِ

شَيْئًا وَلاَ يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللّهِ فَإِن تَوَلَّوْاْ فَقُولُواْ اشْهَدُواْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ ﴿64﴾

يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تُحَآجُّونَ فِي إِبْرَاهِيمَ وَ مَا أُنزِلَتِ التَّورَاةُ وَالإنجِيلُ إِلاَّ مِن بَعْدِهِ

أَفَلاَ تَعْقِلُونَ ﴿65﴾

هَاأَنتُمْ هَؤُلاء حَاجَجْتُمْ فِيمَا لَكُم بِهِ عِلمٌ فَلِمَ تُحَآجُّونَ فِيمَا لَيْسَ لَكُم بِهِ عِلْمٌ

 وَاللّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ ﴿66﴾

مَا كَانَ إِبْرَاهِيمُ يَهُودِيًّا وَلاَ نَصْرَانِيًّا وَلَكِن كَانَ حَنِيفًا مُّسْلِمًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ﴿67﴾

إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْرَاهِيمَ لَلَّذِينَ اتَّبَعُوهُ وَهَذَا النَّبِيُّ وَالَّذِينَ آمَنُواْ وَاللّهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ ﴿68﴾

وَدَّت طَّآئِفَةٌ مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَوْ يُضِلُّونَكُمْ وَمَا يُضِلُّونَ إِلاَّ أَنفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُونَ ﴿69﴾

يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللّهِ وَأَنتُمْ تَشْهَدُونَ ﴿70﴾

يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تَلْبِسُونَ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿71﴾

وَقَالَت طَّآئِفَةٌ مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ آمِنُواْ بِالَّذِيَ أُنزِلَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُواْ وَجْهَ النَّهَارِ وَاكْفُرُواْ

 آخِرَهُ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴿72﴾

وَلاَ تُؤْمِنُواْ إِلاَّ لِمَن تَبِعَ دِينَكُمْ قُلْ إِنَّ الْهُدَى هُدَى اللّهِ أَن يُؤْتَى أَحَدٌ مِّثْلَ مَا أُوتِيتُمْ

أَوْ يُحَآجُّوكُمْ عِندَ رَبِّكُمْ قُلْ إِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ وَاللّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ﴿73﴾

يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَن يَشَاءُ وَاللّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ﴿74﴾

وَمِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ إِن تَأْمَنْهُ بِقِنطَارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ وَمِنْهُم مَّنْ إِن تَأْمَنْهُ بِدِينَارٍ لاَّ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ

 إِلاَّ مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَآئِمًا ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُواْ لَيْسَ عَلَيْنَا فِي الأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ وَيَقُولُونَ

 عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ﴿75﴾

بَلَى مَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ وَاتَّقَى فَإِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ ﴿76﴾

إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا أُوْلَئِكَ لاَ خَلاَقَ لَهُمْ فِي الآخِرَةِ

وَلاَ يُكَلِّمُهُمُ اللّهُ وَلاَ يَنظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿77﴾

وَإِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيقًا يَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُم بِالْكِتَابِ لِتَحْسَبُوهُ مِنَ الْكِتَابِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتَابِ وَيَقُولُونَ

 هُوَ مِنْ عِندِ اللّهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِندِ اللّهِ وَيَقُولُونَ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ﴿78﴾

مَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُؤْتِيَهُ اللّهُ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُواْ عِبَادًا لِّي

 مِن دُونِ اللّهِ وَلَكِن كُونُواْ رَبَّانِيِّينَ بِمَا كُنتُمْ تُعَلِّمُونَ الْكِتَابَ وَبِمَا كُنتُمْ تَدْرُسُونَ ﴿79﴾

وَلاَ يَأْمُرَكُمْ أَن تَتَّخِذُواْ الْمَلاَئِكَةَ وَالنِّبِيِّيْنَ أَرْبَابًا أَيَأْمُرُكُم بِالْكُفْرِ بَعْدَ إِذْ أَنتُم مُّسْلِمُونَ ﴿80﴾

وَإِذْ أَخَذَ اللّهُ مِيثَاقَ النَّبِيِّيْنَ لَمَا آتَيْتُكُم مِّن كِتَابٍ وَحِكْمَةٍ ثُمَّ جَاءكُمْ رَسُولٌ مُّصَدِّقٌ لِّمَا

 مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَلَتَنصُرُنَّهُ قَالَ أَأَقْرَرْتُمْ وَأَخَذْتُمْ عَلَى ذَلِكُمْ إِصْرِي قَالُواْ أَقْرَرْنَا قَالَ

 فَاشْهَدُواْ وَأَنَاْ مَعَكُم مِّنَ الشَّاهِدِينَ ﴿81﴾

فَمَن تَوَلَّى بَعْدَ ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ ﴿82﴾

أَفَغَيْرَ دِينِ اللّهِ يَبْغُونَ وَ لَهُ أَسْلَمَ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ طَوْعًا وَ كَرْهًا

وَ إِلَيْهِ يُرْجَعُونَ ﴿83﴾

قُلْ آمَنَّا بِاللّهِ وَمَا أُنزِلَ عَلَيْنَا وَمَا أُنزِلَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ

وَيَعْقُوبَ وَالأَسْبَاطِ وَمَا أُوتِيَ مُوسَى وَعِيسَى وَالنَّبِيُّونَ مِن رَّبِّهِمْ لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ

 أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ﴿84﴾

وَمَن يَبْتَغِ غَيْرَ الإِسْلاَمِ دِينًا فَلَن يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِي الآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِينَ ﴿85﴾

كَيْفَ يَهْدِي اللّهُ قَوْمًا كَفَرُواْ بَعْدَ إِيمَانِهِمْ وَشَهِدُواْ أَنَّ الرَّسُولَ حَقٌّ وَجَاءهُمُ الْبَيِّنَاتُ

 وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ﴿86﴾

أُوْلَئِكَ جَزَآؤُهُمْ أَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللّهِ وَالْمَلآئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ ﴿87﴾

خَالِدِينَ فِيهَا لاَ يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلاَ هُمْ يُنظَرُونَ ﴿88﴾

إِلاَّ الَّذِينَ تَابُواْ مِن بَعْدِ ذَلِكَ وَأَصْلَحُواْ فَإِنَّ الله غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿89﴾

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ بَعْدَ إِيمَانِهِمْ ثُمَّ ازْدَادُواْ كُفْرًا لَّن تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ وَأُوْلَئِكَ هُمُ الضَّآلُّونَ ﴿90﴾

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ وَمَاتُواْ وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَن يُقْبَلَ مِنْ أَحَدِهِم مِّلْءُ الأرْضِ ذَهَبًا وَلَوِ افْتَدَى

 بِهِ أُوْلَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ وَمَا لَهُم مِّن نَّاصِرِينَ ﴿91﴾


برچسب‌ها: سوره آل عمران
+ نوشته شده در  دوشنبه 5 خرداد1393ساعت 12:12  توسط نویسنده وبلاگ  | 

تکمیلی

ترجمه آيات سوره آل عمران

 به نام خداوند بخشنده مهربان

الف،لام و ميم ازحروف مقطعه هستند كه به تنهائي معني ندارند. دربعضي از آيات

 هرسه حرف آورده شده است.  ﴿1﴾

خداوند هيچ خدائي جز اونيست. زنده پابرجا مي باشد. ﴿2﴾

كتاب را به حق برتو نازل كرد كه تصديق كننده آن چيزي مي باشد كه در پيش روي

 اوست وتورات وانجيل را نازل كرد. ﴿3﴾

ازقبل براي هدايت مردم (نازل شدند)و وسيله تشخيص حق از باطل رانازل

 كرد. قطعا"كساني كه به آيات خداوند كافرشدند، يراي آنها عذاب شديد

 مي باشد وخداوند با عزت انتقام گيراست. ﴿4﴾

قطعا" خداوند براوهيچ چيزي در زمين ودر آسمان مخفي نمي ماند. ﴿5﴾

اوكسي است كه در شمايل شما رادررحمها هرطور كه بخواهد، تعيين مي كند.

هيچ خدائي جز او نيست. اوباعزت باحكمت است. ﴿6﴾

اوكسي است كه برتوكتاب رانازل كرد.(يك دسته) ازآن آياتي محكم هسند كه آنها

 اساس كتاب مي باشند و بقيه متشابه مي باشند. پس اما كساني كه قلبهاي آنها

 ازمسير مستقيم انحراف دارد،(مريض است)،پس از تشابهي تبعيت مي كنند كه از

آن به دنبال فتنه هستند و در جستجوي تفسير آن هستند و تفسير آن را جز

خداوند نمي داند وكساني كه درعلم، راسخ هستند ،مي گويند كه به آن ايمان

 آورديم . همه از جانب پروردگارمان مي باشد وجز صاحبان خرد پند نمي گيرند. ﴿7﴾

پروردگارا قلبهاي ما را بعد از آنكه ما راهدايت كردي، منحرف (مريض) مگردان و به ما

 از نزد خودت رحمتي ببخش . قطعا" تو خودت بسيار بخشنده اي. ﴿8﴾

پروردگارا قطعا" تو جمع كننده مردم براي روزي مي باشي كه هيچ شكي در آن

 نيست. قطعا" خداوند در مورد وعدهگاه  تخلف نمي كند. ﴿9﴾

قطعا" كساني كه كافر شدند، نه اموال آنها ونه فرزندانشان آنها را از خداوند

بي نياز نخواهد كرد وآنها خودشان هيزم آتش مي باشند. ﴿10﴾

مانند آل فرعون وكساني ازقبل از آنها كه آيات ما را تكذيب كردند .پس (عذاب)

خداوند به خاطر گناهانشان آنها را گرفت وخداوند به شدت عقوبت مي كند. ﴿11﴾

به كساني كه كافر شدند ،بگو كه بزودي مغلوب مي شويد و به سوي جهنم محشور

 مي شويد وبد جايگاهي مي باشد. ﴿12﴾

قطعا" براي شما (جنگ بدر) نشانه اي در دو گروه بود كه با يكديگر روبرو شدند.

 گروهي كه در راه خدا مي جنگند وديگري كه كافر مي باشند ، با چشم آنها را

دو برابر مي بينند و خداوند هركس را كه بخواهد،با ياري خود تائيد مي كند. حتما" در

 اين عبرتي براي بينندگان مي باشد. ﴿13﴾

 براي مردم دوست داشتن شهوات اززنان وپسران ومقاديرفراوان طلا ونقره واسبان

 نشاندار ودام وكشاورزي زينت داده شده است.اين وسيله بهره مندي زتدگي دنيا

مي باشد وسرانجام خوب در نزد خداوند است. ﴿14﴾

بگو:" آيا به شما به بهتر از اين خبردهم؟" براي كساني كه پرهيزكاري كردند،

در نزد پروزدگارشان بهشت هائي مي باشد كه از زير آن نهرهائي جاري

مي باشد .در آن جاويدان هستند وهمسراني پاكدامن دارند

و ازخوشنودي خداوند (برخوردارند) وخداوند به بندگانش بصيرت دارد. ﴿15﴾

كساني كه مي گويند پروردگارا قطعا" ما ايمان آورديم. پس براي ما گناهانمان را

بيامرز و ما را از عذاب جهنم حفظ فرما. ﴿16﴾

صبركنندگان وراستگويان واطاعت كنندگان وانفاق كنندگان

و استغفاركنندگان درهنگام سحر.﴿17﴾

خداوند شهادت داد به اينكه هيچ خدائي به غير از اونيست و فرشتگان و عالمان

(نيزشهادت دادند) قائم به قسط و عدل مي باشد. هيچ خدائي جز او كه باعزت

باحكمت مي باشد،نيست. ﴿18﴾

حتما" دين در نزد خداوند اسلام مي باشد و كساني كه به آنها كتاب داده

 شده است، اختلاف نكردند، مگر بعد از آنكه آگاه شدند ، بخاطر ستمي كه بين آنها

 بود،(اختلاف كردند) و كسي كه به آيات خداوند كفربورزد، پس

قطعا" خداوند سريعا" به حساب رسيدگي مي كند. ﴿19﴾

پس اگر براي تو حجت آوردند، پس بگو:" من وكساني كه مراتبعيت كرده اند، خود

 راتسليم خداوند كرده ايم " و به كساني كه كتاب داده شده است و به بي سوادان

بگو :"آيا تسليم شديد؟"پس اگر تسليم شدند، پس قطعا" هدايت  شدند و اگر روي

گردانند، پس قطعا" بر تو وظيفه ابلاغ مي باشد وخداوند به بندگانش بصيرت دارد.﴿20﴾

حتما"كساني كه به آيات خداوند كفر مي ورزند وپيامبران را به ناحق مي كشند، و از

مردم كساني كه فرمان به قسط وعدل ميدهند، را مي كشند، پس به آنها وعده

 عذاب دردناك بده . ﴿21﴾

آنها كساني هستند كه اعمالشان در دنيا وآخرت تباه شده است و براي آنها

ياري كننده اي نمي باشد. ﴿22﴾

آيا نديده اي كساني كه به آنها نصيبي از كتاب (خدا) داده شده است، بسوي

كتاب خدا خوانده مي شوند، تا بين آنها حكم كند. سپس گروهي از آنان

 روي مي گردانند و آنها اعراض (از پذيرش حكم كتاب خدا) مي كنند. ﴿23﴾

اين بدان علت است كه آنها گفتند: بجز روزهاي معدودي آتش جهنم به ما نمي رسد

 و آنچه كه دروغ مي بستند، آنها رادر دينشان مغرور ساخت. ﴿24﴾

پس چگونه (خواهندبود) هنگامي كه آنها را درروزي كه هيچ شكي در آن نيست، جمع

كرديم  و هرنفسي آنچه را كه كسب كرده است، به تمامي داده شود

و به آنها ظلم نمي شود. ﴿25﴾

بگو:"خدايا مالك حكومت، حكومت را به هركس كه بخواهي ،مي دهي و حكومت را از

 هركس كه بخواهي مي گيري و به هركس كه بخواهي عزت مي دهي و هركس راكه

بخواهي خوارمي كني .خوبي به دست تو است.حتما"توبرهرچيزي توانا هستي".﴿26﴾

شب رادرروز داخل ميكني(شب را كوتاه وروز راا بلند مي كني) وروز رادر شب

 داخل مي كني(روز راكوتاه وشب را بلند مي كني) و زنده را از مرده خارج مي كني

ومرده رااززنده خارج مي كني وهركس راكه بخواهي،بدون حساب روزي مي دهي.﴿27﴾

مومنان ازغير مومنان، كافرين را  دوست انتخاب نمي كنند وكسي كه اين كار راانجام

دهد، درچيزي نيست كه خدا بخواهد. مگر آنكه درحدتقيه ازآنها برحذر باشيد وخداوند

 شما را از خودش مي ترساند وبازگشت بسوي خداوند است. ﴿28﴾

بگو:"اگر آنچه كه در سينه هاي شما است، مخفي كنيد، يا آن را آشكار كنيد،خداوند

 آن را مي داند و آنچه در آسمانها وآنچه در زمين است، را مي داند وخداوند برانجام

هركاري توانا مي باشد. ﴿29﴾

روزي كه هرنفسي آنچه كه از كار خير انجام داده است، حاضر مي يابد وآنچه كه

از كار بد انجام داده است، آرزوميكند، كه اي كاش بين آن وخودش فاصله زيادي بود

 وخداوند شما رااز خودش مي ترساند وخداوند به بندگانش مهربان است. ﴿30﴾

بگو:" اگر خداوند را دوست مي داريد ، پس از من تبعيت كنيد كه خداوند شما را

دوست بدارد وبراي شما گناهانتان  را بيامرزد  وخداوند آمرزنده مهربان است."﴿31﴾

بگو:"خداوند وپيامبر را اطاعت كنيد. پس اگر روي گردانيد، پس قطعا"

خداوند كافرين را دوست ندارد." ﴿32﴾

قطعا" خداوند آدم ونوح وآل ابراهيم وآل عمران را برجهانيان برگزيد. ﴿33﴾

فرزندان و دودمانى که بعضى ازآن از بعضي (دیگر)هستند وخداوند شنونده

دانا مي باشد. ﴿34﴾

 هنگامي كه زن عمران(حنه) گفت:" پروردگاراقطعا" من براي تو نذر كرده ام، آنچه

كه در رحم خود دارم،براي تو (خدمت به بيت المقدس)آزادسازم. پس از من بپذير.

 قطعا" تو خودت شنونده دانا مي باشي." ﴿35﴾

پس زمانيكه آن را وضع حمل كرد، گفت: "پروردگارا قطعا" من آنچه كه وضع حمل

كرده ام، دختراست و خداوند به آنچه كه وضع حمل شده است،آگاه تراست و

دختر مانند پسر نيست وقطعا" من آنرا مريم (درلغت به معني زن عابد) ناميدم و

قطعا" من او وفرزندان ودودمان اورا از شر شيطان رانده شده  در پناه تو قرار

ميدهم. "﴿36﴾

پس پروردگاراو آن (دختر) را به طرز شايسته اي قبول كرد ونهال وجود اورا

 به خوبي رويانيد وزكريا را كفيل اوكرد.هرزماني كه زكريا درمحراب براو وارد

مي شد،درنزد او خوراكي مي يافت .(زكريا) گفت: " اي مريم، اين(خوراك) از كجا

 براي تو آمده است؟"مريم گفت: " آن از جانب خداوند مي باشد. قطعا" خداوند به

هركس كه بخواهد، بدون حساب روزي مي دهد." ﴿37﴾

درآنجا بود كه زكريا پروردگارش را خواند. گفت" پروردگارا ازنزد خودت به من فرزندان

 ودودماني پاك ببخش. قطعا" تو شنونده دعا مي باشي." ﴿38﴾

پس فرشتگان درحاليكه  او درحال ايستاده در محراب مشغول نماز بود، به او ندا

 دادند:"قطعا" خداوند تو را به يحيي بشارت مي دهد كه تصديق كننده كلمه خدا

(حضرت عيسي (ع))وشريف قوم خود وبه دور از شهوت زن وپيامبري از صالحين

 مي باشد." ﴿39﴾

زكرياگفت:" پروردگارا چگونه مي تواند پسري براي من باشد؟ و قطعا" من پير

شده ام  و زن من نازا مي باشد."خداوند فرمود:"اينچنين خداوند هركاري

 را كه بخواهد،انجام مي دهد." ﴿40﴾

زكرياگفت:"پروردگارا براي من نشانه اي قراربده." خداوند فرمود:"نشانه تو

اين است كه سه روز با مردم صحبت نكني. مگربه صورت رمز و پروردگارت را زياد

 ياد كن وقبل ازتاريكي واول روز (خداوند را) تسبيح كن. ﴿41﴾

وهنگامي كه فرشتگان گفتند:" اي مريم قطعا" خداوند تورا برگزيده است و تو را

 پاك كرده است و تو را بر زنان جهانيان برگزيده است." ﴿42﴾

اي مريم براي پروردگارت اطاعت و خضوع داشته باش  وسجده كن و با

 ركوع كنندگان ركوع كن. ﴿43﴾

 اين از خبرهاي غيب است كه به تووحي مي كنيم  و تو درنزد آنها نبودي ،هنگامي

 كه قلمهاي خود را (بة آب) انداختند، كه كداميك كفالت مريم شود و تو در نزد آنها

 نبودي ،هنگاميكه با يكديگر خصومت  مي كردند. ﴿44﴾

هنگامي كه فرشتگان گفتند:"اي مريم قطعا" خداوند به كلمه اي از جانب خود

 بشارت مي دهد كه اسمش عيسي پسر مريم است كه دردنيا و آخرت شخص

 شايسته اي بوده و از مقربان مي باشد." ﴿45﴾

و در گهواره و در ميانسالي با مردم صحبت مي كند واز صالحين مي باشد. ﴿46﴾

حضرت مريم گفت:" پروردگارا چگونه براي من فرزندي مي باشد و هيچ بشري بامن

 تماس نداشته است."  گفت:" اينچنين خداوند آنچه كه بخواهد،خلق مي كند.

هنگامي كه به (انجام)كارى اراده كند، فقط به او مى‌گويد: 

(اينطور) باش. پس (اينطور) مي شود." ﴿47﴾

و به او كتاب وحكمت وتورات وانجيل را مي آموزد. ﴿48﴾

وپيامبري به سوي  بني اسرائيل . قطعا" من با نشانه اي از جانب پروردگارتان نزد

 شما آمده ام. من براي شما ازخاك، همانند شمائل پرنده  را مي سازم . پس

 در آن مي دمم.  پس با اجازه خداوند پرنده مي شود و كور مادرزاد وبيمار پيسي

 را بهبود ميدهم ومرده را با اجازه خداوند زنده مي كنم وشما را به آنچه كه در خانه

هايتان مي خوريد وذخيره مي كنيد،خبر مي دهم . قطعا" دراينها به صورت حتمي

 نشانه اي براي شما مي باشد، اگر مومن باشيد. ﴿49﴾

وتصديق كننده آنچه كه از تورات پيش روي مي باشد،هستم و براي آنكه بعضي

از آنچه كه براي شما حرام شده است، حلال كنم وبا نشانه اي از جانب

 پروردگارتان برايتان آورده ام. پس از خدا بترسيد ومرا اطاعت كنيد. ﴿50﴾

قطعا" خداوند پروردگارمن وپروردگار شماست . پس او را بندگي كنيد. اين راه

راست مي باشد. ﴿51﴾

پس زمانيكه حضرت عيسي (ع) كفر را از آنها احساس كرد،گفت: "چه كساني

مرا بسوي خداوند ياري مي كنند؟" حواريون گفتند:"ما ياران خداوند هستيم .

مابه خداوند ايمان آورديم وشهادت بده به اينكه ما مسلمان هستيم. ﴿52﴾

پروردگارا ما به آنچه كه نازل كردي،ايمان آورديم واز پيامبر تبعيت كرديم . پس

ما را ازشهادت دهندگان قرارده. ﴿53﴾

وحيله كردند وخداوند حيله كرد وخداوند بهترين حيله كنندگان مي باشد. ﴿54﴾

هنگامي كه خداوند گفت:"اي عيسي قطعا" من تورا وفات مي دهم و بسوي

 خود بالا خواهم برد وتورا از كسانيكه كفر ورزيدند، پاك خواهم كرد وكساني كه

 از تو تبعيت كردند، بركسانيكه كفر ورزيدند، تا روز قيامت برتري خواهم داد. سپس

 بسوي من بازخواهيد گشت . پس بين شما درآنچه كه با يكديگر اختلاف

 داشتيد ،حكم خواهم كرد. ﴿55﴾

پس اما كساني كه كافرشدند،پس آنها رادردنيا و آخرت عذاب شديدي خواهم

كرد و ياري كنندگاني براي آنها نخواهد بود. ﴿56﴾

واما كساني كه ايمان آوردند وكارهاي شايسته انجام دادند، پس پاداششان به

 آنها به صورت كامل داده مي شود وخداوند ظلم كنندگان را دوست ندارد. ﴿57﴾

اين از مواردي مي باشد،كه از آيات برتو مي خوانيم ويادآوري حكيمانه مي باشد." ﴿58﴾

قطعا" مثل حضرت عيسي (ع) نزد خداوند مانند مثل حضرت آدم (ع) مي باشد ،كه

اورا از خاك آفريد. سپس به اوگفت:" باش" پس مي شود. ﴿59﴾

حق از پروردگارت مي باشد. پس از شك كنندگان نباش. ﴿60﴾

پس كسي كه درآن (موضوعي) كه توبه آن آگاهي يافته اي ، برتو دليل

آورد(بگومگوكرد)، پس بگو:" بيائيد تا فرزندانمان و فرزندانتان و زنمان و زنانتان

و خودمان وخودتان را بخوانيم. سپس مباهله كنيم. پس لعنت خداوند

را بر دروغگويان قرار مي دهيم." ﴿61﴾

قطعا" اين حتما" همان قصه هاي برحق مي باشد و از خدائي جز خداوند

 نمي باشد و قطعا" خداوند حتما" خودش با عزت باحكمت مي باشد. ﴿62﴾

پس اگر روي گردانيدند، پس قطعا" خداوند به فسادكنندگان آگاه است. ﴿63﴾

بگو:" اي اهل كتاب به سوي كلمه اي بيائيد، كه بين ما وبين شما يكسان است .

اينكه بجز خداوند نپرستيم و چيزي را براي اوشريك نگيريم و بعضي از ما بعضي

ديگر را ازغير خداوند ارباب نگيريم. " پس اگر روي گردانيدند، پس بگوئيد، كه

 شهادت دهيد، به اينكه ما مسلمان هستيم. ﴿64﴾

اي اهل كتاب چرا در مورد ابراهيم (ع) بگومگو مي كنيد وتورات وانجيل نازل

 نشد ، مگربعد از او. آيا پس فكرنمي كنيد؟﴿65﴾

آگاه باشيد كه شما همان كس هستيد كه درمورد چيزي كه به آن آگاهي

 داريد،بگو مگو كرديد. پس چرا درمورد چيزي كه به آن آگاهي نداريد،

بگو مگو مي كنيد؟ وخداوند مي داند وشما نمي دانيد. ﴿66﴾

ابراهيم(ع) نه يهودي بود و نه مسيحي وليكن مسلماني ميانه رو بود

و از مشركان نبود. ﴿67﴾

قطعا" سزاوارترين مردم به ابراهيم (ع) كساني هستند، كه از او پيروي كردند

 و(همچنين) اين پيامبر(حضرت محمد) وكساني كه ايمان آوردند،(مي باشند) و

خداوند سرپرست مومنان مي باشد. ﴿68﴾

جمعي از اهل كتاب دوست داشتند كه شما را گمراه سازند وجز خودشان را

گمراه نمي كنند وآنها نمي فهمند. ﴿69﴾

اي اهل كتاب چرا به آيات خداوند كفر مي ورزيد و (درحاليكه) شما شهادت

مي دهيد(كه اين آيات خداونداست)؟ ﴿70﴾

اي اهل كتاب چرا حق را با باطل مي پوشانيد وحق را كتمان مي كنيد و

 (درحاليكه)  شما مي دانيد؟﴿71﴾

وجمعي از اهل كتاب گفتند:"به آنچه كه برمومنين نازل شده است،درهنگام روز ايمان

بياوريد و در آخر آن (روز) كفر بورزيد، شايد آنها (ازدين خود) برگردند. ﴿72﴾

وجز به كسي كه از دين شما تبعيت كرد،ايمان نياوريد."بگو:"قطعا" هدايت (واقعي)

هدايت خداوند مي باشد، اينكه مثل آنچه كه به شما داده شده است، به كسي

 داده شود يا درنزد پروردگارتان با شما بگو مگو كنند."بگو: "قطعا" برتري به دست

 خداوند، مي باشد كه به هركس كه بخواهد، مي دهد و خداوند  وسعت دهنده  آگاه       

مي باشد. ﴿73﴾

خداوندهركس را كه بخواهد، مشمول رحمت خاص  مي گرداند و خداوند صاحب

 برتري باشكوهي مي باشد." ﴿74﴾

وازاهل كتاب كسي است كه مال هنگفتي را به اوامانت دهي ،به نو برمي گرداند

 و از آنها كسي است كه ديناري به او امانت دهي ،به تو برنمي گرداند. مگر تا زماني

 كه براو ايستاده باشي . اين بدان دليل است كه گفتند: " مارا با بي سوادان كاري

نيست" وبه خداوند نسبت دروغ مي دهند و آنها مي دانند(كه دروغ است). ﴿75﴾

بلي. كسيكه به عهد خود وفا كند وپرهيزكاري كند، پس قطعا" خداوند

 پرهيزكاران را دوست دارد. ﴿76﴾

قطعا" كساني كه عهد باخداوايمانشان را به بهاي اندكي مي فروشند، سودي

 براي آنها درآخرت نمي باشد و خداوند با آنها صحبت نمي كند ودر روز قيامت

 به آنها نگاه نمي كند وآنها را پاك نمي كند وبراي آنها عذابي دردناك مي باشد. ﴿77﴾

وقطعا" ازآنها به صورت حتمي گروهي مي باشند ،كه زبانهاي خود را در(خواندن)

 كتاب مي پيچانند ،تا  شما آنرا به حساب كتاب بگذاريد و آن از كتاب نيست و

مي گويند كه آن از جانب خداوند است  و آن از جانب خداوند

نيست وبه خداوند دروغ مي بندند وآنها مي دانند (كه ازجانب خداوند نيست). ﴿78﴾

براي هيچكس نمي باشد، كه خداوند به او كتاب وحكم وپيامبري بدهد، سپس

(آن فرد) به مردم بگويد:" غير از خداوند، بندگان من(هم) باشيد وليكن براساس

 آنچه كه از كتاب مي آموختيد  وآنچه كه درس مي گرفتيد، ارتباط

قوي باخدا داشته باشيد ." ﴿79﴾

وشما را امر نمي كند كه فرشتگان وپيامبران را ارباب بگيريد. آيا بعداز آنكه شما

 مسلمان هستيد،شما را به كفر امر مي كند؟ ﴿80﴾        

وهنگامي كه خداوند پيمان محكمي از پيامبران گرفت ،براي آنچه كه از كتاب وحكمت

 به شما دادم .سپس فرستاده اي نزد شما آمد، كه تصديق كننده آن چيزي

بود كه همراه شما بود،كه حتما" به او ايمان آوريد وحتما" او را ياري كنيد. خداوند

فرمود:" آيا اقراركرديد وشما عهد مرا براي اين (موضوع) گرفتيد؟" گفتند:" اقرار كرديم .

"خداوند فرمود:" پس شهادت دهيد ومن با شما از شاهدان مي باشم. "﴿81﴾

پس كسي كه بعداز آن روي گرداند،پس آنها خودشان از بدكاران مي باشند. ﴿82﴾

آيا به غير از دين خدا جستجو مي كنيد وهرآنچه در آسمانها وزمين مي باشد،خواسته

وناخواسته (خودرا) تسليم اوكرد وبه  سوي او بازگردانده مي شوند. ﴿83﴾

بگو:"به خداوند وآنچه كه برما وبرابراهيم واسماعيل واسحاق ويعقوب وپيامبران

 پشت سرهم نازل كرده است وآنچه كه به موسي وعيسي  وپيامبران ازجانب

 پروردگارشان داده شده است، ايمان آورديم . فرقي بين هيچ يك

از آنها نمي گذاريم وما تسليم او هستيم." ﴿84﴾

وكسي كه درجستجوي ديني غيراز اسلام باشد، پس ازاو(آن دين) پذيرفته نمي شود

 و اودر آخرت از زيانكاران خواهد بود. ﴿85﴾

چگونه خداوند گروهي را كه  ايمان آوردند وبعد كفر ورزيدند، را هدايت مي كند و

شهادت دادند، براينكه پيامبر برحق است وبراي آنها دلايل روشن آمد وخداوند

گروه ظالمان را هدايت نمي كند. ﴿86﴾

آنها كساني هستند كه پاداششان آن است كه برايشان  لعنت خداوند و

فرشتگان وهمه مردم مي باشد. ﴿87﴾

درآن(لعنت) جاودانه مي باشند.تخفيفي به عذاب آنها داده نمي شود و به آنها

 مهلت داده نمي شود. ﴿88﴾

مگركساني كه بعدازاين توبه كردند واصلاح كردند. پس قطعا" خداوند

 آمرزنده مهربان است. ﴿89﴾

قطعا" كساني كه بعدازآنكه ايمان آوردند، كافر شدند، سپس بركفر افزودند، توبه

 آنها پذيرفته نمي شود وآنها خودشان گمراه هستند. ﴿90﴾

قطعا" كساني كه كافرشدند و مردند و آنها كافر( مردند)،پس زمين پراز طلا ولو

اينكه به آن فديه دهند، ازهيچيك از آنها پذيرفته نمي شود. آنها برايشان عذاب

دردناك است وبراي آنها ياري كننده اي نمي باشد. ﴿91﴾


برچسب‌ها: ترجمه سوره آل عمران
+ نوشته شده در  دوشنبه 5 خرداد1393ساعت 12:8  توسط نویسنده وبلاگ  | 

تکمیلی

 آيه:1

 اگرآياتي  كه هرسه حرف ال م دارند، به دنبال يكديگر آورده شوند، شايد بتوان ازآن

 آيات به عنوان خلاصه آيات سوره آل عمران نام برد.

 آيات: 8-2

 اين آيات درمورد هدايت الهي مي باشدوبه نكات ذيل اشاره مي كند:

 

  • يگانگي خداوند
  • نزول برحق آيات قرآن.
  • تطابق آين آيات با آيات قرآن كه در نزد خداوند مي باشد.
  • نزول تورات وانجيل براي هدايت امتهاي پيشين
  • نزول وسيله جداكننده حق از باطل(كتاب ومعجزات پيامبران)
  • عذاب جهنم براي كافرين
  • انتقام خداوند از كافرين
  • مخفي نبودن هيچ چيز از خداوند
  • قدرت خداوند در ايجاد شمايل افراد در رحم مادرانشان
  • باحكمت بودن خداوند
  • آيات محكم (روشن وواضح وصريح) قرآن
  • آيات متشابه وقابل تفسير قرآن
  • تبعيت قلوب منحرف از آيات متشابه قرآن
  • تمايل قلوب منحرف براي استنباط موارد فتنه برانگيز از آيات متشابه قرآن
  • تفسير آيات الهي راكسي جز خدا نمي داند.
  • اهل علم به آيات الهي ايمان دارند.
  • فقط صاحبان عقل وشعور پند مي گيرند.
  • احتمال انحراف اهل علم ولزوم ياري گرفتن از خداوند
  • بسيار بخشنده بودن خداوند
  • جمع كردن مردم درروز قيامت
  • انجام شدن وعده الهي

 آيات: 13-10

 اين آيات در مورد كافرين مي باشد وبه نكات ذيل اشاره مي كند:

 

  • بكارنيامدن اموال وفرزندان درقيامت
  • هيزم شدن خودافراد براي آتش جهنم
  • نمونه كافرين آل فرعون مي باشند.
  • خداوند با شدت عقوبت مي كند.
  • مغلوب شدن كافرين
  • جهنمي بودن آنها
  • جايگاه بد جهنم
  • دوبرابرديدن مجاهدان
  • اراده خدادر ياري رساندن
  • عبرت براي كساني كه چشم بازدارند.

 

آيات: 17-14

اين آيات تعريفي از زندگي دنيا مي باشد ومشخص مي كند كه چه كساني

گول ظاهر زيباي آن را نمي خورند.

 آيات: 25-18

اين آيات در مورد اهل كتاب مي باشد وبه نكات ذيل اشاره مي كند:

 

  • خداوند وفرشتگان واهل علم به يگانگي خداوند شهادت مي دهند.
  • خداوند با عزت وبا حكمت براساس قسط وعدل رفتار مي كند .
  • دين در نزدخداوند اسلام مي باشد.
  • ستم باعث  بروز اختلاف بعد از آگاهي يافتن از حقيقيت مي شود.
  • خداوند سريعا" به حسابها رسيدگي مي كند.
  • اهل كتاب در پذيرش دين اسلام بهانه تراشي مي كردند.
  • دردين اسلام همه بايد تسليم خداوند باشند.
  • هركس خود راتسليم خداوند كند،هدايت شده است.
  • وظيفه پيامبرخدا ابلاغ است واجبار نيست.
  • خداوند به بندگانش بصيرت دارد.
  • كافرين وقاتلان پيامبران وقاتلان عدالت گستران جهنمي هستند.
  • آنها دردنيا وآخرت خود را تباه كرده اند وياري  نمي شوند.
  • اهل كتاب به كتاب خدادعوت شدند، ولي از آن اعراض كردند.
  • فكر مي كردند كه عذاب آتش جهنم براي آنها فقط براي چند روز مي باشددر صورتيكه در دين آنها چنين چيزي نيامده است.
  • هركسي جزاي عملش رادر آخرت خواهد ديد وبه كسي ظلم نخواهد شد.

 آيات: 32-26

اين آيات تسليم شدن دربرابرخداوند را از سه جنبه قدرت خداوند و وظيفه مومنان

 وپاداش در آخرت بيان مي كند:

خداوند كه بايد در برابرآن تسليم شد،اين ويژگي ها رادارد:

·        صاحب حكومت

·        داشتن اختيار كامل در دادن وگرفتن حكومت

·        داشتن اختيار كامل در عزت دادن وخوار كردن افراد

·        خوبي به دست خداوند است.

·        توانائي خداوند در انجام دادن هركاري

·        تغيير دادن ميزان ساعات روز وشب

·        زنده كردن مردگان وميراندن زنده

·        دادن روزي بي حساب به هركس كه بخواهد

·        بازگشت بسوي خداوند است.

·        عدم امكان مخفي كردن چيزي از خداوند

·        مهرباني خدا به بندگان وآمرزش آنها

·        خداوند كافرين را دوست ندارد.

تسليم بودن مومنان شاخصهاي رفتاري دارد كه عبارتنداز:

·        انتخاب نكردن كافرين به عنوان دوست مگر در شرايط لزوم تقيه

·        ترس از خداوند

·        تبعيت از پيامبر اكرم شرط  دوستي خداوند با مومنان مي باشد.

·        اطاعت از خداوند وپيامبراكرم

تسليم بودن ويا نبودن در برابرخداوند درآخرت نمايان مي گردد:

·        تمامي اعمال خوب درآخرت حاضر مي شوند.

·        انسان افسوس جدائي از اعمال بدش را مي خورد.

آيات: 34و33

اين آيات نشان مي دهد كه حضرت آدم (ع) وحضرت نوح(ع)و آل ابراهيم (ع)

وآل عمران(ع) خداي بزرگ را اطاعت كرده اند.

 آل عمران(ع) ازذريه حضرت يعقوب (ع) پسرحضرت اسحاق (ع) پسر

حضرت  ابراهيم (ع) بودند. همچنانكه حضرت محمد(ص) ازذريه حضرت 

 اسماعيل(ع) پسرديگر حضرت  ابراهيم (ع) مي باشد.

آيات: 37-35

اين آيات مربوط به راز ونياز حنه زن عمران با خداوند مي باشد.چند نكنه

 در اين آيات وجودارد:

·        نذركردن امري شايسته مي باشد .

·        حنه فكر مي كرد كه پسر مي زايد. بيان آيه 36 اين مفهوم را بخوبي

 مي رساند. مريم اولين خادم دختر براي خدمت به بيت المقدس بود.

آيات:41-37

اين آيات مربوط به حضرت زكريا(ع) مي باشدوداراي نكات ذيل است:

·        اراده خدا برچيزي كه تعلق بگيرد ،انجام مي شود. باوجوديكه عده اي بر

سر برعهده گرفتن كفالت حضرت مريم (ع) با يكديگر دشمني مي كردند،

حضرت زكريا(ع) به خواست خداوند طبق آيه 44 كفيل حضرت مريم (ع) شد.

حضرت مريم (ع) به عنوان خادم بيت المقدس نمي توانست از آنجا خارج شود و

كسي بايد كفالت اورا براي رساندن آب وغذا به اوبرعهده مي گرفت.

·        مورد ديگر از اراده ومشيت الهي ،صاحب فرزند شدن حضرت زكريا مي باشد .

 ·        روزي دهنده خداوند است و از هرراهي كه بخواهد ،روزي مي دهد .علي رغم

 آنكه حضرت زكريا(ع) كفيل حضرت مريم (ع) بود، خداوند از طريقي ديگر به حضرت

مريم(ع) روزي مي داد.

·        اگر خواسته اي داريم بايد حتما" از خدا بخواهيم . حضرت زكريا دعا كرد و

خداوند دعاي اورا اجابت فرمود. نبايد به اين بسنده كنيم كه خداوند نياز ما را مي داند.

·        دردعا كردن نبايد به غير ممكن بودن اجابت دعا فكر كرد.حضرت زكريا(ع)فهميد

 كه كفالت واقعي حضرت مريم را خداوند برعهده گرفته است و او كاره اي نيست.

دراينجا به اوج كوچكي خود در برابر خواست ومشيت الهي پي برد ولذا اوكه صاحب

اولادي نبود وخود پير وزنش نازا بود ،دست به دعا بلند كرد و چيزي را كه در حالت

 عادي اجابت آن غير ممكن بود، از خداوند درخواست كرد

و خداوند بزرگ نيز دعاي اورا مستجاب كرد.

·        درخواست نشانه اجابت دعا ،كار ناپسندي نمي باشد.

·        خدارا زياد يادكردن و تسبيح خداوند در اول و آخر روز بربندگان

خداوند لازم مي باشد.

آيات: 43و42

اين آيات در مورد حضرت مريم(ع) مي باشد.

به بندگان پاك خدا دستور اطاعت وخضوع وسجده كردن و شركت در نماز

جماعت داده شده است.

آيه:44

اين آيه در مورد حضرت محمد(ص) مي باشد.

خبر كفيل شدن حضرت زكريا(ع) يك خبرغيب براي حضرت رسول اكرم (ص) مي باشد.

حضرت رسول اكرم (ص) مانند بقيه افراد در يك زمان متولد ودريك زمان ديگرفوت

كرده اند ودر زمان حضرت زكريا وجودنداشتند ونمي توانستند كه آن وقايع رادرك كنند.

 آيات:51-45

اين آيات در مورد حضرت عيسي (ع) مي باشد:

·        حضرت عيسي (ع) كلمه اي از كلمات خداوند مي باشد.

·        حضرت عيسي(ع) از صالحين وازمقربان درگاه الهي مي باشد.

·        از دوران نوزادي مي توانست صحبت كند وازهمان زمان ابلاغ رسالت كرد.

او صاحب معجزات فراواني بود.

·        خداوند به او كتاب وحكمت وتورات وانجيل را آموخت.

·        بعضي از چيزهائي كه قبلا" بربني اسرائيل حرام شده بود، برايشان حلال كرد.

·        تورات را تصديق نمود و بني اسرائيل را دعوت به پرستش خداوند نمود.

  آيه 51 به صراحت اعلام مي كند كه راه راست ، اطاعت وبندگي خداوند مي باشد.

 آيات: 53و52

اين آيات نشان مي دهد علي رغم معجزات زيادي كه حضرت عيسي (ع) آوردند،

فقط عده كمي ازبني اسرائيل به اوايمان آوردند.

آيات: 57-54

اين آيات در مورد قوم حضرت عيسي(ع) مي باشدو سرانجام كافرين

 و مومنين رابيان مي كند.

آيات:63-58

اين آيات خطاب به حضرت رسول اكرم در مورد حضرت عيسي و مباهله با بزرگان

 نصارا(مسيحيان نجد)  مي باشد. در اين آيات به چند نكته اشاره شده است:

·        درآيات قبل( 57-35)مطالب حكيمانه اي از حضرت عيسي(ع) و قوم او

بيان شده است.

·        مثل آفرينش حضرت عيسي(ع) مانند آفرينش حضرت آدم(ع) مي باشد.

·        هرآنچه كه از طرف پروردگار بيان مي شود ، برحق بوده وهيچ شكي در آن

 نبايد كرد. باتوجه به اقوالي كه در مورد به دنيا آمدن حضرت عيسي(ع) وجود

داشت، خداوند به پيامبر بزرگوار خود   مي فرمايد در آن چيزي كه از جانب

 پروردگار درموردحضرت عيسي(ع) به اورسيده است، شك نكند .

·        مباهله ازابزارهاي الهي براي نشان دادن حق وباطل مي باشد.عده اي

هستند كه خود رابه ناحق برحق مي دانند وبا استدلال هاي غير منطقي ايجاد

شك در مردم در شناخت حق مي كنند. حضرت رسول اكرم بزرگان نصارا رادعوت

به مباهله كردند. دراين مباهله اهل بيت پيامبر، حضرت علي (ع) وحضرت

 فاطمه(ع) وحضرت امام حسن (ع) وحضرت امام حسين(ع) به همراه

 رسول اكرم (ص) حضور پيدا كردند، ولي مسيحيان از مباهله  سرباز زدند .

·        آيات مباهله يكي از مستدل ترين آيات در طهارت وپاكي اهل بيت

 پيامبر (ص) مي باشد.

آيات:78-64

اين آيات در مورداهل كتاب است وبه مواردذيل مي پردازد:

·        دعوت از آنها براي بازگشت به دين خداوند وشريك نگرفتن براي او.

·        درخواست اعلام رسمي از اهل كتاب مبني براختلاف با مسلمانان

دريكتاپرستي

·        اعتقاد اهل كتاب مبني بريهودي يانصراني بودن حضرت ابراهيم (ع)

·        اظهارنظر اهل كتاب در مواردي كه هيچ اطلاعي ازآن نداشتند.

·        تمايل اهل كتاب براي گمراه كردن مومنين

·        خيال پردازي اهل كتاب در مورد گمراه كردن مومنان

·        انكارآيات الهي وكتمان حق وحق جلوه دادن باطل با آگاهي كامل

·        ايفاي نقش منافق گري در ايمان آوردن به خدادر هنگام روز و كفرورزيدن

 در انتهاي روز ، براي ايجادشك در مسلملنان به منظور كافركردن آنها.

·        عدم اعتقادآنها به تبعيت كردن از مخالفانشان در هنگام پذيرش حق.

·        غفلت از قدرت  واراده خداوند در برتري دادن ومشمول كردن رحمت خاص خود.

·        تفسير نادرست از كلام خدا ودادن نسبت دروغ به خداوند با آگاهي كامل

·        اعتقادداشتن به برتري خود برديگران

·        وجودانسانهاي امين درميان آنها

·        بي نصيبي آنها از توجه خداوند وعذاب دردناك در آخرت

·        گول زدن مردم با استفاده از كتاب خدا

آيات: 82-79

اين آيات در مورد رسالت پيامبران است وبه مواردذيل اشاره مي كند:

·        دعوت پيامبران براي پرستش خداوند نه به سوي خود وفرشتگان وپيامبران ديگر.

·        پيمان محكم خداوند با پيامبران در تصديق فرستادگان اوبه سوي آنها.

 آيات:91-83

اين آيات درمورد وظايف مردم درقبال هدايت الهي مي باشدو به موارد

 زيراشاره مي كند:

·        تسليم بدون چون وچراي همه مردم وبازگشت آنها به سوي خداوند

·        ايمان به پيامبران الهي كه همه به سوي خداوند دعوت مي كردند.

·        عدم پذيرش هيچ دين به جز اسلام وزيانكار بودن غير مسلمان در آخرت.

·        ظالم بودن كساني كه با وجود ديدن دلايل روشن ،ايمان نياوردند.

·        ظالمان مشمول لعنت خداوند وفرشتگان وهمه مردم هستند و تخفيفي

 به عذاب آنها داده نمي شود.

·        خداوند توبه كننده را مي آمرزد.

·        اگر بعد از توبه دوباره كافرشدند وبركفرخود افزودند،ديگر قادر به توفيق

 توبه مجدد نخواهند بود ودر آخرت برايشان عذاب دردناك مي باشد.


برچسب‌ها: تفسیر موضوعی سوره آل عمران
+ نوشته شده در  دوشنبه 5 خرداد1393ساعت 11:54  توسط نویسنده وبلاگ  | 

(تکمیلی)

آيات

موضوع

عنوان

2و1

اسامي يا صفات

خدا

1

حروف مقطعه

قرآن

2

بی همتائی خدا

خدا- يگانگي خدا

3

حقانيت قرآن

قرآن- عظمت قرآن

3

تصديق كننده

قرآن- عظمت قرآن

3

نزول قرآن

سوال يا اعلان به محمد(ص)

3

نزول تورات

كتاب - تورات

3

نزول انجيل

كتاب - انجيل

11-4

اسامي يا صفات

خدا

4

هدايت

كتاب - تورات

4

هدايت

كتاب - انجيل

4

جداكننده حق از باطل

كتاب - تورات

4

جداكننده حق از باطل

كتاب - انجيل

4

جداكننده حق از باطل

قرآن- عظمت قرآن

4

وعده عذاب

كافرين

4

عذاب شديد

وضعيت جهنم

4

كافرين

اهل جهنم

4

باعزت انتقام گير

عزت خدا

5

احاطه خدا

حضور خدا

6

ايجادشمائل در رحمها

آفرينش انسان

6

ايجادشمائل در رحمها

اراده خدا

6

بي همتائي خدا

يگانگي خدا

6

باعزت باحكمت

عزت خدا

7

نزول قرآن

سوال يا اعلان به محمد(ص)

7

آيات محكم

عظمت قرآن

7

آيات متشابه

عظمت قرآن

7

قلب مريض

ويژگي انسان

7

فتنه گري

كارهاي ناپسند

7

تفسير آيات قرآن

علم خدا

7

ايمان داشتن - محققان

صالحين – خصوصيات صالحين

7

كلام خدا

حراست از قرآن

7

پذيرفتن تذكر – صاحبان فكر

فرهنگي - تذكردادن

7

آيات محكم ومتشابه قرآن

لزوم تفكر

8

گمراه نشدن

فرهنگي - دعا

8

درخواست رحمت خدا

فرهنگي - دعا

9

جمع شدن مردم

وضعيت محشر

9

وفاي خدابه عهد

عهد خدا

9

نبودن شك در آن

آخرت – ازنگاه كلي

10

اهل جهنم

كافرين

10

بكارنيامدن مال وفرزندان

وضعيت محشر

10

بكارنيامدن فرزندان

وضعيت محشر

10

كافرين

اهل جهنم

10

هيزم

وضعيت جهنم

11

عذاب قوم غرعون

عذاب خدادر دنيا

11

كافرين

قوم فرعون

11

دلايل نزول عذاب

عذاب خدادر دنيا

12

اهل جهنم

كافرين

12

ترساندن كافرين از عذاب خدا

دستور مستقيم به محمد(ص)

12

جايگاه بد

وضعيت جهنم

16-13

اسامي يا صفات

خدا

13

دوبرابرديده شدن مسلمانان

نظامي (جهاد)

13

دوبرابرديدن مسلمانان درجنگ

كافرين

13

ياري خدا

اراده خدا

13

اراده خدا

ياري خدا

13

حمايت خدا از بندگانش

لزوم تفكر

13

پذيرفتن تذكر – صاحبان فكر

فرهنگي - تذكردادن

14

زينت دنيا

دنيا

14

امكانات زندگي - كالا

انسان- آفرينش انسان

15

دادن خبربهتر از زندگي دنيا

دستور مستقيم به محمد(ص)

15

پاداش اعمال

صالحين

15

نهرها

وضعيت بهشت

15

جاودانگي

وضعيت بهشت

15

باغها

وضعيت بهشت

15

زوجهاي پاك

وضعيت بهشت

15

پرهيزكاران

رضايت خدا

15

بصيرت به بندگان

علم خدا

16

اقرار به ايمان

صالحين- ايمان داشتن

16

آمرزش

دعا

16

حفظ از عذاب جهنم

دعا

17

صبركردن

صالحين- خصوصيات صالحين

17

راست گفتن

صالحين- خصوصيات صالحين

17

قانتين

صالحين- خصوصيات صالحين

17

انفاق كردن

صالحين- خصوصيات صالحين

17

طلب آمرزش درسحر

صالحين- خصوصيات صالحين

21-18

اسامي يا صفات

خدا

18

يگانگي خدا

شهادت خدا

18

شهادت به يگانگي خدا

فرشتگان

18

شهادت به يگانگي خدا

تفكر- اهل تفكر

18

عزت باحكمت

عزت خدا

18

يگانگي خدا

يگانگي خدا

19

دين خدا

دين

19

علت بروز اختلاف بين آنها

اهل كتاب

19

رسيدگي سريع

حسابرسي خدا

19

انكار آيات خداوند

كافرين

20

مجادله درموردخدا

اهل كتاب

20

گفتن تسليم خداشدن امت اسلام

دستور مستقيم به محمد(ص)

20

سوال از اهل كتاب

دستور مستقيم به محمد(ص)

20

سوال از بي سوادان

دستور مستقيم به محمد(ص)

20

هدايت كردن

عدم وظيفه محمد(ص)

20

تكيه براصول

سياست خارجي

20

احترام به اعتقادات غير مسلمانان

سياست خارجي

20

دعوت به اسلام

اهل كتاب

20

بصيرت به بندگان

علم خدا

20

هدايت شدگان

هدايت خدا

22و21

تباهي اعمال

كافرين

22و21

ياري نشدگان

ياري خدا

22و21

تباهي اعمال

دنيا

22و21

تباهي اعمال

آخرت

21

وعده عذاب

كافرين

21

كافرين

اهل جهنم

21

قاتل پيامبر

اهل جهنم

21

قاتل عادل ودادگر

اهل جهنم

22

ياري نشدن

وضعيت محشر

24و23

علت اعراض ازحكم خدا

اهل كتاب

23

اسامي يا صفات

خدا

23

دعوت اهل كتاب به كتاب خدا

سوال يا اعلان به محمد(ص)

23

دعوت به كتاب خدا

اهل كتاب

23

اعراض از پذيرش حكم خدا

كارهاي ناپسند

24

عقايدآنها

اهل كتاب

24

غرور

كارهاي ناپسند

25

نبودن شك در آن

آخرت

25

جمع شدن مردم

وضعيت محشر

25

ديدن همه اعمال

وضعيت محشر

25

عدم ظلم

وضعيت محشر

26

اسامي يا صفات

خدا

26

مالك حكومت

مالكيت خدا

26

دادن وگرفتن حكومت

اراده خدا

26

دادن وگرفتن عزت

اراده خدا

26

دادن وگرفتن عزت

عزت خدا

26

انجام هركاري

قدرت خدا

26

گفتن مالك بودن خدابرحكومت

دستور مستقيم به محمد(ص)

26

گفتن قدرتمندي خدابرهرچيز

دستور مستقيم به محمد(ص)

26

دادن خوبي

اراده خدا

27

كوتاه وبلندكردن شب وروز

قدرت خدا

27

زندگي ومرگ

قدرت خدا

27

دادن روزي بي حساب

اراده خدا

43-28

اسامي يا صفات

خدا

28

دوستي با كافر

كارهاي ناپسند

28

دوستي باكافر

تنفرخدا

28

دستورترس از خدا

ترس از خدا

28

بسوي خدا

رجعت

28

دوستي باكافرتحت شرايط

سياست خارجي

29

گفتن تسلط علم خدا برنيت افراد

دستور مستقيم به محمد(ص)

29

آگاهي از اعمال

علم خدا

29

آگاهي از همه چيز

علم خدا

29

انجام هركاري

قدرت خدا

30

حضوراعمال خوب

وضعيت محشر

30

آرزوي فاصله بااعمال بد

وضعيت محشر

30

دستورترس از خدا

ترس از خدا

30

مهرباني به بندگان

رحمت خدا

31

گفتن علائم دوستي با خدا

دستور مستقيم به محمد(ص)

31

تبعيت از محمد(ص)

علاقه خدا

31

آمرزش

رحمت خدا

32

گفتن لزوم اطاعت از خدا و رسول

دستور مستقيم به محمد(ص)

32

عدم اطاعت ازخدا

كافرين

32

عدم تبعيت ازرسول اكرم

كافرين

32

كافرين

تنفرخدا

33

برگزيدگان خدا

دنيا - ازنگاه كلي

33

برگزيدگان خدا

آخرت- ازنگاه كلي

35و34

شنواي دانا

علم خدا

34

نوح وآل ابراهيم وآل عمران(ع)

پيامبران - وابستگي خانوادگي

37-35

مريم (ع) - دعاي مادر مريم (ع)

پيامبران -عيسي (ع)

36

فرزند

دعا

36

تفاوت داشتن مرد وزن

ويژگي انسان

36

پناه بردن به خدا

جن - شيطان

37

مراقبت از گياه

مثلهاي قرآني

37

مريم (ع) - كفالت مريم(ع)

پيامبران -عيسي (ع)

37

كفالت مريم(ع)

پيامبران - زكريا(ع)

37

دادن روزي

اراده خدا

39و38

دعا

پيامبران - زكريا(ع)

38

داشتن فرزند

دعا

41-39

زكريا(ع)

فرشتگان - صحبت با انسان

41-39

صحبت با فرشتگان

پيامبران – زكريا(ع)

39

خصوصيات يحيي(ع)

پيامبران - يحيي(ع)

39

عمران ومريم(ع)

پيامبران - وابستگي خانوادگي

39

زكريا ويحيي(ع)

پيامبران - وابستگي خانوادگي

39

عيسي (ع)

كلمات خدا

40

انجام هركار

اراده خدا

40

اجابت دعاي غيرممكن

فرهنگي - دعا

41

نشانه اجابت دعا

فرهنگي - دعا

41

دستورذكرخدا

ذكرويادخدا

41

امربه تسبيح خدا

تسبيح خدا

41

وقت تسبيح خدا

تسبيح خدا

41

اول روز

وقتهاي خاص- روز

41

آخرروز

وقتهاي خاص- روز

43و42

صحبت باانسان- مريم (ع)

فرشتگان

43و42

صحبت مريم با فرشتگان

عيسي (ع)- مريم(ع)

42

برگزيدگان خدا

دنيا

42

برگزيدگان خدا

آخرت

43

حضوردر نمازجماعت

عبادات فردي - نماز

43

قانتين

صالحين – خصوصيات صالحين

43

سجده كردن

صالحين – خصوصيات صالحين

43

حضوردرنمازجماعت

صالحين – خصوصيات صالحين

44

آگاهي از اخبارغيب

سوال يا اعلان به محمد(ص)

44

كفالت مريم(ع)

عيسي (ع)- مريم(ع)

48-45

مريم(ع)

فرشتگان- صحبت با انسان

48-45

صحبت مريم با فرشتگان

عيسي (ع)- مريم(ع)

45

اسامي يا صفات

خدا

45

عيسي(ع)

كلمات خدا

45

عيسي(ع)

اهل بهشت- مقربين

49و46

معجزات عيسي(ع)

عيسي(ع)

47

اسامي يا صفات

خدا

47

انجام هركار

اراده خدا

48

آموزش توسط خداوند

تعليم وتربيت - آموزش

55-49

اسامي يا صفات

خدا

50

حلال كردن بعضي محرمات

عيسي(ع)

50

تصديق تورات

عيسي(ع)

50

تصديق تورات

كتاب - تورات

50

دستورترس از خدا

ترس از خدا

51

امربه عبادت خدا

عبادت خدا

51

راه راست

هدايت خدا

53و52

حواريون

عيسي (ع)

53

شهادت به حقانيت دين

فرهنگي - دعا

54

خدا بهترين حيله كننده

حيله خدا

55

صحبت با خدا

عيسي (ع)

55

به سوي خدا

رجعت

55

حاكميت خدا

وضعيت محشر

55

برتري بركافرين

صالحين - خصوصيات صالحين

56

عذاب در دنيا

كافرين

56

عذاب شديد

وضعيت جهنم

56

كافرين

اهل جهنم

56

ياري نشدگان

ياري خدا

57

اسامي يا صفات

خدا

57

انجام كارهاي خوب

صالحين- خصوصيات صالحين

57

پاداش اعمال

صالحين- خصوصيات صالحين

57

ظالمان

تنفرخدا

57

تنفرخدا

كارهاي ناپسند- ظلم كردن

58

قرائت قرآن

سوال يا اعلان به محمد(ص)

58

باحكمت

قرآن- عظمت قرآن

63-59

اسامي يا صفات

خدا

59

آفرينش آدم وعيسي(ع)

قرآن- قياس درقرآن

59

آفرينش آدم وعيسي(ع)

اراده خدا

60

شك نكردن

دستور مستقيم به محمد(ص)

60

حقانيت كلام خدا

سوال يا اعلان به محمد(ص)

61

گفتن دعوت به مباهله

دستور مستقيم به محمد(ص)

61

اهل بيت(ع)

نكات مهم در مورد محمد(ص)

62

حقانيت قرآن

قرآن- عظمت قرآن

62

نداشتن شريك

يگانگي خدا

62

عزت باحكمت

عزت خدا

63

فساد

كارهاي ناپسند

63

آگاهي ازفاسدان

علم خدا

64

اسامي يا صفات

خدا

64

دعوت به اسلام

اهل كتاب

64

گفتن به اهل كتاب

دستور مستقيم به محمد(ص)

64

شهادت به مسلماني مسلمانان

اهل كتاب

67و65

مسلمان بودن ابراهيم (ع)

لزوم تفكر

67و65

مشرك نبودن

پيامبران - ابراهيم (ع)

65

عقايدآنها

اهل كتاب

66

اسامي يا صفات

خدا

66

بحث كردن بدون آگاهي

اهل كتاب

66

بحث كردن بدون آگاهي

كارهاي ناپسند

68

اسامي يا صفات

خدا

68

ابراهيمي بودن

پيامبران - ابراهيم (ع)

68

سرپرست مومنان

ياري خدا

69

گمراه كردن

اهل كتاب

71و70

فهميدن حقيقت

اهل كتاب

70

اسامي يا صفات

خدا

70

كفرورزيدن به آيات الهي

اهل كتاب

71

كتمان حقايق

اهل كتاب

71

باطل نشان دادن حق

اهل كتاب

71

كتمان حقايق

كارهاي ناپسند

71

تكذيب كردن حق

كارهاي ناپسند

72

گمراه كردن

اهل كتاب

79-73

اسامي يا صفات

خدا

73

عقايد آنها

اهل كتاب

73

هدايت واقعي

هدايت خدا

73

دادن برتري

اراده خدا

73

وسعت دهنده دانا

علم خدا

74

اختصاص رحمت

رحمت خدا

75

امانت داري

اهل كتاب

75

امانت داري اهل كتاب

سوال يا اعلان به محمد(ص)

75

عقايدآنها

اهل كتاب

75

دروغ بستن به خدا

اهل كتاب

78و75

دروغ گوئي

كارهاي ناپسند

76

وفاي به عهد

صالحين- خصوصيات صالحين

76

پرهيزكري كردن

صالحين- خصوصيات صالحين

76

پرهيزكاران

علاقه خدا

77

شكستن عهدخدا

اهل كتاب

77

زيانكاران

اهل كتاب

77

صحبت نكردن خدا با آنان

اهل كتاب

77

نگاه نكردن خدا به آنان

اهل كتاب

77

پاك نشدن

اهل كتاب

77

عذاب جهنم

اهل كتاب

77

شكستن عهد

كارهاي ناپسند

77

شكنندگان عهدباخدا

اهل جهنم

77

صحبت نكردن خدابا آنان

اهل جهنم

77

محروم ازديدارخدا

اهل جهنم

77

عذاب دردناك

وضعيت جهنم

77

پاك نشدن

اهل جهنم

78

گمراه كردن

اهل كتاب

78

دروغ بستن به خدا

اهل كتاب

78

فهميدن حقيقت

اهل كتاب

80و79

دعوت نكردن به غيرخدا

پيامبران - كلي

81

اسامي يا صفات

خدا

81

حمايت از فرستادگان خدا

پيامبران

81

پيمان با پيامبران

شهادت خدا

82

فساد

كارهاي ناپسند

85و83

پذيرفته نشدن غيراسلام

فرهنگي - دين

84و83

اسامي يا صفات

خدا

83

تسليم بودن موجودات

آسمان

83

تسليم بودن موجودات

زمين

83

به سوي خدا

رجعت

84

عدم اختلاف

پيامبران

84

گفتن ايمان آوردن به خدا

دستور مستقيم به محمد(ص)

85

جستجوكردن دين غير اسلام

اهل جهنم

88-86

لعنت خدا

كافرين

88-86

كافرين

خدا- لعنت خدا

87و86

اسامي يا صفات

خدا

86

كفربعداز ايمان

كارهاي ناپسند- ظلم كردن

86

هدايت نشدگان

هدايت خدا

88و87

لعنت فرشتگان

فرشتگان

88

كافرين

اهل جهنم

88

تخفيف عذاب

وضعيت جهنم

88

عذاب پشت سرهم

وضعيت جهنم

89

اسامي يا صفات

خدا

89

مراحل توبه

عبادات فردي - توبه

89

مهرباني

رحمت خدا

90

پذيرفته نشدن توبه

عبادات فردي - توبه

90

راه گمراهان

هدايت خدا

91

زمين پراز طلا

مثلهاي قرآني

91

ياري نشدگان

ياري خدا

91

عذاب دردناك

وضعيت جهنم

91

كافرين

اهل جهنم

91

مردن باكفر

كافرين

91

بكارنيامدن مال واموال

وضعيت محشر

91

مرگ با كفر

هنگام مرگ

 

 

 

 

 

 


برچسب‌ها: فهریت موضوعی سوره آل عمران
+ نوشته شده در  دوشنبه 5 خرداد1393ساعت 11:52  توسط نویسنده وبلاگ  | 


 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ 

 الم ﴿1﴾


ذَلِكَ الْكِتَابُ لاَ رَيْبَ فِيهِ هُدًى لِّلْمُتَّقِينَ ﴿2﴾


الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَيُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ ﴿3﴾ 


والَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ وَبِالآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ ﴿4﴾


 أُوْلَئِكَ عَلَى هُدًى مِّن رَّبِّهِمْ وَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ﴿5﴾


 إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ سَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لاَ يُؤْمِنُونَ ﴿6﴾


 خَتَمَ اللّهُ عَلَى قُلُوبِهمْ وَعَلَى سَمْعِهِمْ وَعَلَى أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ


 وَ لَهُمْ عَذَابٌ عظِيمٌ ﴿7﴾


 وَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ آمَنَّا بِاللّهِ وَبِالْيَوْمِ الآخِرِ وَمَا هُم بِمُؤْمِنِينَ ﴿8﴾


 يُخَادِعُونَ اللّهَ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَمَا يَخْدَعُونَ إِلاَّ أَنفُسَهُم وَمَا يَشْعُرُونَ ﴿9﴾


 فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ فَزَادَهُمُ اللّهُ مَرَضًا وَلَهُم عَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُوا يَكْذِبُونَ ﴿10﴾

 وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ لاَ تُفْسِدُواْ فِي الأَرْضِ قَالُواْ إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ ﴿11﴾


 أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَلَكِن لاَّ يَشْعُرُونَ ﴿12﴾


 وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ آمِنُواْ كَمَا آمَنَ النَّاسُ قَالُواْ أَنُؤْمِنُ كَمَا آمَنَ السُّفَهَاء أَلا إِنَّهُمْ هُمُ


السُّفَهَاء  وَلَكِن لاَّ يَعْلَمُونَ ﴿13﴾


 وَإِذَا لَقُواْ الَّذِينَ آمَنُواْ قَالُواْ آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْاْ إِلَى شَيَاطِينِهِمْ قَالُواْ إِنَّا مَعَكْمْ إِنَّمَا نَحْنُ


 مُسْتَهْزِؤُونَ ﴿14﴾


 اللّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ ﴿15﴾


 أُوْلَئِكَ الَّذِينَ اشْتَرُوُاْ الضَّلاَلَةَ بِالْهُدَى فَمَا رَبِحَت تِّجَارَتُهُمْ وَمَا كَانُواْ مُهْتَدِينَ ﴿16﴾


 مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِي اسْتَوْقَدَ نَارًا فَلَمَّا أَضَاءتْ مَا حَوْلَهُ ذَهَبَ اللّهُ بِنُورِهِمْ وَ تَرَكَهُمْ


 فِي ظُلُمَاتٍ لاَّ يُبْصِرُونَ ﴿17﴾


 صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لاَ يَرْجِعُونَ ﴿18﴾


 أَوْ كَصَيِّبٍ مِّنَ السَّمَاءِ فِيهِ ظُلُمَاتٌ وَ رَعْدٌ وَ بَرْقٌ يَجْعَلُونَ أَصْابِعَهُمْ فِي آذَانِهِم مِّنَ


 الصَّوَاعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِ و اللّهُ مُحِيطٌ بِالْكافِرِينَ ﴿19﴾


 يَكَادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ أَبْصَارَ هُمْ كُلَّمَا أَضَاء لَهُم مَّشَوْاْ فِيهِ وَ إِذَا أَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قَامُواْ


 وَ لَوْ شَاء اللّهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ إِنَّ اللَّه عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿20﴾


 يَا أَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُواْ رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ وَالَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴿21﴾


 الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الأَرْضَ فِرَاشًا وَالسَّمَاء بِنَاء وَأَنزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجَ بِهِ


 مِنَ الثَّمَرَاتِ رِزْقًا لَّكُمْ فَلاَ تَجْعَلُواْ لِلّهِ أَندَادًا وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿22﴾


 وَإِن كُنتُمْ فِي رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلَى عَبْدِنَا فَأْتُواْ بِسُورَةٍ مِّن مِّثْلِهِ وَادْعُواْ شُهَدَاءكُم


 مِّن دُونِ اللّهِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ﴿23﴾


 فَإِن لَّمْ تَفْعَلُواْوَلَن تَفْعَلُواْفَاتَّقُواْ النَّارَالَّتِي وَقُودُهَاالنَّاسُ وَالْحِجَارَةُ أُعِدَّتْ


لِلْكَافِرِينَ﴿24﴾


 وَبَشِّرِ الَّذِين آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ كُلَّمَا


  رُزِقُواْ مِنْهَا مِن ثَمَرَةٍ رِّزْقًا قَالُواْ هَذَا الَّذِي رُزِقْنَا مِن قَبْلُ وَأُتُواْ بِهِ مُتَشَابِهًا وَلَهُمْ فِيهَا


 أَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَهُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿25﴾


 إِنَّ اللَّهَ لاَ يَسْتَحْيِي أَن يَضْرِبَ مَثَلًا مَّا بَعُوضَةً فَمَا فَوْقَهَا فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُواْ فَيَعْلَمُونَ


 أَنَّهُ الْحَقُّ مِن رَّبِّهِمْ وَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُواْ فَيَقُولُونَ مَاذَا أَرَادَ اللَّهُ بِهَذَا مَثَلًا يُضِلُّ بِهِ


 كَثِيرًا وَيَهْدِي بِهِ كَثِيرًا وَمَا يُضِلُّ بِهِ إِلاَّ الْفَاسِقِينَ ﴿26﴾


 الَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِن بَعْدِ مِيثَاقِهِ وَيَقْطَعُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَن يُوصَلَ


 وَيُفْسِدُونَ فِي الأَرْضِ أُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ ﴿27﴾


 كَيْفَ تَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَكُنتُمْ أَمْوَاتًا فَأَحْيَاكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ إِلَيْهِ


تُرْجَعُونَ ﴿28﴾


 هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُم مَّا فِي الأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاء فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ


 سَمَاوَاتٍ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ﴿29﴾


 وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلاَئِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الأَرْضِ خَلِيفَةً قَالُواْ أَتَجْعَلُ فِيهَا مَن يُفْسِدُ


 فِيهَا  وَيَسْفِكُ الدِّمَاء وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ قَالَ إِنِّي أَعْلَمُ


 مَا لاَ تَعْلَمُونَ ﴿30﴾


 وَعَلَّمَ آدَمَ الأَسْمَاء كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلاَئِكَةِ فَقَالَ أَنبِئُونِي بِأَسْمَاء هَؤُلاء


 إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ﴿31﴾


 قَالُواْ سُبْحَانَكَ لاَ عِلْمَ لَنَا إِلاَّ مَا عَلَّمْتَنَا إِنَّكَ أَنتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ ﴿32﴾


 قَالَ يَا آدَمُ أَنبِئْهُم بِأَسْمَآئِهِمْ فَلَمَّا أَنبَأَهُمْ بِأَسْمَآئِهِمْ قَالَ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ إِنِّي


 أَعْلَمُ غَيْبَ  السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَأَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا كُنتُمْ تَكْتُمُونَ ﴿33﴾


 وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلاَئِكَةِ اسْجُدُواْ لآدَمَ فَسَجَدُواْ إِلاَّ إِبْلِيسَ أَبَى وَاسْتَكْبَرَ وَ كَانَ


 مِنَ الْكَافِرِينَ ﴿34﴾


 وَ قُلْنَا يَا آدَمُ اسْكُنْ أَنتَ وَ زَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَ كُلاَ مِنْهَا رَغَدًا حَيْثُ شِئْتُمَا وَ لاَ تَقْرَبَا


 هَذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ الْظَّالِمِينَ ﴿35﴾


 فَأَزَلَّهُمَا الشَّيْطَانُ عَنْهَا فَأَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيهِ وَ قُلْنَا اهْبِطُواْ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ


 وَ لَكُمْ فِي الأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَ مَتَاعٌ إِلَى حِينٍ ﴿36﴾


 فَتَلَقَّى آدَمُ مِن رَّبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ﴿37﴾


 قُلْنَا اهْبِطُواْ مِنْهَا جَمِيعًا فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُم مِّنِّي هُدًى فَمَن تَبِعَ هُدَايَ فَلاَ خَوْفٌ


 عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿38﴾


 وَالَّذِينَ كَفَرواْ وَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿39﴾


 يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُواْ نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَ أَوْفُواْ بِعَهْدِي


 أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وَ إِيَّايَ فَارْهَبُونِ ﴿40﴾


 وَ آمِنُواْ بِمَا أَنزَلْتُ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ وَ لاَ تَكُونُواْ أَوَّلَ كَافِرٍ بِهِ وَ لاَ تَشْتَرُواْ بِآيَاتِي 


 ثَمَنًا قَلِيلًا وَإِيَّايَ فَاتَّقُونِ ﴿41﴾


 وَ لاَ تَلْبِسُواْ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَ تَكْتُمُواْ الْحَقَّ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿42﴾


 وَ أَقِيمُواْ الصَّلاَةَ وَ آتُواْ الزَّكَاةَ وَ ارْكَعُواْ مَعَ الرَّاكِعِينَ ﴿43﴾


 أَتَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنسَوْنَ أَنفُسَكُمْ وَ أَنتُمْ تَتْلُونَ الْكِتَابَ أَفَلاَ تَعْقِلُونَ ﴿44﴾


 وَاسْتَعِينُواْ بِالصَّبْرِ وَالصَّلاَةِ وَ إِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلاَّ عَلَى الْخَاشِعِينَ ﴿45﴾


 الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلاَقُوا رَبِّهِمْ وَأَنَّهُمْ إِلَيْهِ رَاجِعُونَ ﴿46﴾


 يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُواْ نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّي فَضَّلْتُكُمْ


 عَلَى الْعَالَمِينَ ﴿47﴾


 وَ اتَّقُواْ يَوْمًا لاَّ تَجْزِي نَفْسٌ عَن نَّفْسٍ شَيْئًا وَ لاَ يُقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَةٌ


وَ لاَ يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌ  وَ لاَ هُمْ يُنصَرُونَ ﴿48﴾


 وَ إِذْ نَجَّيْنَاكُم مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوَءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءكُمْ


وَ يَسْتَحْيُونَ  نِسَاءكُمْ وَ فِي ذَلِكُم بَلاءٌ مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌ ﴿49﴾


 وَ إِذْ فَرَقْنَا بِكُمُ الْبَحْرَ فَأَنجَيْنَاكُمْ وَ أَغْرَقْنَا آلَ فِرْعَوْنَ وَ أَنتُمْ تَنظُرُونَ ﴿50﴾


 وَإِذْ وَاعَدْنَا مُوسَى أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِن بَعْدِهِ وَ أَنتُمْ ظَالِمُونَ ﴿51﴾


 ثُمَّ عَفَوْنَا عَنكُمِ مِّن بَعْدِ ذَلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿52﴾


 وَ إِذْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ﴿53﴾


 وَإِذْقَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ


 فَتُوبُواْ إِلَى بَارِئِكُمْ  فَاقْتُلُواْ أَنفُسَكُمْ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِندَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ


عَلَيْكُمْ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ﴿54﴾


 وَ إِذْقُلْتُمْ يَامُوسَى لَن نُّؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ


 وَ أَنتُمْ تَنظُرُونَ ﴿55﴾


 ثُمَّ بَعَثْنَاكُم مِّن بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿56﴾


 وَ ظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْغَمَامَ وَ أَنزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَى كُلُواْ مِن طَيِّبَاتِ


 مَا رَزَقْنَاكُمْ وَ مَا ظَلَمُونَا وَلَكِن كَانُواْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ﴿57﴾


 وَ إِذْ قُلْنَا ادْخُلُواْ هَذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُواْ مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَادْخُلُواْ الْبَابَ سُجَّدًا


 وَ قُولُواْ حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطَايَاكُمْ وَ سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ ﴿58﴾


 فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُواْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَنزَلْنَا عَلَى الَّذِينَ ظَلَمُواْ رِجْزًا 


 مِّنَ السَّمَاء بِمَا كَانُواْ يَفْسُقُونَ ﴿59﴾


 وَ إِذِ اسْتَسْقَى مُوسَى لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِب بِّعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانفَجَرَتْ مِنْهُ


اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا  قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ كُلُواْ وَاشْرَبُواْ مِنرِّزْقِ


اللَّهِ وَلاَ تَعْثَوْاْ فِي الأَرْضِ مُفْسِدِينَ ﴿60﴾


 وَ إِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَى لَن نَّصْبِرَ عَلَىَ طَعَامٍ وَاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنبِتُ


 الأَرْضُ مِن بَقْلِهَا وَ قِثَّآئِهَا وَ فُومِهَا وَ عَدَسِهَا وَ بَصَلِهَا قَالَ أَتَسْتَبْدِلُونَ الَّذِي


 هُوَ أَدْنَى بِالَّذِي  هُوَ خَيْرٌ اهْبِطُواْ مِصْرًا فَإِنَّ لَكُم مَّا سَأَلْتُمْ وَ ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ


 الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَ  بَآؤُوْاْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللَّهِ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُواْ يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ


وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ الْحَقِّ  ذَلِكَ بِمَا عَصَواْ وَّكَانُواْ يَعْتَدُونَ ﴿61﴾ 


 إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَالَّذِينَ هَادُواْ وَالنَّصَارَى وَالصَّابِئِينَ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَعَمِلَ


 صَالِحًا فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿62﴾


 وَ إِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ وَ رَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّورَ خُذُواْ مَا آتَيْنَاكُم بِقُوَّةٍ وَاذْكُرُواْ مَا فِيهِ


 لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴿63﴾


 ثُمَّ تَوَلَّيْتُم مِّن بَعْدِ ذَلِكَ فَلَوْلاَ فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ لَكُنتُم مِّنَ الْخَاسِرِينَ ﴿64﴾


 وَ لَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِينَ اعْتَدَواْ مِنكُمْ فِي السَّبْتِ فَقُلْنَا لَهُمْ كُونُواْ قِرَدَةً خَاسِئِينَ ﴿65﴾


 فَجَعَلْنَاهَا نَكَالًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهَا وَ مَا خَلْفَهَا وَمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِينَ ﴿66﴾


 وَ إِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ إِنَّ اللّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَذْبَحُواْ بَقَرَةً قَالُواْ أَتَتَّخِذُنَا هُزُوًا قَالَ


 أَعُوذُ بِاللّهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْجَاهِلِينَ ﴿67﴾


 قَالُواْ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لّنَا مَا هِيَ قَالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٌ لاَّ فَارِضٌ وَلاَ بِكْرٌ عَوَانٌ


 بَيْنَ ذَلِكَ فَافْعَلُواْ مَا تُؤْمَرونَ ﴿68﴾


 قَالُواْ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لَّنَا مَا لَوْنُهَا قَالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنّهَا بَقَرَةٌ صَفْرَاء


 فَاقِعٌ لَّوْنُهَا تَسُرُّ النَّاظِرِينَ ﴿69﴾


 قَالُواْ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لَّنَا مَا هِيَ إِنَّ البَقَرَ تَشَابَهَ عَلَيْنَا وَ إِنَّا إِن


شَاء اللَّهُ لَمُهْتَدُونَ ﴿70﴾


 قَالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٌ لاَّ ذَلُولٌ تُثِيرُ الأَرْضَ وَلاَ تَسْقِي الْحَرْثَ مُسَلَّمَةٌ لاَّ شِيَةَ


 فِيهَا قَالُواْ الآنَ جِئْتَ بِالْحَقِّ فَذَبَحُوهَا وَمَا كَادُواْ يَفْعَلُونَ ﴿71﴾


 وَ إِذْ قَتَلْتُمْ نَفْسًا فَادَّارَأْتُمْ فِيهَا وَاللّهُ مُخْرِجٌ مَّا كُنتُمْ تَكْتُمُونَ ﴿72﴾


 فَقُلْنَا اضْرِبُوهُ بِبَعْضِهَا كَذَلِكَ يُحْيِي اللّهُ الْمَوْتَى وَيُرِيكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ﴿73﴾


 ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُم مِّن بَعْدِ ذَلِكَ فَهِيَ كَالْحِجَارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً وَ إِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ


 لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الأَنْهَارُ وَ إِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاء وَ إِنَّ مِنْهَا


 لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللّهِ وَ مَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ﴿74﴾


 أَفَتَطْمَعُونَ أَن يُؤْمِنُواْ لَكُمْ وَ قَدْ كَانَ فَرِيقٌ مِّنْهُمْ يَسْمَعُونَ كَلاَمَ اللّهِ ثُمَّ


 يُحَرِّفُونَهُ مِن  بَعْدِ مَا عَقَلُوهُ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ ﴿75﴾


 وَإِذَا لَقُواْ الَّذِينَ آمَنُواْ قَالُواْ آمَنَّا و َإِذَا خَلاَ بَعْضُهُمْ إِلَىَ بَعْضٍ قَالُواْ أَتُحَدِّثُونَهُم بِمَا


 فَتَحَ اللّهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَآجُّوكُم بِهِ عِندَ رَبِّكُمْ أَفَلاَ تَعْقِلُونَ ﴿76﴾


 أَوَلاَ يَعْلَمُونَ أَنَّ اللّهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ ﴿77﴾


 وَ مِنْهُمْ أُمِّيُّونَ لاَ يَعْلَمُونَ الْكِتَابَ إِلاَّ أَمَانِيَّ وَ إِنْ هُمْ إِلاَّ يَظُنُّونَ ﴿78﴾


 فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ يَكْتُبُونَ الْكِتَابَ بِأَيْدِيهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هَذَا مِنْ عِندِ اللّهِ لِيَشْتَرُواْ


 بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا فَوَيْلٌ لَّهُم مِّمَّا كَتَبَتْ أَيْدِيهِمْ وَوَيْلٌ لَّهُمْ مِّمَّا يَكْسِبُونَ ﴿79﴾


 وَ قَالُواْ لَن تَمَسَّنَا النَّارُ إِلاَّ أَيَّامًا مَّعْدُودَةً قُلْ أَتَّخَذْتُمْ عِندَ اللّهِ عَهْدًا فَلَن


 يُخْلِفَ اللّهُ عَهْدَهُ أَمْ تَقُولُونَ عَلَى اللّهِ مَا لاَ تَعْلَمُونَ ﴿80﴾


 بَلَى مَن كَسَبَ سَيِّئَةً وَأَحَاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ فَأُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ


 هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿81﴾ 


 وَ الَّذِينَ آمَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ أُولَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿82﴾


 وَ إِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَ بَنِي إِسْرَائِيلَ لاَ تَعْبُدُونَ إِلاَّ اللّهَ وَ بِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَ


ذِي الْقُرْبَى  وَ الْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَقُولُواْ لِلنَّاسِ حُسْنًا وَ أَقِيمُواْ الصَّلاَةَ


وَ آتُواْ الزَّكَاةَ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ  إِلاَّ قَلِيلًا مِّنكُمْ وَ أَنتُم مِّعْرِضُونَ ﴿83﴾


 وَ إِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ لاَ تَسْفِكُونَ دِمَاءكُمْ وَ لاَ تُخْرِجُونَ أَنفُسَكُم مِّن دِيَارِكُمْ ثُمَّ


 أَقْرَرْتُمْ وَ أَنتُمْ تَشْهَدُونَ ﴿84﴾


 ثُمَّ أَنتُمْ هَؤُلاء تَقْتُلُونَ أَنفُسَكُمْ وَ تُخْرِجُونَ فَرِيقًا مِّنكُم مِّن دِيَارِهِمْ تَظَاهَرُونَ


 عَلَيْهِم بِالإِثْمِ وَ الْعُدْوَانِ وَ إِن يَأتُو كُمْ أُسَارَى تُفَادُوهُمْ وَ هُوَ مُحَرَّمٌ


 عَلَيْكُمْ إِخْرَاجُهُمْ أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَ تَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَمَا جَزَاء مَن يَفْعَلُ


 ذَلِكَ مِنكُمْ إِلاَّ خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَى أَشَدِّ الْعَذَابِ


 وَ مَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ﴿85﴾


 أُولَئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُاْ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالآَخِرَةِ فَلاَ يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ


 وَلاَ هُمْ يُنصَرُونَ ﴿86﴾


 وَ لَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَ قَفَّيْنَا مِن بَعْدِهِ بِالرُّسُلِ وَ آتَيْنَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ


الْبَيِّنَاتِ وَ  أَيَّدْنَاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ أَفَكُلَّمَا جَاءكُمْ رَسُولٌ بِمَا لاَتَهْوَى أَنفُسُكُمُ


 اسْتَكْبَرْتُمْ فَفَرِيقًا  كَذَّبْتُمْ وَ فَرِيقًا تَقْتُلُونَ ﴿87﴾


 وَ قَالُواْ قُلُوبُنَا غُلْفٌ بَل لَّعَنَهُمُ اللَّه بِكُفْرِهِمْ فَقَلِيلًا مَّا يُؤْمِنُونَ ﴿88﴾


 وَ لَمَّا جَاء هُمْ كِتَابٌ مِّنْ عِندِ اللّهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ وَ كَانُواْ مِن قَبْلُ


 يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى  الَّذِينَ كَفَرُواْ فَلَمَّا جَاءهُم مَّا عَرَفُواْ كَفَرُواْ بِهِ فَلَعْنَةُ


اللَّه عَلَى الْكَافِرِينَ ﴿89﴾


 بِئْسَمَا اشْتَرَوْاْ بِهِ أَنفُسَهُمْ أَن يَكْفُرُواْ بِمَا أنَزَلَ اللّهُ بَغْيًا أَن يُنَزِّلُ اللّهُ


مِن فَضْلِهِ عَلَى مَن  يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ فَبَآؤُواْ بِغَضَبٍ عَلَى غَضَبٍ وَ


 لِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ مُّهِينٌ ﴿90﴾


 وَ إِذَا قِيلَ لَهُمْ آمِنُواْ بِمَا أَنزَلَ اللّهُ قَالُواْ نُؤْمِنُ بِمَا أُنزِلَ عَلَيْنَا وَ يَكْفُرونَ بِمَا وَرَاءهُ


 وَ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَهُمْ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُونَ أَنبِيَاءَ اللّهِ مِن قَبْلُ


إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿91﴾


 وَ لَقَدْ جَاءكُم مُّوسَى بِالْبَيِّنَاتِ ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِن بَعْدِهِ وَ أَنتُمْ ظَالِمُونَ ﴿92﴾


 وَ إِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ وَ رَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّورَ خُذُواْ مَا آتَيْنَاكُم بِقُوَّةٍ وَاسْمَعُواْ قَالُواْ


 سَمِعْنَا وَ عَصَيْنَا وَأُشْرِبُواْ فِي قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ قُلْ بِئْسَمَا


 يَأْمُرُكُمْ بِهِ إِيمَانُكُمْ إِن كُنتُمْ مُّؤْمِنِينَ ﴿93﴾


 قُلْ إِن كَانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الآَخِرَةُ عِندَ اللّهِ خَالِصَةً مِّن دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُاْ الْمَوْتَ


 إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ﴿94﴾


 وَ لَن يَتَمَنَّوْهُ أَبَدًا بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ وَ اللّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمينَ ﴿95﴾


 وَ لَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ النَّاسِ عَلَى حَيَاةٍ وَ مِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُواْ يَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ


 أَلْفَ سَنَةٍ وَ مَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهِ مِنَ الْعَذَابِ أَن يُعَمَّرَ وَ اللّهُ بَصِيرٌ بِمَا يَعْمَلُونَ ﴿96﴾


 قُلْ مَن كَانَ عَدُوًّا لِّجِبْرِيلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلَى قَلْبِكَ بِإِذْنِ اللّهِ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَ


 هُدًى وَ بُشْرَى لِلْمُؤْمِنِينَ ﴿97﴾


 مَن كَانَ عَدُوًّا لِّلّهِ وَ مَلآئِكَتِهِ وَ رُسُلِهِ وَ جِبْرِيلَ وَ مِيكَالَ فَإِنَّ اللّهَ عَدُوٌّ لِّلْكَافِرِينَ ﴿98﴾


 وَ لَقَدْ أَنزَلْنَآ إِلَيْكَ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ وَ مَا يَكْفُرُ بِهَا إِلاَّ الْفَاسِقُونَ ﴿99﴾


 أَوَ كُلَّمَا عَاهَدُواْ عَهْدًا نَّبَذَهُ فَرِيقٌ مِّنْهُم بَلْ أَكْثَرُهُمْ لاَ يُؤْمِنُونَ ﴿100﴾


 وَ لَمَّا جَاءهُمْ رَسُولٌ مِّنْ عِندِ اللّهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيقٌ


 مِّنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ كِتَابَ اللّهِ وَرَاء ظُهُورِ هِمْ كَأَنَّهُمْ لاَ يَعْلَمُونَ ﴿101﴾


 وَاتَّبَعُواْ مَا تَتْلُواْ الشَّيَاطِينُ عَلَى مُلْكِ سُلَيْمَانَ وَ مَا كَفَرَ سُلَيْمَانُ وَ


لَكِنَّ الشَّيْاطِينَ كَفَرُواْ  يُعَلِّمُونَ النَّاسَ السِّحْرَ وَ مَا أُنزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ


 بِبَابِلَ هَارُوتَ وَمَارُوتَ وَ مَا يُعَلِّمَانِ  مِنْ أَحَدٍ حَتَّى يَقُولاَ إِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَةٌ


فَلاَ تَكْفُرْ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ  وَ زَوْجِهِ  وَ مَا هُم بِضَآرِّينَ


بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلاَّ بِإِذْنِ اللّهِ وَ يَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمْ وَ لاَ يَنفَعُهُمْ  وَ لَقَدْ عَلِمُواْ لَمَنِ


 اشْتَرَاهُ مَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِنْ خَلاَقٍ وَ لَبِئْسَ مَا  شَرَوْاْ بِهِ أَنفُسَهُمْ


 لَوْ كَانُواْ يَعْلَمُونَ ﴿102﴾


 وَ لَوْ أَنَّهُمْ آمَنُواْ واتَّقَوْا لَمَثُوبَةٌ مِّنْ عِندِ اللَّه خَيْرٌ لَّوْ كَانُواْ يَعْلَمُونَ ﴿103﴾ 


 يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَقُولُواْ رَاعِنَا وَ قُولُواْ انظُرْنَا وَاسْمَعُوا ْوَ


لِلكَافِرِينَ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿104﴾


 مَّا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَ لاَ الْمُشْرِكِينَ أَن يُنَزَّلَ عَلَيْكُم مِّنْ خَيْرٍ مِّن


  رَّبِّكُمْ وَاللّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَن يَشَاءُ وَاللّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ﴿105﴾


 مَا نَنسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنسِهَا نَأْتِ بِخَيْرٍ مِّنْهَا أَوْ مِثْلِهَا أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللّهَ عَلَىَ


 كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿106﴾


 أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللّهِ


 مِن وَلِيٍّ وَلاَنَصِيرٍ﴿107﴾


 أَمْ تُرِيدُونَ أَن تَسْأَلُواْ رَسُولَكُمْ كَمَا سُئِلَ مُوسَى مِن قَبْلُ وَمَن


 يَتَبَدَّلِ الْكُفْرَ بِالإِيمَانِ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاء السَّبِيلِ ﴿108﴾


 وَدَّ كَثِيرٌ مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَوْ يَرُدُّونَكُم مِّن بَعْدِ إِيمَانِكُمْ كُفَّارًا حَسَدًا مِّنْ عِندِ


 أَنفُسِهِم مِّن  بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ فَاعْفُواْ وَاصْفَحُواْ حَتَّى يَأْتِيَ اللّهُ


 بِأَمْرِهِ إِنَّ اللّهَ عَلَى  كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿109﴾


 وَ أَقِيمُواْ الصَّلاَةَ وَ آتُواْ الزَّكَاةَ وَ مَا تُقَدِّمُواْ لأَنفُسِكُم مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ


 عِندَ اللّهِ إِنَّ اللّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ﴿110﴾


 وَ قَالُواْ لَن يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلاَّ مَن كَانَ هُودًا أَوْ نَصَارَى تِلْكَ أَمَانِيُّهُمْ قُلْ


 هَاتُواْ بُرْهَانَكُمْ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ﴿111﴾


 بَلَى مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلّهِ وَ هُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ أَجْرُهُ عِندَ رَبِّهِ


 وَ لاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لاَ هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿112﴾


 وَ قَالَتِ الْيَهُودُ لَيْسَتِ النَّصَارَى عَلَىَ شَيْءٍ وَ قَالَتِ النَّصَارَى لَيْسَتِ الْيَهُودُ عَلَى


 شَيْءٍ وَ  هُمْ يَتْلُونَ الْكِتَابَ كَذَلِكَ قَالَ الَّذِينَ لاَ يَعْلَمُونَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ فَاللّهُ


 يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِيمَا كَانُواْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ﴿113﴾


 وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّن مَّنَعَ مَسَاجِدَ اللّهِ أَن يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ وَ سَعَى فِي


 خَرَابِهَا أُوْلَئِكَ مَاكَانَ  لَهُمْ أَن يَدْخُلُوهَا إِلاَّ خَآئِفِينَ لهُمْ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ


وَ لَهُمْ فِي الآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ ﴿114﴾


 وَ لِلّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَأَيْنَمَا تُوَلُّواْ فَثَمَّ وَجْهُ اللّهِ إِنَّ اللّهَ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ﴿115﴾


وَقَالُواْ اتَّخَذَ اللّهُ وَلَدًا سُبْحَانَهُ بَل لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ كُلٌّ لَّهُ قَانِتُونَ ﴿116﴾


 بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَ الأَرْضِ وَ إِذَا قَضَى أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُن فَيَكُونُ ﴿117﴾


 وَ قَالَ الَّذِينَ لاَ يَعْلَمُونَ لَوْلاَ يُكَلِّمُنَا اللّهُ أَوْ تَأْتِينَا آيَةٌ كَذَلِكَ قَالَ الَّذِينَ مِن


قَبْلِهِم مِّثْلَ  قَوْلِهِمْ تَشَابَهَتْ قُلُوبُهُمْ قَدْ بَيَّنَّا الآيَاتِ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ ﴿118﴾


إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَ نَذِيرًا وَلاَ تُسْأَلُ عَنْ أَصْحَابِ الْجَحِيمِ ﴿119﴾


 وَ لَن تَرْضَى عَنكَ الْيَهُودُ وَ لاَ النَّصَارَى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللّهِ


هُوَ الْهُدَى  وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءهُم بَعْدَ الَّذِي جَاءكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللّهِ


 مِن وَلِيٍّ وَلاَ نَصِيرٍ﴿120﴾


 الَّذِينَ آتَيْنَا هُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاَوَتِهِ أُوْلَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ من يَكْفُرْ


 بِهِ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ ﴿121﴾


 يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُواْ نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَ أَنِّي


فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ ﴿122﴾


 وَاتَّقُواْ يَوْمًا لاَّ تَجْزِي نَفْسٌ عَن نَّفْسٍ شَيْئًا وَ لاَ يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلاَ تَنفَعُهَا


 شَفَاعَةٌ وَ لاَ هُمْ يُنصَرُونَ ﴿123﴾


 وَ إِذِ ابْتَلَى إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا قَالَ وَ مِن


 ذُرِّيَّتِي قَالَ لاَ يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ ﴿124﴾


 وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَ أَمْنًا وَاتَّخِذُواْ مِن مَّقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى وَ عَهِدْنَا


 إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ أَن طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْعَاكِفِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ ﴿125﴾


 وَإِذْقَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هََذَا بَلَدًا آمِنًاوَارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَرَاتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُم بِاللّهِ


 وَالْيَوْمِ الآخِرِقَالَ وَمَن كَفَرَفَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًاثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلَى عَذَابِ النَّارِوَبِئْسَ الْمَصِيرُ﴿126﴾


 وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْرَاهِيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَ إِسْمَاعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا


 إِنَّكَ أَنتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ﴿127﴾


 رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَ مِن ذُرِّيَّتِنَا أُمَّةً مُّسْلِمَةً لَّكَ وَ أَرِنَا مَنَاسِكَنَا


 وَ تُبْ عَلَيْنَآ إِنَّكَ أَنتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ﴿128﴾


 رَبَّنَا وَ ابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِّنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِكَ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَ الْحِكْمَةَ


 وَ يُزَكِّيهِمْ إِنَّكَ أَنتَ العَزِيزُ الحَكِيمُ ﴿129﴾


 وَمَن يَرْغَبُ عَن مِّلَّةِ إِبْرَاهِيمَ إِلاَّ مَن سَفِهَ نَفْسَهُ وَ لَقَدِ اصْطَفَيْنَاهُ فِي الدُّنْيَا


 وَ إِنَّهُ فِي الآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ ﴿130﴾


 إِذْ قَالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ قَالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿131﴾


 وَ وَصَّى بِهَا إِبْرَاهِيمُ بَنِيهِ وَ يَعْقُوبُ يَا بَنِيَّ إِنَّ اللّهَ اصْطَفَى لَكُمُ الدِّينَ


 فَلاَ تَمُوتُنَّ إَلاَّ وَ أَنتُم مُّسْلِمُونَ ﴿132﴾


 أَمْ كُنتُمْ شُهَدَاء إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ الْمَوْتُ إِذْ قَالَ لِبَنِيهِ مَا تَعْبُدُونَ مِن بَعْدِي


قَالُواْ نَعْبُدُ إِلَهَكَ وَإِلَهَ آبَائِكَ إِبْرَاهِيمَ وَ إِسْمَاعِيلَ وَ إِسْحَاقَ إِلَهًا وَاحِدًا


وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ﴿133﴾


تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْخَلَتْ لَهَا مَاكَسَبَتْ وَلَكُم مَّا كَسَبْتُمْ وَلاَ تُسْأَلُونَ


عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ﴿134﴾


 وَ قَالُواْ كُونُواْ هُودًا أَوْ نَصَارَى تَهْتَدُواْ قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا


 وَ مَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ﴿135﴾


 قُولُواْ آمَنَّا بِاللّهِ وَ مَا أُنزِلَ إِلَيْنَا وَ مَا أُنزِلَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَ إِسْمَاعِيلَ وَ


 إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالأسْبَاطِ وَ مَا أُوتِيَ مُوسَى وَ عِيسَى وَ مَا أُوتِيَ النَّبِيُّونَ


 مِن رَّبِّهِمْ لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ﴿136﴾


 فَإِنْ آمَنُواْ بِمِثْلِ مَا آمَنتُم بِهِ فَقَدِ اهْتَدَواْ وَّ إِن تَوَلَّوْاْ فَإِنَّمَا هُمْ فِي شِقَاقٍ


 فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللّهُ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ﴿137﴾


 صِبْغَةَ اللّهِ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللّهِ صِبْغَةً وَنَحْنُ لَهُ عَابِدونَ ﴿138﴾


 قُلْ أَتُحَآجُّونَنَا فِي اللّهِ وَ هُوَ رَبُّنَا وَ رَبُّكُمْ وَ لَنَا أَعْمَالُنَا وَ لَكُمْ أَعْمَالُكُمْ


 وَ نَحْنُ لَهُ مُخْلِصُونَ ﴿139﴾


 أَمْ تَقُولُونَ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ وَ إِسْمَاعِيلَ وَ إِسْحَاقَ وَ يَعْقُوبَ وَالأسْبَاطَ


 كَانُواْ هُودًا أَوْ نَصَارَى قُلْ أَأَنتُمْ أَعْلَمُ أَمِ اللّهُ وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّن كَتَمَ

 

 شَهَادَةً عِندَهُ مِنَ اللّهِ وَ مَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ﴿140﴾


 تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْخَلَتْ لَهَامَاكَسَبَتْ وَلَكُم مَّاكَسَبْتُمْ وَلاَ تُسْأَلُونَ عَمَّاكَانُواْ يَعْمَلُونَ﴿141﴾


 سَيَقُولُ السُّفَهَاء مِنَ النَّاسِ مَا وَلاَّهُمْ عَن قِبْلَتِهِمُ الَّتِي كَانُواْ عَلَيْهَا قُل لِّلّهِ


 الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ يَهْدِي مَن يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ ﴿142﴾


 وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِّتَكُونُواْ شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ وَ يَكُونَ الرَّسُولُ


 عَلَيْكُمْ شَهِيدًا وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِي كُنتَ عَلَيْهَا إِلاَّ لِنَعْلَمَ مَن


 يَتَّبِعُ الرَّسُولَ مِمَّن يَنقَلِبُ عَلَى عَقِبَيْهِ وَ إِن كَانَتْ لَكَبِيرَةً إِلاَّ عَلَى الَّذِينَ هَدَى


 اللّهُ وَ مَا كَانَ اللّهُ لِيُضِيعَ إِيمَانَكُمْ إِنَّ اللّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُوفٌ رَّحِيمٌ ﴿143﴾


 قَدْ نَرَى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّمَاء فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضَاهَا فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ


 الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَحَيْثُ مَا كُنتُمْ فَوَلُّواْ وُجُوِهَكُمْ شَطْرَهُ وَ إِنَّ الَّذِينَ أُوْتُواْ الْكِتَابَ


 لَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِن رَّبِّهِمْ وَ مَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ ﴿144﴾


 وَ لَئِنْ أَتَيْتَ الَّذِينَ أُوْتُواْ الْكِتَابَ بِكُلِّ آيَةٍ مَّا تَبِعُواْ قِبْلَتَكَ وَ مَا أَنتَ بِتَابِعٍ قِبْلَتَهُمْ


 وَ مَا بَعْضُهُم بِتَابِعٍ قِبْلَةَ بَعْضٍ وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءهُم مِّن


 بَعْدِ مَا جَاءكَ مِنَ الْعِلْمِ إِنَّكَ إِذًَا لَّمِنَ الظَّالِمِينَ ﴿145﴾


 الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءهُمْ وَإِنَّ فَرِيقًا


 مِّنْهُمْ لَيَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ﴿146﴾


 الْحَقُّ مِن رَّبِّكَ فَلاَ تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ ﴿147﴾ 

 وَ لِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيهَا فَاسْتَبِقُواْ الْخَيْرَاتِ أَيْنَ مَا تَكُونُواْ يَأْتِ بِكُمُ اللّهُ جَمِيعًا


 إِنَّ اللّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿148﴾


 وَ مِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَ إِنَّهُ لَلْحَقُّ مِن


 رَّبِّكَ وَ مَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ﴿149﴾


 وَ مِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَحَيْثُ مَا كُنتُمْ فَوَلُّواْ


 وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ لِئَلاَّ يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ إِلاَّ الَّذِينَ ظَلَمُواْ مِنْهُمْ


 فَلاَ تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِي وَلأُتِمَّ نِعْمَتِي عَلَيْكُمْ وَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ﴿150﴾


 كَمَا أَرْسَلْنَا فِيكُمْ رَسُولًا مِّنكُمْ يَتْلُو عَلَيْكُمْ آيَاتِنَا وَ يُزَكِّيكُمْ وَ يُعَلِّمُكُمُ الْكِتَابَ 


 وَالْحِكْمَةَ وَ يُعَلِّمُكُم مَّا لَمْ تَكُونُواْ تَعْلَمُونَ ﴿151﴾


 فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُواْ لِي وَلاَ تَكْفُرُونِ ﴿152﴾  


 يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَعِينُواْ بِالصَّبْرِ وَالصَّلاَةِ إِنَّ اللّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ ﴿153﴾


 وَلاَ تَقُولُواْ لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبيلِ اللّهِ أَمْوَاتٌ بَلْ أَحْيَاء وَلَكِن لاَّ تَشْعُرُونَ ﴿154﴾


 وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِّنَ الْخَوفْ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الأَمَوَالِ وَالأنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ


 وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ ﴿155﴾


 الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِيبَةٌ قَالُواْ إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعونَ ﴿156﴾


 أُولَئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ ﴿157﴾


 إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِن شَعَآئِرِ اللّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَن يَطَّوَّفَ


 بِهِمَا وَمَن تَطَوَّعَ خَيْرًا فَإِنَّ اللّهَ شَاكِرٌ عَلِيمٌ ﴿158﴾


 إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى مِن بَعْدِ مَا بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتَابِ


 أُولَئِكَ يَلعَنُهُمُ اللّهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ ﴿159﴾


 إِلاَّ الَّذِينَ تَابُواْ وَ أَصْلَحُواْ وَ بَيَّنُواْ فَأُوْلَئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَأَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ﴿160﴾


 إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ مَاتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌ أُولَئِكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللّهِ وَالْمَلآئِكَةِ وَالنَّاسِ


 أَجْمَعِينَ ﴿161﴾


 خَالِدِينَ فِيهَا لاَ يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلاَ هُمْ يُنظَرُونَ ﴿162﴾


 وَ إِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ لاَّ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الرَّحْمَنُ الرَّحِيمُ ﴿163﴾


 إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَاخْتِلاَفِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِي تَجْرِي فِي


 الْبَحْرِ بِمَا يَنفَعُ النَّاسَ وَمَا أَنزَلَ اللّهُ مِنَ السَّمَاءِ مِن مَّاء فَأَحْيَا بِهِ الأرْضَ بَعْدَ


 مَوْتِهَا وَ بَثَّ فِيهَا مِن كُلِّ دَآبَّةٍ وَ تَصْرِيفِ الرِّيَاحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخِّرِ بَيْنَ


 السَّمَاء وَالأَرْضِ لآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ﴿164﴾


 وَ مِنَ النَّاسِ مَن يَتَّخِذُ مِن دُونِ اللّهِ أَندَادًا يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللّهِ وَالَّذِينَ آمَنُواْ أَشَدُّ


حُبًّا لِّلّهِ وَ لَوْ يَرَى الَّذِينَ ظَلَمُواْ إِذْ يَرَوْنَ الْعَذَابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلّهِ جَمِيعًا


 وَ أَنَّ اللّهَ شَدِيدُ الْعَذَابِ ﴿165﴾


 إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُواْ مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُواْ وَرَأَوُاْ الْعَذَابَ وَتَقَطَّعَتْ بِهِمُ الأَسْبَابُ ﴿166﴾


 وَقَالَ الَّذِينَ اتَّبَعُواْ لَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ كَمَا تَبَرَّؤُواْ مِنَّا كَذَلِكَ يُرِيهِمُ


 اللّهُ أَعْمَالَهُمْ حَسَرَاتٍ عَلَيْهِمْ وَمَا هُم بِخَارِجِينَ مِنَ النَّارِ ﴿167﴾


 يَا أَيُّهَا النَّاسُ كُلُواْ مِمَّا فِي الأَرْضِ حَلاَلًا طَيِّبًا وَلاَ تَتَّبِعُواْ خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ


 إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ ﴿168﴾


 إِنَّمَا يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوءِ وَالْفَحْشَاء وَأَن تَقُولُواْ عَلَى اللّهِ مَا لاَ تَعْلَمُونَ ﴿169﴾


 وَ إِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنزَلَ اللّهُ قَالُواْ بَلْ نَتَّبِعُ مَا أَلْفَيْنَا عَلَيْهِ آبَاءنَا أَوَلَوْ كَانَ


 آبَاؤُهُمْ لاَ يَعْقِلُونَ شَيْئًا وَلاَ يَهْتَدُونَ ﴿170﴾


 وَ مَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُواْ كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِمَا لاَ يَسْمَعُ إِلاَّ دُعَاء


 وَ نِدَاء صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لاَ يَعْقِلُونَ ﴿171﴾


 يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُلُواْ مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَ اشْكُرُواْ لِلّهِ


 إِن كُنتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ ﴿172﴾


 إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنزِيرِ وَمَا أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللّهِ فَمَنِ


 اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلاَ عَادٍ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿173﴾


 إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنزَلَ اللّهُ مِنَ الْكِتَابِ وَ يَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ

 

 مَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ إِلاَّ النَّارَ وَ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ


 وَ لاَ يُزَكِّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿174﴾


 أُولَئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُاْ الضَّلاَلَةَ بِالْهُدَى وَ الْعَذَابَ بِالْمَغْفِرَةِ


 فَمَآ أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ ﴿175﴾


 ذَلِكَ بِأَنَّ اللّهَ نَزَّلَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ وَ إِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُواْ فِي الْكِتَابِ


 لَفِي شِقَاقٍ بَعِيدٍ ﴿176﴾


 لَّيْسَ الْبِرَّ أَن تُوَلُّواْ وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللّهِ 

 

 وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَالْمَلآئِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ وَآتَى الْمَالَ عَلَى حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَى


 وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَالسَّآئِلِينَ وَ فِي الرِّقَابِ وَ أَقَامَ الصَّلاةَ وَآتَى


 الزَّكَاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُواْ وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاء والضَّرَّاء وَحِينَ الْبَأْسِ


 أُولَئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ ﴿177﴾ 

 

 يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى الْحُرُّ بِالْحُرِّ


 وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالأُنثَى بِالأُنثَى فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ


 بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاء إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ ذَلِكَ تَخْفِيفٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ فَمَنِ اعْتَدَى


 بَعْدَ ذَلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿178﴾


 وَلَكُمْ فِي الْقِصَاصِ حَيَاةٌ يَاْ أُولِيْ الأَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴿179﴾


 كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِن تَرَكَ خَيْرًا الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ


 وَالأقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ ﴿180﴾


 فَمَن بَدَّلَهُ بَعْدَ مَا سَمِعَهُ فَإِنَّمَا إِثْمُهُ عَلَى الَّذِينَ يُبَدِّلُونَهُ


 إِنَّ اللّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿181﴾


 فَمَنْ خَافَ مِن مُّوصٍ جَنَفًا أَوْ إِثْمًا فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلاَ إِثْمَ عَلَيْهِ


 إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿182﴾


 يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ 

 

 مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴿183﴾


 أَيَّامًا مَّعْدُودَاتٍ فَمَن كَانَ مِنكُم مَّرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ أَيَّامٍ أُخَرَ وَ


عَلَى الَّذِينَ  يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ فَمَن تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَّهُ وَ أَن


 تَصُومُواْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿184﴾


 شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِيَ أُنزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَ بَيِّنَاتٍ مِّنَ الْهُدَى


 وَالْفُرْقَانِ فَمَن شَهِدَ مِنكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَمَن كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ


 فَعِدَّةٌ مِّنْ أَيَّامٍ أُخَرَ يُرِيدُ اللّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلاَ يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَلِتُكْمِلُواْ الْعِدَّةَ

 

 وَ لِتُكَبِّرُواْ اللّهَ عَلَى مَا هَدَاكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿185﴾


 وَ إِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ


 فَلْيَسْتَجِيبُواْ لِي وَلْيُؤْمِنُواْ بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ ﴿186﴾


 أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ إِلَى نِسَآئِكُمْ هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَ أَنتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ


 عَلِمَ اللّهُ أَنَّكُمْ كُنتُمْ تَخْتانُونَ أَنفُسَكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ وَ عَفَا عَنكُمْ فَالآنَ


بَاشِرُوهُنَّ  وَ ابْتَغُواْ مَا كَتَبَ اللّهُ لَكُمْ وَ كُلُواْ وَ اشْرَبُواْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ


 لَكُمُ الْخَيْطُ الأَبْيَضُ مِنَ  الْخَيْطِ الأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَتِمُّواْ الصِّيَامَ


 إِلَى الَّليْلِ وَ لاَ تُبَاشِرُوهُنَّ  وَ أَنتُمْ عَاكِفُونَ  فِي  الْمَسَاجِدِ تِلْكَ حُدُودُ اللّهِ


فَلاَ تَقْرَبُوهَا كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللّهُ آيَاتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ﴿187﴾


 وَلاَ تَأْكُلُواْ أَمْوَالَكُم بَيْنَكُم بِالْبَاطِلِ وَ تُدْلُواْ بِهَا إِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُواْ فَرِيقًا


 مِّنْ أَمْوَالِ النَّاسِ بِالإِثْمِ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿188﴾


 يَسْأَلُونَكَ عَنِ الأهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَوَاقِيتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ وَلَيْسَ الْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُوْاْ الْبُيُوتَ


 مِن ظُهُورِهَا وَ لَكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقَى وَ أْتُواْ الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوَابِهَا وَ اتَّقُواْ اللّهَ


 لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴿189﴾


 وَ قَاتِلُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَكُمْ وَلاَ تَعْتَدُواْ إِنَّ اللّهَ لاَ يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ﴿190﴾


 وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَأَخْرِجُوهُم مِّنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ وَالْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ


وَلاَ تُقَاتِلُوهُمْ عِندَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ حَتَّى يُقَاتِلُوكُمْ فِيهِ فَإِن قَاتَلُوكُمْ فَاقْتُلُوهُمْ كَذَلِكَ


 جَزَاء الْكَافِرِينَ ﴿191﴾


 فَإِنِ انتَهَوْاْ فَإِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿192﴾


 وَ قَاتِلُوهُمْ حَتَّى لاَ تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ لِلّهِ فَإِنِ انتَهَواْ فَلاَ عُدْوَانَ إِلاَّ


 عَلَى الظَّالِمِينَ ﴿193﴾


 الشَّهْرُ الْحَرَامُ بِالشَّهْرِ الْحَرَامِ وَالْحُرُمَاتُ قِصَاصٌ فَمَنِ اعْتَدَى عَلَيْكُمْ  فَاعْتَدُواْ


 عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَى عَلَيْكُمْ وَاتَّقُواْ اللّهَ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ ﴿194﴾


 وَ أَنفِقُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَ لاَ تُلْقُواْ بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ وَ أَحْسِنُوَاْ


 إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ﴿195﴾


 وَ أَتِمُّواْ الْحَجَّ وَ الْعُمْرَةَ لِلّهِ فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ وَ لاَ تَحْلِقُواْ


 رُؤُوسَكُمْ حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ فَمَن كَانَ مِنكُم مَّرِيضًا أَوْ بِهِ أَذًى مِّن رَّأْسِهِ


 فَفِدْيَةٌ مِّن صِيَامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ فَإِذَا أَمِنتُمْ فَمَن تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ فَمَا


 اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلاثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعْتُمْ


 تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ ذَلِكَ لِمَن لَّمْ يَكُنْ أَهْلُهُ حَاضِرِي الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاتَّقُواْ اللّهَ


 وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ ﴿196﴾


 الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَّعْلُومَاتٌ فَمَن فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلاَ رَفَثَ وَلاَ فُسُوقَ وَلاَ جِدَالَ


 فِي الْحَجِّ وَمَا تَفْعَلُواْ مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللّهُ وَتَزَوَّدُواْ فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوَى


 وَاتَّقُونِ يَا أُوْلِي الأَلْبَابِ ﴿197﴾


 لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن تَبْتَغُواْ فَضْلًا مِّن رَّبِّكُمْ فَإِذَا أَفَضْتُم مِّنْ عَرَفَاتٍ فَاذْكُرُواْ اللّهَ


 عِندَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ وَاذْكُرُوهُ كَمَا هَدَاكُمْ وَإِن كُنتُم مِّن قَبْلِهِ لَمِنَ الضَّآلِّينَ ﴿198﴾


 ثُمَّ أَفِيضُواْ مِنْ حَيْثُ أَفَاضَ النَّاسُ وَاسْتَغْفِرُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿199﴾


 فَإِذَا قَضَيْتُم مَّنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُواْ اللّهَ كَذِكْرِكُمْ آبَاءكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًا فَمِنَ النَّاسِ


 مَن يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا وَمَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِنْ خَلاَقٍ ﴿200﴾


 وِ مِنْهُم مَّن يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَ فِي الآخِرَةِ حَسَنَةً


 وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ ﴿201﴾ 


 أُولَئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِّمَّا كَسَبُواْ وَاللّهُ سَرِيعُ الْحِسَابِ ﴿202﴾ 


 وَاذْكُرُواْ اللّهَ فِي أَيَّامٍ مَّعْدُودَاتٍ فَمَن تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلاَ إِثْمَ عَلَيْهِ وَ مَن تَأَخَّرَ 

 

 فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ لِمَنِ اتَّقَى وَاتَّقُواْ اللّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ﴿203﴾ 


 وَ مِنَ النَّاسِ مَن يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَ يُشْهِدُ اللّهَ عَلَى مَا فِي قَلْبِهِ 


 وَ هُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ ﴿204﴾ 


 وَ إِذَا تَوَلَّى سَعَى فِي الأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيِهَا وَ يُهْلِكَ الْحَرْثَ وَ النَّسْلَ 


 وَاللّهُ لاَ يُحِبُّ الفَسَادَ ﴿205﴾ 


 وَ إِذَا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالإِثْمِ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ ﴿206﴾ 


 وَ مِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللّهِ وَاللّهُ رَؤُوفٌ بِالْعِبَادِ ﴿207﴾ 


 يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ ادْخُلُواْ فِي السِّلْمِ كَآفَّةً وَ لاَ تَتَّبِعُواْ خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ 


 إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ ﴿208﴾ 


 فَإِن زَلَلْتُمْ مِّن بَعْدِ مَا جَاءتْكُمُ الْبَيِّنَاتُ فَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿209﴾ 


 هَلْ يَنظُرُونَ إِلاَّ أَن يَأْتِيَهُمُ اللّهُ فِي ظُلَلٍ مِّنَ الْغَمَامِ وَالْمَلآئِكَةُ وَقُضِيَ الأَمْرُ 


 وَ إِلَى اللّهِ تُرْجَعُ الأمُورُ ﴿210﴾ 


سَلْ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَمْ آتَيْنَاهُم مِّنْ آيَةٍ بَيِّنَةٍ وَمَن يُبَدِّلْ نِعْمَةَ اللّهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءتْهُ 


 فَإِنَّ اللّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ ﴿211﴾ 


 زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَ يَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُواْ وَ الَّذِينَ اتَّقَواْ 


 فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ اللّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ ﴿212﴾ 


 كَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ وَ أَنزَلَ مَعَهُمُ 


 الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُواْ فِيهِ وَمَااخْتَلَفَ فِيهِ إِلاَّ الَّذِينَ 


 أُوتُوهُ مِن بَعْدِ مَا جَاءتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ فَهَدَى اللّهُ الَّذِينَ آمَنُواْ لِمَا اخْتَلَفُواْ 


 فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ وَاللّهُ يَهْدِي مَن يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ ﴿213﴾ 


 أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُواْ الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَأْتِكُم مَّثَلُ الَّذِينَ خَلَوْاْ مِن قَبْلِكُم مَّسَّتْهُمُ 


 الْبَأْسَاء وَالضَّرَّاء وَ زُلْزِلُواْ حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَ الَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ مَتَى 


 نَصْرُ اللّهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللّهِ قَرِيبٌ ﴿214﴾ 


 يَسْأَلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ قُلْ مَا أَنفَقْتُم مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالأَقْرَبِينَ وَالْيَتَامَى 


 وَ الْمَسَاكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ وَ مَا تَفْعَلُواْ مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللّهَ بِهِ عَلِيمٌ ﴿215﴾ 


 كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَّكُمْ وَعَسَى أَن تَكْرَهُواْ شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ 


 وَ عَسَى أَن تُحِبُّواْ شَيْئًا وَ هُوَ شَرٌّ لَّكُمْ وَاللّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لاَتَعْلَمُونَ ﴿216﴾ 


 يَسْأَلُونَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيهِ قُلْ قِتَالٌ فِيهِ كَبِيرٌ وَصَدٌّ عَن سَبِيلِ اللّهِ 


 وَكُفْرٌ بِهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَإِخْرَاجُ أَهْلِهِ مِنْهُ أَكْبَرُ عِندَ اللّهِ وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ 


 وَلاَ يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىَ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُواْ وَمَن يَرْتَدِدْ مِنكُمْ 


 عَن دِينِهِ فَيَمُتْ وَ هُوَ كَافِرٌ فَأُوْلَئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَ الآخِرَةِ وَأُوْلَئِكَ 


 أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿217﴾ 


 إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَالَّذِينَ هَاجَرُواْ وَ جَاهَدُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ أُوْلَئِكَ يَرْجُونَ 


 رَحْمَتَ اللّهِ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿218﴾ 


 يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ قُلْ فِيهِمَا إِثْمٌ كَبِيرٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَ إِثْمُهُمَآ أَكْبَرُ 


 مِن نَّفْعِهِمَا وَيَسْأَلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ كَذَلِكَ يُبيِّنُ اللّهُ لَكُمُ 


 الآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ ﴿219﴾ 


 فِي الدُّنْيَا وَ الآخِرَةِ وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْيَتَامَى قُلْ إِصْلاَحٌ لَّهُمْ خَيْرٌ وَ إِنْ تُخَالِطُوهُمْ 


 فَإِخْوَانُكُمْ وَاللّهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ وَلَوْ 


 شَاء اللّهُ لأعْنَتَكُمْ إِنَّ اللّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿220﴾ 


 وَ لاَ تَنكِحُواْ الْمُشْرِكَاتِ حَتَّى يُؤْمِنَّ وَ لأَمَةٌ مُّؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِّن مُّشْرِكَةٍ 


 وَ لَوْ أَعْجَبَتْكُمْ وَلاَ تُنكِحُواْ الْمُشِرِكِينَ حَتَّى يُؤْمِنُواْ وَ لَعَبْدٌ مُّؤْمِنٌ خَيْرٌ مِّن مُّشْرِكٍ 


 وَلَوْ أَعْجَبَكُمْ أُوْلَئِكَ يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَاللّهُ يَدْعُوَ إِلَى الْجَنَّةِ وَ الْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِ 

 

 وَيُبَيِّنُ آيَاتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿221﴾ 


 وَ يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذًى فَاعْتَزِلُواْ النِّسَاء فِي 


 الْمَحِيضِ وَلاَ تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّىَ يَطْهُرْنَ فَإِذَا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ 


 أَمَرَكُمُ اللّهُ إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ ﴿222﴾ 


 نِسَآؤُكُمْ حَرْثٌ لَّكُمْ فَأْتُواْ حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ وَ قَدِّمُواْ لأَنفُسِكُمْ وَاتَّقُواْ اللّهَ 


 وَاعْلَمُواْ أَنَّكُم مُّلاَقُوهُ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ ﴿223﴾ 


 وَلاَ تَجْعَلُواْ اللّهَ عُرْضَةً لِّأَيْمَانِكُمْ أَن تَبَرُّواْ وَ تَتَّقُواْ وَ تُصْلِحُواْ بَيْنَ النَّاسِ 


 وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿224﴾ 


 لاَّ يُؤَاخِذُكُمُ اللّهُ بِاللَّغْوِ فِيَ أَيْمَانِكُمْ وَلَكِن يُؤَاخِذُكُم بِمَا كَسَبَتْ 


 قُلُوبُكُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌ ﴿225﴾ 


 لِّلَّذِينَ يُؤْلُونَ مِن نِّسَآئِهِمْ تَرَبُّصُ أَرْبَعَةِ أَشْهُرٍ فَإِنْ فَآؤُوا فَإِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿226﴾ 


 وَإِنْ عَزَمُواْ الطَّلاَقَ فَإِنَّ اللّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿227﴾ 


 وَالْمُطَلَّقَاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنفُسِهِنَّ ثَلاَثَةَ قُرُوَءٍ وَلاَ يَحِلُّ لَهُنَّ أَن يَكْتُمْنَ مَا خَلَقَ اللّهُ فِي


 أَرْحَامِهِنَّ إِن كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَ بُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذَلِكَ إِنْ 


 أَرَادُواْ إِصْلاَحًا وَ لَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَ لِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ 


 دَرَجَةٌ وَاللّهُ عَزِيزٌ حَكُيمٌ ﴿228﴾ 


 الطَّلاَقُ مَرَّتَانِ فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ وَ لاَ يَحِلُّ لَكُمْ أَن تَأْخُذُواْ مِمَّا 


 آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئًا إِلاَّ أَن يَخَافَا أَلاَّ يُقِيمَا حُدُودَ اللّهِ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلاَّ يُقِيمَا حُدُودَ اللّهِ 


 فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ تِلْكَ حُدُودُ اللّهِ فَلاَ تَعْتَدُوهَا وَمَن يَتَعَدَّ 


 حُدُودَ اللّهِ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ﴿229﴾ 


 فَإِن طَلَّقَهَا فَلاَ تَحِلُّ لَهُ مِن بَعْدُ حَتَّىَ تَنكِحَ زَوْجًا غَيْرَهُ فَإِن طَلَّقَهَا 


 فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِمَا أَن يَتَرَاجَعَا إِن ظَنَّا أَن يُقِيمَا حُدُودَ اللّهِ وَتِلْكَ 


 حُدُودُ اللّهِ يُبَيِّنُهَا لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ﴿230﴾ 


 وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النَّسَاء فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ 

 

 وَ لاَ تُمْسِكُوهُنَّ ضِرَارًا لَّتَعْتَدُواْ وَ مَن يَفْعَلْ ذَلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ وَ لاَ تَتَّخِذُوَاْ آيَاتِ 

 

 اللّهِ هُزُوًا وَ اذْكُرُواْ نِعْمَتَ اللّهِ عَلَيْكُمْ وَ مَا أَنزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنَ الْكِتَابِ وَالْحِكْمَةِ 


 يَعِظُكُم بِهِ وَ اتَّقُواْ اللّهَ وَ اعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ﴿231﴾ 


 وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاء فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلاَ تَعْضُلُوهُنَّ أَن يَنكِحْنَ أَزْوَاجَهُنَّ إِذَا 


 تَرَاضَوْاْ بَيْنَهُم بِالْمَعْرُوفِ ذَلِكَ يُوعَظُ بِهِ مَن كَانَ مِنكُمْ يُؤْمِنُ 


 بِاللّهِ وَ الْيَوْمِ الآخِرِ ذَلِكُمْ أَزْكَى لَكُمْ وَأَطْهَرُ وَاللّهُ يَعْلَمُ وَ أَنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ ﴿232﴾ 


 وَالْوَالِدَاتُ يُرْضِعْنَ أَوْلاَدَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ أَرَادَ أَن يُتِمَّ الرَّضَاعَةَ وَ علَى 


 الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ لاَ تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلاَّ وُسْعَهَا لاَ تُضَآرَّ وَالِدَةٌ 


 بِوَلَدِهَا وَلاَ مَوْلُودٌ لَّهُ بِوَلَدِهِ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذَلِكَ فَإِنْ أَرَادَا فِصَالًا عَن 


 تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَ تَشَاوُرٍ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِمَا وَ إِنْ أَرَدتُّمْ أَن تَسْتَرْضِعُواْ أَوْلاَدَكُمْ فَلاَ 


 جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِذَا سَلَّمْتُم مَّآ آتَيْتُم بِالْمَعْرُوفِ وَاتَّقُواْ اللّهَ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ بِمَا 


 تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ﴿233﴾ 


 وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنكُمْ وَ يَذَرُونَ أَزْوَاجًا يَتَرَبَّصْنَ بِأَنفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا فَإِذَا


 بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا فَعَلْنَ فِي أَنفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ 


 وَ اللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ﴿234﴾ 


 وَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا عَرَّضْتُم بِهِ مِنْ خِطْبَةِ النِّسَاء أَوْ أَكْنَنتُمْ فِي أَنفُسِكُمْ عَلِمَ 


 اللّهُ أَنَّكُمْ سَتَذْكُرُونَهُنَّ وَ لَكِن لاَّ تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلاَّ أَن تَقُولُواْ قَوْلًا 


 مَّعْرُوفًا وَ لاَ تَعْزِمُواْ عُقْدَةَ النِّكَاحِ حَتَّىَ يَبْلُغَ الْكِتَابُ أَجَلَهُ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ يَعْلَمُ 


 مَا فِي أَنفُسِكُمْ فَاحْذَرُوهُ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ ﴿235﴾ 


 لاَّ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِن طَلَّقْتُمُ النِّسَاء مَا لَمْ تَمَسُّوهُنُّ أَوْ تَفْرِضُواْ لَهُنَّ فَرِيضَةً وَ مَتِّعُوهُنَّ 


 عَلَى الْمُوسِعِ قَدَرُهُ وَعَلَى الْمُقْتِرِ قَدْرُهُ مَتَاعًابِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُحْسِنِينَ ﴿236﴾ 


 وَ إِن طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِن قَبْلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ وَ قَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيضَةً فَنِصْفُ مَا فَرَضْتُمْ 


 إَلاَّ أَن يَعْفُونَ أَوْ يَعْفُوَ الَّذِي بِيَدِهِ عُقْدَةُ النِّكَاحِ وَ أَن تَعْفُواْ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى 


 وَ لاَ تَنسَوُاْ الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ إِنَّ اللّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ﴿237﴾ 


 حَافِظُواْ عَلَى الصَّلَوَاتِ و الصَّلاَةِ الْوُسْطَى وَ قُومُواْ لِلّهِ قَانِتِينَ ﴿238﴾ 


 فَإنْ خِفْتُمْ فَرِجَالًا أَوْ رُكْبَانًا فَإِذَا أَمِنتُمْ فَاذْكُرُواْ اللّهَ كَمَا عَلَّمَكُم 


 مَّا لَمْ تَكُونُواْ تَعْلَمُونَ ﴿239﴾ 


 وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنكُمْ وَ يَذَرُونَ أَزْوَاجًا وَصِيَّةً لِّأَزْوَاجِهِم مَّتَاعًا إِلَى الْحَوْلِ 


 غَيْرَ إِخْرَاجٍ فَإِنْ خَرَجْنَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِي مَا فَعَلْنَ فِيَ 


 أَنفُسِهِنَّ مِن مَّعْرُوفٍ وَ اللّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿240﴾ 


 وَلِلْمُطَلَّقَاتِ مَتَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ ﴿241﴾


كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ﴿242﴾


أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ خَرَجُواْ مِن دِيَارِهِمْ وَهُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ فَقَالَ لَهُمُ اللّهُ


مُوتُواْ ثُمَّ أَحْيَاهُمْ إِنَّ اللّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلَكِنَّ


أَكْثَرَ النَّاسِ لاَ يَشْكُرُونَ ﴿243﴾


وَقَاتِلُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿244﴾


مَّن ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللّهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيُضَاعِفَهُ لَهُ أَضْعَافًا كَثِيرَةً وَاللّهُ يَقْبِضُ


وَيَبْسُطُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿245﴾


أَلَمْ تَرَ إِلَى الْمَلإِ مِن بَنِي إِسْرَائِيلَ مِن بَعْدِ مُوسَى إِذْ قَالُواْ لِنَبِيٍّ لَّهُمُ ابْعَثْ


 لَنَا مَلِكًا نُّقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللّهِ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ إِن كُتِبَ عَلَيْكُمُ


الْقِتَالُ أَلاَّ تُقَاتِلُواْ قَالُواْ وَمَا لَنَا أَلاَّ نُقَاتِلَ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَقَدْ أُخْرِجْنَا مِن دِيَارِنَا


 وَأَبْنَآئِنَا فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْاْ إِلاَّ قَلِيلًا مِّنْهُمْ


وَاللّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ ﴿246﴾


وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا قَالُوَاْ أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ


 عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِ قَالَ


إِنَّ اللّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ وَاللّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ


مَن يَشَاءُ وَاللّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ﴿247﴾


وَقَالَ لَهُمْ نِبِيُّهُمْ إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَن يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَبَقِيَّةٌ


 مِّمَّا تَرَكَ آلُ مُوسَى وَآلُ هَارُونَ تَحْمِلُهُ الْمَلآئِكَةُ إِنَّ فِي


ذَلِكَ لآيَةً لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿248﴾


فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِالْجُنُودِ قَالَ إِنَّ اللّهَ مُبْتَلِيكُم بِنَهَرٍ فَمَن شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي


 وَمَن لَّمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلاَّ مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ


فَشَرِبُواْ مِنْهُ إِلاَّ قَلِيلًا مِّنْهُمْ فَلَمَّا جَاوَزَهُ هُوَ وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ قَالُواْ لاَ طَاقَةَ لَنَا


الْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنودِهِ قَالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلاَقُو


اللّهِ كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللّهِ وَاللّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ ﴿249﴾


وَلَمَّا بَرَزُواْ لِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ قَالُواْ رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا


عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ﴿250﴾


فَهَزَمُوهُم بِإِذْنِ اللّهِ وَقَتَلَ دَاوُودُ جَالُوتَ وَآتَاهُ اللّهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهُ مِمَّا


 يَشَاءُ وَلَوْلاَ دَفْعُ اللّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ


الأَرْضُ وَلَكِنَّ اللّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِينَ ﴿251﴾


تِلْكَ آيَاتُ اللّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ وَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ﴿252﴾


تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَى بَعْضٍ مِّنْهُم مَّن كَلَّمَ اللّهُ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجَاتٍ


وَآتَيْنَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنَاتِ وَأَيَّدْنَاهُ بِرُوحِ


الْقُدُسِ وَلَوْ شَاء اللّهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِينَ مِن بَعْدِهِم مِّن بَعْدِ مَا جَاءتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ


وَلَكِنِ اخْتَلَفُواْ فَمِنْهُم مَّنْ آمَنَ وَمِنْهُم مَّن كَفَرَ وَلَوْ شَاء اللّهُ


مَا اقْتَتَلُواْ وَلَكِنَّ اللّهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيدُ ﴿253﴾


يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَنفِقُواْ مِمَّا رَزَقْنَاكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَ يَوْمٌ لاَّ بَيْعٌ فِيهِ وَلاَ خُلَّةٌ


 وَلاَ شَفَاعَةٌ وَالْكَافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ ﴿254﴾


اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا


 فِي الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا


بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ


 كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ ﴿255﴾


لاَ إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ


يُؤْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿256﴾  


اللّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُواْ يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّوُرِ وَالَّذِينَ كَفَرُواْ


أَوْلِيَآؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِكَ


أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿257﴾


أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِي حَآجَّ إِبْرَاهِيمَ فِي رِبِّهِ أَنْ آتَاهُ اللّهُ الْمُلْكَ إِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّيَ


 الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ قَالَ أَنَا أُحْيِي وَأُمِيتُ قَالَ إِبْرَاهِيمُ


فَإِنَّ اللّهَ يَأْتِي بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِي


 كَفَرَ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ﴿258﴾


أَوْ كَالَّذِي مَرَّ عَلَى قَرْيَةٍ وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَى عُرُوشِهَا قَالَ أَنَّىَ يُحْيِي هََذِهِ


اللّهُ بَعْدَ مَوْتِهَا فَأَمَاتَهُ اللّهُ مِئَةَ عَامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ قَالَ كَمْ لَبِثْتَ قَالَ


لَبِثْتُ يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ قَالَ بَل لَّبِثْتَ مِئَةَ عَامٍ فَانظُرْ إِلَى طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ


 لَمْ يَتَسَنَّهْ وَانظُرْ إِلَى حِمَارِكَ وَلِنَجْعَلَكَ آيَةً لِّلنَّاسِ وَانظُرْ


إِلَى العِظَامِ كَيْفَ نُنشِزُهَا ثُمَّ نَكْسُوهَا لَحْمًا فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ قَالَ أَعْلَمُ أَنَّ


اللّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿259﴾


وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِي الْمَوْتَى قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِن قَالَ بَلَى وَ


لَكِن لِّيَطْمَئِنَّ قَلْبِي قَالَ فَخُذْ أَرْبَعَةً مِّنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ


ثُمَّ اجْعَلْ عَلَى كُلِّ جَبَلٍ مِّنْهُنَّ جُزْءًا ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْيًا وَاعْلَمْ أَنَّ اللّهَ


عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿260﴾


مَّثَلُ الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ


فِي كُلِّ سُنبُلَةٍ مِّئَةُ حَبَّةٍ وَاللّهُ يُضَاعِفُ لِمَن يَشَاءُ وَاللّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ﴿261﴾


الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ ثُمَّ لاَ يُتْبِعُونَ مَا أَنفَقُواُ مَنًّا وَلاَ أَذًى


 لَّهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ﴿262﴾


قَوْلٌ مَّعْرُوفٌ وَمَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِّن صَدَقَةٍ يَتْبَعُهَآ أَذًى وَاللّهُ غَنِيٌّ حَلِيمٌ ﴿263﴾


يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تُبْطِلُواْ صَدَقَاتِكُم بِالْمَنِّ وَالأذَى كَالَّذِي يُنفِقُ مَالَهُ


 رِئَاء النَّاسِ وَلاَ يُؤْمِنُ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ


عَلَيْهِ تُرَابٌ فَأَصَابَهُ وَابِلٌ فَتَرَكَهُ صَلْدًا لاَّ يَقْدِرُونَ عَلَى شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُواْ


 وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ ﴿264﴾


وَمَثَلُ الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللّهِ وَتَثْبِيتًا مِّنْ أَنفُسِهِمْ كَمَثَلِ


جَنَّةٍ بِرَبْوَةٍ أَصَابَهَا وَابِلٌ فَآتَتْ أُكُلَهَا ضِعْفَيْنِ فَإِن لَّمْ يُصِبْهَا وَابِلٌ فَطَلٌّ وَاللّهُ

 

بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ﴿265﴾


أَيَوَدُّ أَحَدُكُمْ أَن تَكُونَ لَهُ جَنَّةٌ مِّن نَّخِيلٍ وَأَعْنَابٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ لَهُ


 فِيهَا مِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ وَأَصَابَهُ الْكِبَرُ وَلَهُ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفَاء


فَأَصَابَهَا إِعْصَارٌ فِيهِ نَارٌ فَاحْتَرَقَتْ كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللّهُ لَكُمُ الآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ ﴿266﴾


يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَنفِقُواْ مِن طَيِّبَاتِ مَا كَسَبْتُمْ وَمِمَّا أَخْرَجْنَا لَكُم مِّنَ الأَرْضِ وَلاَ تَيَمَّمُواْ

 

 الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنفِقُونَ وَلَسْتُم بِآخِذِيهِ إِلاَّ أَن تُغْمِضُواْ فِيهِ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ ﴿267﴾


 
الشَّيْطَانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُم بِالْفَحْشَاء وَاللّهُ يَعِدُكُم مَّغْفِرَةً مِّنْهُ وَفَضْلًا

 

وَاللّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ﴿268﴾


يُؤتِي الْحِكْمَةَ مَن يَشَاءُ وَمَن يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْرًا كَثِيرًا

 

وَمَا يَذَّكَّرُ إِلاَّ أُوْلُواْ الأَلْبَابِ ﴿269﴾


وَمَا أَنفَقْتُم مِّن نَّفَقَةٍ أَوْ نَذَرْتُم مِّن نَّذْرٍ فَإِنَّ اللّهَ يَعْلَمُهُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ ﴿270﴾


إِن تُبْدُواْ الصَّدَقَاتِ فَنِعِمَّا هِيَ وَإِن تُخْفُوهَا وَتُؤْتُوهَا الْفُقَرَاء فَهُوَ خَيْرٌ لُّكُمْ وَيُكَفِّرُ عَنكُم

 

 مِّن سَيِّئَاتِكُمْ وَاللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ﴿271﴾


لَّيْسَ عَلَيْكَ هُدَاهُمْ وَلَكِنَّ اللّهَ يَهْدِي مَن يَشَاءُ وَمَا تُنفِقُواْ مِنْ خَيْرٍ فَلأنفُسِكُمْ وَمَا

 

 تُنفِقُونَ إِلاَّ ابْتِغَاء وَجْهِ اللّهِ وَمَا تُنفِقُواْ مِنْ خَيْرٍ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنتُمْ لاَ تُظْلَمُونَ ﴿272﴾


لِلْفُقَرَاء الَّذِينَ أُحصِرُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ لاَ يَسْتَطِيعُونَ ضَرْبًا فِي الأَرْضِ يَحْسَبُهُمُ

 

الْجَاهِلُ أَغْنِيَاء مِنَ التَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُم بِسِيمَاهُمْ لاَ يَسْأَلُونَ النَّاسَ إِلْحَافًا وَمَا تُنفِقُواْ

 

مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللّهَ بِهِ عَلِيمٌ ﴿273﴾


الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُم بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَعَلاَنِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ

 

 وَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿274﴾


الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبَا لاَ يَقُومُونَ إِلاَّ كَمَا يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطَانُ مِنَ الْمَسِّ

 

 ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُواْ إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبَا وَأَحَلَّ اللّهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبَا فَمَن جَاءهُ مَوْعِظَةٌ

 

 مِّن رَّبِّهِ فَانتَهَىَ فَلَهُ مَا سَلَفَ وَأَمْرُهُ إِلَى اللّهِ وَمَنْ عَادَ فَأُوْلَئِكَ

 

أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿275﴾


يَمْحَقُ اللّهُ الْرِّبَا وَيُرْبِي الصَّدَقَاتِ وَاللّهُ لاَ يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ ﴿276﴾


إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ وَأَقَامُواْ الصَّلاَةَ وَآتَوُاْ الزَّكَاةَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ

 

وَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿277﴾


يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ وَذَرُواْ مَا بَقِيَ مِنَ الرِّبَا إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿278﴾


فَإِن لَّمْ تَفْعَلُواْ فَأْذَنُواْ بِحَرْبٍ مِّنَ اللّهِ وَرَسُولِهِ وَإِن تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُؤُوسُ أَمْوَالِكُمْ

 

 لاَ تَظْلِمُونَ وَلاَ تُظْلَمُونَ ﴿279﴾


وَإِن كَانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلَى مَيْسَرَةٍ وَأَن تَصَدَّقُواْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿280﴾


وَاتَّقُواْ يَوْمًا تُرْجَعُونَ فِيهِ إِلَى اللّهِ ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لاَ يُظْلَمُونَ ﴿281﴾


يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ إِذَا تَدَايَنتُم بِدَيْنٍ إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوهُ وَلْيَكْتُب بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌ

 

 بِالْعَدْلِ وَلاَ يَأْبَ كَاتِبٌ أَنْ يَكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللّهُ فَلْيَكْتُبْ وَلْيُمْلِلِ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ

 

وَلْيَتَّقِ اللّهَ رَبَّهُ وَلاَ يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْئًا فَإن كَانَ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيهًا أَوْ ضَعِيفًا

 

 أَوْ لاَ يَسْتَطِيعُ أَن يُمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهُ بِالْعَدْلِ وَاسْتَشْهِدُواْ شَهِيدَيْنِ من رِّجَالِكُمْ

 

 فَإِن لَّمْ يَكُونَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَامْرَأَتَانِ مِمَّن تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَاء أَن

 


تَضِلَّ إْحْدَاهُمَا فَتُذَكِّرَ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى وَلاَ يَأْبَ الشُّهَدَاء إِذَا مَا دُعُواْ وَلاَ تَسْأَمُوْاْ أَن

 

تَكْتُبُوْهُ صَغِيرًا أَو كَبِيرًا إِلَى أَجَلِهِ ذَلِكُمْ أَقْسَطُ عِندَ اللّهِ وَأَقْومُ لِلشَّهَادَةِ وَأَدْنَى أَلاَّ

 

 تَرْتَابُواْ إِلاَّ أَن تَكُونَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيرُونَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَلاَّ تَكْتُبُوهَا

 

 وَأَشْهِدُوْاْ إِذَا تَبَايَعْتُمْ وَلاَ يُضَآرَّ كَاتِبٌ وَلاَ شَهِيدٌ وَإِن تَفْعَلُواْ فَإِنَّهُ فُسُوقٌ بِكُمْ

 

وَاتَّقُواْ اللّهَ وَيُعَلِّمُكُمُ اللّهُ وَاللّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ﴿282﴾

 

وَإِن كُنتُمْ عَلَى سَفَرٍ وَلَمْ تَجِدُواْ كَاتِبًا فَرِهَانٌ مَّقْبُوضَةٌ فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُم بَعْضًا فَلْيُؤَدِّ

 

الَّذِي اؤْتُمِنَ أَمَانَتَهُ وَلْيَتَّقِ اللّهَ رَبَّهُ وَلاَ تَكْتُمُواْ الشَّهَادَةَ وَمَن يَكْتُمْهَا فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ

 

وَاللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ ﴿283﴾


لِّلَّهِ ما فِي السَّمَاواتِ وَمَا فِي الأَرْضِ وَإِن تُبْدُواْ مَا فِي أَنفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ

 

يُحَاسِبْكُم بِهِ اللّهُ فَيَغْفِرُ لِمَن يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ وَاللّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿284﴾

 


آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللّهِ وَمَلآئِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ

 

لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ وَقَالُواْ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ ﴿285﴾

 


لاَ يُكَلِّفُ اللّهُ نَفْسًا إِلاَّ وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَا

 

 إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلاَ تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَاحَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا

 

 رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَآ أَنتَ مَوْلاَنَا

 

 فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ﴿286﴾


برچسب‌ها: سوره بقره
+ نوشته شده در  شنبه 10 اسفند1392ساعت 10:33  توسط نویسنده وبلاگ  | 

 به نام خداوند بخشنده مهربان

 الف،لام و ميم از حروف مقطعه هستند كه به تنهائي معني نداشته و مبين رمزي

 بين خدا و پيامبر مي باشند . ﴿1﴾

 اين كتاب كه هيچ شك در آن نيست، هدايت براي پرهيزكاران است. ﴿2﴾

 (همان) كسانى كه به غيب ايمان دارند و نماز را برپا مى‌دارند و از آنچه روزيشان

 داده‌ايم، انفاق مى‌كنند. ﴿3﴾

 و كسانى كه به آنچه بر تو نازل شده و آنچه كه پيش ازتونازل شده است، ايمان

 دارند و (همچنين) آنان به آخرت يقين دارند. ﴿4﴾

 اينها برهدايتي(مسلط) ازپروردگارشان(برخوردارند) واينهاهمان ( تنها) رستگارانند. ﴿5﴾

 تحقيقا" كسانيكه كافرشدند،براي آنها يكسان است كه آيا آنها رابترساني يا نترساني.

 (درهرصورت)ايمان نمي آورند. ﴿6﴾

 خداوند برقلبهاي آنها و برگوشهاي آنها مهرنهاد و برچشمان آنها پرده قرار داد و براي

 آنها عذابي بزرگ (مي باشد). ﴿7﴾

 و از مردم كساني هستند كه مي گويند به خدا و روز قيامت ايمان آورديم ،درحاليكه

 ايمان (به آنها) ندارند. ﴿8﴾

 (آنها)خداوند وكساني كه ايمان آوردند، را(به خيال خود)فريب مي دهند، درصورتيكه

 فقط خودشان را فريب مي دهند.(درحاليكه) درك وشعور(اين موضوع) راندارند. ﴿9﴾

 درقلبهاي آنها مرض است. پس خداوند بر مرض آنها افزود و براي آنها بخاطرآنچه كه

 تكذيب مي كنند،عذاب دردناكي (درآخرت) خواهدبود. ﴿10﴾

 و هنگاميكه به آنها گفته مي شود كه در زمين فساد نكنيد ، با تاكيد ميگويند كه

 ما (داريم) اصلاح مي كنيم. ﴿11﴾

 بدانيد كه آنها قطعا" خودشان فاسدند، ولي درك وشعور (اين موضوع) راندارند. ﴿12﴾

 و هنگاميكه به آنها گفته مي شود كه مانند بقيه مردم ايمان بياوريد، مي گويند كه

 آيا ما مانند احمقها ايمان بياوريم. آگاه باشيد كه آنها خودشان احمق هستند، ولي

 (اين موضوع) را نمي دانند. ﴿13﴾

 و هنگاميكه مومنين را ملاقات مي كنند،مي گويند كه ما ايمان آورديم و هنگاميكه

 با همفكران نافرمانشان خلوت مي كنند، مي گويندكه قطعا" ما با شما هستيم (و)

 تاكيد مي كنيم كه ما (آنهارا) مسخره مي كنيم. ﴿14﴾

 خداوند آنها رامسخره مي كند و آنها را درطغيانشان سرگردان نگه مي دارد. ﴿15﴾

 اينها كساني هستند كه گمراهي را با هدايت معامله كردند.پس تجارتشان سودي

 برايشان نداشت و هدايت (به راه راست) نشدند. ﴿16﴾

 مثل آنها مانند مثل کسى هست که آتشى در شب ظلمانى افروخته ولى همین

 که این شعله آتش اطراف آن را روشن ساخت ،  خداوند آنها را خاموش مى سازد، و

 در ظلمات رهايشان مى کند، به گونه اى که چیزى را نمي بينند. ﴿17﴾

 (آنها) كر ولال و كور هستند،پس آنها برنمي گردند. ﴿18﴾

 يا مانند باران پرپشتى که از آسمان فرو مى ریزد، كه در آن، ظلمت و رعد و برق

 است. (آنها بخاطر صداي وحشتناك) صاعقه ها از ترس مرگ، انگشتهايشان را در

 گوش خود مى گذارند و خداوند به كافرين احاطه دارد. ﴿19﴾

 (نزديك است) برق (كه) پى در پى مي زند( نور خیره کننده آن) چشمان آنها را از

 جاي خود درآورد. هر زمان که برقى مى زند، چند گامى در پرتو آن راه مى روند، و

 هنگاميكه ظلمت بر آنها مسلط مى شود ، آنها در جاى خود متوقف  مى گردند و

 اگر خدا بخواهد،حتما" توان شنيدن و ديدن آنها را مى برد (چرا که) خدا به هر چیزى

 توانا است . ﴿20﴾

 اي مردم، پروردگارتان كه شما و مردم پيش از شما را خلق كرد، پرستش كنيد ،

 شايد شما پرهيزكار شويد. ﴿21﴾

 كسي كه زمين را براي شما زيرانداز(كنايه از زندگي كردن روي آن) و آسمان را سرپناه

 (كنايه از اتمسفر زمين كه مانع رسيدن تشعشعات فضائي و شهاب سنگها به زمين

 مي شود) قرار داد و از آسمان آب را فرو فرستاد پس (بدينوسيله) میوه هائى را از

 (دل) زمين به عنوان روزى براي شما بيرون آورد، پس(کنون که چنین است) براى

 خدا شریک قرار ندهید و شما مي دانيد(كه اوشريكي ندارد) ﴿22﴾

 و اگر درباره آنچه كه بر بنده خود نازل کرده ایم ، شک و تردید دارید، پس (لااقل)

 سوره هاى همانند آن بیاورید و تمام گواهان خود (در برابر خدا) جز خدا دعوت کنید،

 (تا شما را در این کار یارى کنند) اگر در ادعاى خود صادقید (که این قرآن از

 طرف خدا نیست ) ﴿23﴾

 اگر شما این کار را انجام ندادید و هرگز انجام نخواهید داد ،(نمي توانيدانجام دهيد)،

 پس از آتشى پرهيزكنيد (بترسید) که هیزم آن (بدنهاى) مردم (بى ایمان )، و

 (همچنین) سنگها است که براى کافران آماده شده است . ﴿24﴾

 و به كسانى كه ايمان آورده‌اند و كارهاى شايسته انجام داده اند، نويد بده كه قطعا"براي

 آنها باغهائي است كه در آن جويبارهائي جارى مي باشد، هنگامیکه از ميوه‌هاى آن

 روزى يابند، گويند اين همان است كه ازقبل (دردنيا) از آن بهره‌مند شديم، و به

 ايشان شبيه آن داده شود، و درآن براي آنها زوجهاي پاكيزه مي باشد، و آنها در آنجا

 جاويدانند﴿25﴾

 قطعا"خداوند از اینکه به (موجودات ظاهرا کوچکى مانند) پشه و بالاتر از آن مثال

 بزند، هرگز شرم نمى کند . پس اما کسانى که ایمان آوردند، پس مى دانند که آن 

 حتما"حقى از (سوى) پروردگارشان مي باشد و اما آنها که کافرند، پس مى گویند: خدا

 چه منظورى از این مثال داشته است.(بااين مثال) تعداد زيادي را گمراه وتعداد زيادي

 را (نيز) هدایت مي كند و جز زيانكاران را بوسيله آن گمراه نمى سازد. ﴿26﴾

 (آنها) کسانى هستند که عهد و پیمان خدا را پس از محكم شدن آن، مى شکنند و

 آنچه  را که خدا دستور به پيوند آن داده است، قطع مى کنند و در زمين فساد

 مي كنند. اينان همانا زيانكارانند. ﴿27﴾

 چگونه به خداوند كفر مى‌ورزيد، و(حال آنكه) بى‌جان بوديد پس(براي عالم برزخ) به

 شما جان بخشيد، سپس شما را مى‌ميراند، سپس( دوباره) شما را زنده مى‌كند،

 سپس به سويش بازگردانده مى‌شويد .(میراندن اولى میراندن بعد از تمام شدن 

 زندگى دنیا است ، و احیاء اول زنده شدن بعد از آن مرگ ، یعنى زنده شدن در برزخ ،

 و میراندن و زنده شدن دوم ، در آخر برزخ ، و ابتداء قیامت است ). ﴿28﴾

 او كسي است كه همه چيز را براي شمادر زمين خلق كردسپس به آسمان پرداخت.

 پس هفت آسمان را متوازن ساخت و او به هرچيزي دانااست. ﴿29﴾ 

 و هنگامى که پروردگار تو به فرشتگان گفت : من در روى زمین جانشین و حاکمى

 قرار خواهم داد. فرشتگان گفتند: پروردگارا آیا کسى را در آن قرار میدهى که فساد و

 خونریزى کند؟ (زیرا موجودات زمینى دیگر که قبل از این آدم پا به عرصه وجود

 گذاشتند، به حکم طبع جهان ماده ،آلوده فساد و خونریزى شدند، اگر هدف از

 آفرینش انسان عبادت است،) و ما تسبیح حمد تو و تقديس تو را به جا مى آوریم ،

 (پروردگار) فرمود: من حقائقى را مى دانم که شما نمى دانید. ﴿30﴾

 سپس علم اسماء (علم اسرار آفرینش و نامگذارى موجودات )

 را همگى به آدم  آموخت. بعد آنها را به فرشتگان عرضه داشت. پس فرمود: اگر

 راست مى گوئید، اسامى اینها را برشمارید! ﴿31﴾

 (فرشتگان) عرض کردند: منزهى تو! ما چیزى جز آنچه به ما تعلیم

 داده اى، نمى دانیم. تحقيقا" تو خودت دانا و حکیمى ﴿32﴾

 (خدا) فرمود: اى آدم، آنها را از (اسامى و اسرار) ايشان آگاه کن ، هنگامى که

 آنها را از اسامي آنها آگاه کرد، خداوند فرمود: آيا به شما نگفتم كه حتما" من غیب

 آسمانها و زمین را می دانم ، و (نیز) می دانم آنچه را شما آشکار مى کنید یا پنهان

 مى داشتید. ﴿33﴾

 و هنگامي كه به فرشتگان گفتيم  كه به آدم سجده كنيد، پس (همگى) سجده

 کردند ،جز ابلیس که سر باز زد و تکبر ورزید و ازكافرين شد. ﴿34﴾

 و به آدم گفتيم كه اى آدم، تو و همسرت در بهشت مسکن کنید، و از آن هر قدر

 که می خواهید،با خوشي بخورید، ولى نزدیک این درخت نشوید، که در آنصورت

 از ستمکاران خواهید شد، ﴿35﴾

 پس شيطان هر دو را از آن بلغزانيد و از آنچه درآن بودند، ايشان را خارج

 كرد و (به آدم وهمسرش)گفتيم: فرود آييد. بعضي ازشما دشمن همديگريد و

 زمين براى شما محل استقرار و برخوردارى (ازمواهب) تا مدت معين خواهد بود.﴿36﴾

 آنگاه آدم كلماتى از پروردگارش فرا گرفت و [خداوند] از او درگذشت، تحقيقا" او

 خودش بسيار توبه‌پذير مهربان است‌﴿37﴾

 گفتيم همه از آن [بهشت‌] پايين رويد، آنگاه اگر رهنمودى از (جانب)من براى شما

 بيايد، پس كسى كه از رهنمودم پيروى كند، پس ترسي برايشان نيست و

 آنها اندوهگين نگردند. ﴿38﴾

 و كساني كه كافرشدند و آيات ما را تكذيب كردند،آنها اصحاب آتش هستند، آنها

 در آن هميشگي هستند. ﴿39﴾

 اى بنى‌اسرائيل نعمتم را كه بر شما ارزانى داشتم، ياد كنيد و به پيمان من وفا

 كنيد، تا به پيمان خود با شما وفا كنم و تنها از من بترسيد. ﴿40﴾

 و به آنچه نازل كردم كه تصديق كننده آنچه كه با شما است، مي باشد، ايمان

 بياوريد و (شما) نخستین کسى نباشید که به آن کفر مى ورزید و (شما)

 آیات مرا به بهاى اندکى نفروشید و تنها از من بترسيد. ﴿41﴾

 وحق را با باطل نیامیزید و حق را كتمان نكنيد و در حالى که شما مى دانید . ﴿42﴾

 و نماز را برپا دارید و زکات را بپردازيد و با رکوع کنندگان رکوع نمائید. ﴿43﴾

 آیا مردم را به نیکى دعوت مى کنید و خودتان را فراموش مى نمائید و

 (با اینکه) شما کتاب (آسمانى) را مى خوانید، آیا پس (هیچ) فکر نمى کنید؟﴿44﴾

 و از صبر و نماز یارى بجوئید و تحقيقا" آن حتما"جز براى خاشعان، سنگین

 و گران است . ﴿45﴾

 كساني كه گمان مي كنند به اين كه پروردگارشان را ملاقات مي كنند و اين كه

 آنان بسوي او بازگشت مي كنند. ﴿46﴾

 اى بنى‌اسرائيل ياد كنيد، نعمتم را كه بر شما ارزانى داشتم و اينكه من شما را

 بر جهانيان [هم زمانتان‌] برترى بخشيدم،(ياد كنيد). ﴿47﴾

 از آنروز بترسید که هیچکس بجاى دیگرى جزا داده نمى شود و شفاعتى

 (بى اذن پروردگار) پذیرفته نمى شود و غرامت و بدلى قبول نخواهد شد و آنها

 ياري نمي شوند. ﴿48﴾

 و (بخاطر بیاورید) زمانى را که شما را از دست فرعونیان نجات بخشیدیم (آنانكه)

 دائما شما را به شدیدترین وجهى آزار مى دادند ،پسرانتان را سر مى بریدند، و

 زنان شما را( براى کنیزى و خدمت) ، زنده نگه مى داشتند و در این (ماجرا)

 آزمایش سختى از سوى پروردگارتان براى شما بود . ﴿49﴾

 و (به خاطر بیاورید) هنگامى را که دریا را براى شما شکافتیم و شما را نجات دادیم و

 فرعونیان را غرق کردیم، در حالى که تماشا مى کردید . ﴿50﴾

 و (به خاطر بیاورید) زمانى را که با موسى چهل شب وعده گذاشتیم ، آنگاه شما

 در غياب او گوساله را (به پرستش) گرفتيد و شما ستمكاريد. ﴿51﴾

 آنگاه پس از آن از شما درگذشتيم ،تا شايد شماتشكر كنيد. ﴿52﴾

 و (به خاطر بیاورید) هنگامى را که به موسى کتاب و وسیله تشخیص حق از باطل

 بخشیدیم ، تا شايد شما هدایت شوید ﴿53﴾

 و (به خاطر بیاورید) كه موسى به قومش گفت: اى قوم من، قطعا"شما با

 گوساله‌پرستى به خودتان ستم كرده‌ايد، اينك به درگاه آفريدگارتان توبه كنيد. پس

 خودتان رابكشيد، كه اين درنزد آفريدگارتان براى شما بهتر است، آنگاه [كه چنين

 كرديد، خداوند] از شما درگذشت، چرا كه او بسيار توبه ‌پذير مهربان است‌. ﴿54﴾

 و (به خاطر بیاورید) هنگامى را که گفتید:(اى موسى) ما هرگز به تو ایمان

 نخواهیم آورد. مگر اینکه خدا را آشکارا با چشم خود ببینیم .سپس (در همین حال)

 صاعقه شما را گرفت، در حالى که نگاه مى کردید . ﴿55﴾

 سپس شما را بعد از مرگتان دوباره زنده كرديم ، تا شايد شما تشكر كنيد. ﴿56﴾

 و ما سایه ابر( که نه فضا را بر انسان محدود مى کند و نه مانع نور و وزش نسیم

 است ) را بر سر شما سایبان قرار دادیم و ما، من و سلوى را (تعبيرعسل و گوشت

 مرغ پرنده) بر شما نازل کردیم . از(ا ین) خوراکهاى پاکیزه اى که به شما روزى

 دادیم، بخورید و (درقبال ناسپاسي بخاطر نعمتهاي خاصي كه به آنها ارزاني

 داشتيم) ،برماستم نكردند، بلكه به خودشان ستم مي كردند. ﴿57﴾

 و (به خاطر بیاورید) زمانى را که به آنها گفتیم  داخل این قریه (یعنى سرزمین

 قدس) شوید .پس از نعمتهاى آن بطور فراوان هر چه مى خواهید بخورید و از

 درب (بیت المقدس ) سجده كنان وارد شوید و بگوئید: (خداوندا) گناهان ما را

 بریز، تا خطاهاى شما را ببخشیم و بزودي (پاداش) نیکوکاران راخواهيم افزود. ﴿58﴾

 اما آنها که ستم کرده بودند این سخن را به غیر آنچه به آنها گفته شده بود تغییر

 دادند .ما نیز بر این ستمگران به خاطر فسق و گناهشان ، عذابى از آسمان

 فرو فرستادیم .﴿59﴾

 و (خاطر بیاورید) هنگامى که موسى (در آن بیابان خشک و سوزان که بنى اسرائیل

 از جهت آب، سخت در مضیقه قرار داشتند، از خداوند خود، براى قومش) تقاضاى آب

 کرد پس (ما) به او گفتيم که عصاى خود را بر سنگ بزن .پس ناگهان دوازده چشمه

 آب از آن با سرعت و شدت جارى شد .(هر یک از این چشمه ها به سوى طایفه اى

 سرازیر گردید،) به گونه اى که اسباط و قبائل بنى اسرائیل هر کدام  بخوبى چشمه

 خود را مى شناختند و از روزي خدا بياشاميد و به فساد در زمين ادامه ندهيد. ﴿60﴾

 و (به خاطر بیاورید) زمانى را که گفتید: اى موسى ما هرگز نمى توانیم به یک

 نوع غذا قناعت کنیم. بنابراین از خدایت براي ما بخواه كه از آنچه از زمین مى روید،

 براى ما قرار دهد .از سبزیجات ، خیار، سیر، عدس و پیاز (ولى موسى به آنها)

 گفت :آیا شما غذاى پست تر را در مقابل آنچه بهتر است انتخاب مى کنید؟ (اکنون

 که قدرنمي دانيد) به مصربروید ، زیرا آنچه مى خواهید در آنجا است و خداوند (مهر)

 ذلت و فقر را بر( پیشانى) آنها زد و دوباره به غضب الهى گرفتار شدند .چون آنها آیات

 الهى را انکار مى کردند و پیامبران را بنا حق مى کشتند و این به خاطر آن بود که آنها

 گناه مى کردند و تعدى و تجاوز داشتند. ﴿61﴾

 تحقيقا"كساني كه ايمان آورده‏اند، و كساني از يهود و نصاري و صابئان (پيروان يحيي

 يا نوح يا ابراهيم) كه ايمان بخدا و روز رستاخيز آورده‏اند و عمل صالح انجام داده‏اند، پس

 پاداششان نزد پروردگارشان است، و هيچگونه ترس و غمي براي آنها نيست.﴿62﴾

 و (به خاطر بیاورید) زمانى را که از شما پیمان گرفتیم و كوه طور را بالاى سر شما قرار

 دادیم (و گفتیم) آنچه را (از آیات الهى ) به شما داده ایم با قدرت و قوت بگیرید و

 آنچه را در آن است را ياد كنيد، تاشايد شماپرهیزکار شوید. ﴿63﴾

 سپس بعد از آن روى گردانديد، پس اگر بخشش و رحمت الهى در حق شما نبود، از

 زيانكاران مى‌شديد. ﴿64﴾

 و قطعا" کسانى را که از میان شما در روز شنبه نافرمانى  کردند، دانستید .پس ما

 به آنها گفتیم : به صورت بوزینگان طرد شده اى در آئید . ﴿65﴾

 پس ما آن را کیفر و عبرتى براى مردم آن زمان و زمانهاى بعد قرار دادیم و(همچنین)

 پند و اندرزى براى پرهیزکاران. ﴿66﴾

 و (به خاطر بیاورید) زمانى را که موسى به قومش گفت تحقيقا"خداوند به شما

 دستور مى‌دهد كه ماده ‌گاوى راذبح كنيد، گفتند: آیا ما را به مسخره

 گرفته اى ؟! گفت: پناه بر خدا مى‌برم كه [مبادا] از نادانان باشم.‌﴿67﴾

 گفتند:براي ما از پروردگارت بخواه، براى ما مشخص کند که این چگونه گاوى

 باید باشد؟! موسي (ع)گفت : تحقيقا"خداوند مى فرماید، باید ماده گاوى باشد که نه

 پیر و از کار افتاده (باشد) و نه بکر و جوان(باشد)، بلکه میان این دو باشد. پس آنچه به

 شما دستور داده شده است، انجام دهید. ﴿68﴾

 گفتند: از پروردگارت براي ما بخواه که براى ما روشن کند که رنگ آن باید چگونه باشد؟!

 موسى (علیه السلام ) در پاسخ گفت : تحقيقا"خدا مى فرماید: تحقيقا" آن گاو

 ماده اى باشد، زرد یکدست که رنگ آن، بینندگان را شاد و مسرور سازد. ﴿69﴾

 گفتند:براي ما از پروردگارت بخواه تا براى ما روشن کند این چگونه (گاوى)

 باید باشد؟ تحقيقا"( این) گاوماده براى ما مشتبه شده است و اگر خدا

 بخواهد ،تحقيقا"ما حتما"هدایت خواهیم شد. ﴿70﴾

 موسى(ع) گفت : خدا تحقيقا" مى فرماید: تحقيقا" آن گاو ماده اي است که

 (هنوز) براى کشت و زرع و آب کشى رام نشده ،بي عيب بوده ، رنگش یکدست

 است .گفتند: حالا حق مطلب را ادا کردى. سپس آن را ذبح كردند و نزديك بود اين

 كار را نكنند. ﴿71﴾

 و (به خاطر بیاورید) زمانى را که كسى را كشتيد، پس درباره او (با يكديگر)به ستيزه

 پرداختيد (و به گردن همديگر انداختيد) و خداوند آشكاركننده چيزى است كه پنهان

 مى‌ساختيد. ﴿72﴾

 آنگاه گفتيم او را[بدن آن كشته‌]  به بخشى از بدن گاو ماده بزنيد [تا زنده شود] و

 خداوند اين چنين، مرده را زنده مى‌كند و آيات خويش را به شما نشان مي دهد، تا

 شايد شما بينديشيد. ﴿73﴾

 سپس دلهايتان پس از آن سخت شد، همانند سنگ، يا از آن سخت‌تر، وتحقيقا" از

 بعضي سنگها بخاطر شكافتن ،از آن نهرها جاري مي شود و تحقيقا" بعضي از آن

 بخاطر شكستن، پس آب از آن بيرون مى‌آيد و تحقيقا" بعضي ازآن بخاطر ترس از

 خدا،(ازكوه) فرو مى‌افتد و خدا از آنچه مى‌كنيد ،غافل نيست‌. ﴿74﴾

 اى مؤمنان‌، آيا اميد داريد كه [يهوديان‌] به شما ايمان آورند، و حال آنكه گروهى از

 آنان كلام الهى را مى‌شنيدند ،سپس پس از فهم و درک آن را تحریف مى كردند،

 در حالى که آگاه بودند. ﴿75﴾

 و چون با مؤمنان روبه‌رو شدند، گفتند كه ايمان آورده‌ايم و چون بعضي از آنها با

 همديگر تنها شدند، گفتند: آيا آنچه خدا بر شما آشكار كرده است، با آنان درميان

 مى‌گذاريد، تا در پيشگاه خداوند با آن بر شما حجت آورند، آيا پس نمي فهميد؟﴿76﴾

 آيا نمى‌دانند كه تحقيقا"خداوند آنچه را كه پنهان و آنچه را كه

 آشكار مى‌كنند، مى‌داند؟﴿77﴾

 و [بعضى] از آنان بى‏سوادانى هستند كه [محتويات] كتاب [خدا] را جز آرزوهائي

 نمى‏دانند و اين درحالي است كه فقط گمان مى‏برند.( از کتب آسمانى هیچ چیز

 نمیدانند، و مشتى اکاذیب و خرافات را بعنوان کتاب آسمانى پذیرفته اند.) ﴿78﴾

 پس واى بر كسانى كه كتاب را به دست خويش مى‌نويسند و سپس براى آنكه

 آن را به بهاى ناچيزى بفروشند، مى‌گويند: اين از نزد خداوند است، پس واى بر آنان

 از آنچه به دست خويش نوشته‌اند و واى بر آنان از آنچه كه به دست مى‌آورند. ﴿79﴾

 و گفتند:" آتش دوزخ به جز فقط چند روزمعدود به ما نمى‌رسد"، بگو:" آيا از خدا

 پيمان گرفته‌ايد"- كه البته خداوند خلف وعده نخواهد كرد- يا "چيزى را كه

 نمى‌دانيد به خدا نسبت مى‌دهيد"﴿80﴾

 آري كسي كه كاربدي را انجام دهد و تاثير آنجام آن كاربد بردل او احاطه گردد( آن

 ويژگي بد را هرگز نتواند،ترك كند) پس اينها درعذاب جهنم جاودانه خواهند بود. ﴿81﴾

 و كساني كه ايمان آوردند و كارهاي شايسته انجام دادند، اينها در بهشت

 جاودانه خواهند بود. ﴿82﴾

 و (به یاد آورید)زمانى را که از بنى اسرائیل پیمان گرفتیم :جز الله را پرستش نکنید

 و نسبت به پدر و مادرو خویشاوندان و یتیمان و مستمندان نیکى کنید و با سخنان نیکو

 با مردم سخن گوئید و نماز را بر پا دارید و زكات را بپردازيد.اما شما جز گروه اندکى

 رويگردان شديد و شما اعراض كرديد. ﴿83﴾

 و (به یاد آوريد)هنگامى که از شما پیمان گرفتیم :خون یکدیگر را نریزید و یکدیگر را

 از خانه ها و کاشانه هاى خود بیرون نکنید. شما به همه این موارد اقرار

 کردید و بر این پیمان گواه بودید. ﴿84﴾

 سپس شما همانها هستيد که یکدیگر را به قتل مى رسانید و جمعى از خود را از

 سرزمینشان آواره مى کنید،به گناه و ستمگرى در برابر آنان همدست مى‌شويد و اگر

 به (صورت) اسارت نزد شما آیند،با فدیه آزادشان می کنید. در حالى که بیرون ساختن

 آنها (از خانه و کاشانه شان از آغاز بر شما)حرام بود. آیا پس به بعضى از دستورات

 کتاب الهى ایمان مى آوریدو نسبت به بعضى کافر مى شوید؟! جزاى کسى از شما

 که چنین كاري را انجام مي دهد، چيزي جز رسوائى در زندگى دنیا نخواهدبود و در

 روز قيامت به شديدترين عذاب بازگردانده مي شوند و خداوند از اعمال

 شما غافل نیست .﴿85﴾

 اينان كسانى هستندكه زندگانى دنيا را به (بهاى) آخرت خريدند، پس، ازعذاب آنها

 كاسته نمي شود و يارى نمي شوند. ﴿86﴾

 و قطعا" ما به موسى کتاب آسمانى(تورات)دادیم و بعد از او پیامبرانى پشت

 سر یکدیگر فرستادیم و به عیسى بن مریم دلائل روشن دادیم  و او را بوسیله

 روح القدس تقويت نمودیم. ولي آیا اين پيامبران، هركدام نزد شما آمد كه

 هوي نفس شما را برآورده نمي كرد، تكبرنورزيديد؟ پس گروهى (از آنها) را تکذیب

 کردید، و گروهى را به قتل رساندید. ﴿87﴾

 وگفتند: دلهاى ما در غلاف است (و ما از این سخنان چیزى درک نمى کنیم) بلكه

 خداوند بخاطر كفرشان آنها را لعنت كرد.

 پس تعداد كسانيكه ايمان آوردند، كم بودند. ﴿88﴾

 و هنگامی که از نزد خدا کتابی برایشان آمد که تصدیق کننده کتابی است که با

 آنان است و ازقبل درخواست پيروزي بركافران مي كردند. پس وقتی که آنچه را

 می شناختند، برایشان آمد، منکرِ آن شدند، پس لعنت خدا بر کافران باد. ﴿89﴾

 چه بد، آنها به آن خود را فروختند ،اينكه  به آنچه خداوند نازل کرده است، از روي

 ستم کافر شدند،(و) اينكه (معترض بودند چرا) خداوند آیات خود را بر هر کس از

 بندگان خود بخواهد به فضل خویش نازل مى کند. پس خشم خداوند یکى پس

 ازدیگرى دوباره آنها را فرا گرفت و براى کافران(مجازات)عذاب خوارکننده است.﴿90﴾

 و هنگاميكه به ايشان گفته شدبه آنچه خداوند نازل كرده است، ايمان آوريد، گفتند: به

 آنچه بر [پيامبر] خودمان نازل شده است، ايمان مى‌آوريم، و آنچه جز آن است، را انكار

 مى‌كنند، حال آنكه آن [كتاب‌] حق و تصديق كننده كتابي است، كه(همراه) با آنها

 مي باشد. بگو: اگر مؤمن بوديد، پس چرا پيامبران الهى را در گذشته مى‌كشتيد؟﴿91﴾

 و حتما"موسي با دلايل روشن (به نزدشما) آمد، سپس درغياب او، گوساله را

 (به پرستش) گرفتيد و شما ستمكار هستيد. ﴿92﴾

 و (به ياد آوريد) هنگامي را كه از شما پيمان گرفتيم و [كوه‌] طور را برفراز شما

 برافراشتيم [و گفتيم:‌] آنچه به شما داده‌ايم، با قوت بگيريد و گوش شنوا داشته

 باشيد. گفتند: شنيديم و سرپيچيي كرديم [و نشنيده گرفتيم‌] و بر اثر كفرشان

 محبت گوساله رادر دلهايشان جاي دادند، بگو: چه بد ايمان شما به آن شما را

 فرمان مي دهد،[كه آن كا را انجام دهيد]، اگر مؤمن مي باشيد. ﴿93﴾

 بگو: اگرخانه آخرت كه نزدخداوند است،از غير مردم به صورت خالص (تنها) براي

 شما مي باشد، پس آرزوى مرگ کنید، اگر راست مي گوئيد. ﴿94﴾

 و به خاطراعمال (بدي) كه انجام داده اند، هرگز آرزوي آنرا نمي كنند و خداوند از

 ستمكاران آگاه است. ﴿95﴾

 و حتما" تو آنها را حریصترین مردم بر زندگى مى يابي ، و (حتى) حریص تر از

 مشرکان. هر یک از آنها دوست دارد كه هزار سال عمر کند. ولى این عمر طولانى،

 او را از عذاب (خداوند) باز نخواهد داشت و خداوند نسبت به اعمال آنها بینا است.﴿96﴾

 بگو هر كس دشمن جبرئيل باشد ،[بداند] كه قطعا" او آن را با اجازه خداوند بر دل تو

 نازل كرده است كه تصديق كننده چيزي مي باشد كه پيش رويش مي باشد و

 مايه هدايت و بشارت براي مؤمنان است. ﴿97﴾

 هركس دشمن خداوند و فرشتگانش و پيامبرانش و جبرئيل و ميكائيل باشد، پس

 قطعا" خداوند دشمن كافرين مي باشد. ﴿98﴾

 و قطعا" بر تو آياتي با دلايل روشن نازل كرديم و چه كسي جز

 بدكاران به آن كفر مي ورزند؟﴿99﴾

 چرا هر گاه پيمانى بستند، گروهى از آنان آن را شكستند. بلكه

 بيشتر آنان ايمان نمي آورند. ﴿100﴾

 و چون پيامبرى از سوى خداوند به نزد ايشان آمد كه تصديق كننده آن چيزي

 بود كه با آنان بود ،گروهى از اهل كتاب، كتاب الهى را به

 پشت سر انداختند، گويى [حقيقت را] نمى‌دانند. ﴿101﴾

 و از آنچه شياطين در فرمانروايى سليمان مى‌خواندند، پيروى كردند و

 سليمان كفر نورزيد، ولى شياطين كفر ورزيدند. آنان به مردم سحر و نيز آنچه

 كه بر دو فرشته (به نامهاي)هاروت و ماروت در بابل نازل شده بود،

 مى‌آموختند و اين دو به هيچ كس چيزى نمى‌آموختند، مگر آنكه مى‌گفتند: قطعا"

(خداوند بوسيله) ما (شما را ) آزمايش (مي كند).پس  كافر مشو. پس [مردمان‌]

 از آن دو مى‌آموختند، آنچه كه مايه جدائي بين مرد و همسرش مي شود، و

 البته به  كسى زيان رسان نبودند، مگر با اجازه خداوند، و چيزى مى‌آموختند كه

 به ايشان زيان مى‌رساند و سودى برايشان نداشت، و قطعا" مى‌دانستند كه هر

 كس خريدار آن باشد، براي آخرت او بهره‌اى ندارد و چه بداست آن چيزي را كه

 به جان خريدند،اگر مى‌دانستند . ﴿102﴾

 و قطعا"هر گاه آنان ايمان آورده و پرهيزكاري مي كردند، حتما" منافعى که نزد

 خدا (مي يافتند)، بهتر است، اگر مى‌دانستند. ﴿103﴾

 اي كسانيكه ايمان آورديد، (براي درخواست مهلت ) ازكلمه "راعنا" استفاده

 نكنيد و (بجاي آن) ازكلمه "انظرنا" استفاده كنيد و گوش كنيد. (چون يهود اين

 كلمه را فحش مي داند و از آن براي ناسزاگوئي به حضرت رسول استفاده

 مي كند) و براي كافرين عذابي دردناك مي باشد. ﴿104﴾

 كسانى از اهل كتاب كه كافرشده اند و همچنين مشركان، دوست ندارند كه

 از سوى پروردگارتان خيرى بر شما نازل گردد و خداوند هر كس را كه بخواهد،  به

 رحمت خويش اختصاص مي دهد و خداوند صاحب فضل بزرگ مي باشد. ﴿105﴾

 (ما عین) یک آیت را بکلى از بین نمى بریم ، و یا آنکه یادش را (از دلهاى شما)

 نمى بریم ، مگر آنکه آیتى بهتر از آن و یا مثل آن مى آوریم . آیا نمى دانى که

 قطعا"خداوند بر هر چیزي توانا است ؟﴿106﴾

 آيا نمي داني كه حکومت آسمانها و زمین قطعا" از آن خدا است و غير ازخداوند

 براي شما سرپرست و ياوري نمي باشد. ﴿107﴾

 آيا مى‌خواهيد از پيامبرتان درخواستهايى بكنيد، همچنانكه قبلا" از موسى

 درخواست شد؟ و هر كس كفر را جانشين ايمان سازد، به راستى كه از

 راه راست گمراه شده است‌. ﴿108﴾

 بسیارى از اهل کتاب به خاطر حسدورزي خودشان، دوست داشتند شما را

 بعد از ایمانتان (به خدا و رسول اكرم) به کفر باز گردانند ،با اینکه حق براى آنها

 کاملا آشکار شده است . پس عفو کنید و گذشت نمائید، تا خدا فرمان خودش را

 بفرستد. حتما" خداوند بر هر چیزى توانا است. ﴿109﴾

 و نماز را بپا داريد و زكات بدهيد و آنچه از نیکی از پیش براي خود(براي ذخيره آخرت)

 مى فرستید، آن را نزد خدا (در سراى دیگر) خواهید یافت. قطعا" خداوند به

 آنچه كه انجام مي دهيد، آگاه است. ﴿110﴾

 و گفتند: كسي جز از يهود يا نصاري وارد بهشت نخواهدشد. اين از آرزوهايشان

 است. بگو: اگر راست مي گوئيد، دليلتان را بياوريد. ﴿111﴾

 بله ،كسي كه خودش راتسليم خدا كند و چنين شخصي نيكوكاراست ، پس

 پاداش او نزد پروردگارش براي اوست و نه ترسي برآنها مي باشد و نه

 اندوهگين مي شوند. ﴿112﴾

 و یهودیان گفتند: مسیحیان هیچ موقعیتى  ندارند، و مسیحیان  گفتند : یهودیان

 هیچ موقعیتى ندارند و آنها كتاب مي خوانند.همچون اين سخن را كسانى هم كه

 نمى‌دانند، سخنى همانند سخن ايشان گفتند. سرانجام خداوند در روز قيامت، در

 آنچه اختلاف داشتند، بين آنها داورى خواهد كرد. ﴿113﴾

 و چه  كسي ظالمتر از كسي است كه مانع از اين شود كه نام خدا در مساجد ياد

 شود وسعي درخراب كردن آن بكند. اينها داخل آن نمي شوند، مگر با ترس. براي آنها

 در دنيا رسوائي و براي آنها در آخرت عذابي بزرگ مي باشد. ﴿114﴾

 و مشرق و مغرب براي خدا است. پس هركجا روي كنيد، پس به سوى خداوند

 است. بى‌گمان احاطه خداوند وسعت دارد، و به هر چيزي آگاه است . ﴿115﴾

 و گفتند: خداوند فرزندي گرفته است. او منزه است. بلكه آنچه در آسمانها

 و زمين است، براي اوست. همه او را بندگي مي كنند. ﴿116﴾

 او پديدآورنده آسمانها و زمين است، و چون به (انجام) كارى اراده كند، فقط

 به او مى‌گويد: (اينطور) باش. پس (اينطور) مي شود. ﴿117﴾

 و كسانيكه نمي دانند، گفتند: چراخداوند با ماصحبت نمي كند يا آيه اي را براي

 ما نمي فرستد. كسانيكه قبل از آنها بودند، ماننداين سخن آنان گفتند.قلبهاي آنها به

 هم شباهت دارد. قطعا" آيات را با دلايل روشن براي يقين كنندگان بيان كرديم. ﴿118﴾

 حتما" ما تو را به حق ،بشارت دهنده و ترساننده فرستاديم و از اصحاب جهنم

 سوال نمي شود. ﴿119﴾

 يهوديان و مسيحيان از تو راضي نمي شوند ، مگر آنكه از آئين آنها تبعيت كني.

 بگو: قطعا"هدايت خداوند همان هدايت (اصلي) است و اگر از هوي و هوس آنها

 بعد از آنكه (نسبت به آن) آگاهي يافتي ، تبعيت كني ،(در آن صورت) خداوند

 سرپرست و ياري كننده تو نخواهد بود. ﴿120﴾

 كسانيكه به آنها كتاب داديم، آنرا آنگونه كه شايسته است ، مي خوانند. آنها به

 او ايمان مي آورند و كسي كه به آن كفر بورزد ، پس از زيانكاران خواهد بود. ﴿121﴾

 اي بني اسرائيل ياد كنيد نعمتي را كه برشما ارزاني داشتم و اينكه من شما

 را برجهانيان برتري دادم. ﴿122﴾

 و از آن روز بترسید که هیچکس به جاى دیگرى جزا نمى بیند و چیزى به

 عنوان غرامت و بدل از آن پذيرفته نمي شود و هیچ شفاعتى او را سود ندهد و

 آنها ياري نمى شوند. ﴿123﴾

 و هنگاميكه پروردگار ابراهيم (ع) او را با كلماتي (دستور ذبح اسماعيل(ع)) 

 آزمايش كرد. پس اوآن (كلمات) را (با دستور ذبح يك حيوان) تمام كرد،(درآن هنگام

 به حضرت ابراهيم (ع)) گفت: حتما" من تورا براي مردم امام قرار مي دهم.(ابراهيم

 (ع)) گفت:و ازنسل من (چطور؟خداوند)گفت:عهد من به ستمكاران نمي رسد.﴿124﴾

 و هنگامى که خانه کعبه را محل بازگشت و امن براي مردم قرار دادیم و ازمقام ابراهیم

 محلي را براي نماز بگيريد و ما با ابراهیم و اسماعیل عهد کردیم که خانه ام را براى

 طواف کنندگان  و کسانیکه مى خواهند، در آن اعتکاف کنند و ركوع كنندگان ،

 سجده كنندگان (نمازگزاران) پاك كنند. ﴿125﴾

 و هنگامى که ابراهیم عرض کرد:پروردگارا این (سرزمین) را شهرامنى قرار ده و اهالي

 آن رااز ميوه ها (نعمتها) روزى ببخش، كساني از آنان که به خدا و روز بازپسین ایمان

 آورده اند.(خداوند)فرمود:و كسي كه كفر ورزيد، بهره کمى (از این ثمرات ) به آن خواهم

 داد.سپس او را به عذاب آتش مى کشانم و چه بد سر انجامى مي باشد. ﴿126﴾

 و هنگامى  که ابراهیم  پایه هاى خانه (کعبه ) را بالا مى برد، و اسماعيل

 (گفتند:)پروردگارا! از ما بپذیر حتما" تو شنواي دانائى . ﴿127﴾

 پروردگارا و هردو ما را تسليم خودت قرارده و از نسل ما امتي كه تسليم تو باشند

 و مناسك (حج) ما را به ما نشان بده و از ما درگذر. حتما" تو خودت بسيار توبه پذير

 مهربان هستي. ﴿128﴾

 پروردگارا ودرميان آنهاازخودشان پيامبري رابرگزين كه آيات تو رابراي آنها بخواند وكتاب و

 حكمت به آنها بياموزد وآنها راپاك گرداند.حتما" توخودت باعزت باحكمت هستي. ﴿129﴾

 وكسي نيست كه ازآئين ابراهيم اعراض كند،جزآنكه نفس اوحماقت كرده است وقطعا"

 او را در دنيا كاملا" خالص كرديم و قطعا" او در آخرت حتما" از صالحين خواهدبود. ﴿130﴾

 هنگامي كه پروردگارش به او گفت: تسليم شو (ابراهيم)

 گفت: تسليم پروردگار جهانيان شدم. ﴿131﴾

 و ابراهیم و یعقوب فرزندان خود را به آن وصیت کردند. اي فرزندان من ! حتما" خداوند 

 براى شما دين راخالص كرده است ،پس همواره ملازم با اسلام باشید، تا درهنگام

 مرگ جزاين نباشد كه شما مسلمان باشيد. ﴿132﴾

 آيا شما هنگام مرگ يعقوب شاهد بوديد، هنگامي كه به فرزندانش گفت:  پس از

[درگذشت‌] من چه مى‌پرستيد؟ گفتند: خداى تو را و خداى پدرانت ابراهيم و اسماعيل

 و اسحاق را كه خدايى يگانه است، مى‌پرستيم و ما تسليم او هستيم‌. ﴿133﴾

 آنهاامتى بودندکه درگذشتند،آنچه بدست آوردند،براي خودشان است وآنچه شما بدست

 آورديد، براي خودتان است و از آنچه آنها انجام داده اند، پرسيده  نمي شويد. ﴿134﴾

 و گفتند: يهودي يا مسيحي باشيد تا هدايت شويد. بگو بلكه بايد به آئين

 ابراهيم ميانه رو (روي آوريد) و از مشركين نبود. ﴿135﴾

 بگوئيد: به خداوند و آنچه كه بر ما نازل شده است و آنچه كه بر ابراهيم و اسماعيل و

 اسحاق و يعقوب و پيامبران اسباط (پشت سرهم)  بني اسرائيل نازل شده است، و

 آنچه كه به موسي وعيسي داده شده است و آنچه كه به پيامبران از جانب

 پروردگارشان داده شده است، ايمان آورديم . بين احدي از آنها جدائي نمي اندازيم

 و ما تسليم او مي باشيم. ﴿136﴾

 پس اگر شبيه آنچه كه شما به آن ايمان آورديد،ايمان آوردند،پس قطعا" هدايت شده اند

 و اگر روي گردانند، پس قطعا" آنهادرگمراهي مي باشند. پس بزودي (ياري) خداوند در

 برابر آنها تورا كفايت مي كند و او شنواي دانا مي باشد. ﴿137﴾

 رنگ خداو چه رنگي بهتر از رنگ خدا است؟ و ما او را عبادت مي كنيم. ﴿138﴾

 بگو:آيا درموردخداوندباما بگومگو مي كنيد؟واوست كه پروردگارما و پروردگارشما است و

 اعمال ما براي ماواعمال شما براي خودتان است وما براي او اخلاص مي ورزيم.﴿139﴾

 آيا مي گوئيد: حتما" ابراهيم  و اسماعيل واسحاق و يعقوب وپيامبران پشت سرهم

 بني اسرائيل ،يهودي يا مسيحي بودند، بگو : آيا شما آگاه تر هستيد يا خداوند؟ و چه

 كسي ظالم تر از كسي است كه شهادتي را كه خداوند در نزد او گذاشته است، را

 پنهان كند و خداوند از آنچه كه انجام مي دهيد، غافل نيست. ﴿140﴾

 آنهاامتى بودندکه درگذشتند،آنچه بدست آوردند،براي خودشان است وآنچه شما بدست

 آورديد، براي خودتان است و از آنچه آنها انجام داده اند، پرسيده نمي شويد. ﴿141﴾

 احمقهائي از اين مردم هستند كه به زودى خواهند گفت: چه چيز آنان را از قبله‌

 خودشان كه بر آن بودند، بازگرداند؟ بگو: مشرق و مغرب براي خداوند است. هركس

 را كه بخواهد، به راه راست هدايت مي كند. ﴿142﴾

 و بدين ‌سان شما را امتي ميانه قرارداديم تا برمردم گواه باشيد و پيامبر بر شما گواه

 باشد، و قبله‌اى را كه بر آن بودى،قرارنداديم، مگربراي آنكه بدانيم كه چه كسى 

 پيروى از پيامبر مى‌كند، درمقايسه با كسى كه برپاشنه اش (از عقيده‌اش)

 برمى‌گردد. و آن [پيروى‌] جز بر كسانى كه خداوند هدايتشان كرده است، حتما"

 گران مى‌آيد، و خداوند هرگز ايمان شما را ضايع نمى‌گرداند، به راستى كه

 خداوند نسبت به مردم حتما" رئوف مهربان است‌. ﴿143﴾

 قطعا" تغيير حالت چهره ات را به  آسمان مي بينيم.پس حتما" (روي) تو را به سوى

قبله اى که از آن راضى خواهى بود ، بر مى گردانیم . پس رويت را به سوي كعبه

 برگردان  و هركجا هستيد ، روي خود را به كعبه برگردانيد و قطعا" كساني كه

 به آنها كتاب داده شده است،حتما" مي دانند كه آن (تغييرقبله) از جانب  پروردگارشان

 برحق مي باشد و خداوند از آنچه كه انجام مي دهند، غافل نيست. ﴿144﴾

 و اگربه كساني كه به آنها كتاب داده شده است، همه نشانه ها رابدهي ، تبعيت از

 قبله تو نمي كنند و توهم از قبله آنها تبعيت نمي كني و بعضي از آنها متابعت از قبله

 بعضي ديگر نمي كنند و اگر ازهوي و هوس آنها بعد ازآنكه (نسبت به آن) آگاهي

 يافتي ، تبعيت كني، درآن صورت حتما" از ظالمين خواهي بود. ﴿145﴾

 كساني كه به آنها كتاب داده شده است، آنراهمچون فرزندانشان مي شناسند

 و قطعا"بعضي از آنهاحق را پنهان مي كنند، درحاليكه مي دانند. ﴿146﴾

 حق از جانب پروردگارت مي باشد، پس از شك كنندگان نباش . ﴿147﴾

 و براي هركدام وجهه ودليلي وجود دارد . خداوند است كه آن(قبله) را تعیین نموده

 است. پس در اعمال خیر درهركجا كه هستيد، بر یکدیگر سبقت بجوئید .خداوند به

 همه شما (نعمت) مي دهد.حتما" خداوند بر هر چيزي توانا است. ﴿148﴾

 و از هركجا خارج شدي ، روي خود را بسوي كعبه برگردان و حتما" آن حقي از جانب

 پروردگارت مي باشدو خداوند از آنچه كه انجام مي دهيد،غافل نيست. ﴿149﴾

 و از هركجا خارج شدي ، روي خود را بسوي كعبه برگردان و هركجا كه بوديد،روي خود

 را به سوي كعبه برگردانيد،تا براي مردم برعليه شما دليلي وجود نداشته باشد.مگر

 كساني از آنان كه ظلم كردند.پس از آنها نترسيد واز من بترسيد و (اين تغيير قبله)

 براي آن است كه نعمتم را براي شما تما م كنم و شايد شما هدايت شويد. ﴿150﴾

 همچنانكه درميان شما از خودتان پيامبري را فرستاديم، تا براي شما آيات ما را بخواند

 و شما را پاك گرداند و به شما كتاب وحكمت بياموزد و آنچه را كه

 نمي دانستيد، به شما ياد دهد. ﴿151﴾

 پس مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم و مرا شكرگزاري كنيد و كفر نورزيد. ﴿152﴾

 اي كساني كه ايمان آورده ايد ،از صبر ونماز ياري بجوئيد. حتما" خداوند با

صابران است. ﴿153﴾

و نگوئيد كساني كه در راه خدا كشته مي شوند، ازمردگان هستند ، بلكه زنده

هستند، ولي شما نمي توانيد درك كنيد. ﴿154﴾

و حتما" شما را به چيزهائي از (موارد) ترس وگرسنگي و نقص در اموال و نفوس

 و ميوه ها (نتيجه تلاشها) آزمايش مي كنيم و به صابران بشارت بده. ﴿155﴾

كساني كه هنگامي به آنها مصيبتي وارد شد، گفتند: اينكه  ما براي خداهستيم و

اينكه ما به سوي او بازگشت مي كنيم. ﴿156﴾

آنها (كساني هستند كه)از جانب پروردگارشان  برآنها درود ورحمت مي باشد و

آنها خودشان از هدايت يافتگان هستند. ﴿157﴾

قطعا" (كوه هاي)صفا ومروه از علامتهاي (ياد) خداوند مي باشد.پس كسي كه

 (اعمال )حج يا عمره را بجا مي آورد، برآن گناهي نيست كه آن دو را طواف نمايد

 و كسي كه طواف مستحبي كند، بهتراست. پس حتما" خداوند شكركننده

 دانا مي باشد. ﴿158﴾

حتما" كساني كه  آنچه ما  از دلايل روشن و هدايت نازل كرديم، بعد از آنكه آنرا در

 كتاب براي مردم بيان كرديم، كتمان مي كنند ،خداوند آنها را لعنت مي كند و

لعنت كنندگان آنها را لعنت مي كنند. ﴿159﴾

مگر كساني كه توبه كردند و اصلاح كردند و (آن آيات) را بيان كردند، پس از

آنها مي گذرم ومن بسيار توبه پذير مهربان هستم. ﴿160﴾

حتما" كساني كه كفر ورزيدند و مردند در حاليكه كافر بودند،خداوند و فرشتگان

و همه مردم آنها را لعنت مي كنند. ﴿161﴾

آنها جاودانه در این لعنت خواهند بودٕ، بى آنکه عذاب خدا از آنها تخفیف یابد و

مهلت و تاءخیرى به آنها داده شود. ﴿162﴾

وخداي شما خدائي واحد است .هيچ خدائي غير از اونيست. بخشنده

 مهربان است. ﴿163﴾

حتما" در آفرينش آسمانها و زمين و اختلاف شب و روز وكشتي كه در دريا براي

 تجارت مردم حركت مي كندو آنچه كه خداوند از آسمان از آب نازل كرد، پس زمين

 را بعد از مرگش زنده كرد و درآن هرموجود زنده اي را كسترش داد و وزش بادها

و ابري كه دربين آسمان وزمين  تحت فرمان است،حتما" نشانه هائي براي

متفكران مي باشد. ﴿164﴾

و از مردم كساني هستند كه غير از خداوند معبودي را برمي گزيند، آنها را مانند

 دوست داشتن خداوند،دوست مي دارند و كساني كه ايمان آورده اند، خدا را بيش

 از همه دوست دارند و اگر كساني كه ظلم كردند، درهنگاميكه عذاب را مشاهده

مي كنند، ببيني (متوجه خواهند شد) كه همه قوت و توان براي خداوند است و

اينكه خداوند مجازات شديد مي كند. ﴿165﴾

در آن هنگام، كساني كه تبعيت شدند،(رهبران ظالمان) از كساني كه آنان را تبعيت

كردند (پيروان آنها) بيزاري جسته (و آنها را رد مي كنند) و مجازات خدا را مشاهده

 می‌کنند؛ و دستشان از همه جا کوتاه می‌شود. ﴿166﴾

و كساني كه تبعيت كردند (پيروان ظالمين) مي گويند: اگردوباره به دنيا برگرديم، از

 آنان (از رهبران خود) بيزاري مي جوئيم ، همچنانكه ( امروز) ازما بيزاري جستند.

 خداوند اينچنين اعمالشان را  كه حسرت (عدم تبعيت از رهبرانشان را)     

مي خورند ، به آنها نشان مي دهد و آنها از آتش خارج نمي شوند. ﴿167﴾

اي مردم ازخوردنيهاي حلالي كه مطابق طبع سالم است، بخوريد وتبعيت از

 گامهاي شيطان نكنيد. قطعا" او براي شما دشمني آشكار مي باشد. ﴿168﴾

قطعا" او شما را به بدي و بي بند و باري و اينكه نسبت به خداوند چيزي بگوئيد كه

 نمي دانيد، فرمان مي دهد. ﴿169﴾

و هنگاميكه به آنها گفته شد "از آنچه كه خداوند نازل كرده است، تبعيت كنيد،"گفتند: "

 بلكه ما برآنچه كه پدرانمان را برآن يافتيم، تبعيت مي كنيم." آيا اگر پدرانشان در مورد

چيزي نينديشيده و راهي را نيافته بودند،( آيا باز از آنها تبعيت مي كنيد؟)﴿170﴾

و مثل كساني كه كافر شدند، مانند كسي است كه به خاطر درست نشنيدن صدايي

 كه (اورا) مي خوانند و موردخطاب قرار مي دهند ، آوائي سر مي زند. كر و گنگ و

نابينا هستند و از اين روى نمى‌انديشند. ﴿171﴾

اي كساني كه ايمان آورده ايد، از خوردني هائي كه مطابق طبع سالم است، به شما

 روزي داديم، بخوريد وخداوند را شكرگزاري كنيد، اگر تنها او را مي پرستيد. ﴿172﴾

حتما" بر شما مردار وخون وگوشت خوك و آنچه نامى جز نام خدا به هنگام ذبحش

برده باشند، حرام كرده است، ولي در حالت اضطرار كه از روي ناچاري بوده و

زياده طلبي نباشد ، گناهي براونيست.حتما" خداوند آمرزنده مهربان است. ﴿173﴾

قطعا" كساني كه آنچه خداوند از كتاب نازل كرده است ،را كتمان مي كنند و آنرا به

 بهاي اندك مي فروشند، آنها در درونشان جز آتش نمي خورند و خداوند در روز قيامت

 با آنها صحبت نمي كند وآنها راپاك نمي كند وبراي آنها عذابي دردناك مي باشد. ﴿174﴾

آنها كساني هستند كه گمراهي را به بهاي هدايت و عذاب را به بهاي آمرزش

 خريدند. پس چه چيز آنها رابرآتش  صبور كرد؟﴿175﴾

آن بدين جهت است كه قطعا" خداوند كتاب را به حق نازل كرد و قطعا" كساني كه

 در كتاب اختلاف دارند ، حتما" ازحق فاصله زيادي گرفته اند. ﴿176﴾

نيكي اين نيست كه صورتهاي خود را به سمت مشرق و مغرب روي گردانيد و

درواقع آن  است كه كسي به خداوند و روز آخرت و فرشتگان و كتاب و پيامبران ايمان

 آورده و از روي ميل و علاقه خود مال به نزديكان و يتيمان و افراد مسكين و در 

 راه ماندگان و درخواست كنندگان و بردگان (زندانيان) پرداخت نمايد و نماز را برپاداشته 

 و زكات دهد و هنگامي كه پيماني بستند، به آن وفا كنند و درتنگدستي و ناملايمات و

درسختي جنگ صبرپيشه كنند.آنها كساني هستند كه راست گفتند و آنها

همان پرهيزكارانند. ﴿177﴾

اي كساني كه ايمان آورديد، برشما درقتل قصاص مقرر شده است. آزاد به آزاد و

غلام به غلام، زن به زن. پس اگر کسى چيزي (هرمقدار)از ناحیه برادر خود مورد عفو

قرار گیرد، پس تبعيت كردن از كارپسنديده اي مي باشد و به آن به نيكي اداء كرده

 است. اين تخفيفي از پروردگارتان مي باشد و رحمت اوست. پس اگر كسي بعد

 ازاين (از اين حدود) تجاوز كند،به عذاب دردناك دچارخواهد شد. ﴿178﴾

و اي صاحبان خرد ، براي شما در قصاص زندگاني مي باشد. شايد

شما پرهيزكار شويد. ﴿179﴾

بر شما مقرر گرديده است كه چون مرگ يكى از شما فرارسيد ،اينكه مالى باقى گذارد،

براى پدر و مادر و خويشاوندان به نيكى وصيت كند . اين حق پرهيزگاران است‌. ﴿180﴾

پس كسي  كه بعد از آنكه آنرا (وصيت) شنيد، محتوي آن را تغيير داد، پس قطعا" گناه

 آن برعهده كساني مي باشد، كه آنرا تغيير داده اند. قطعا" خداوند شنواي

 دانا مي باشد. ﴿181﴾

پس كسي كه از ضايع شدن حق يا ايجاد گناه بترسد، پس بايد بين آنها اصلاح

كند.( اگربراي اصلاح بين آنها مجبور شد كه وصيت راتغيير دهد،) پس گناهي بر

او نيست. حتما" خداوند آمرزنده مهربان است. ﴿182﴾

اي كساني كه ايمان آورديد، برشما روزه مقررشده است.همچنانكه براي كساني

كه قبل از شما بودند،مقررشده بود. شايد شما پرهيزكار شويد. ﴿183﴾

چند روز معدود(را روزه بگيريد) پس اگر كسي از شما مريض بود يا در سفر بود، پس

روزهاي ديگر (را روزه بدارد) و براي كساني كه آن طلقت فرسا مي باشد،

خوراك مسكين( به عنوان) كفاره مي باشد. پس كسي كه بيشتر(اين) كار مستحبي

 را انجام دهد،( اطعام كند) ، پس براي او بهتر است و اگر روزه بگيريد، براي شما

 بهتر است،اگر مي دانستيد. ﴿184﴾

ماه رمضان كه قرآن در آن براي هدايت مردم و با دلايل روشن از هدايت و (براي)

 جداكردن حق از باطل نازل شده است، پس كسي از شما كه شهادت داد، اين

 ماه (رمضان) مي باشد، پس آن را روز بدارد ، و كسي كه مريض بود يا در سفر بود،

پس روزهاي ديگري را روزه بگيرد.خدا براي شما آساني مي خواهد نه سختي و

اين ايام را كامل كنيد (كل اين ماه را روزه بگيريد.) و خداوند را بخاطر آنكه شما را

هدايت كرد،به بزرگي ياد كنيد و شايد شما تشكر كنيد. ﴿185﴾

و هنگامي كه بندگان من از تو در مورد من سوال كردند، پس قطعا" من نزديك

هستم. اگر كسي مرا به دعوت بخواند،هنگامي كه مرا خواند، اجابت مي كنم .

پس طلب اجابت كردن از من بكنند وبه من ايمان بياورند. شايد آنها راه يابند. ﴿186﴾

آميزش جنسي با زنانتان در شب روزه داري براي شما حلال شده است. آنها لباسي

 براي شماهستند و شما لباسي براي آنهاهستيد. خداوند مي دانست كه قطعا" شما

 به خودتان خيانت مي كرديد. پس از شما درگذشت و شما رابخشد. پس الآن با آنها

مباشرت كنيد و جست وجو كنيد كه خداوند چه چيز را براي شما مكتوب كرده

 است و بخوريد و بياشلميد، تا هنگاميكه خط سفيد فجر در سياهي شب براي

 شما مشخص شود. سپس روزه را تا شب تمام كنيد و درحاليكه در مساجد معتكف

 مي باشيد، با زنانتان مباشرت نكنيد. اين حدود خداوند است، پس به آن نزديك نشويد.

 اينچنين خداوند آياتش را براي مردم روشن مي كند.شايد آنها پرهيزكار شوند. ﴿187﴾

و اموال یکدیگر را در میان خود به باطل و ناحق نخورید و از آن به حاكمان براى خوردن

 قسمتى از اموال مردم به گناه ، رشوه مي دهيد، در حالى که مى دانید . ﴿188﴾

از تو در مورد هلالهاي ماه مي پرسند.بگو آن وقتهاي معين شده براي مردم جهت انجام

 عمل خاص و(مثل)حج مي باشد وخوب نيست كه به خانه ها از پشت آن وارد شويد

 و ليكن كسي كه پرهيزكاري كند، نيكي(خوبي) مي باشد و به خانه ها

از درهاي آن وارد شويد واز خدا بترسيد. شايد شما رستگار شويد. ﴿189﴾

وكساني كه شما را مي كشند، در راه خدا بكشيد و از حد نگذرانيد. قطعا" خداوند

 متجاوزان رادوست ندارد. ﴿190﴾

و آنها را هر کجا يافتيد، به قتل برسانید و از هرجا که شما را بیرون ساختند ، آنها را

بیرون کنید وفتنه از كشتن بدتر است و در كنار مسجدالحرام با آنها جنگ نكنيد، تا

اينكه درآن با شما جنگ كنند. پس اگر شما را كشتند، پس آنها را بكشيد. اينچنين

جزاي كافرين مي باشد. ﴿191﴾

پس اگرخودداري كردند، پس قطعا" خداوند آمرزنده مهربان است. ﴿192﴾

و بكشيد آنها را تا فتنه اي نباشد ودين براي خداوند مي باشد. پس اگر خودداري

كردند،(شماهم دست برداريد) پس جزبرستمكاران نبايد تعدي كرد. ﴿193﴾

ماه حرام در برابر ماه حرام است و حرمت [شكنى‌] ها را بايد مقابله به مثل كرد، پس

هركس كه تعدي بر شما كرد، به همان گونه كه بر شما تعدي كرد، بر او تعدي كنيد

 و از خداوند بترسيد و بدانيد كه قطعا" او با پرهيزگاران است‌. ﴿194﴾

و در راه خدا انفاق كنيد و با دستانتان (خودتان را) به هلاكت نيندازيد و نيكوكاري

كنيد. قطعا" خداوند نيكوكاران را دوست دارد. ﴿195﴾

 حج و عمره را براى خدا به اتمام برسانید. پس اگر محصور شدید (و موانعى به شما

 اجازه نداد که پس از احرام بستن وارد مکه شوید) آنچه از قربانى فراهم شود، ذبح

کنید ( و از احرام خارج شوید) و سرهاى خود را نتراشید، تا قربانى به محلش برسد و

در قربانگاه ذبح شود .پس اگر کسى از شما بیمار بود یا از ناحيه سر در اذيت بود، پس

 فدیه اي (کفاره اى) از روزه یا صدقه یا گوسفند برعهده او مي باشد.پس هنگامى

که (از بیمارى و دشمن ) در امان بودید، پس کسانى که عمره تمتع را تمام کرده و به

 حج تمتع مي پردازند، آنچه از قربانى فراهم شود ، ذبح کنند. پس کسى که (قربانى )

نيافت، باید سه روز در ایام حج ، و هفت روز به هنگام بازگشت ، روزه بدارد، این ده روز

 کامل است .این (برنامه حج تمتع) براى کسى است که خانواده او نزد مسجد الحرام

نباشد و از خدا به پرهیزید و تقوا پیشه کنید و بدانید قطعا"خداوند عقاب و کیفرش

 شدید است . ﴿196﴾

ايام حج در ماههاى معینى است .( ماههاى شوال ، ذى القعده و ذى الحجه) پس

 كسي كه دراين ماه ها حج را بجا مي آورد،(باید بداند) آمیزش جنسى و انجام گناهان

و جدال كردن در حج نمي باشدو هر كارخيري كه انجام دهيد،خداوند آن را مي داند

و زادوتوشه تهيه كنيد. پس بهترين توشه پرهيزكاري مي باشد و اي صاحبان خرد

 از من بترسيد. ﴿197﴾

برشما گناهي نيست كه به دنبال فضلي (مانند كسب منافع اقتصادي) از جانب

 پروردگارتان باشيد. پس هنگاميكه از عرفات روانه شديد، پس خداوند را در

مشعرالحرام ياد كنيد و او را ياد كنيد ، به خاطر آنكه شما راهدايت كرد و قبلا" حتما" از

گمراهان بوديد. ﴿198﴾

سپس ازجانبي كه مردم روانه شدند(به سمت مني)، روانه شويد و از خداوند طلب

 آمرزش كنيد. قطعا" خداوند آمرزنده مهربان است. ﴿199﴾

 پس هنگامي كه مناسكتان را انجام داديد، پس همانطور كه شما (و) پدرانتان

(خداوند را) ياد كرديد، يا حتي شديدتر ياد كنيد.پس از مردم كسي است كه

 مي گويد : پروردگارا در دنيا به ما بده و براي او درآخرت بهره اي نيست. ﴿200﴾

 و از آنان كسي است كه مي گويد: پروردگارا به ما دردنيا خوبي و در آخرت خوبي بده

 و ما را از عذاب آتش حفظ فرما. ﴿201﴾

آنها ازآنچه كه كسب كردند، بهره مند مي شوند و خداوند سريعا" به حسابها رسيدگي

 مي كند. ﴿202﴾

و خداوند را در روزهاي معدودي (ايام تشريق) ياد كنيد. پس كسي كه تعجيل كرد، در

 دو روز انجام داد، گناهي مرتكب نشده است وكسي كه به تاخير انداخت، پس براو

گناهي نيست . درصورتي كه تاخيرانداختن، از روي پرهيزكاري باشد و از خداوند

بترسيد و بدانيد كه قطعا" شما به سوي او محشور مي شويد. ﴿203﴾

و از مردم كسي است كه گفتارش در مورد زندگي دنيا تو را به تعجب وا مي دارد و

خداوند را برآنچه كه در قلبش مي گذرد ، شاهد مي گيرد و او بيشترين

دشمني رادارد. ﴿204﴾

و هنگامي كه روي گرداند(دور شد) سعي كرد كه در زمين فساد كند و زراعت

 و نسل (انسان ودام) را هلاك كند وخداوند فساد را دوست ندارد. ﴿205﴾

و هنگامي كه به اوگفته مي شود كه از خدابترس ،بخاطر گناهان ،حرف در او اثر

نمي كند. پس جايش در جهنم است و چه بد جايگاهي است. ﴿206﴾

و از مردم كسي است كه نفس خود را براي كسب رضاي خداوند مي فروشد و

خداوند به بندگان مهربان است. ﴿ ۲۰۷﴾

اي كساني كه ايمان آورديد،همگي كاملا" تسليم (خداوند) باشيد و از دعوتهاي

شيطان تبعيت نكنيد.حتما" اوبراي شما دشمني آشكار مي باشد. ﴿208﴾

پس اينكه بعد از آنكه براي شما دلايل روشن آمد، لغزش كرديد، پس بدانيد كه

حتما" خداوند با عزت (و) باحكمت است. ﴿209﴾

آيا(درقيامت) نگاه مي كنند،جز به اينكه خداوند در سايه هائي از ابرها وفرشتگان

پيش آنها  بيايند و (درحاليكه) كار(دنيا) انجام شده (وگذشته) است و كارها به

سوي خداوند برمي گردد. ﴿210﴾

 ازبني اسرائيل بپرس كه چه اندازه به آنها ازنشانه روشن داديم وكسي كه نعمت

خدادادي را تبديل كند ،پس حتما" خداوند عقوبت شديد مي كند. ﴿211﴾

براي كساني كه كافر شدند، زندگي دنيا زينت داده شده است و از ايمان آورندگان

 را مسخره مي كنند وكسانيكه پرهيزكاري كردند، درروز قيامت برتر از آنها هستند

 وخداوند هركس را كه بخواهد، بدون حساب روزي مي دهد. ﴿212﴾

مردم امت واحدي مي باشند. پس خداوند پيامبران را (به عنوان )بشارت دهندگان

 وترسانندگان برانگيخت  وبا آنها كتاب را به حق نازل كرد، تا بين مردم درآنچه كه

در آن اختلاف كردند، حكم كند ودرآن اختلاف نكردند، مگر كساني كه بخاطر

ستمي كه بين آنها بود، بعد از آنكه برايشان دلايل روشن آمد،آن (كتاب براي رفع

اختلاف)به آنهاداده شد، پس خداوند كساني را كه درآنچه كه از حق درآن

اختلاف پيدا كرده بودند، (بوسيله كتاب) با اجازه خودش هدايت كرد و خداوند

كسي را كه بخواهد، به راه راست هدايت مي كند. ﴿213﴾

آیا گمان کردید داخل بهشت می‌شوید و مثل كساني كه قبل از شما بودند، به

 شما نرسد؟! همانان که گرفتاریها و ضررها به آنها رسید و آن چنان متزلزل

 شدند که پیامبر و افرادی که ایمان آورده بودند، گفتند: « یاری خدا کی

خواهد آمد؟!»  آگاه باشید، یاریِ خدا نزدیک است. ﴿214﴾

ازتو مي پرسند كه چه چيزي را انفاق كنند.بگو هركارخوبي (مادي ومعنوي) كه

انفاق مي كنيد، پس براي پدر و مادر ونزديكان وايتام وفقيران و در راه ماندگان

 باشد وهركارخوبي كه انجام مي دهيد، پس قطعا" خداوند به آن آگاه است. ﴿215﴾

براي شما جنگيدن نوشته شده است و شما از آن اكراه داريد و چه بسا اينكه

شما ازچيزي اكراه داشته باشيدوآن به نفع شماباشدوچه بسا اينكه چيزي رادوست

 داشته باشيد وآن براي شما بد باشد وخداوند مي داند و شما نمي دانيد. ﴿216﴾

ازتو درمورد جنگيدن در ماه حرام سوال مي كنند. بگو جنگيدن در آن بزرگ است و

جلوگيري كردن از راه خدا وكفروزيدن به آن وبه مسجدالحرام واخراج ساكنانش از

آن ، نزد خدا بزرگتراست وفتنه از قتل بزرگتر است ودست از جنگيدن با شما

برنمي دارند، تا اينكه تاحدامكان شما را از دينتان برگردانند و هركس از شما كه

 ازدينش برگردد، پس بميرد و او كافرباشد، پس آنها اعمالشان در دنيا وآخرت تباه

شده است وآنها اهل جهنم بوده آنها درآن جاودان مي باشند. ﴿217﴾

حتما" كساني كه ايمان آوردند وكساني كه مهاجرت كردند و در راه خداجهاد

كردند،آنها اميد به رحمت خداوند دارند وخداوند آمرزنده مهربان است. ﴿218﴾

ازتودرمورد مست كننده (شراب) وقمار سوال مي كنند. بگو در اين دو، ضرر زياد

 وسودهائي براي مردم مي باشد وضرر اين دو بزرگتر از سودآنها مي باشد

 و از تو سوال مي كنند كه ازچه انفاق كنند. بگو بخشش .اينچنين

خداوند آياتش را براي شما روشن مي كند. شايد شما فكر كنيد. ﴿219﴾

دردنيا و آخرت و از تو درمورد ايتام سوال مي كنند.بگو: اصلاح كردن براي آنها بهتراست

 و اگر با آنها بياميزيد، پس برادران شما هستند  وخداوند مفسد ر ا از

مصلح مي شناسد و اگر خدا مي خواست حتما" شما را به

سختي مي انداخت . حتما" خداوند باعزت با حكمت است. ﴿220﴾

و تا زنان مشرك ايمان نياوردند، با آنها ازدواج نكنيد و حتما" كنيز با ايمان بهتر از

زن مشرك مي باشد و حتي اگر (آن زن) شما را به تعجب وا دارد و تا مردان

مشرك ايمان نياوردند، با آنها ازدواج نكنيد وحتما" غلام مومن بهتر از مرد مشرك    

مي باشد وحتي اگر(آن مرد) شما را به تعجب وا دارد. آنها به سوي آتش

 مي خوانند و خداوند به سوي بهشت مي خواند وآمرزش با اجازه اوست و

خداوند آيانش را براي مردم روشن مي كند. شايد آنها پندگيرند. ﴿221﴾

و درباره قاعدگي از تو مي پرسند. بگو آن مايه اذيت (زنان است). پس از زنان

در هنگام قاعدگي دوري كنيد و با آنها نزديكي نكنيد، تا اينكه  پاك شوند. پس

هنگامي كه پاك شدند، آنگونه كه خداوند به شما فرمان داده است، با آنها درآئيد

(آميزش كنيد). حتما" خداوند توبه كنندگان را دوست دارد وپاكان رادوست دارد. ﴿222﴾

زنهاي شما كشتزاري براي شماهستند. پس به كشتزارتان درآئيد، هر زمان كه

خواستيد و براي خودتان ازقبل بفرستيد و از خدا بترسيد وبدانيد كه قطعا" شما او

را ملاقات خواهيد كرد و به مومنان بشارت بده . ﴿223﴾

در نيكي كردن،پرهيزكاري كردن و اصلاح بين مردم به

خداوند سوگند نخوريد وخداوند شنونده دانا مي باشد. ﴿224﴾

خداوند شما را بخاطر سوگندهاي بيهوده مواخذه نمي كند. ولي به آنچه كه

 قلبهاي شما كسب مي كند، مواخذه مي كند وخداوند آمرزنده بردبار است. ﴿225﴾

براي کسانى که از زنان خود ایلاء مى کنند (سوگند براى ترک آمیزش

جنسى مى خوردند)كه (ترك آميزش ) تا چهارماه طول بكشد، پس اگر (درطي اين

مدت) برگشتند، پس حتما" خداوند آمرزنده مهربان است. ﴿226﴾

و اگر تصميم به طلاق گرفتند، پس حتما" خداوند آمرزنده مهربان است. ﴿227﴾

زنان مطلقه باید به مدت سه بار پاک شدن انتظار بکشند و براى آنها حلال

 نیست که آنچه را كه خداوند در رحم هاي آنها خلق كرده است، کتمان

کنند، اگر به خدا و روز رستاخیز ایمان دارند و همسران آنها براى رجوع

 به آنها (و از سر گرفتن زندگى مشترک ) در این مورد (از دیگران )

سزاوارترند ،هر گاه خواهان اصلاح باشند وآنچه كه طبق عرف براي آنها

شناخته شده است، براي آنها مي باشد و مردان نسبت به آنان در اولويت

 هستند وخداوند با عزت باحكمت است. ﴿228﴾

طلاق (رجوعي) دودفعه مي باشد. پس نگه داشتن به شايستگي يا رها كردن به

نيكي وبراي شما حلال نيست از آن چيزي كه به آنها (زنان مطلقه) داده ايد، چيزي

 پس بگيريد . مگرآنكه هردو(زن وشوهر) بترسند كه حدود الهي رارعايت نكنند . پس

اگر ترسيديد كه حدودالهي را رعايت نكنند، پس گناهي برآن دو نيست كه زن به

مرد فديه بپردازد. اين حدود خداوند است. پس ازآن تجاوز نكنيد و كسي كه از

 حدود خداوند تجاوز كند، پس آنها خودشان ستمكارند. ﴿229﴾

پس اگر (براي بار سوم) آن را طلاق داد،آن زن براي او ديگر حلال نيست، تا اينكه

 بامرد ديگري ازدواج كند. پس اگر آن(زن) را طلاق داد، برآن دو گناهي نيست كه

 رجوع كنند، اگر گمان مي كنند كه حدود خداوند را رعايت مي كنند و اين

حدود خداوند است كه (خداوند) آن را براي تمام كساني كه

مي دانند ،روشن مي كند. ﴿230﴾

و هنگامي كه زنان را طلاق داديد، پس مدت زمان معين (سه بار پاك شدن) را

 به پايان رسانيدند،پس آنها را به شايستگي نگه داريد يا به شايستگي رها كنيد و

آنها را براي ضرر رسانيدن نگه نداريد، كه به آنها ستم كنيد وكسي كه اين كار را انجام

دهد،پس قطعا" به خودش ظلم كرده است و آيات خداوند را مسخره نگيريد و

نعمت هائي را كه خداوند به شما داده است ،را ياد كنيد و آنچه كه از كتاب و

حكمت براي شما نازل كرده است، بوسيله آن شما را پند مي دهد و از خدا

بترسيد وبدانيد كه خداوند به هرچيزي دانا مي باشد. ﴿231﴾

و هنگامي كه زنان را طلاق داديد، پس مدت زمان معين (سه بار پاك شدن) را به

 پايان رسانيدند، پس مانع آنها نشويد كه با همسران (قبلي) خود ازدواج كنند، هنگامي

كه بين خودشان طبق عرف راضي (به ازدواج) شدند. اين پندي است كه به كسي

از شما كه ايمان به خدا و روز آخرت دارد، داده مي شود. اين براي خودتان پاكيزه تر 

 و پاك تر است وخداوند مي داند وشما نمي دانيد. ﴿232﴾

و مادران، فرزندانشان را دوسال كامل شير مي دهند. اين براي كسي است كه دوره

شيرخوارگي را بخواهد، تمام كند و تامين خوراك وپوشاك و لوازم زندگي آنها درحد

عرف ، برعهده كسي  مي باشد كه فرزند براي اوست. هيچكس بيش از توانش

تكليف ندارد . هم مادر بواسطه فرزندش وهم كسي كه فرزند براي اوست،

بواسطه فرزندش نبايد ضرر ببينند و براي وارث نيز همينطور مي باشد. اگر آن دو، با

رضایت یکدیگر و مشورت، بخواهند کودک را (زودتر) از شیر بازگیرند، گناهی بر

آنها نیست و اينكه اراده كرديد كه براي فرزندانتان دايه بگيريد، پس گناهي برشما

نيست، هنگامي كه طبق عرف آنچه را كه به آنها(مادري كه به فرزند خود شير

داده است) بايد مي داديد، تسليم كرديد واز خدا بترسيد وبدانيد كه قطعا" خداوند

به آنچه كه انجام مي دهيد، بصيرت دارد. ﴿233﴾

وكساني كه از شما مي ميرند وهمسراني دارند ،كه تا چهار ماه و ده روز (بعد از

فوت شوهر)صبر مي كنند، پس هنگامي كه اين مدت به پايان رسيد، پس گناهي

برشما نيست ، در آنچه كه طبق عرف در مورد خودشان انجام مي دهند

 وخداوند يه آنچه كه  مي كنيد،آگاه است. ﴿234﴾

و گناهي برشما نيست دركنايه اي كه براي خواستگاري زنان بكاربرديد يا در خودتان

 نگه داشتيد.خداوند مي داند كه قطعا" شما به زودي به يادآنها مي افتيد، ولي در

پنهاني به آنها وعده ندهيد ،مگر آنكه قول شايسته اي بدهيد وبراي عقدازدواج اقدام

نكنيد، تا مهلت مقرر به پايان برسد وبدانيد كه قطعا" خداوند مي داند كه در

 درون شما چه مي گذرد.پس از آن كار دوري كنيد وبدانيد كه قطعا" خداوند

 آمرزنده بردبار است. ﴿235﴾

برشما گناهي نيست، اگر زنان را طلاق دهيد، ماداميكه با آنها آميزش نكرده ايد يا

براي آنها مهريه را تعيين نكرده ايد وكسي كه وسعت مالي دارد، به اندازه توانش

به آنها كالا(امكانات زندگي) دهند وكسي كه تنگدست است، به اندازه توانش (به آنها

كالا دهند) كالا (امكانات زندگي)  بايد طبق عرف باشد. انجام اين كار بر

نيكوكاران لازم مي باشد. ﴿236﴾

و اگر قبل از آنكه با آنها آميزش كنيد ،آنها راطلاق داديد  وقطعا" مهريه را

براي آنها نعيين كرده ايد، پس نصف آنچه را كه تعيين كرده ايد(به آنها بدهيد). مگر

آنكه آنها ببخشند يا كسي كه عقد ازدواج به دست او مي باشد،ببخشد و

اگر ببخشيد،به پرهيزكاري نزديك تر است وفضل را بين خودتان فراموش نكنيد. قطعا"

خداوند به آنچه كه انجام مي دهيد، بصيرت دارد. ﴿237﴾

بر صلوات ونمازوسط  محافظت كنيدو از روی خضوع و اطاعت، برای خدا بپاخیزید﴿238﴾

پس اگر در حالت پياده يا سواره بوديد، ترس داشتيد ،پس هنگامي كه در ايمن

بوديد، پس خداوندرا يادكنيد ،آنچنانكه شما را تعليم داد ،كه قبلا" نمي دانستيد. ﴿239﴾

وكساني كه از شما مي ميرند وهمسراني دارند كه براي آنها وصيت كرده باشند، تا

يك سال بدون اخراج شدن(از خانه شوهر) ازامكانات زندگي بهره مند شوند،پس اگر

 (به ميل خود)خارج شدند،پس گناهي برشمانيست در آنچه كه طبق عرف در مورد

خودشان انجام مي دهند وخداوند با عزت باحكمت است. ﴿240﴾

وبراي زنان مطلقه امكانات زندگي درحد عرف باشد. انجام اين كار

بر پرهيزكاران لازم است. ﴿241﴾

اينچنين خداوند براي شما آياتش را روشن مي كند. شايد شما تفكر كنيد. ﴿242﴾

آيا نديدي آن كساني را كه از سرزمينشان خارج شدند وآنها هزاران نفر بودند كه از

مرگ مي ترسيدند. پس خداوند به آنها گفت كه بميريد. سپس آنها را زنده كرد. قطعا"

 خداوند نسبت به مردم فضل مي كند، ولي اكثرمردم شكرگزاري نمي كنند. ﴿243﴾

و در راه خدابجنگيد وبدانيد كه قطعا" خداوند شنونده دانا مي باشد. ﴿244﴾

كيست كه به خداوند قرض الحسنه بدهد؟ كه بسيار(بيش از آنكه داده) به او برگرداند

 وخداوند محدود مي كند وگسترش مي دهد وبه سوي اوبازگشت مي كنيد. ﴿245﴾

آيا نديدي گروهي از بني اسرائيل درزمان بعداز حضرت موسي (ع)هنگامي كه

 به پيامبرشان گفتند كه فرمانروائي را براي جنگ در راه خدا براي ما

 انتخاب كن .(پيامبرخدا) گفت: آيا سرپيچي مي كنيد، ازاينكه اگر جنگ بر شما

 مقرر گردد، به كارزار نخواهيد برويد؟گفتند: وچرا ما نخواهيم كه در راه خداوند جنگ

نكنيم؟ ودرحاليكه (دشمنان) ما وفرزندانمان را ازسرزمينمان اخراج كردند .

پس هنگامي كه جنگ براي آنها مقرر گرديد، جز تعداد كمي از آنها روي

 گردانيدند وخداوند از ظالمان آگاه است. ﴿246﴾

و پيامبرشان به آنها گفت: حتما" خداوند طالوت را براي شما (به عنوان) فرمانروا

انتخاب كرد. گفتند:چطور مي تواند او بر ما حكومت كند وما از او براي حكومت كردن

 شايسته تر هستيم واومال زيادي ندارد. (پيامبرخدا) گفت: حتما" خداوند اورا

برشما برگزيده است و اورا در توان علمي وجسمي  توانمند كرده است وخداوند

حكومتش رابه كسي كه بخواهد،مي دهدوخداوندوسعت دهنده دانا مي باشد. ﴿247﴾

و پيامبرشان به آنها گفت:حتما" نشانه حكومتش اين است كه صندوق مشخصي

براي شما مي آيد كه در آن آرامشي از جانب پروردگارتان است و بقيه بجا مانده از

خاندان موسي (ع)  وخاندان هارون(ع) مي باشد كه اورا فرشتگان حمل مي كنند .

حتما" اين مورد نشانه اي براي شما مي باشد، اگر مومن مي باشيد. ﴿248﴾

پس هنگامي كه طالوت خواست سپاهيانش را جدا كند،گفت: حتما" خداوند شما

رابه نهري آزمايش مي كند، پس كسي كه از آن بنوشد،پس از من نيست وكسي

 كه از آن نخورد،پس حتما" او از من است كه مي تواند به اندازه آبي كه با دستش بالا     

مي آورد ، بخورد.پس از آن نهر مگر عده قليلي از آنها نوشيدند .پس هنگامي كه او

وكساني كه با اوايمان آورده بودند،از آن نهر گذشتند، گفتند: ماامروز طاقت نداريم كه

 به جنگ جالوت ولشكريانش برويم. كسانيكه گمان مي كردند كه حتما" آنها

خدايشان را ملاقات مي كنند،گفتند: چه بسا عده كمي برعده زيادي با اجازه

 خداوند پيروز شوند وخداوند با صابران است. ﴿249﴾

و هنگامي كه از جالوت ولشكريانش هماورد خواستند، گفتند: پروردگارا به ما صبر

عطا فرما وما را ثابت قدم بدار وما را بر عليه جماعت كافر ياري فرما. ﴿250﴾

پس آنان با اجازه خداوند پا به فرارگذاشتند وداوود جالوت را كشت و خداوند به او

حكومت وحكمت داد واز آنچه كه مي خواهد، به او ياد داد واگر خداوند بعضي از

مردم را بوسيله بعضي ديگر دفع نمي كرد،حتما" زمين پر از فساد مي شد

ولي خداوند به جهانيان فضل وكرم دارد. ﴿251﴾

اين آيات خداوند است كه آنرابه حق بر تو مي خوانيم

و حتما" تو از فرستادگان هستي. ﴿252﴾

بعضي ازاين پيامبران را بربعضي ديگر برتري داديم. ازآنها كسي مي باشد كه

با خداوند صحبت كرد وبعضي از آنها را درجاتي بالا برد و به حضرت عيسي (ع) دلايل

روشن داديم واورا با روح القدس تائيد كرديم واگر خدا مي خواست آنها با يكديگر

بعد از آنكه برايشان دلايل روشن آمد، بعداز آنان (نبودن پيامبران) جنگ

 نمي كردند ، ولي با يكديگر اختلاف كردند. پس از آنان كسي مي باشد كه ايمان آورد

 و از آنها كسي مي باشد كه كفر ورزيد و اگر خدا مي خواست با يكديگر جنگ     

نمي كردند ، ولي خداوند آنچه را كه اراده كند،انجام مي دهد. ﴿253﴾

اي كساني كه ايمان آورده ايد،از آنچه كه به شما روزي داده ايم، انفاق كنيد، قبل

از آنكه روزي بيايد كه در آن معامله و دوستي و شفاعت وجود ندارد و كافران

 خودشان از ظالمان هستند. ﴿254﴾

خداوند هيچ خدائي جز اونيست. زنده پابرجا مي باشد. او را سستي و خواب

فرا نمي گيرد. آنچه در آسمانها وآنچه در زمين است، براي اوست. كيست كه در

نزدش مگر با اجازه او شفاعت كند؟ آنچه را كه آنها در پيش رودارند وآنچه را كه بر آنها

گذشته است، مي داند و به چيزي از علم او احاطه نمي كنند، مگر آنچه كه

 بخواهد. تخت او كه آسمانها و زمين مي باشند، وسعت دارد و او از نگهداري آنها

 خسته نمي شود واو بلند مرتبه بزرگ است. ﴿255﴾

در دين، اجباري وجودندارد. قطعا" راه رسيدن به واقعيت از راه انحراف آشكار شده

است. پس كسي كه به طاغوت كفر بورزد (ازآن دوري كند) و به خداوند ايمان

 بياورد ،پس قطعا" دستگيره محكمي را چنگ زده است كه قابل گسستن نيست

و خداوند شنونده دانا مي باشد. ﴿256﴾

خداوند سرپرست كساني مي باشد كه ايمان آوردند. آنها را از تاريكي ها خارج

كرده ، بسوي نور مي برد و كساني كه كافرشدند، سرپرستان آنها طاغوت

 مي باشند كه آنها رااز نور خارج كرده ،بسوي تاريكي ها مي برند.آنها جهنمي

 هستند. آنها در آن جاودانه مي باشند. ﴿257﴾

آيا نديدي كسي كه با ابراهيم (ع) در مورد پروردگارش اينكه خداوند به او

 حكومت (مطلق) داده است، دليل آورد.هنگامي كه ابراهيم (ع) گفت: پروردگار من

كسي است كه زنده مي كند ومي ميراند.(آن پادشاه) گفت: من زنده مي كنم و

مي ميرانم. ابراهيم گفت: پس حتما" خداوند به خورشيد از جانب مشرق (اجازه طلوع)

مي دهد. پس به آن از جانب مغرب (اجازه )بده . پس كسي كه كفرورزيد، در بهت

 فرو رفت  وخداوند گروه ظالمان را هدايت نمي كند. ﴿258﴾

يا مانند كسي كه از يك دهي عبور مي كرد وآن خالي از سكنه بود.گفت: خداوند

چگونه ( اهالي ) اين (ده) را بعد از مرگش زنده مي كند؟ پس خداوند جان او را براي

 صدسال گرفت. سپس اورا برانگيخت. گفت: چه مدت (اينجا) درنگ كردي؟ گفت:

يك روز يا قسمتي از يك روزدرنگ كرده ام. گفت: بلكه يكصدسال است كه (اينجا)

 درنگ كرده اي. پس به خوراكت و نوشيدنيت نگاه كن كه تغييري نكرده است و به

الاغت نگاه كن  وبراي آنكه تورا نشانه اي براي مردم قراردهيم و به استخوانها نگاه كن

كه چگونه آنرا به هم پيوند مي دهيم . سپس آنرا باگوشت مي پوشانيم. پس زمانيكه

(موضوع)براي او روشن شد،گفت:مي دانم كه خداوندبرهرچيزي توانا است. ﴿259﴾

و هنگامي كه ابراهيم گفت: پروردگارا به من نشان بده كه چگونه مرده را

زنده مي كني؟(خداوند) گفت: آيا ايمان نياورده اي؟ (ابراهيم)گفت: بله (ايمان آورده ام)

ولي براي آنكه قلبم مطئمن شود. (خداوند) گفت: پس چهار پرنده را بگير. پس آنها را به

سمت خودت متمايل ساز. سپس برهركوهي جزئي از آنها راقرار بده . سپس آنها را

بخوان .با قدم زدن سريع پيش تومي آيندوبدان كه خداوندبا عزت باحكمت است. ﴿260﴾

مثل كساني كه اموال خود رادر راه خدا انفاق مي كنند، مانند دانه گياهي مي باشد

كه هفت خوشه، درهرخوشه صد دانه مي شود وخداوند براي كسي كه

 بخواهد، مضاعف مي كند وخداوند وسعت دهنده دانا مي باشد. ﴿261﴾

كساني كه اموال خود رادر راه خدا انفاق مي كنند، سپس به سبب انفاقي كه

 كرده اند، منت نمي گذارند و|آزار نمي رسانند، براي آنها پاداششان نزد

 پروردگارشان مي باشد و ترسي برآنها نيست و آنها غمگين نمي شوند. ﴿262﴾

گفتار شايسته وچشم پوشي بهتر از صدقه اي مي باشد كه بعداز آن آزار باشد و

خداوند بي نياز بردبار است. ﴿263﴾

اي كساني كه ايمان آورده ايد،(ثواب) صدقه هايتان را با منت گذاشتن و آزار رسانيدن

 باطل نكنيد. همچون كسي كه مالش را براي رياي مردم انفاق مي كند و به خداوند

 و روز آخرت ايمان ندارد. پس مثال آن مانند مثال قطعه سنگ صافى است که بر آن

خاک باشد،پس باران پشت دار به آن برسد،پس آن را صاف رها سازد(خاک را بشوید).

 آنها از کارى که انجام داده اند، چیزى به دست نمى آورند و خداوند

كافرين را هدايت نمي كند. ﴿264﴾

و مثل كساني كه اموالشان را در طلب رضاي خداوندانفاق مي كنند و (اين كار)

 ازجانب خودشان تثبيت مي شود (ادامه دار مي گردد) مانند مثال باغ با خاك

 حاصلخيزي مي باشد كه باران پشت دار به آن بر سد، پس محصولش

دو برابر شود. پس اگر باران پشت دار به آن نرسد، پس باران كم مي رسد و

خداوند به آنچه كه انجام مي دهيد، بصيرت دارد. ﴿265﴾

آیا کسی از شما دوست دارد که باغی از درختان خرما و انگور داشته باشد که

 از زیر درختان آن، نهرها بگذرد، برای او در آن (باغ)، از هر گونه میوه‌ای وجود داشته

 باشد، واو به سن پیری رسیده و فرزندان (کوچک و) ضعیف داشته باشد. پس

گردبادی (کوبنده)، که در آن آتش (سوزانی) است، به آن (باغ ) برسد، پس بسوزد؟

این چنین خداوندآیات خودرابرای شما روشن می‌سازد؛ شاید شما بیندیشید . ﴿266﴾

اي كساني كه ايمان آورده ايد،از چيزهاي پاكيزه اي كه كسب كرده ايد و از آنچه كه

 براي شما از زمين خارج كرديم، انفاق كنيد وقصد نكنيد كه از چيزهاي ناپاك انفاق

 كنيد و(درحاليكه) خود پذيرنده آن مگر اينكه در آن اغماض كنيد، نيستيد، وبدانيد

كه خداوند بي نياز ستوده مي باشد. ﴿267﴾

شيطان به شما وعده فقر مي دهد وشما را به كارهاي زشت فرمان مي دهد و

خداوند شما را به آمرزش از جانب خودش و به فضل وعده مي دهد و خداوند

 وسعت دهنده دانا مي باشد. ﴿268﴾

خداوند به هر كس كه بخواهد،حكمت مي دهد و به كسي كه حكمت داده شود،

 پس قطعا" خوبي زيادي داده شده است وجزصاحبان خرد پند نمي گيرند. ﴿269﴾

آنچه كه از(موارد) نفقه  انفاق كرديده ايد، يا از (موارد) نذر ، نذركرده ايد، پس

قطعا" خداوند آن را مي داند وبراي ظالمان ياوري نمي باشد. ﴿270﴾

اگر صدقه هائي را كه ميدهيد،آشكارا باشد، پس آن خوب است و اگر آنرا مخفي

كنيد و به فقراء بدهيد، پس آن بهتر براي شما مي باشد و از شما ازكارهاي بدي كه

(قبلا")انجام داده ايد،مي پوشاندوخداوند از آنچه كه انجام مي دهيد،باخبر است. ﴿271﴾

هدايت آنها برعهده تو نمي باشد. ولي خداوند هر كه را بخواهد،هدايت مي كند و

آنچه كه ازخوبي انفاق مي كنيد، پس براي خودتان است و جز براي جلب توجه خداوند،

 انفاق نمي كنيد وآنچه كه از خوبي انفاق كنيد، بسوي خودتان برمي گردد وبه شما

ظلم نمي شود. ﴿272﴾

براي فقراء كساني كه در راه خدا در تنگنا قرارگرفتند، كه توانائي تلاش (براي كسب

 معاش زندگي) ندارند، انسانهاي جاهل آنها را ازشدت عفاف غني مي شمارند. آنها

 رااز قيافه شان مي شناسي. هيچوقت با اصرار از مردم چيزي نمي خواهند و آنچه

از خوبي انفاق كنيد،پس قطعا" خداوند به آن آگاه مي باشد. ﴿273﴾

كساني كه اموال خود را در شب وروز به صورت آشكار ونهان انفاق مي كنند، پس

 براي آنها پاداششان نزد پروردگارشان مي باشد و ترسي برآنها نيست و آنها

 غمگين نمي شوند. ﴿274﴾

کسانی که ربا می خورند، برنمی خیزند، مگر مانند کسی که به خاطر تماس شیطان

 با او(درهنگام برخاستن) کج ومعوج راه می رود . این بدان سبب است که

 گفتند: قطعا" معامله کردن مثل ربا می باشد وخداوند معامله را حلال وربا را حرام کرده

است.  پس کسی که پندی ازجانب پروردگارش برای اوآمد، پس به آن کار ادامه نداد،

پس آنچه گذشته است، برای اوست و کار او با خداوند است و کسی که دشمنی

 بورزد، پس آنها جهنمی بوده آنها در آن جاودانه می باشند. ﴿275﴾

خداوند (مال ) ربارا نقصان می دهد(بی برکت می کند)و (مال) صدقه را افزایش

 می دهد وخداوند هیچ کافرگناهکاری را دوست ندارد. ﴿276﴾

حتما" کسانیکه ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند، و نماز را برپا داشتند و

زکات دادند، برای آنها پاداششان نزد پروردگارشان است و ترسی برآنها نیست

 و آنها غمگین نمی شوند. ﴿277﴾

ای کسانی که ایمان آورده اید،از خدا بترسید و آنچه از ربا باقی مانده است، را

 رهاکنید، اگر شما مومن هستید. ﴿278﴾

پس اگر(آن کاررا) انجام نداده اید، (ربا را رها نکرده اید) پس به جنگ با خدا و

پیامبرش رفته اید، واگر توبه کردید، پس اصل اموالتان برای خودتان می باشد. نه

ظلمی می کنید ونه به شما ظلمی می شود. ﴿279﴾

واگر (مقروض) درسختی بود، پس مهلتی داده شود، تا برایش آسان شود و

اگر صدقه دهید، برای شما بهتر است ،اگر می دانستید. ﴿280﴾

وبترسید ازروزی که در آن روز به سوی خداوند رجعت داده می شوید. سپس هر

 نفسی آنچه که کسب کرده  است، به آن بازپس داده خواهد شد و به

آنها ظلم نمی شود. ﴿281﴾

ای کسانی که ایمان آورده اید، هنگامی که(به یکدیگر) بدهی مدت داری

 پیدا کردید، پس آنرا بنویسید وباید نویسنده ای (آن را) با رعایت عدالت بین

 شما بنویسد ونویسنده  نباید از نوشتن خودداری کند.همانطور که خداوند

 به اویاد داده است، پس باید بنویسد وکسی که حقی برذ مه او (بدهکار)

می باشد، باید املاء کند (اوبگوید وکاتب بنویسد) وباید از خداوند که پروردگارش

می باشد، بترسد وازآن چیزی کم نگذارد. پس اگر کسی که حق برذمه او

 می باشد، شخص احمق یا ضعیف یا به تنهائی ناتوان دراملاء کردن باشد، پس

 سرپرست او با رعایت عدالت املاء کند ودرخواست استشهاد از دو نفر از مردانتان

 بکنید.پس اگر دو مرد نبودند،یک مرد و دو زن ،از کسانى که مورد رضایت شما برای

 شهادت دادن باشند، اینکه یکی از آندو به اشتباه افتاد، پس نفردیگر تذکر دهد و

 کسانی که شهادت دادند،هنگامی که (برای شهادت دادن) خوانده شدند، نباید

 خودداری کنند و از نوشتن آن (بدهی) ملول و خسته نشوید (چه بدهی )کوچک یا

 بزرگ (باشد)که مدت دارد.این برای شما در نزد خدا به عدالت نزدیکتر است و از

لحاظ شهادت دادن استوارتر و برای جلوگیری از شک وتردید بهتر است . مگر اینکه

 داد و ستدهمزمان باشد که (جنس و قیمت را) در میان خود دست به دست کنید، در

آن صورت گناهى بر شما نیست که آن را ننویسید و هنگامی که معامله کردید،شاهد

 بگیرید وهیچگاه نباید نویسنده سند و شهود (به خاطر بیان حق و عدالت ) مورد ضرر و

آزار قرار گیرند و اگر (این کاررا) انجام دهید، پس حتما"(عواقب بد ناشی از)

 آن نافرمانی به خودتان برمی گردد و از خدا بترسید و خداوند شما را آموزش

 می دهد وخداوند به هرچیزی دانا می باشد. ﴿282﴾

و اگر در سفر بودید و نویسنده ای را نیافتید، پس گروئی (به عنوان امانت) گرفته

 شود. پس اگر بعضی (کسی ) از شما امین بعضی (کسی) شد ،پس کسی

که امین شده است، امانتش را برگرداند و باید از خداوند که پروردگارش می باشد،

 بترسد و شهادت راکتمان نکنید وکسی که آنرا کتمان کند،پس حتما" آن قلبش

 گناهکار است و خداوند به آنچه که انجام می دهید، آگاه است. ﴿283﴾

آنچه در آسمانها وآنچه در زمین است، برای خداوند است و اگر آنچه که در خودتان

می باشد،آشکار کنید یا مخفی نمائید، خداوند آن رادر حساب شما رسیدگی 

 می کند .پس هرکس را که بخواهد، می آمرزد وهرکس را که بخواهد،عذاب می کند

و خداوند بر هر چیزی توانا می باشد. ﴿284﴾

پیامبر به آنچه که از جانب پروردگارش بر اونازل شده است، ایمان آورد و (همچنین)

مومنان .همگی به خداوند وفرشتگانش وکتابهایش و پیامبرانش ایمان آوردند. بین

 هیچیک ازپیامبرانش فرقی نمی گذاریم وگفتند: شنیدیم واطاعت کردیم . پروردگارا

آمرزش تو را می خواهیم  و بازگشت به سوی تو می باشد. ﴿285﴾

خداوند کسی را مکلف نمی کند مگر به اندازه ظرفیت آن. برای اوست آنچه که کسب

 کرده است وبراوست آنچه که (به واسطه او) کسب شده است. پروردگارا ما را به

خاطر فراموشی وخطائی که انجام دادیم ، مواخذه نکن.  پروردگارا و بارسنگین

بر(دوش ) ما تحمیل نکن . همچنانکه  آنرا برکسانی که قبل از ما بودند، تحمیل کردی .

پروردگارا وبه آنچه که ما طاقتش را نداریم ،تحمیل نکن و ما را ببخش و ما را بیامرز و به

ما رحم کن . تو سرپرست ما هستی . پس ما رادر برابر کافرین یاری فرما. ﴿286﴾

 


برچسب‌ها: ترجمه سوره بقره
+ نوشته شده در  چهارشنبه 7 اسفند1392ساعت 11:48  توسط نویسنده وبلاگ  | 

 

 به نام خداوند بخشنده مهربان

 آيه:1

 حروف مقطعه ازعلائم رمز بين خدا و پيامبر خوانده شده است ولي شايد نشانه

 تخليص باشد .

 آيات: 5-2

 اين آيات درموردكساني مي باشد كه مي توانند از قرآن بهره برده و با هدايت الهي

 رستگار شوند .اين افراد پرهيزكار ناميده شده و خصوصيات آنها بدين شرح است:

 ·         ايمان به غيب

 ·         برپائي نماز

 ·         انفاق ازروزي

 ·         ايمان به آيات قرآن

 ·         ايمان به پيامبران پيشين

 ·         ايمان به آخرت

 خداي بزرگ اين افراد را به حال خود وا نخواهد گذاشت و هدايت خواهد فرمود.

 آيات: 20-6

 اين آيات درمورد دشمنان خدا (كافرين) مي باشد وخصوصيات آنها بيان شده است:

 ·         عدم تاثير ترساندن و يا نترساندن آنها براي پذيرش هدايت الهي

 ·         قساوت قلب براي پذيرش هدايت الهي

 ·         نشنيدن پيام حق

 ·         نديدن حقايق الهي

 ·         دروغ گفتن

 ·         ايمان نداشتن به خدا

 ·         ايمان نداشتن به آخرت

 ·         حيله و مكركردن

 ·         عدم فهم مكرخدا

 ·         افزايش قساوت قلب بخاطر نپذيرفتن هدايت الهي

 ·         فساد در زمين

 ·         ادعاي اصلاح

 ·         عدم درك فاسد بودن خودشان

 ·         عدم درك احمق بودن خودشان

 ·         احمق دانستن مردم

 ·         مسخره كردن مومنين

 ·         تشكيل جلسات مخفي باهمفكران خود

 ·         مسخره شدن توسط خداوند

 ·         تداوم درطغيان

 ·         عدم درك قدرت خدا

 براي اينها عذاب بزرگي درآخرت خواهد بود.

 آيه: 21

 اين آيه شرط پرهيزكاربودن راعنوان مي كند كه همانا پرستش خداونداست. بدين

 معني كه كسي كه خدا را پرستش نكند، نمي نواند انسان پرهيزكاري باشد.

 آيه : 22

 اين آيه به ذكرچند دليل براي پرستش خداي يگانه مي پردازد.

 آيات : 24و23

 اين آيات از كسانيكه شك دارند قرآن مجيد كلام خدا مي باشد،درخواست مي كند كه

 لااقل يك سوره همانند قرآن  بياورند.كسانيكه به ادبيات عرب واقفند،هرگز آيات الهي را

 ساخته وپرداخته ذهن آدمي نمي دانند.چون نوع نگارش آن كاملا" متفاوت است.الهي

 بودن اين آيات آنقدر واضح است كه خداوند به منكران آن وعده عذاب داده است.

 آيه:25

 دراين آيه براي  كسانيكه دعوت الهي راپذيرفته اند، از نعمتهاي بهشتي نام برده

 شده است.

 آيه: 26

 دراين آيه به تفاوت رفتار مومنين وكافرين دربرابر آيات الهي بررسي شده است.

 آيه:27

 خداي بزرگ در اين آيه مشخصات فاسقين رابيان كرده است.

 آيه: 28

 اين آيه دليل مسلم بر وجود حيات برزخي مي باشد.

 آيه:29

 اين آيه نشان مي دهد كه انسان آنقدر پيش خدا اهميت دارد كه همه چيز را در

 زمين پيش ازآنكه هفت آسمان را متوازن كند،براي اوخلق كرده است.

 آيات: 33-30

 اين آيات در مورد خلقت آدم و مقام ومنزلت او مي باشد.در اين سه آيه نكات ذيل

 به صراحت عنوان شده است:

·         خداي بزرگ براي زمين حضرت آدم رابه عنوان جانشين تعيين كرده بود.

·         فرشتگان ازگذشته ساكنان زمين خبرداشتند، كه فساد و خونريزي مي كردند.

·         فرشتگان هدف ازخلقت انسان را تسبيح حمد خدا و تقديس او مي دانستند.

·         خداوند علم و دانائي مطلق خود را بيان مي كند.

·         خداوندهمه اسامي را به حضرت آدم ياد داد.

·         فرشتگان با آن اسامي آشنا نبودند.

·         حضرت آدم (ع) آنها را از اسامي آگاه كرد.

·         خداوند باتاكيد علم خود برغيب آسمانها وزمين ، آگاهي ازانديشه ها و اعمال

 فرشتگان را يادآورشد.

·         فرشتگان برتري حضرت آدم (ع) برخود را دريافتند.

 آيات: 39-34

·         فرشتگان به دستور خدا بر آدم(ع) سجده كردند.

·         ابليس از فرشتگان محسوب مي شد.

·         فرشتگان الهي ازجنس جن هم مي باشند.

·         ابليس برآدم سجده نكرد ،تكبر كرد ،كافرشد و شيطان نام گرفت.

·         آدم و همسرش دريك باغ مسكن گزيدند.

·         دراين باغ كاملا" راحت بودند.

·         ازنزديكي به يك درخت نهي شدند.

·         شيطان آنها را به لغزش كشاند.

·         آدم و همسرش ظلم كردند.

·         شيطان ،آدم و همسرش را از وضعيت قبلي خارج كرد.

·         دستور پايين آمدن ازباغ به آنها داده شد.

·         بعضي ازشما دشمن بعضي هستند.

·         زمين محل استقرار و برخورداري (از مواهب) تامدت معين مي باشد.

·         آدم كلماتي را از خداوند فراگرفت.

·         خداوند از اوگذشت كرد.

·         خداوند توبه پذير مهربان است.

·         دستور پايين آمدن ازباغ به همه آنهاداده شد.

·         خدا بنده اش راهدايت ميكند.

·         هركس تبعيت كرد ،ترسان وغمگين نمي شود.

·         هركس كافرشد و تكذيب كرد ، مكانش هميشه درجهنم خواهدبود.

 آيات: 48-40

 اين آيات دستورات كلي خداوند بزرگ خطاب به يك ملت مي باشد:

 ·         ياد كردن نعمتهاي خدا

·         وفا كردن به عهد الهي (دراينصورت خداوند به عهد خود وفا مي كند).

·         ترس ازخدا

·         تصديق حقايق الهي و رد نكردن آنها

·         اهميت دادن به دستورات الهي

·         پايمال نكردن حق و مخلوط نكردن آن با باطل

·         برپا داشتن نماز

·         دادن زكات

·         اهميت به نماز جماعت

·         عمل كردن مبلغين ديني به آنچه كه خود مي گويند

·         تفكر درمورد تبعات عالم به عمل بودن در جامعه

·         ياري جستن ازصبر و نماز

·         يادآخرت

 آيات:66-49

 اين آيات به ترتيب اتفاقاتي كه براي قوم بني اسرائيل رخ داده است،رابيان مي كند.

 ·         نجات از بلاي بزرگ قوم فرعون (آزار و اذيت شديد ،كشتن نوزادان پسر

 و زنده نگه داشتن دختران)

·         شكافته شدن دريا و نجات ازدست فرعونيان و مشاهده غرق شدن آنها

·         ماموريت ميقات خدا به موسي(ع) و دادن كتاب و فرقان به او

·         گوساله پرستي درغياب موسي(ع)

·         دستور كشتن يكديگر بخاطرگناه گوساله پرستي

·         درخواست ديدن خدا و مجازات صاعقه

·         زنده شدن مجدد

·         سايبان ابر و نزول خوراكي من و سلوي

·         دستور داخل شدن به قريه

·         عذاب بخاطر تغيير دادن سخن خدا

·         فوران دوازده چشمه از سنگ

·         درخواست تنوع غذائي

·         فرمان خدا براي رفتن به مصر

·         عذاب بخاطر كشتن پيامبران و انكار آيات خدا

·         دربالاي سر قرار گرفتن كوه طور

·         پيمان باخدا

·         نافرماني در روز شنبه و تبديل شدن به بوزينه

 آيات: 74-67

 اين آيات داستان زنده شدن يك مقتول در زمان حضرت موسي (ع) رابيان مي كند و

 درعرف جامعه مثل"ايراد بني اسرائيلي" مربوط به همين داستان است. نكات مهمي

 كه از اين داستان برداشت مي شود، بدين شرح است:

·         فرمان الهي كه صادر مي شود و برمبناي ابلاغ كلي مي باشد، نبايد

 پيگير جزئيات آن شد. زيرا اگر جزئيات امر لازم بود،خداوند حتما" آنرا ابلاغ مي كرد.

 اين بدان معنا است كه در مواردي كه جزئيات آورده نشده است، اختيار روش

 اجراي فرمان واگذار شده است. همچنانكه در اين داستان اگر از همان ابتدا يك

گاو ماده ذبح مي شد، فرمان الهي انجام شده بود.

·         خداوند هرگز بربندگانش نمي خواهد که سختگيري كند. همچنانكه مراحل

 پرسش بني اسرائيل نشان مي دهد ،خداي بزرگ در هر مرحله فقط بعضي از

 ويژگي هاي گاو رابيان نموده است.

·         فرمان الهي حتما" براساس دليل خاصي صادر مي شود و هيچگاه بيهوده

 نمي باشد.

·         پيامبران الهي هيچگاه ازجانب خود از طرف خدا صحبت نمي كنند.

·         يادآوري قيامت كه مردگان زنده مي شوند و رازها برملا مي گردد.

·         حقيقت آيات و معجزات الهي هرچندهم كه بسيار شفاف و مسلم باشد، اگر

 كسي نخواهد آنها را بپذيرد، آنچنان قساوت قلبي پيدا كرده است كه تعبير سنگ

 براي آن قلب كم است.

·         خداوند هرگز از اعمال ما غافل نيست.

 آيات: 80-75

 اين آيات مربوط به يهود مدينه مي باشد . خداي بزرگ چند ويژگي آنها را در

 ذيل بيان كرده است:

 ·         تحريف كردن كلام خداوند از روي آگاهي

·         منافق بودن(به دروغ ادعاي مسلمان شدن كردند)

·         كتمان حقايق الهي و دادن نسبت ناروا به خداوند

·         پذيرش اسلام توسط بعضي ازآنها

·         اعمال فشار به حق طلبان يهود درجلسات خصوصي جهت عدم افشاي مدارك

 يهود براي حقانيت اسلام

·         بي سوادي و برداشت غلط از كتاب تورات

·         فروش كتاب دست نويس خودشان به بهاي اندك به عنوان كتاب خدا

·         اعتقاد به محدوديت عذاب براي خود درآخرت

 خداوند بزرگ درقبال اعتقادات و رفتارآنها نکات ذیل را یادآور می شود:

 ·         آگاهي خداوند از آشكار ونهان

·         بزرگ بودن گناه "دادن نسبت ناروا به خداوند"

 ·         تاثير زياد اين گناه برقساوت دل

·         خداوند برعهد خود پايبند است، نه آن عهدي كه آنها تصور مي كنند.

  آيات: 82و81

 اين آيات ،مشخصات كلي اهل بهشت و اهل جهنم را بيان مي كند:

·         اگرعمل بد،آنچنان در فرد رسوخ كند كه نتواند آنرا ترك كند، در جهنم

 جاودانه خواهد شد.

·         ايمان و اعمال شايسته باعث جاودانگي در بهشت مي شود.

 آيات: 84و83

 اين آيات مربوط به پيمان خدا با بني اسرائيل است كه در آيه 63 اين سوره از آن نام

 برده شده است.در اين آيات مفاد آن پيمان بيان شده است:

·         فقط پرستش الله

·         نيكي به پدرو و مادرو خویشاوندان و یتیمان و مستمندان

·         سخن گفتن نيكو با مردم

·         برپائي نماز

·         دادن زكات

·         نريختن خون يكديگر

·         بيرون نكردن مردم ازخانه هايشان

 در هنگام گرفتن پيمان، همه آنها به اين موارد اقرار كرده و به اين پيمان گواهي دادند.

 اما درعمل فقط تعداد كمي به اين پيمان پايبند بودند.

 آيات:86و85

 در اين آيات خداي بزرگ يه بيان چندمورداز كارهاي ناروائي را كه آنها برخلاف دستورات

 الهي انجام داده اند، پرداخته است:

·         كشتن يكديگر

·         بيرون كردن مردم ازخانه هايشان

·         گناه وستمگري

·         ايمان به بعضي ازدستورات وانكاربعضي ديگر

 خداونداز اعمال آنها غافل نيست و جزاي اين افرادرا رسوائي دردنيا و شديدترين

 عذاب در آخرت قرارداده است كه ازاين عذاب كاسته نمي شود.

 علت انجام چنين رفتارهائي ،حب دنيا و ارجحيت دادن آن به آخرت بيان شده است.

 آيات: 90-87

 اين آيات مربوط به قوم بني اسرائيل بعدازدوران حضرت موسي(ع) مي باشد. فرستادن

 پيامبران پشت سرهم و پيامبري حضرت عيسي(ع) دليل اين استنباط مي باشد.

 مضمون اين آيات نشان مي دهد كه متاسفانه اين قوم دست از نافرماني خدا

 برنداشتند و گروهي ازپيامبران راتكذيب و گروهي ديگر را به قتل رساندند و درنتيجه

 عذاب خدا يكي پس از ديگري بر آنها نازل شد.

 آيات:100-91

 اين آيات همانند آيات 80-75 مربوط به قوم يهود درزمان صدر اسلام مي باشد و

 در مورد عملكرد پدرانشان سوال شده است.

 دراين آيات به حضرت رسول (ص)خطاب مستقيم شده است .

 آيات: 103-101

 اين آيات در مورد يهود و نصاري درزمان حضرت رسول مي باشد، كه گروهي از

 آنها به پيامبر اكرم ايمان نياوردند و تبعيت ازشياطين كردند.

 آيات: 110-104

 اين آيات به بيان وظايف امت اسلام درقبال دشمنان دين(درصدر اسلام)

 مي پردازد و هشدار مي دهد.

 آيات: 118-111

 اين آيات به بررسي بعضي از عقايد يهود و نصاري مي پردازد.

 آيات: 120-119

 اين آيات وظايف رسول مكرم اسلام درقبال يهود و نصاري را بيان مي كند.

 آيات: 123-121

 اين آيات نشان مي دهد كه چه كساني از اهل كتاب جزو هدايت يافتگان هستند

 و نيز از آخرت ترسانده مي شوند.

 آيات: 131-124

 اين آيات مربوط  به حضرت ابراهيم (ع) مي باشد و نشان مي دهد كه تسليم شدن

 دربرابر پروردگار، انسان را به چه مقام و جايگاه بلندي مي تواند ، برساند. تا آنجا كه نام

 فرد، ماندگارشده و دعاهايش مستجاب مي گردد.

 او طبق فرمان الهي با اقدام براي قرباني كردن فرزند خود، آنهم جواني رعنا كه در

 كهنسالي خدا به او ارزاني كرده بود وعلاقه بسيار زيادي به او داشت، تسليم محض

 بودن خود را به پروردگار عالم نشان داد و خداوند بزرگ اورا به مقام امامت برگزيد، تا

 همه در تسليم بودن به او اقتدا كنند.

 دراين آيات همچنين در موردخانه خدا، امت اسلام و دعاهاي حضرت ابراهيم (ع) و

 حضرت اسماعيل (ع) مطالبي بيان شده است:

خانه كعبه

·         محل امن براي مردم

·         محل بازگشت(مركز تجمع)

·         تطهير خانه خدا

·         ساخت خانه خدا

امت اسلام

·         محروم شدن ازنعمتهاي خاص بخاطر نافرماني

·         بهره كم در دنيا وعذاب در آخرت براي كافرين

·         نمازدرمكان مقام ابراهيم

·         حماقت كردن در عدم تبعيت از آئين ابراهيم

دعاهاي حضرت ابراهيم (ع) واسماعيل(ع)

·         امن بودن شهرمكه

·         بركت ونعمت براي اهالي آن

·         پذيرش ساخت خانه خدا

·         تسليم خداشدن خود وفرزندان

·         نشان دادن مناسك حج

·         عفو الهي

·         مبعوث كردن پيامبربراي اهالي اين شهر

آيات: 132

 اين آيه مربوط به وصيت حضرت ابراهيم و حضرت يقوب به فرزندانشان مي باشد كه

 از آنها مي خواهند كه تا آخر عمرتسليم خداوند باشند.

 آيات: 141-133

 اين آيات مربوط به اهل كتاب  مي باشد وچندين نكته را به آنها يادآور مي شود:

 ·         فرزندان يعقوب به پدرشان قول فقط بندگي خدا راداده بودند.

·         در هرزمان هركس فقط پاسخگوي اعمال خودش مي باشد.

·         اشاره به اعتقاد باطل آنها مبني بر آنكه هركس يهودي و يا مسيحي

باشد، هدايت يافته است.

·         هدايت فقط درآئين ابراهيم (ع)كه افراط وتفريط نداشت ومشرك نبود،مي باشد.

·         همه پيامبران الهي فقط بريك آئين بودند.

·         اهل كتاب فقط بايد تسليم آئين ابراهيم باشند.

·         اگر به اين آئين ايمان بياورند،هدايت مي شوند والا گمراه مي گردند.

·         خداي بزرگ از پيامبر بزرگوار اسلام در برابر آنها حمايت خواهد كرد.

·         پيامبر بزرگوار اسلام  وامت او در مسير الهي هستند (رنگ او رادارند).

·         درحقانيت خداوند هيچ جاي ترديدي نيست.

·         مسير مسلملانان از شما جداست و به خداوند اخلاص مي ورزند.

·         شما در انتخاب اعتقادتان آزادهستيد.

·         اشاره به اعتقاد باطل آنها مبني بر آنكه پيامبران بني اسرائيل يهودي

 يا مسيحي بودند.

·         شما ظالم هستيد.

·         حقايق الهي را كتمان مي كنيد.

·         خداوند از شما غافل نيست.

·         شما پاسخگوي اعمال فقط خودتان هستيد ،نه پاسخگوي گذشتگانتان.

 آيات: 150-142

اين آيات مربوط به "تغيير قبله" مي باشد وحاوي مطالب ذيل است:

·         طرح سوال تغيير قبله از سوي احمقان بود.

·         براي خداوند شرق وغرب معني ندارد.

·         هدايت دردست خداوند است.

·         امت پيامبر حدواسط امت هاي قبل وامت آخرالزمان

·         دليل تغييرقبله

·         سخت بودن اجراي فرمان الهي براي گمراهان

·         پيروي از رسول اكرم

·         رئوفي ومهرباني خداوند در حفظ دين مومنين

·         روكردن به خانه خدا هنگام خروج از هرجا

·         كنايه هاي اهل كتاب به پيامبر اكرم در مورد قبله

·         تمايل قلبي پيامبراكرم براي تغيير قبله

·         راضي كردن پيامبراكرم ازسوي خداوند

·         آگاهي قبلي اهل كتاب از تغيير قبله مسلمين

·         غافل نبودن خداوند از اعمال

·         اشاره حضرت رسول به مستندات دركتب اهل كتاب براي تغيير قبله

·         عدم تبعيت اهل كتاب از قبله يكديگر

·         عدم تبعيت اهل كتاب از پيامبر وبالعكس

·         تبعيت نكردن از هوي وهوس ديگران

·         كتمان كردن حق از سوي اهل كتاب

·         شك نكردن به حقانيت كلام خداوند

·         نترسيدن از عكس العمل هاي اهل كتاب در تغيير قبله

·         فقط از خدا ترسيدن

·         سبقت در كارهاي خوب

·         تبعيت از پيامبر اكرم

·         يكپارچگي در برابر دشمنان

·         تغيير قبله  كامل شدن نعمت الهي

 

آيه: 151

 درجمع بندي آيات مربوط به تغيير قبله، خداوند بزرگ  مي فرمايد كه هدايت الهي

 مردم از طريق رسالت پيامبراكرم (ص) انجام گرفته است.

آيه: 152

در اين آيه هدف رسالت پيامبر اكرم مشخص شده است:

·         يادخدا

·         شكرگزاري خدا

·         كفرنورزيدن

 آيات:167-153

در اين آيات، خداي بزرگ درارتباط با اهداف كلي رسالت كه در آيه 151 آمده

 است، مواردي را برمي شمارد:

پاك كردن بندگان:

·         استعانت از صبر ونماز

·         هشدار نسبت به مجازات كتمان حقايق الهي

·         مهرباني وبخشش خدا

 ياد دادن آنچه كه نمي دانستيد:

·         كساني كه در راه خدا كشته مي شوند،زنده هستند

·         ملعون بودن كافرين

·         مجازات ظالمين

آموزش كتاب وحكمت:

·         آزمايش خداوند

·         هدايت يافتگان

·         شعائر خداوند

·         تفكردرآفرينش

آيات:169-168

دراين آيات خداوند خطرشيطان را براي مردم بيان مي كند:

·         دشمن آشكار مردم

·         فرمان به انجام كارهاي بد

·         فرمان به بي بند وباري

·         نسبت چيزهاي  ناروا به خداوند

دراين آيات به نقش خوراك انسان به عنوان يك عامل بازدارنده در عدم تبعيت از

 شيطان اشاره شده است.خوراك هاي مجاز كه مطابق طبع سالم باشد، انسان

 را به سمت مخالفت با شيطان مي برد.

 آيات: 171و170

دراين آيات مثالي از تبعيت از شيطان كه درمورد تقليد كوركورانه كافران از پدرانشان

 مي باشد، آورده شده است.

آيات: 173و172

دراين آيات نيزيكبار ديگر به نقش خوراك در راستاي اطاعت از پرورگار اشاره شده

است. خوراك مجاز كه مطابق طبع سالم باشد، انسان را به سمت پذيرش حق مي برد.

در اينجا خوراك هاي حرام نام برده شده اند. در شرايط اضطرار استفاده ازآنها مشروط

مي باشد. لذا تزريق خون به بيمار از جمله مواردي است كه جايز مي باشد.

آيات: 176-174

اين آيات در مورد اهل كتاب مي باشد و به وضعيت و عواقب كار آنها بخاطر كتمان آيات

الهي وفروش كتاب تحريف شده به بهاي اندك، اشاره شده است. اين آيات توضيحات

 آيه 79 همين سوره مي باشد.

·         خوردن آتش در بطن

·         صحبت نكردن خداوند با آنها در قيامت

·         عذاب دردناك در قيامت

·         پاك نشدن

·         خريدن گمراهي به بهاي هدايت

·         خريدن عذاب به بهاي آمرزش

·         عدم درك آتش جهنم

·         عدم درك حقانيت كتاب خدا

·         فاصله زياداز حق

آية: 177

دراين آيه اعمال درست وشايسته براي آگاهي اهل كتاب و كتمان كنندگان آيات الهي

 نام برده شده است.

آيات: 179-178

اين آيات در مورد قصاص مي باشد.

آيات: 182-180

اين آيات در مورد وصيت مي باشد.

آيات:187-183

اين آيات در مورد روزه مي باشد.

آيه: 189و188

اين دو آيه دو رفتاربد از عرب جاهليت را نكوهش مي كند و آنها را به تقواي الهي

 دعوت مي كند:

·         رشوه دادن به حاكمان براي تسهيل درخوردن حق مردم

·         وارد شدن به خانه از پشت نه از درب خانه

آيه: 194-190

اين آيات در مورد جنگ با كافران حربي مي باشد و به ذكر موارد ذيل مي پردازد:

·         كشتن آنها فقط بايد در راه خدا باشد.

·         ازحد نگذراندن دركشتن آنها

·         اقدام مقابله به مثل براي خاموش كردن فتنه آنها

·         نجنگيدن با دشمنان غيرحربي

·         دين براي خداوند است . بنابراين جز برظالمين نبايد تعدي كرد.

·         خداوند با پرهيزكاران است.

 

آيه: 195

اين آيه در مورد انفاق كردن ونيكوكاري كردن است.

آيات: 203-196

اين آيات در مورد حج وعمره مي باشد وبه توضيح مناسك حج واحكام آن مي پردازد.

آيات: 206-204

اين آيات در مورد منافقين مي باشد وصحبت در موردآن دسته ازآنان مي باشد كه

درظاهر زبان چرب ونرم دارند وادعاي پيروي از احكام خدا مي كنند. ولي درواقع به

 اسلام ضربه مي زنند. دراين آيات به موارد ذيل اشاره شده است:

·         تعجب كردن از طرزصحبت آنها (ابرازعلاقه شديد به دين و مومنين)

·         به شاهد گرفتن مقدسات دين درظاهر

·         دشمني زياد با اسلام ومسلمين درباطن

·         ترويج فساد

·         ازبين بردن زراعت ودامپروري

·         ايجاد سختي ومشكلات براي مسلمين

·         تاثيرنكردن حرف حق درآنان بخاطر گناهان

·         جهنمي بودن آنها

آيات: 209-207

اين آيات درمورد  كساني كه بندگي خدا را مي كنند، چند نكته متذكر شده  است:

·         خداوند نسبت به بندگان خود مهربان است.

·         بايد تسليم كامل پروردگار باشند.

·         ازدعوتهاي شيطان تبعيت نكنند.

·         شيطان دشمن آشكاري براي بندگان خدا مي باشد.

·         امكان لغزش براي مومنين وجود دارد.

·         هيچ ضرري بابت لغزش آنها به خدا نمي رسد.

آيه: 210

اين آيه به جمع بندي آيات مربوط به دو دسته فوق (منافقين وبندگان خدا) پرداخته

 و مي فرمايد درروز قيامت، خداوند وفرشتگان برآنها وارد مي شوند ، درحاليكه كار

دنيا تمام شده و همه اعمال آنها به  پيشگاه الهي ارجاع شده است.

 

آيات: 214-211      

اين آيات خطاب به بني اسرائيل درصدر اسلام (قوم بني قريظه وبني نضير) مي باشد

وآيات 123-47 را كه در مورد قوم حضرت موسي (ع)، حد فاصل دوران حضرت موسي

 وحضرت عيسي(ع) و دوران حضرت سليمان (ع) واهل كتاب

(يهودونصارا) مي باشد ،مروركلي شده است.

·         ارائه آيات روشن به قوم بني اسرائيل

·         عقوبت شديد به خاطر كفران نعمت

·         علاقه شديد كافران به دنيا

·         مسخره كردن مومنان توسط كافران

·         برتري پرهيزكاران بركافران در آخرت

·         اراده خدا در دادن روزي بي حساب

·         مردم امت واحد هستند.

·         نقش پيامبران به عنوان بشارت دهندگان وترسانندگان

·         نزول كتاب با پيامبران با دلايل روشن براي حل اختلافات

·         علت ايجاد اختلاف به خاطر ستم است.

·         اراده خداوند در هدايت افراد به راه راست

·         درس از گذشتگان در گرفتاري ها وضررها

·         ايجاد تزلزل به خاطر نيامدن ياري خدا در زمان مورد انتظار

·         حتمي بودن آمدن ياري خداوند

 آيه: 215

اين آيه در مورد انفاق وموارد مصرف آن مي باشد.

آيات: 218-216

اين آيات در مورد جنگيدن مي باشد.

آيه : 219

اين آيه در مورد شراب وقمار مي باشد.

آيه 220

اين آيه در مورد ايتام مي باشد.

آيه :221

اين آيه در مورد ازدواج مي باشد.

آيات: 223و222

اين دو آيه مربوط به آميزش مي باشد وبه ذكر نكات ذيل مي پردازد:

·         قاعدگي زن براي اوزحمت ورنچ دارد.

·         درهنگام قاعدگي زن ،آميزش نبايد انجام شود.

·         آميزش بايد طبق دستور خداوند انجام شود.

·         اگراز روي غفلت، آميزش طبق روش صحيح انجام نشد، بايد

 توبه كرد .خداوند توبه كنندگان رادوست دارد .

·         بايد يادبگيريم كه روش صحيح چگونه است. خداوند پاكان رادوست دارد.

·         رحم مادر محل پرورش نطفه مي باشد.

·         ژنتيك مرد وزن (همچون اهميت بذر وشرايط زمين) در شرايط

 جسمي و روحي نوزاد (محصول) موثراست.

·         مرد براي زمان آميزش اختياردارد.

·         بايد ازخداوند ترسيد و دستورات خداوند براي آميزش

 رعايت گردد (رعايت اصول همسرداري)

·         تاكيد برملاقات خداوند درقيامت

·         بشارت به بندگان خوب خدا دراطاعت از فرامين الهي

آيات: 226- 224

اين آيات در مورد سوگند خوردن مي باشد.

آيات:237و236و232-227

اين آيات در مورد طلاق مي باشد.

آيه:233

اين آيه در مورد شيردادن مادر به فرزند وگرفتن دايه مي باشد.

آيات: 240و235و234

اين آيات در مورد ازدواج مجدد زنان بيوه مي باشد.

آيات: 241و239وو238

 اين آيات به ما تذكر مي دهد كه مشكلات زندگي در زندگي روزمره، نبايد ما را از

 يادخداغافل كند. نمازظهر به عنوان نماز وسط روز كه دركنار كار روزمره قراردارد ،

 نبايد فراموش شود وكار ما بايد با هدف جلب رضايت و اطاعت پروردگار

 باشد. اگرهنگام نماز در راه بوديم ،بعداز آنكه به جاي مناسب و امني رسيديم، بايد

 نماز رابجا آوريم.ارتباط اين دو آيه با آيات بالا در مورد انجام يك كارروزانه مثل رفتن

 پيش عاقد براي روشن شدن وضعيت مهريه براي طلاق مي باشد.

 آيه:242

اين آيه به روشني بيان مي كند كه خطاب كلام الهي با صاحبان فكر مي باشد.

آيات:251-243

اين آيات مربوط به دوران بعدازحضرت موسي(ع) بوده وداستان طالوت وجالوت مي باشد.

 آيه: 252

اين آيه بيان مي كند كه قصص قرآن حقيقت دارد و حضرت محمد(ص)

 پيامبر خداوند مي باشد.

آيه: 253

اين آيه درمورد پيامبران بني اسرائيل مي باشد و به موارد ذيل اشاره مي كند:

·         بعضي پيامبران بربعضي ديگر برتري داشتند.

·         حضرت عيسي(ع) پيامبري متفاوت بود.

·         علت اختلاف بين قوم بني اسرائيل توجه نكردن به دلايل روشن (كتاب

 خدا و معجزات الهي) بود.

·         خداوند قادر به انجام هركاري مي باشد.

آيات : 274-272و270و268-264و262و261و254

اين آيات در مورد انفاق مي باشد.

آيات:260- 255

آيات 257- 255معروف به آيه الكرسي مي باشد.در سه آيه بعد

يعني آيات 260-258 به ترتيب مثال از دوطيف طاغوتيان وايمان آورندگان

زده شده است كه درمورداول درزمان حضرت ابراهیم (ع) طاغوت زمانه خود

 را صاحب حكومت خداوندي مي دانست ومردم خود را نيز گمراه مي ساخت

 و مورد دوم كه ازخداي خود طلب كردند كه بفهمند چگونه خداي

بزرگ مردگان را زنده مي كند.خداوند آنها را به سمت نور هدايت فرمود.

آيات: 271و264و263

اين آيات در مورد صدقه مي باشد. در آیه 264 یک مثال زده شده است که برای

دومورد صدقه وانفاق بکار برده شده است.

آیه: 269

این آیه در مورد اهمیت حکمت می باشد.

آیه: 270

این آیه در موردهم  نذر وهم انفاق می باشد.

آیات: 279-275

این آیات در مورد ربا می باشد.

آیات : 284-280

این آیات مربوط به قرض وبدهکاری می باشد.

آیات: 286و285

این آیات خلاصه وجمع بندی سوره بقره می باشد.

 


برچسب‌ها: تفسیرموضوعی سوره بقره
+ نوشته شده در  چهارشنبه 7 اسفند1392ساعت 11:8  توسط نویسنده وبلاگ  | 

  
عنوان
موضوع
آيات
خدا
اسامي يا صفات
1
قرآن
حروف مقطعه
1
هدايت خدا
هدايت شدگان
5-2
قرآن- عظمت قرآن
بدون هيچ شك
2
هدايت خدا
قرآن
2
صالحين- خصوصیات صالحین
هدايت باقرآن
2
صالحين- خصوصیات صالحین
ايمان داشتن
4و3
عبادات فردي - نماز
اهميت دادن به نم�%=rtl>مثلهاي قرآن
پرده برچشمها
7
كافرين
قساوت قلب
7
كافرين
نشنيدن حق
7
كافرين
نديدن حق
7
كافرين
وعده عذاب
7
وضعيت جهنم
عذاب بزرگ
7
منافقين
ايمان نياوردن به خدا
8
منافقين
ايمان نياوردن به آخرت
8
منافقين
دروغ گفتن
8
تفكر- علت نفهميدن
نشناختن خدا
9
منافقين
حيله كاري مثلهاي قرآن
پرده برچشمها
7
كافرين
قساوت قلب
7
كافرين
نشنيدن حق
7
كافرين
نديدن حق
7
كافرين
وعده عذاب
7
وضعيت جهنم
عذاب بزرگ
7
منافقين
ايمان نياوردن به خدا
8
منافقين
ايمان نياوردن به آخرت
8
منافقين
دروغ گفتن
8
تفكر- علت نفهميدن
نشناختن خدا
9
منافقين
حيله كاري
9
حيله خدا
حيله منافقين
9
منافقين
عدم درك مكرخدا
9
منافقين
قساوت قلب
10
منافقين
تكذيب حق
10
وضعيت جهنم
عذاب دردناك
10
منافقين
عذاب درآخرت
10
مثلهاي قرآن
قلب مريض
10
منافقين
فاسدان
12و11
تفكر- علت نفهميدن
فاسدبودن
12و11
منافقين
ادعاي اصلاح
11
منافقين
احمق بودن
13
تفكر- علت نفهميدن
احمق بودن
13
منافقين
احمق دانستن مردم
13
منافقين
مسخره كردن
14
منافقين
پنهان كاري
14
تمسخرخدا
مسخره منافقين
15
منافقين
طغيان وسركشي كردن
15
خدا
اسامي يا صفات خدا
15
مثلهاي قرآن
سودتجارت اعمال
16
مثلهاي قرآن
خاموش شدن آتش
17
خدا
اسامي يا صفات خدا
17
مثلهاي قرآن
ناشنوا،لال، كور
18
مثلهاي قرآن
باران ورعد وبرق درتاريكي
19
منافقين
كافرين
19
منافقين
عدم درك قدرت خدا
20
قدرت خدا
كروكوركردن  منافقين
20
مثلهاي قرآن
حركت درشب هنگام رعد وبرق
20
خدا
اسامي يا صفات خدا
23-20
عبادت خدا
امربه عبادت خدا
21
كارخوب
عبادت خدا
21
مثلهاي قرآن
زيرانداز
22
مثلهاي قرآن
سرپناه
22
زمين
امكان زندگي كردن
22
آسمان
جوزمين
22
آسمان
باران
22
زمين - آب
باران
22
گياهان
ميوه
22
گياهان
رويش گياهان
22
خدا- يگانگي خدا
نداشتن شريك
22
انسان – ويژگي انسان
آگاهي از يگانگي خدا
22
زندگي فردي - خوراك انسان
ميوه
22
قرآن- عظمت قرآن
عدم امكان ساخت سوره متشابه
24و23
كافرين
شك در آيات
24و23
كافرين
وعده عذاب
24
اهل جهنم
كافرين
24
وضعيت جهنم
هيزم
24
خصوصيات صالحين
ايمان داشتن
25
خصوصيات صالحين
انجام كارهاي خوب
25
وضعيت بهشت
ميوه بهشتي
25
دستورمستقيم به محمد(ص)
بشارت به صالحين
25
گفتگودرآخرت
ميوه بهشتي
25
وضعيت بهشت
باغها
25
وضعيت بهشت
نهرها
25
وضعيت بهشت
جاودانگي
25
وضعيت بهشت
زوجهاي پاك
25
خدا
اسامي يا صفات خدا
29-26
جانوران
پشه
26
مثلهاي قرآن
پشه
26
كافرين
اعتراض به خدا
26
صالحين- خصوصیات صالحین
اطمينان به كلام خدا
26
كافرين
گمراهي
26
صالحين- خصوصیات صالحین
هدايت باقرآن
26
كافرين – ويژگي ها
زيانكاران
27و26
كافرين – ويژگي ها
پيمان شكني
27
كافرين – ويژگي ها
فساد كردن
27
كافرين – ويژگي ها
كارشكني
27
هنگام مرگ
رفتن به برزخ
28
برزخ
اثبات حيات برزخي
28
زمان وقوع قيامت
وضعيت مردم
28
رجعت
بسوي خدا
28
زمين
آفرينش زمين
29
آسمان
آفرينش آسمان
29
آسمان
تعدادآسمانها
29
علم خدا
به همه چيز
29
فرشتگان
گفتگو باخدا
34-30
فرشتگان
درك برتري آدم (ع)
33-30
خدا
اسامي يا صفات خدا
30
پيامبران- آدم(ع)
جانشيني خدا درزمين
30
فرشتگان
تسبيح حمد خدا
30
زمين
جانشيني خدادرزمين
30
زمين
فساد قبل ازآدم(ع)
30
پيامبران- آدم(ع)
تعليم همه اسماء
31
خدا
اسامي يا صفات خدا
33و32
فرشتگان
علم فرشتگان
32
علم خدا
غيب آسمانها وزمين
33
علم خدا
آگاهي ازهمه چيز
33
فرشتگان
سجده برآدم(ع)
34
پيامبران- آدم(ع)
سجده فرشتگان
34
جن
شيطان شدن ابليس
34
كارهاي ناپسند
تكبرداشتن
34
پيامبران- آدم(ع)
اقامت خوش
35
پيامبران- آدم(ع)
همسرآدم (ع)
38و36و35
پيامبران- آدم(ع)
درخت ممنوعه
36و35
پيامبران- آدم(ع)
اخراج ازبهشت
38و36
كارناپسند
دشمني كردن
36
آفرينش انسان- امكانات زندگي
كالا
36
آفرينش انسان
تقديرآفرينش انسان
36
پيامبران- آدم(ع)
بخشش خدا
37
خدا
اسامي يا صفات خدا
37
صالحين- خصوصیات صالحین
ترسانده نشدن
38
صالحين- خصوصیات صالحین
اندوهگين نشدن
38
هدايت خدا
هدايت شدگان
38
اهل جهنم
كافرين
39
وضعيت جهنم
جاودانگي
39
كارهاي ناپسند
تكذيب كردن حق
39
اهل جهنم
نافرمانان
39
قوم بني اسرائيل
دستورات خدا
48-40
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
ترس ازخدا
41و40
ترس از خدا
دستورترس از خدا
41و40
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
يادآوري نعمتهاي خدا
40
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
وفاي به عهد
40
كارهاي خوب
وفاي به عهد
40
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
تصديق پيامبران
41
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
كفرنورزيدن
41
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
اهميت دادن به آيات الهي
41
مثلهاي قراني
نفروختن به بهاي اندك
41
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
حق گرائي
42
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
برپائي نماز
43
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
دادن زكات
43
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
برگزاري نمازجماعت
43
كارهاي خوب
دادن زكات
43
عبادات فردي - نماز
برگزاري نمازجماعت
43
عبادات فردي - نماز
دستوراقامه نماز
43
اقتصادي - زكات
دادن زكات
43
كارهاي ناپسند
عالم بي عمل بودن
44
لزوم تفكر
عالم بي عمل بودن
44
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
عالم بي عمل نبودن
44
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
تفكر عواقب عالم بي عمل
44
كارهاي خوب
خاشع بودن
46و45
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
ياري جستن از صبرونماز
45
نماز
كمك گرفتن ازنماز
45
ويژگي انسان
سنگين بودن اطاعت
45
كارهاي خوب
صبركردن
45
عبادات فردي - نماز
سنگيني نماز
45
خدا
اسامي يا صفات خدا
46
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
يادكردن نعمتهاي خدا
47
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
يادنعمت برتري امت
47
كارخوب
يادكردن نعمتها
47
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
ترس ازآخرت
48
شفاعت
قبول نشدن شفاعت
48
وضعيت محشر
عدم جابجائي اعمال باديگري
48
وضعيت محشر
ياري نشدن
48
وضعيت محشر
عدم تملك برديگران
48
قوم موسي (ع)
آزارفرعونيان
49
خدا
اسامي يا صفات خدا
49
قوم موسي (ع)
معجزات موسي (ع)
73و65و63و60و57و56و53و50
قوم موسي (ع)
غرق شدن فرعونيان
50
قوم موسي (ع)
گوساله پرستي
54و52و51
قوم موسي (ع)
تنزيل كتاب درميقات
53و51
كارناپسند
ظلم كردن
51
حمدوشكرخدا
هنگام بخشش گناهان
52
هدايت خدا
هدايت امتهاي پيشين
53
خدا
اسامي يا صفات خدا
55و54
قوم موسي (ع)
درخواست ديدن خدا
56و55
رجعت - رجعت به دنيا
صاعقه
56و55
حمدوشكرخدا
نعمتهاي خدا
56
قوم موسي (ع)
خوراك آسماني
57
كارهاي ناپسند
ظلم كردن
57
قوم موسي (ع)
دستورورودبه قريه
59و58
فرهنگی - دعا
آمرزش
58
عذاب خدا
عذاب قوم موسي (ع)
61و59
خدا
اسامي يا صفات خدا
62-60
قوم موسي (ع)
دوازده چشمه
60
زمين – مكانهاي خاص
مصر
61
قوم موسي (ع)
دستورورود به مصر
61
عذاب خدا
دلايل نزول عذاب
61
كارهاي ناپسند
انكارآيات خدا
61
كارهاي ناپسند
كشتن
61
كارهاي ناپسند
گناه كردن
61
كارهاي ناپسند
طغيان وسركشي كردن
61
اهل كتاب
پاداش صالحين
62
صالحين- خصوصیات صالحین
ترسانده نشدن
62
صالحين- خصوصیات صالحین
اندوهگين نشدن
62
صالحين- خصوصیات صالحین
انجام كارهاي خوب
62
صالحين- خصوصیات صالحین
ايمان داشتن
62
صالحين- خصوصيات صالحين
ترس ازآخرت
62
قوم موسي (ع)
پيمان با خدا
64و63
زمين – مكانهاي خاص
كوه طور
63
قوم موسي (ع)
هوارفتن كوه طور
63
كارهاي خوب
پرهيزكاري كردن
63
كارهاي ناپسند
شكستن عهد
64
رحمت خدا
عامل زيانكارنشدن
64
خدا
اسامي يا صفات خدا
64
قوم موسي (ع)
شنبه وبوزينگان
66و65
جانوران
بوزينه
65
پذيرفتن تذكر
پرهيزكاري
66
قوم موسي (ع)
زنده شدن مقتول
74-67
رجعت - رجعت به دنيا
زنده شدن مقتول
74-67
كارهاي ناپسند
ايرادبني اسرائيلي
73-67
خدا
اسامي يا صفات خدا
70-67
كارهاي ناپسند
مضحكه كردن مومنين
67
هدايت خدا
خواستن خدا
70
خدا
اسامي يا صفات خدا
74-72
لزوم تفكر
زنده شدن مرده
73
مثلهاي قرآن
نفوذ آب در سنگ
74
حضورخدا
غافل نبودن ازاعمال
74
خدا
اسامي يا صفات خدا
77-75
منافقين
تحريف حقايق
75
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
تحريف كلام خدا
75
كارهاي ناپسند
دروغگوئي
79و76
منافقين
دروغگوئي
79و76
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
دروغگوئي
79و76
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
منافقين
76
منافقين
يهودصدراسلام
76
منافقين
كتمان حقايق
76
منافقين
جلسات خصوصي
76
منافقين
گمراه كردن افراد
76
منافقين
پنهان كاري
77
علم خدا
پنهان كاري كافرين
77
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
پنهان كاري
77
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
اطمينان به گمان
78
منافقين
بي سوادي
78
منافقين
اطمينان به گمان
78
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
بي سوادي
78
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
نسبت ناروا به خدا
80و79
منافقين
نسبت ناروا به خدا
80و79
كارهاي ناپسند
نسبت ناروا به خدا
80و79
خدا
اسامي يا صفات خدا
80و79
منافقين
نشناختن دين خدا
80
عهدخدا
وفاي خدابه عهد
80
كارهاي خوب
وفاي به عهد
80
ويژگي انسان
تاثيراعمال
81
وضعيت جهنم
جاودانگي
81
اهل جهنم
صاحب دل سياه
81
وضعيت بهشت
جاودانگي
82
صالحين- خصوصیات صالحین
انجام كارهاي خوب
82
صالحين- خصوصیات صالحین
ايمان داشتن
82
صالحين- خصوصیات صالحین
اهل بهشت
82
اهل بهشت
صالحين
82
قوم موسي (ع)
پيمان با خدا
84و83
قوم بني اسرائيل
دستورات خداوند
84و83
خدا
اسامي يا صفات خدا
83
دستورات خدابه امت
فقط پرستش خدا
83
دستورات خدابه امت
نيكي به پدر ومادر
83
دستورات خدابه امت
نيكي به خويشان ويتيمان ومستمندان
83
دستورات خدابه امت
سخن گفتن نيكوبا مردم
83
دستورات خدابه امت
برپائي نماز
83
دستورات خدابه امت
دادن زكات
83
كارهاي خوب
نيكي به پدر ومادر
83
كارهاي خوب
نيكي كردن
83
كارهاي خوب
سخن نيكو بامردم
83
كارهاي خوب
دادن زكات
83
عبادات فردي - نماز
دستوراقامه نماز
83
اقتصادي - زكات
دادن زكات
83
يتيم
نيكي كردن
83
مسكين
نيكي كردن
83
زندگي اجتماعي - خانواده
تيكي به پدرومادر
83
زندگي اجتماعي - خانواده
نيكي به خويشان
83
دستورات خدابه امت
نكشدن يكديگر
84
دستورات خدابه امت
بيرون نكردن مردم ازخانه هايشان
84
كارهاي ناپسند
كشتن
84
قوم بني اسرائيل
نافرماني خدا
90-85
ياري خدا
ياري نشدگان
86و85
اهل جهنم
كافرين
85
ويژگي انسان
عامل رسوائي در دنيا
85
عذاب خدا
عذاب قوم موسي (ع)
85
وضعيت جهنم
عذاب شديد
85
حضورخدا
غافل نبودن ازاعمال
85
خدا
اسامي يا صفات خدا
85
مثلهاي قرآن
خريددنيا به بهاي آخرت
86
وضعيت جهنم
تخفيف عذاب
86
قوم بني اسرائيل – قوم موسي (ع)
حدفاصل دوران موسي(ع) وعيسي(ع)
91-87
پيامبران- عيسي (ع)
روح القدس
87
خدا- روح
روح القدس
87
قوم بني اسرائيل- قوم عيسي (ع)
دلايل روشن
87
كارهاي ناپسند
تكبرداشتن
87
كارهاي ناپسند
تكذيب كردن حق
87
كارهاي ناپسند
كشتن
87
خدا
اسامي يا صفات خدا
91-88
لعنت خدا
كافرين
89و88
مثلهاي قرآن
غلاف
88
عذاب خدا
دلايل نزول عذاب
90و89
عذاب خدا
عذاب قوم موسي (ع)
90
وضعيت جهنم
عذاب خواركننده
90
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
سوال ازيهوديان
94و93و91
دستور مستقيم به محمد(ص)
سوال از يهوديان
91
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
ظلم كردن
95و92
قوم موسي(ع)
گوساله پرستي
93و92
كارهاي ناپسند
ظلم كردن
92
دستور مستقيم به محمد(ص)
سوال از يهوديان
94و93
زمين – مكانهاي خاص
كوه طور
93
قوم موسي(ع)
پيمان با خدا
93
مثلهاي قرآن
بي ايماني
93
خدا
اسامي يا صفات خدا
98-94
علم خدا
آگاهي ازستمكاران
95
كارهاي ناپسند
ظلم كردن
95
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
حريص به دنيا
96
سوال يا اعلان به محمد(ص)
يهود
96
علم خدا
آگاهي ازاعمال
96
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
دشمن جبرئيل
97
دستور مستقيم به محمد(ص)
جبرئيل
97
قرآن
هدايت وبشارت
97
فرشتگان- جبرئيل
واسطه وحي
97
هدايت خدا
قرآن
97
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
كافرين
98
فرشتگان- جبرئيل
دشمن جبرئيل
98
فرشتگان
ميكائيل
98
فرشتگان
دشمن فرشتگان
98
كافرين
دشمن خدا
98
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
بدكاران
99
سوال يا اعلان به محمد(ص)
دلايل روشن قرآن
99
قرآن
دلايل روشن
99
كافرين
مجرمين
99
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
شكستن عهد
100
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
تعدادكم ايمان آورندگان
100
خدا
اسامي يا صفات خدا
103-101
اهل كتاب
دورانداختن قرآن
101
اهل كتاب
خود را به حماقت زدن
101
كارهاي ناپسند
بي توجهي به قرآن
101
عظمت قرآن
تصديق كتب پيشين
101
زمين – مكانهاي خاص
بابل
102
اهل كتاب
پيروي از شياطين
102
قوم بني اسرائيل - قوم سليمان(ع)
شياطين
102
قوم بني اسرائيل - قوم سليمان(ع)
سحر
102
فرهنگي - سحر
منابع سحر
102
فرهنگي - سحر
فساد وضررسحر
102
فرهنگي - سحر
خطركافرشدن
102
فرشتگان
هاروت وماروت
102
كافرين
شياطين
102
صالحين- خصوصیات صالحین
ايمان داشتن
103
كارهاي خوب
پرهيزكاري كردن
103
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
آزارپيامبراكرم
104
دستورات خدابه امت
همراهي نكردن با دشمن
104
كافرين
وعده عذاب
104
اهل جهنم
كافرين
104
خدا
اسامي يا صفات خدا
107-105
اهل كتاب
دشمني با مسلملنان
105
مشركان
دشمني با مسلملنان
105
رحمت خدا
اختصاص رحمت
105
قدرت خدا
انجام هركاري
109و106
فرهنگي - دين
تغييراحكام
106
سوال يا اعلان به محمد(ص)
حكومت آسمانها وزمين
107
آسمان
حكومت آسمانها
107
زمين
حكومت زمين
107
ياري خدا
تنها ياري كننده
107
دستورات خدابه امت
درس ازگذشتگان
108
دستورات خدابه امت
كفرنورزيدن
108
كافرين
گمراهي
108
خدا
اسامي يا صفات خدا
110و109
اهل كتاب
دشمني با مسلملنان
109
كارهاي ناپسند
حسودي
109
اهل كتاب
فهميدن حقيقت
109
دستورات خدابه امت
خوش رفتاري با اهل كتاب
109
سياست خارجي
خوش رفتاري
109
كارهاي خوب
عفو وگذشت
109
صالحين- خصوصیات صالحین
پاداش اعمال
112و110
دستورات خدابه امت
برپائي نماز
110
دستورات خدابه امت
دادن زكات
110
كارهاي خوب
دادن زكات
110
عبادات فردي - نماز
دستوراقامه نماز
110
علم خدا
آگاهی از اعمال
110
اقتصادي - زكات
دادن زكات
110
اهل كتاب
عقايد آنها
111
دستور مستقيم به محمد(ص)
اهل كتاب- درخواست دليل
111
خدا
اسامي يا صفات خدا
118-112
صالحين- خصوصیات صالحین
ترسانده نشدن
112
صالحين- خصوصیات صالحین
اندوهگين نشدن
112
مثلهاي قرآن
تسليم وجه
112
اهل كتاب
عقايد آنها
113
اهل كتاب
بي سوادي
113
وضعيت محشر
حاكميت خدا
113
منافقين
تغيير كاربري مسجد
114
كارهاي ناپسند
ظلم كردن
114
منافقين
ترس ازمسجد
114
منافقين
رسوائي دردنيا
114
منافقين
عذاب در آخرت
114
حضورخدا
وجه خدا
115
علم خدا
آگاهي از همه چيز
115
مالكيت خدا
جهات جغرافيايي
115
اهل كتاب
عقايد آنها
116
آسمان
مالكيت موجودات
116
زمين
مالكيت موجودات
116
يگانگي خدا
نداشتن فرزند
116
عبادت خدا
كل موجودات
116
مالكيت خدا
آسمانها وزمين
116
آسمان
آفرينش آسمانها
117
زمين
آفرينش زمين
117
اراده خدا
اجراي آني فرمان
117
قوم قريش – عرب جاهليت
شباهتهاي قوم موسي(ع)
118
قوم موسي (ع)
درخواست ديدن خدا
118
ويژگي انسان
تشابه قلوب
118
يقين
دلايل روشن
118
فرهنگي -تفكر- لزوم تفكر
صحبت باخدا
118
فرهنگي -تفكر- لزوم تفكر
فرستادن نشانه
118
سوال يا اعلان به محمد(ص)
تصديق رسالت محمد(ص)
119
سوال يا اعلان به محمد(ص)
بشارت دهنده
119
سوال يا اعلان به محمد(ص)
ترساننده
119
سوال در قيامت
جهنميان
119
خدا
اسامي يا صفات خدا
120
اهل كتاب
شرط رضايت ازپيامبراكرم
120
سوال يا اعلان به محمد(ص)
پيروي نكردن ازديگران
120
اهل كتاب
پيروي ازهوي وهوس
120
ياري خدا
ياري نشدگان
120
هدايت خدا
هدايت واقعي
120
اهل كتاب
اهل كتاب واقعي
121
اهل كتاب
زيانكاران
121
كافرين
زيانكاران
121
قوم بني اسرائيل
دستورات خداوند
123و122
زندگي اجتماعي- دستورات خدا به امت
يادآوري نعمتهاي خدا
122
كارهاي خوب
يادكردن نعمتها
122
زندگي اجتماعي- دستورات خدا به امت
ترس از آخرت
123
وضعيت محشر
عدم تملك برديگران
123
وضعيت محشر
ياري نشدن
123
شفاعت
قبول نشدن شفاعت
123
پيامبران - حضرت ابراهيم (ع)
صحبت با خدا
126و124
پيامبران - حضرت ابراهيم (ع)
قرباني كردن
124
پيامبران- حضرت ابراهيم (ع)
مقام امامت
124
عهدخدا
عهد نكردن با ظالمين
124
خدا
اسامي يا صفات خدا
124
عهدخدا
عهد با ابراهيم (ع) واسماعيل(ع)
125
پيامبران- حضرت ابراهيم (ع)
عهدبا خدا
125
پيامبران - حضرت اسماعيل (ع)
عهدبا خدا
125
زمين - مكانهاي خاص
كعبه- محل تجمع
125
زمين - مكانهاي خاص
كعبه – محل امن
125
عبادات فردي - نماز
مقام ابراهيم
125
خدا
اسامي يا صفات خدا
126
پيامبران - حضرت ابراهيم (ع)
دعا
126
دعا
اهالي مكه
126
كافرين
رحمت خدا
126
كافرين
وعده عذاب
126
دعا
قبولي طاعات
127
پيامبران - حضرت ابراهيم (ع)
دعا
127
پيامبران - حضرت اسماعيل (ع
دعا
127
خدا
اسامي يا صفات خدا
127
زمين - مكانهاي خاص
كعبه- ساخت كعبه
127
خدا
اسامي يا صفات خدا
129و128
پيامبران - حضرت ابراهيم (ع)
دعا
128
پيامبران - حضرت اسماعيل (ع)
دعا
128
فرهنگی - دعا
مناسك حج
128
فرهنگی - دعا
تسليم بودن
128
فرهنگی - دعا
آمرزش
128
پيامبران - حضرت ابراهيم (ع)
دعا
129
پيامبران - حضرت اسماعيل (ع)
دعا
129
فرهنگي – تعليم وتربيت
آموزش كتاب وحكمت
129
فرهنگي – تعليم وتربيت
اخلاق ورفتار
129
فرهنگي – تعليم وتربيت
خواندن آيات
129
فرهنگی - دعا
اهالي مكه
129
ويژگي انسان
حماقت كردن
130
پيامبران - حضرت ابراهيم (ع)
اهل بهشت
130
اهل بهشت
ابراهيم (ع)
130
خدا
اسامي يا صفات خدا
133-131
پيامبران - حضرت ابراهيم (ع)
صحبت با خدا
131
كارهاي خوب
مسلمان بودن
131
اهل كتاب
وصيت يعقوب
133و132
پيامبران - حضرت يعقوب (ع)
وصيت
133و132
خانواده
وصيت كردن
132
پيامبران - حضرت ابراهيم (ع)
وصيت
132
كارهاي خوب
مسلمان بودن
132
فرهنگي - دين
دين خالص
132
پيامبران - حضرت اسماعيل (ع)
عبادت خدا
133
پيامبران- حضرت اسحاق (ع)
عبادت خدا
133
پيامبران - حضرت ابراهيم (ع)
عبادت خدا
133
خانواده
وصيت كردن
133
يگانگي خدا
بي همتائي خدا
133
كارهاي خوب
مسلمان بودن
133
عبادت خدا
خداي يعقوب وپدرانش
133
ويژگي انسان
مسئوليت اعمال
141و139و134
سوال در قيامت
اعمال
134
اهل كتاب
مسئوليت اعمال
134
اهل كتاب
عقايدآنها
135
پيامبران - حضرت ابراهيم (ع)
مشرك نبودن
135
هدايت خدا
آئين ابراهيم (ع)
135
خدا
اسامي يا صفات خدا
140-136
پيامبران
هدف رسالت پيامبران
136
اهل كتاب
امر به تسليم شدن
136
دستورات خدا به امت
مسلمان شدن
136
قوم بني اسرائيل
حدفاصل دوران موسي (ع) وعيسي (ع)
136
هدايت خدا
شرط هدايت شدن
137
اهل كتاب
شرط هدايت شدن
137
علم خدا
شنواي دانا
137
حضورخدا
شنيدن
137
سوال يا اعلان به محمد(ص)
ياري خدا
137
ياري خدا
كفايت ياري خدا
137
مثلهاي قرآن
رنگ خدا
138
عبادت خدا
اظهاربه بندگي خدا
138
اهل كتاب
مجادله در مورد خدا
139
كارهاي خوب
اخلاص
139
حضور خدا
غافل نبودن از اعمال
144و140
اهل كتاب
عقايد آنها
140
اهل كتاب
كتمان حقايق
140
كارهاي ناپسند
ظلم كردن
140
دستور مستقيم به محمد(ص)
اهل كتاب- پاسخ به آنها
140
سوال در قيامت
اعمال
141
اهل كتاب
مسئوليت اعمال
141
پيامبران - محمد(ص)
تغيير قبله
150-142
خدا
اسامي يا صفات خدا
144-142
دستور مستقيم به محمد(ص)
مالكيت خدا
142
مالكيت خدا
جهات جغرافيائي
142
هدايت خدا
راه راست
142
اراده خدا
هدايت كردن
142
خدا- آزمايش خدا
اطاعت از پيامبراكرم
143
نكات مهم در مورد محمد(ص)
امت وسط
143
مثلهاي قرآن
برگشت از پاشنه پا
143
رحمت خدا
مهرباني
143
اراده خدا
ضايع نكردن ايمان
143
ويژگي انسان
سنگين بودن اطاعت
143
سوال يا اعلان به محمد(ص)
آزمايش تبعيت مردم
143
زمين – مكانهاي خاص
مسجدالحرام
150و149و144
زمين – مكانهاي خاص
كعبه- تغييرقبله
150و149و144
دستور مستقيم به محمد(ص)
روي برگرداندن بسوي كعبه
150و149و144
اهل كتاب
فهميدن حقيقت
144
سوال يا اعلان به محمد(ص)
درخواست تغيير قبله
144
اهل كتاب
قبله اهل كتاب
148و145
اهل كتاب
عدم تبعيت از پيامبراكرم
145
سوال يا اعلان به محمد(ص)
عدم تبعيت از اهل كتاب
145
كارهاي ناپسند
ظلم كردن
145
اهل كتاب
فهميدن حقيقت
146
اهل كتاب
كتمان حقايق
146
خدا
اسامي يا صفات خدا
149-147
دستور مستقيم به محمد(ص)
شك نكردن درحقانيت خداوند
147
قدرت خدا
انجام هركاري
148
كارهاي خوب
سبقت در كار خير
148
حضور خدا
غافل نبودن از اعمال
149
ترس از خدا
نترسيدن از ديگران
150
دستورات خدا به امت
بهانه ندادن به دشمنان
150
دستورات خدا به امت
نترسيدن از ديگران
150
دستورات خدا به امت
ترس ازخدا
150
كارهاي ناپسند
ظلم كردن
150
نعمتهاي خدا
تمام كردن نعمت
150
هدايت خدا
رسالت رسول اكرم
151
نكات مهم در موردمحمد(ص)
رسالت رسول اكرم
151
قوم قريش -عرب جاهليت
رسالت رسول اكرم
151
فرهنگي – تعليم وتربيت
آموزش كتاب وحكمت
151
فرهنگي – تعليم وتربيت
اخلاق ورفتار
151
فرهنگي – تعليم وتربيت
خواندن آيات
151
دستورات خدا به امت
كفرنورزيدن
152
دستورات خدا به امت
شكرگزاري خداوند
152
دستورات خدا به امت
يادخدا
152
ذكر ويادخدا
شرط خدا
152
حمد وشكر خدا
دستور شكرگزاري
152
كارهاي خوب
يادخدا
152
خدا
اسامي يا صفات خدا
154و153
دستورات خدا به امت
ياري جستن از صبر ونماز
153
كارهاي خوب
صبركردن
153
نماز
كمك گرفتن از نماز
153
ياري خدا
صابران
153
جهاد
زنده بودن شهداء
154
ويژگي انسان
نفهميدن زنده بودن شهداء
154
كارهاي خوب
صبركردن
157-155
آزمايش خدا
نفوس
156و155
آزمايش خدا
ترس
155
آزمايش خدا
گرسنگي
155
آزمايش خدا
مالي
155
آزمايش خدا
نتيجه تلاشها(بهره وري)
155
خدا
اسامي يا صفات خدا
161-156
مالكيت خدا
نفوس
156
رجعت
بسوي خدا
156
رحمت خدا
صابران
157
هدايت خدا
هدايت شدگان
157
زمين – مكانهاي خاص
صفا ومروه
158
شعائر خدا
صفا ومروه
158
حج
طواف
158
حج
عمره
158
حمدوشكرخدا
شاكربودن خدا
158
علم خدا
آگاهی از اعمال
158
لعنت خدا
لعنت كنندگان
161و159
لعنت خدا
كتمان كنندگان حقايق
159
كارهاي ناپسند
كنمان حقايق
159
توبه وطلب آمرزش
مراحل توبه
160
رحمت خدا
مهرباني
160
رحمت خدا
توبه پذیر
160
كافرين
لعنت خدا
161
لعنت خدا
كافرين
161
كافرين
عذاب جهنم هميشگي
162
اهل جهنم
كافرين
162
وضعيت جهنم
جاودانگي
162
وضعيت جهنم
تخفيف عذاب
162
لعنت خدا
جاودانگي لعنت
162
خدا
اسامي يا صفات خدا
165-163
يگانگي خدا
بي همتائي خدا
163
رحمت خدا
مهرباني
163
فرهنگي – لزوم تفكر
آفرينش آسمانها
164
فرهنگي – لزوم تفكر
آفرينش زمين
164
فرهنگي – لزوم تفكر
اختلاف شب وروز
164
فرهنگي – لزوم تفكر
كشتي
164
فرهنگي – لزوم تفكر
باران
164
فرهنگي – لزوم تفكر
باد
164
فرهنگي – لزوم تفكر
ابر
164
فرهنگي – لزوم تفكر
كسترش موجودات زنده
164
آسمان
آفرينش آسمان
164
زمين
آفرينش زمين
164
زمين - آب
باران
164
آسمان
باران
164
حمل ونقل
كشتي
164
زمين
احياء زمين
164
اهل جهنم
مشركان
167و165
وضعيت محشر
ديده شدن جهنم
166و165
صالحين- خصوصیات صالحین
ايمان داشتن
165
صالحين- خصوصیات صالحین
دوست داشتن شديد خدا
165
مشركان
دوست داشتن خدايان
165
قدرت خدا
همه قدرتها
165
كارهاي ناپسند
ظلم كردن
165
مشركان
ظالمان
165
اهل جهنم
ظالمان
165
وضعيت جهنم
عذاب شديد
165
وضعيت محشر
اعلام برائت
166
وضعيت محشر
قطع شدن اسباب
166
خدا
اسامي يا صفات خدا
167
گفتگو در قيامت
برائت مشركان از سران مشرك
167
وضعيت محشر
حسرت مشركان
167
وضعيت محشر
ديدن اعمال
167
دستورات خدا به امت
خوردن خوراكي هاي مجاز
168
دستورات خدا به امت
تبعيت نكردن از شيطان
168
خوراك انسان
خوردني هاي مجاز
168
جن- شيطان
تبعيت نكردن از شيطان
168
جن- شيطان
دشمن انسان
168
كارهاي خوب
تبعيت نكردن از شيطان
168
خدا
اسامي يا صفات خدا
170و169
جن- شيطان
دستورات شيطان
169
كارهاي ناپسند
هرگونه بدي
169
كارهاي ناپسند
بي بند وباري
169
كارهاي ناپسند
نسبت ناروا به خدا
169
كارهاي ناپسند
تبعيت كوركورانه
170
تفكر-علت نفهميدن
تبعيت كوركورانه
170
كافرين
مثل كافر
171
تفكر-علت نفهميدن
كرولال وكوربودن
171
مثلهاي قرآن
پاسخ از راه دور
171
مثلهاي قرآن
ناشنوا، لال، كور
171
خدا
اسامي يا صفات خدا
174-172
دستورات خدا به امت
خوردن خوراكي هاي مجاز
172
خوراك انسان
خوردني هاي مجاز
172
حمدوشكر خدا
دستورشكرگزاري
172
حمدوشكر خدا
علت شكر گزاري
172
خوراك انسان- خوردني هاي غير مجاز
مردار
173
خوراك انسان- خوردني هاي غير مجاز
خون
173
خوراك انسان- خوردني هاي غير مجاز
گوشت خوك
173
خوراك انسان- خوردني هاي غير مجاز
ذبح با نام غيرخدا
173
خوراك انسان- خوردني هاي غير مجاز
موارد اضظراري
173
رحمت خدا
مهرباني
173
رحمت خدا
آمرزش
173
اهل كتاب
كتمان حقايق
174
اهل كتاب
فروش كتاب تحريف شده خدا
174
اهل كتاب
خوردن آتش در بطن
174
اهل كتاب
صحبت نكردن خدابا آنان
174
اهل كتاب
پاك نشدن
174
اهل كتاب
عذاب جهنم
174
كارهاي ناپسند
كتمان حقايق
176- 174
ويژگي انسان
تاثيراعمال
174
خوراك انسان
خوردن آتش در بطن
174
اهل جهنم
صحبت نكردن خدابا آنان
174
وضعيت جهنم
عذاب دردناك
174
اهل كتاب
خريدن گمراهي به بهاي هدايت
175
اهل كتاب
خريدن عذاب به بهاي آمرزش
175
اهل كتاب
عدم درك آتش جهنم
175
خدا
اسامي يا صفات خدا
177و176
اهل كتاب
عدم درك حقانيت كتاب خدا
176
اهل كتاب
فاصله زياداز حق
176
اهل كتاب
عقايد آنها
177
صالحين- خصوصیات صالحین
انجام كارهاي خوب
177
كارهاي خوب
نيكي كردن
177
كارهاي خوب
راست گفتن
177
كارهاي خوب
پرهيزكاري كردن
177
صالحين- خصوصیات صالحین
ايمان داشتن
177
صالحين- خصوصيات صالحين
ترس ازآخرت
177
اقشارضعيف- يتيم
نيكي كردن
177
اقتصادي
موارد مصرف مال
177
كارهاي خوب
دادن زكات
177
كارهاي خوب
وفاي به عهد
177
كارهاي خوب
صبر كردن
177
اقتصادي - زكات
دادن زكات
177
عبادات فردي - نماز
اهميت دادن به نماز
177
فرشتگان
فرشتگان
177
كتاب
 كتاب
177
پيامبران
پيامبران
177
اقشارضعيف- مسكين
نيكي كردن
177
اقشارضعيف- درخواست كننده
دادن مال
177
اقشارضعيف- درراه مانده
دادن مال
177
اقشارضعيف- برده
دادن مال
177
خانواده
نيكي به خويشان
177
خدا
اسامي يا صفات
178
حدودخدا
قصاص
178
دستورات خدا به امت
قصاص
178
زندگي اجتماعي - قصاص
كشتن
178
كارهاي خوب
عفو وگذشت
178
وضعيت جهنم
عذاب دردناك
178
اهل جهنم
نافرمانان
178
رحمت خدا
تخفيف در قصاص
178
كارهاي خوب
پرهيزكاري كردن
179
لزوم تفكر
حيات در قصاص
179
زندگي اجتماعي - قصاص
حيات
179
زندگي اجتماعي - خانواده
وصيت كردن
182-180
دستورات خدا به امت
وصيت كردن
180
كارهاي خوب
وصيت كردن
180
خدا
اسامي يا صفات
182و181
علم خدا
شنواي دانا
181
رحمت خدا
مهرباني
182
رحمت خدا
آمرزش
182
دستورات خدا به امت
روزه گرفتن
183
كارهاي خوب
پرهيزكاري كردن
183
عبادات فردي - روزه
وقت روزه گرفتن
187و185و184
عبادات فردي - روزه
معاف از روزه
185و184
لزوم تفكر
برتري روزه از اطعام مسكين
184
مسكين
كفاره روزه خواري
184
خدا
اسامي يا صفات
185
زمان - ماه - رمضان
نزول قرآن
185
زمان - ماه - رمضان
روزه گرفتن
185
قرآن- نزول قرآن
ماه رمضان
185
قرآن- عظمت قرآن
دلايل روشن ازهدايت
185
قرآن- عظمت قرآن
جداكننده حق از باطل
185
هدايت خدا
قرآن
185
حمدوشكرخدا
هدايت خدا
185
اراده خدا
آساني نه سختي
185
سوال مردم ازمحمد(ص)
حضور خدا
186
دعا
روش دعا كردن
186
عبادات فردي - روزه
دعا كردن
186
زمان - ماه- رمضان
طلب اجابت دعا
186
صالحين- خصوصیات صالحین
ايمان داشتن
186
هدايت خدا
اجابت دعا
186
خدا
اسامي يا صفات
187
عبادات فردي - روزه
مبطلات روزه
187
مثلهاي قرآن
لباس
187
خانواده - همسر
لباس يكديگر
187
علم خدا
بصيرت به بندگان
187
ويژگي انسان
خيانت به نفس
187
تعليم وتربيت
خواندن آيات
187
روزه
اعتكاف
187
حدودخدا
اعتكاف در مسجد
187
كارهاي خوب
پرهيزكاري كردن
187
دستورات خدا به امت
روزه گرفتن
187
كارهاي ناپسند
رشوه خواري
188
كارهاي ناپسند
گناه كردن
188
خدا
اسامي يا صفات
190و189
وقت های خاص - ماه
هلال هاي ماه
189
سوال مردم از محمد(ص)
هلال هاي ماه
189
كارهاي خوب
نيكي كردن
189
قوم قريش – عرب جاهليت
رفتن به خانه ازپشت آن
189
ترس از خدا
دستور ترس از خدا
189
صالحين- خصوصیات صالحین
برنده
189
كارهاي ناپسند
رفتن به خانه از پشت آن
189
جهاد
كشتن كافرين
194-190
دستورات خدا به امت
كشتن كافرين حربي
193-190
حدودخدا
كشتن كافرين
190
تنفرخدا
تجاوزكاران
190
كافرين
كشتن
192و191
كارهاي ناپسند
فتنه گري
191
مكانهاي خاص- مسجدالحرام
حرمت شكني
191
خدا
اسامي يا صفات
207-192
رحمت خدا
بخشش كافرين
192
كارهاي ناپسند
فتنه گري
193
دين
مالكيت خدا
193
مالكيت خدا
دين
193
حدودخدا
تعدي به ظالمان
193
كارهاي ناپسند
ظلم كردن
193
قصاص
تعريف قصاص
194
ترس از خدا
دستور ترس از خدا
194
دستورات خدا به امت
قصاص در تعدي
194
ياري خدا
پرهيزكاران
194
اقتصادي- انفاق كردن
دستور انفاق
195
كارهاي خوب
نيكي كردن
195
علاقه خدا
نيكوكاران
195
اقتصادي – انفاق كردن
باطل شدن انفاق
195
زندگي اجتماعي - حج
قرباني كردن
196
زندگي اجتماعي - حج
تراشيدن سر
196
زندگي اجتماعي - حج
عمره
196
خدا
اسامي يا صفات
196
دستورات خدا به امت
ترس از خدا
196
ترس از خدا
دستور ترس از خدا
196
حدودخدا
بدي عواقب
196
زندگي اجتماعي - حج
فعاليت اقتصادي
198و197
زندگي اجتماعي - حج
زمان حج
197
زندگي اجتماعي - حج
محرمات حج
197
علم خدا
آگاهي از همه چيز
197
ترس از خدا
دستور ترس از خدا
197
لزوم تفكر
پرهيزكاري كردن
197
زندگي اجتماعي - حج
عرفات
198
زندگي اجتماعي - حج
مشعرالحرام
198
ذكرويادخدا
مشعرالحرام
198
مكان هاي خاص
مشعرالحرام
198
مكان هاي خاص
عرفات
198
ذكرويادخدا
دليل يادكردن خدا
198
زندگي اجتماعي - حج
مني
199
رحمت خدا
مهرباني
199
رحمت خدا
آمرزش
199
توبه وطلب آمرزش
دستور توبه
199
فرهنگي - دعا
روش دعاكردن
202-200
ذكرويادخدا
دستورذكرخدا
200
فرهنگي - دعا
خوبي دردنيا وآخرت
201
فرهنگي - دعا
حفظ از آتش جهنم
201
خدا- حسابرسي خدا
رسيدگي سريع
202
زندگي اجتماعي - حج
ايام تشريق
203
ترس از خدا
دستور ترس از خدا
203
وضعيت محشر
استقراربسوي خدا
203
مديريتي
نقش مديرمنافق
206-204
سوال يااعلان به محمد(ص)
گفتارمنافق
204
منافقين
ادعاي اصلاح
204
منافقين
دشمني شديد
204
منافقين
فاسدان
205
منافقين
نابودكردن زراعت
205
منافقين
نابودكردن دام
205
منافقين
نابودكردن نسل انسان
205
تنفرخدا
فساد
205
كارهاي ناپسند
فساد
205
منافقين
نفوذ نكردن كلام حق
206
اهل جهنم
فاسدان
206
وضعيت جهنم
جايگاه بد
206
صالحين- خصوصیات صالحین
انجام كارهاي خوب
207
رحمت خدا
مهرباني
207
دستورات خدا به امت
تسليم شدن كامل
208
دستورات خدا به امت
تبعيت نكردن از شيطان
208
شيطان
دشمن انسان
208
شيطان
تبعيت نكردن از شيطان
208
خدا
اسامي يا صفات
225-209
ويژگي انسان
لغزش
209
خدا- عزت خدا
عزت با حكمت
209
وضعيت محشر
آمدن خداوند
210
وضعيت محشر
فرشتگان
210
دنيا- ازنگاه كلي
تمام شدن كاردنيا
210
رجعت
بسوي خدا
210
فرشتگان
ديدن فرشتگان
210
قوم بني اسرائيل
مروركلي برگذشته
214-211
دستور مستقيم به محمد(ص)
سوال از يهوديان
211
قوم بني اسرائيل
دلايل روشن
211
يهودصدر اسلام
سوال ازيهوديان
211
كارهاي ناپسند
كفران نعمت
211
قوم بني اسرائيل
كفران نعمت
211
نعمت هاي خدا
كفران نعمت
211
كافرين
علاقه شديد به دنيا
212
كافرين
مسخره كردن
212
صالحين- خصوصیات صالحین
برتري بركافرين
212
اراده خدا
دادن روزي
212
ويژگي هاي انسان
امت واحد
213
پيامبران
هدف رسالت پيامبران
213
كتاب
كتاب
213
هدايت خدا
خواستن خدا
213
اراده خدا
هدايت كردن
213
هدايت خدا
راه راست
213
ياري خدا
زمان ياري خدا
214
قوم بني اسرائيل
گرفتاري ها وضررها
214
سوال مردم از محمد(ص)
انفاق
215
اقتصادي - انفاق
انجام هركارخوب
215
اقتصادي - انفاق
مصرف انفاق
215
خانواده - پدر ومادر
انفاق
215
خانواده - نزديكان
انفاق
215
اقشارضعيف - يتيم
انفاق
215
اقشارضعيف - مسكين
انفاق
215
اقشارضعبف – درراه مانده
انفاق
215
علم خدا
آگاهی از اعمال
215
جهاد
وجوب جهاد
216
جهاد
اكراه ازجنگيدن
216
ويژگي انسان
اكراه از جنگيدن
216
علم خدا
خيروشرانسان
216
ويژگي انسان
عدم درك كامل خيروشر
216
سوال مردم از محمد(ص)
جنگ در ماه حرام
217
جهاد
ماه حرام
217
قياس در قرآن
بزرگ وبزرگتر
217
قياس در قرآن
فتنه وقتل
217
زمان – ماه- ماه هاي حرام
جنگيدن
217
مكان - مسجدالحرام
اخراج اهالي
217
كارهاي ناپسند
فتنه گري
217
جهاد
هدف كافرين
217
كافرين
هدف از جنگ
217
كارهاي ناپسند
مرتدشدن - كفردرهنگام مرگ
217
هنگام مرگ
مرگ با كفر
217
كافرين
تباهي اعمال
217
اهل جهنم
كافرين
217
وضعيت جهنم
جاودانگي
217
صالحين- خصوصیات صالحین
ايمان داشتن
218
كارهاي خوب
هجرت كردن
218
جهاد
هدف مجاهدان
218
رحمت خدا
مجاهدان
218
رحمت خدا
مهاجران
218
رحمت خدا
مومنان
218
صالحين- خصوصيات صالحين
اميد به رحمت خدا
218
سوال مردم از محمد(ص)
شرب خمروقمار
219
خوراك انسان- خوردني هاي غيرمجاز-شرب خمر
نفع وضرر
219
كارهاي ناپسند
قمار
219
قياس در قرآن
بزرگ وبزرگتر
219
سوال مردم از محمد(ص)
انفاق
219
اقتصادي - انفاق
عفو وبخشش
219
لزوم تفكر
انفاق كردن عفو
219
لزوم تفكر
نفع وضررشرب خمر وقمار
219
سوال در قيامت
يتيم
220
اقشارضعيف - يتيم
موضوع سوال در دنيا وآخرت
220
سوال مردم از محمد(ص)
يتيم
220
اقشارضعيف - يتيم
تصرف در مال يتيم
220
علم خدا
شناخت مصلح از مفسد
220
عزت خدا
عزت باحكمت
220
اراده خدا
به سختي انداختن بندگان
220
ازدواج
مشركان
221
مشركان
هدايت به جهنم
221
هدايت خدا
بهشت
221
هدايت خدا
آمرزش
221
قياس در قرآن
كنيزمومنه وزن مشرك
221
قياس درقرآن
غلام مومن ومرد مشرك
221
كارهاي خوب
پندگرفتن
221
زنان
قاعدگي
222
سوال مردم ازمحمد(ص)
قاعدگي زن
222
ازدواج - آميزش
قاعدگي زن
222
علاقه خدا
توبه كنندگان
222
علاقه خدا
پاكان
222
ازدواج -آميزش
طبق فرمان خدا
222
مثلهاي قرآن
مزرعه
223
آفرينش انسان
تاثيرژن برفرزندان
223
خانواده - فرزندان
تاثيرژن
223
ازدواج -آميزش
اختيارمرد
223
ترس از خدا
دستور ترس از خدا
223
وضعيت محشر
ملاقات باخدا
223
صالحين- خصوصیات صالحین
پاداش اعمال
223
نكات زندگي - سوگند
سوگند به خدا
224
علم خدا
شنواي دانا
224
نكات زندگي - سوگند
سوگندهاي بيهوده
225
سوال در قيامت
سوگندهاي بيهوده
225
سوال در قيامت
وضعيت قلب
225
رحمت خدا
آمرزش
225
صبرخدا
آمرزنده بردبار
225
خدا
اسامي يا صفات
235-226
قوم قريش – عرب جاهليت
سوگندايلاء
226
نكات زندگي - سوگند
سوگندايلاء
226
رحمت خدا
مهرباني
226
رحمت خدا
آمرزش
226
علم خدا
شنواي دانا
227
طلاق
آميزش نكردن
227
صالحين- خصوصيات صالحين
انجام كارهاي خوب
228
طلاق
عده طلاق
228
طلاق
كتمان نوزاد رحم
228
طلاق
ملاك عرف
228
عزت خدا
عزت باحكمت
228
طلاق
طلاق رجوعي
229
حدودخدا
گرفتن مهريه زن مطلقه
229
طلاق
توافق زن وشوهر
229و228
حدودخدا
عدم تجاوزازحدود
229
حدود خدا
ظلم كردن
229
كارهاي ناپسند
تجاوز از حدود خدا
229
كارهاي ناپسند
ظلم كردن
229
طلاق
سه طلاق
230
ازدواج - ازدواج مجدد
بعداز سه طلاق
230
حدود خدا
ازدواج بعداز سه طلاق
230
لزوم تفكر
ازدواج بعداز سه طلاق
230
تعليم وتربيت- آموزش
آموزش توسط خداوند
232و231
كارهاي خوب
پندگرفتن
232و231
طلاق
طلاق رجوعي
232و231
تعليم وتربيت- آموزش
آموزش كتاب وحكمت
231
كارهاي ناپسند
ظلم كردن
231
كارهاي ناپسند
مسخره كردن آيات
231
نعمت هاي خدا
يادآوري نعمت هاي خدا
231
علم خدا
آگاهي ازهمه چيز
231
قرآن
اهميت دادن به آيات
231
قرآن
موعظه
231
طلاق
توافق زن وشوهر
232
علم خدا
خيروشر انسان
232
ويژگي انسان
عدم درك كامل خيروشر
232
خانواده - فرزندان
نوزاد- مدت شيردادن
233
ويژگي انسان
حدود تكليف
233
ارث
نرسيدن ضرربه صاحب فرزند
233
خانواده - فرزندان
نوزاد- نفقه مادرشيرده
233
خانواده - پدر ومادر
نرسيدن ضرر به مادر
233
خانواده - فرزندان
نوزاد- لزوم مشورت
233
خانواده - پدر ومادر
نرسيدن ضرر به صاحب فرزند
233
خانواده - فرزندان
گرفتن دايه
233
نكات زندگي - مشورت
ازشيرگرفتن نوزاد
233
علم خدا
بصيرت  به بندگان
233
ترس خدا
دستور ترس از خدا
233
زندگي اجتماعي - زنان- بيوه
مدت عده
234
علم خدا
آگاهي از همه چيز
234
زندگي اجتماعي - زنان- بيوه
اختيار در انتخاب
234
ازدواج - ازدواج مجدد
خواستگاري
235
ازدواج - ازدواج مجدد
عده زن
235
علم خدا
بصيرت به بندگان
235
ترس از خدا
دستور ترس از خدا
235
رحمت خدا
آمرزش
235
صبرخدا
آمرزنده بردبار
235
طلاق
دادن مهريه
237 و236
طلاق
آميزش نكردن
236
طلاق
مقررنكردن مهريه
236
سياست داخلي
حمايت از زنان مطلقه
236
خدا
اسامي يا صفات
240-237
طلاق
عفودر مهريه
237
كارهاي خوب
عفو وگذشت
237
علم خدا
بصيرت به بندگان
237
سياست داخلي
رواج فضل
237
عبادات فردي - نماز
صلوات
238
عبادات فردي - نماز
نمازهاي يوميه - نمازظهر
238
عبادات فردي - نماز
اهميت دادن به نماز
238
صالحين- خصوصيات صالحين
قانتين
238
نماز- شرايط نماز
آرامش
239
ذكر ويادخدا
دستور ذكرخدا
239
تعليم وتربيت
آموزش توسط خداوند
239
خانواده
وصيت كردن
240
زندگي اجتماعي - زنان- بيوه
اختياردرانتخاب
240
عزت خدا
عزت باحكمت
240
سياست داخلي
حمايت از زنان مطلقه
241
طلاق
دادن مهريه
241
خدا
اسامي يا صفات خدا
253-242
لزوم تفكر
زندگي زنان مطلقه وبيوه
242
رجعت - رجعت به دنيا
فراراز مرگ
243
سوال يا اعلان به محمد(ص)
ديدن اقوام گذشته
243
اراده خدا
مرگ وزندگي
243
رحمت خدا
فضل
243
حمدوشكر خدا
ناسپاسي نسبت به خدا
243
ويژگي انسلن
ناسپاسي نسبت به خدا
243
جهاد
وجوب جهاد
244
علم خدا
شنواي دانا
244
اقتصادي - قرض دادن
پاداش خدا
245
رجعت
به سوي خدا
245
قوم بني اسرائيل - قوم داود
طالوت وجالوت
251-246
سوال يا اعلان به محمد(ص)
ديدن اقوام گذشته
246
كارهاي ناپسند
ظلم كردن
246
علم خدا
آگاهي از ستمگران
246
مديريتي
توانائي جسمي وعلمي
247
مديريتي
عدم لزوم تمكن مالي
247
مديريتي
اطاعت ازخداوند
247
علم خدا
وسعت دهنده دانا
247
مديريتي
شواهد مناسب مديريتي
248
فرشتگان
حمل صندوق عهدعتيق
248
آزمايش خدا
نوشيدن آب
249
نظامي
برتري عده كم برعده زياد
249
ياري خدا
صابران
249
دعا
صبركردن
250
نظامي
دعا كردن
250
دعا
استقامت دربرابركافرین
250
پيامبران - داود
قتل جالوت
251
پيامبران - داود
حكومت وحكمت
251
اراده خدا
فراگيرنشدن فساد
251
رحمت خدا
فضل
251
دنيا
رحمت خدا
251
آخرت
رحمت خدا
251
سوال يا اعلان به محمد(ص)
قرائت قرآن
252
سوال يا اعلان به محمد(ص)
تصديق رسالت محمد(ص)
252
قرآن
كلام حق
252
پيامبران
اختلاف درجه
253
پيامبران-  عيسي(ع)
روح القد س
253
خدا- روح
روح القدس
253
قوم بني اسرائيل-  قوم عيسي(ع)
دلايل روشن
253
صحبت با خدا
پيامبران
253
قوم بني اسرائيل
حدفاصل دوران موسي (ع) ودوران عيسي (ع)
253
اراده خدا
انجام هركار
253
آخرت - شفاعت
قبول نشدن شفاعت
254
زندگی اجتماعی - دستورات خدا به امت
انفاق کردن
254
اقتصادی - انفاق
دستور انفاق
254
اقتصادی - انفاق
انفاق از روزی
254
وضعیت محشر
امکان معامله
254
وضعیت محشر
امکان دوستی
254
وضعیت محشر
امکان شفاعت
254
کافرین - ويژگي ها
ظالمان
254
اخلاق ورفتار- کارهای ناپسند
ظلم کردن
254
خدا
اسامی یا صفات خدا
268-255
آخرت - شفاعت
شرط قبولی شفاعت
255
خدا- یگانگی خدا
بی همتائی خدا
255
آسمان
مالکیت موجودات
255
زمین
مالکیت موجودات
255
علم خدا
گذشت زمان
255
علم خدا
اجازه دسترسی
255
آسمان
وسعت آسمانها
255
زمان- گذشت زمان
علم خدا
255
دین
عدم اجباردرانتخاب
256
هدایت خدا
شفافیت راه درست
256
صالحین- خصوصیات صالحین
کفربه طاغوت
256
صالحین- خصوصیات صالحین
ایمان داشتن
256
قرآن - مثلهای قرآنی
دستگیره محکم
256
علم خدا
شنوای دانا
256
یاری خدا
سرپرست مومنان
257
هدایت خدا
هدایت به نور
257
کافرین
هدایت به تاریکی
257
صالحين- خصوصیات صالحین
هدایت به نور
257
کافرین
طاغوت
257
کافرین
عذاب جهنم همیشگی
257
اهل جهنم
کافرین
257
وضعیت جهنم
جاودانگی
257
پیامبران- ابراهیم (ع)
استدلال قدرت خدا
258
سوال یا اعلان به محمد(ص)
استدلال قدرت خدا
258
کارهای ناپسند
ظالم کردن
258
هدایت خدا
هدایت نشدگان
258
قدرت خدا
طلوع وغروب خورشید
258
قدرت خدا
زندگی ومرگ
258
سوال یا اعلان به محمد(ص)
زنده شدن مردگان
259
رجعت-  رجعت به دنیا
زنده شدن مردگان
259
جانوران
الاغ
259
قدرت خدا
انجام هرکاری
259
ابراهیم(ع)
صحبت با خدا
260
یقین
مراتب یقین
260
عزت خدا
عزت باحکمت
260
رجعت-  رجعت به دنیا
زنده شدن مردگان
260
اقتصادی - انفاق
پاداش انفاق
262و261
اقتصادی - انفاق
انفاق اموال
262و261
اقتصادی - انفاق
مثل انفاق
261
مثلهای قرآن
خوشه
261
علم خدا
وسعت دهنده دانا
261
اقتصادی - انفاق
باطل شدن انفاق
264و262
اقتصادی - صدقه
باطل شدن صدقه
264و263
کارخوب
سخن نیکو با مردم
263
کارخوب
گذشتن از خطای دیگران
263
صبرخدا
بی نیاز بردبار
263
اقتصادی - انفاق
مثل انفاق
266-264
دستورات خدا به امت
باطل نکردن صدقه
264
دستورات خدا به امت
باطل نکردن انفاق
264
کارهای ناپسند
ریاکردن
264
اقتصادی - صدقه
مثل صدقه
264
مثلهای قرآنی
سنگ صاف
264
هدایت خدا
هدایت نشدگان
264
مثلهای قرآنی
بارش برباغ
265
علم خدا
بصیرت به بندگان
265
اقتصادی - انفاق
انفاق اموال
265
گیاهان
درخت خرما
266
گیاهان
انگور
266
گیاهان
میوه
266
مثلهای قرآنی
آتش گرفتن باغ
266
اقتصادی - انفاق
مثل انفاق
266
اقتصادی - انفاق
باطل شدن انفاق
266
لزوم تفکر
باطل شدن انفاق
266
دستورات خدا به امت
انفاق کردن
267
اقتصادی - انفاق
دستور انفاق
267
اقتصادی - انفاق
منابع تامین مالی انفاق
267
اقتصادی - انفاق
انفاق ازناپاکی ها
267
جن- شیطان
وعده فقر
268
جن- شیطان
دستورات شیطان
268
رحمت خدا
آمرزش
268
رحمت خدا
فضل
268
علم خدا
وسعت دهنده دانا
268
کارهای ناپسند
فساد
268
اراده خدا
دادن حکمت
269
ويژگي انسان
حکمت
269
فرهنگی - تذکردادن
پذیرفتن تذکر - صاحبان فکر
269
لزوم تفکر
مزیت حکمت
269
خدا
اسامی یا صفات خدا
279-270
علم خدا
آگاهی از اعمال
271و270
زندگی فردی – عبادات فردی
نذر- آگاهی خدا
270
اقتصادی - انفاق
علم خدا
270
یاری خدا
یاری نشدگان
270
کارهای ناپسند
ظلم کردن
270
اقتصادی - صدقه
مصرف صدقه
271
زندگی اجتماعی - اقشارضعیف
مسکین - فقیر- صدقه دادن
271
اقتصادی - صدقه
روش دادن صدقه
271
عدم وظیفه محمد(ص)
هدایت کردن
272
اراده خدا
هدایت کردن
272
اقتصادی - انفاق
هدف از انفاق
272
کارهای ناپسند
ظلم کردن
272
زندگی اجتماعی - اقشارضعیف
مسکین- فقیر- تعریف فقیر
273
اقتصادی - انفاق
مصرف انفاق
273
زندگی اجتماعی - اقشارضعیف
مسکین - فقیر-انفاق کردن
273
علم خدا
آگاهی از اعمال
273
زندگی اجتماعی - اقشارضعیف
درخواست کننده - فقیر
273
زندگی اجتماعی - اقشارضعیف
مسکین - فقیر -  درخواست کننده
273
کارهای خوب
عفت داشتن
273
اقتصادی - انفاق
روش انفاق کردن
274
اقتصادی - انفاق
پاداش انفاق
274
اقتصادی - ربا
مثل رباخواری
275
مثلهای قرآنی
به هم خوردن تعادل
275
اقتصادی - ربا
نظررباخوار
275
اقتصادی - ربا
فرق معامله با ربا
275
اقتصادی - ربا
وعده عذاب
275
اقتصادی - ربا
توبه رباخوار
275
عبادات فردی - توبه وطلب آمرزش
توبه رباخوار
275
اهل جهنم
رباخوار
275
وضعیت جهنم
جاودانگی
275
جن - شیطان
لمس رباخوار
275
اقتصادی - ربا
اثرربا برمال
276
اقتصادی - صدقه
اثر صدقه برمال
276
تنفرخدا
کافرین
276
کافرین
رباخواری
276
صالحین- خصوصیات صالحین
ایمان داشتن
277
صالحین- خصوصیات صالحین
انجام کارهای خوب
277
زندگی فردی – عبادات فردی
نماز- اهمیت دادن به نماز
277
اقتصادی - زکات
دادن زکات
277
کارهای خوب
زکات دادن
277
صالحین- خصوصیات صالحین
ترسانده نشدن
277
صالحین- خصوصیات صالحین
پاداش اعمال
277
صالحین- خصوصیات صالحین
اندوهگین نشدن
277
دستورات خدا به امت
ترس از خدا
278
ترس از خدا
دستور ترس از خدا
278
دستورات خدا به امت
ترک ربا
278
اقتصادی - ربا
دستور ترک ربا
278
اقتصادی - ربا
جنگ با خدا ورسول
279
اقتصادی - ربا
توبه رباخوار
279
عبادات فردی - توبه وطلب آمرزش
توبه رباخوار
279
کارهای ناپسند
ظلم کردن
279
اقتصادی - قرض
دادن مهلت
280
اقتصادی - صدقه
گذشت از مقروض
280
لزوم تفکر
گذشت از مقروض
280
اقتصادی - قرض
گذشت از مقروض
280
خدا
اسامی یاصفات خدا
286-281
صالحین- خصوصیات صالحین
ترس از آخرت
281
رجعت
بسوی خدا
281
وضعیت محشر
دیدن همه اعمال
281
وضعیت محشر
عدم ظلم
281
کارهای ناپسند
ظلم کردن
281
دستورات خدا به امت
مکتوب کردن معامله مدت دار
282
اقتصادی - معامله
معامله مدت دار- لزوم مکتوب کردن
283و282
اقتصادی - معامله
معامله مدت دار- شاهدگرفتن
283و282
اقتصادی - معامله
معامله همزمان- عدم لزوم مکتوب کردن
282
اقتصادی - معامله
معامله همزمان- شاهدگرفتن
282
ترس از خدا
دستور ترس ازخدا
282
تعلیم وتربیت – آموزش
آموزش توسط خداوند
282
علم خدا
آگاهی از همه چیز
282
کارهای خوب
امانت داری
283
کارهای خوب
پرهیزکاری کردن
283
کارهای ناپسند
کتمان حقایق
283
علم خدا
آگاهی از اعمال
283
ويژگي انسان
قلب گناهکار
283
آسمان
مالکیت موجودات
284
زمین
مالکیت موجودات
284
وضعیت محشر
حسابرسی
284
اراده خدا
آمرزیدن
284
اراده خدا
عذاب کردن
284
قدرت خدا
انجام هرکاری
284
صالحین- خصوصیات صالحین
ایمان داشتن
285
پیامبران- ازنگاه کلی
عدم اختلاف
285
رجعت
به سوی خدا
285
نکات مهم در موردمحمد(ص)
ایمان به آیات الهی
285
صالحین- خصوصیات صالحین
اطمینان به کلام خدا
285
ويژگي انسان
ظرفیت تکلیف
286
وضعیت محشر
دیدن همه اعمال
286
فرهنگی - دعا
آمرزش
286
فرهنگی - دعا
تحمیل نشدن بارسنگین
286
فرهنگی - دعا
استقامت دربرابرکافرین
286
یاری خدا
دعاکردن
286
 
 
 
 
 
 
 
 
 
برچسب‌ها: فهرست موضوعی سوره بقره
+ نوشته شده در  چهارشنبه 7 اسفند1392ساعت 10:25  توسط نویسنده وبلاگ  | 

مطالب قدیمی‌تر