قرآن مجید

 به نام خداوند بخشنده مهربان

 آيه:1

 حروف مقطعه ازعلائم رمز بين خدا و پيامبر خوانده شده است ولي شايد نشانه

 تخليص باشد .

 آيات: 5-2

 اين آيات درموردكساني مي باشد كه مي توانند از قرآن بهره برده و با هدايت الهي

 رستگار شوند .اين افراد پرهيزكار ناميده شده و خصوصيات آنها بدين شرح است:

 ·         ايمان به غيب

 ·         برپائي نماز

 ·         انفاق ازروزي

 ·         ايمان به آيات قرآن

 ·         ايمان به پيامبران پيشين

 ·         ايمان به آخرت

 خداي بزرگ اين افراد را به حال خود وا نخواهد گذاشت و هدايت خواهد فرمود.

 آيات: 20-6

 اين آيات درمورد دشمنان خدا (كافرين) مي باشد وخصوصيات آنها بيان شده است:

 ·         عدم تاثير ترساندن و يا نترساندن آنها براي پذيرش هدايت الهي

 ·         قساوت قلب براي پذيرش هدايت الهي

 ·         نشنيدن پيام حق

 ·         نديدن حقايق الهي

 ·         دروغ گفتن

 ·         ايمان نداشتن به خدا

 ·         ايمان نداشتن به آخرت

 ·         حيله و مكركردن

 ·         عدم فهم مكرخدا

 ·         افزايش قساوت قلب بخاطر نپذيرفتن هدايت الهي

 ·         فساد در زمين

 ·         ادعاي اصلاح

 ·         عدم درك فاسد بودن خودشان

 ·         عدم درك احمق بودن خودشان

 ·         احمق دانستن مردم

 ·         مسخره كردن مومنين

 ·         تشكيل جلسات مخفي باهمفكران خود

 ·         مسخره شدن توسط خداوند

 ·         تداوم درطغيان

 ·         عدم درك قدرت خدا

 براي اينها عذاب بزرگي درآخرت خواهد بود.

 آيه: 21

 اين آيه شرط پرهيزكاربودن راعنوان مي كند كه همانا پرستش خداونداست. بدين

 معني كه كسي كه خدا را پرستش نكند، نمي نواند انسان پرهيزكاري باشد.

 آيه : 22

 اين آيه به ذكرچند دليل براي پرستش خداي يگانه مي پردازد.

 آيات : 24و23

 اين آيات از كسانيكه شك دارند قرآن مجيد كلام خدا مي باشد،درخواست مي كند كه

 لااقل يك سوره همانند قرآن  بياورند.كسانيكه به ادبيات عرب واقفند،هرگز آيات الهي را

 ساخته وپرداخته ذهن آدمي نمي دانند.چون نوع نگارش آن كاملا" متفاوت است.الهي

 بودن اين آيات آنقدر واضح است كه خداوند به منكران آن وعده عذاب داده است.

 آيه:25

 دراين آيه براي  كسانيكه دعوت الهي راپذيرفته اند، از نعمتهاي بهشتي نام برده

 شده است.

 آيه: 26

 دراين آيه به تفاوت رفتار مومنين وكافرين دربرابر آيات الهي بررسي شده است.

 آيه:27

 خداي بزرگ در اين آيه مشخصات فاسقين رابيان كرده است.

 آيه: 28

 اين آيه دليل مسلم بر وجود حيات برزخي مي باشد.

 آيه:29

 اين آيه نشان مي دهد كه انسان آنقدر پيش خدا اهميت دارد كه همه چيز را در

 زمين پيش ازآنكه هفت آسمان را متوازن كند،براي اوخلق كرده است.

 آيات: 33-30

 اين آيات در مورد خلقت آدم و مقام ومنزلت او مي باشد.در اين سه آيه نكات ذيل

 به صراحت عنوان شده است:

·         خداي بزرگ براي زمين حضرت آدم رابه عنوان جانشين تعيين كرده بود.

·         فرشتگان ازگذشته ساكنان زمين خبرداشتند، كه فساد و خونريزي مي كردند.

·         فرشتگان هدف ازخلقت انسان را تسبيح حمد خدا و تقديس او مي دانستند.

·         خداوند علم و دانائي مطلق خود را بيان مي كند.

·         خداوندهمه اسامي را به حضرت آدم ياد داد.

·         فرشتگان با آن اسامي آشنا نبودند.

·         حضرت آدم (ع) آنها را از اسامي آگاه كرد.

·         خداوند باتاكيد علم خود برغيب آسمانها وزمين ، آگاهي ازانديشه ها و اعمال

 فرشتگان را يادآورشد.

·         فرشتگان برتري حضرت آدم (ع) برخود را دريافتند.

 آيات: 39-34

·         فرشتگان به دستور خدا بر آدم(ع) سجده كردند.

·         ابليس از فرشتگان محسوب مي شد.

·         فرشتگان الهي ازجنس جن هم مي باشند.

·         ابليس برآدم سجده نكرد ،تكبر كرد ،كافرشد و شيطان نام گرفت.

·         آدم و همسرش دريك باغ مسكن گزيدند.

·         دراين باغ كاملا" راحت بودند.

·         ازنزديكي به يك درخت نهي شدند.

·         شيطان آنها را به لغزش كشاند.

·         آدم و همسرش ظلم كردند.

·         شيطان ،آدم و همسرش را از وضعيت قبلي خارج كرد.

·         دستور پايين آمدن ازباغ به آنها داده شد.

·         بعضي ازشما دشمن بعضي هستند.

·         زمين محل استقرار و برخورداري (از مواهب) تامدت معين مي باشد.

·         آدم كلماتي را از خداوند فراگرفت.

·         خداوند از اوگذشت كرد.

·         خداوند توبه پذير مهربان است.

·         دستور پايين آمدن ازباغ به همه آنهاداده شد.

·         خدا بنده اش راهدايت ميكند.

·         هركس تبعيت كرد ،ترسان وغمگين نمي شود.

·         هركس كافرشد و تكذيب كرد ، مكانش هميشه درجهنم خواهدبود.

 آيات: 48-40

 اين آيات دستورات كلي خداوند بزرگ خطاب به يك ملت مي باشد:

 ·         ياد كردن نعمتهاي خدا

·         وفا كردن به عهد الهي (دراينصورت خداوند به عهد خود وفا مي كند).

·         ترس ازخدا

·         تصديق حقايق الهي و رد نكردن آنها

·         اهميت دادن به دستورات الهي

·         پايمال نكردن حق و مخلوط نكردن آن با باطل

·         برپا داشتن نماز

·         دادن زكات

·         اهميت به نماز جماعت

·         عمل كردن مبلغين ديني به آنچه كه خود مي گويند

·         تفكر درمورد تبعات عالم به عمل بودن در جامعه

·         ياري جستن ازصبر و نماز

·         يادآخرت

 آيات:66-49

 اين آيات به ترتيب اتفاقاتي كه براي قوم بني اسرائيل رخ داده است،رابيان مي كند.

 ·         نجات از بلاي بزرگ قوم فرعون (آزار و اذيت شديد ،كشتن نوزادان پسر

 و زنده نگه داشتن دختران)

·         شكافته شدن دريا و نجات ازدست فرعونيان و مشاهده غرق شدن آنها

·         ماموريت ميقات خدا به موسي(ع) و دادن كتاب و فرقان به او

·         گوساله پرستي درغياب موسي(ع)

·         دستور كشتن يكديگر بخاطرگناه گوساله پرستي

·         درخواست ديدن خدا و مجازات صاعقه

·         زنده شدن مجدد

·         سايبان ابر و نزول خوراكي من و سلوي

·         دستور داخل شدن به قريه

·         عذاب بخاطر تغيير دادن سخن خدا

·         فوران دوازده چشمه از سنگ

·         درخواست تنوع غذائي

·         فرمان خدا براي رفتن به مصر

·         عذاب بخاطر كشتن پيامبران و انكار آيات خدا

·         دربالاي سر قرار گرفتن كوه طور

·         پيمان باخدا

·         نافرماني در روز شنبه و تبديل شدن به بوزينه

 آيات: 74-67

 اين آيات داستان زنده شدن يك مقتول در زمان حضرت موسي (ع) رابيان مي كند و

 درعرف جامعه مثل"ايراد بني اسرائيلي" مربوط به همين داستان است. نكات مهمي

 كه از اين داستان برداشت مي شود، بدين شرح است:

·         فرمان الهي كه صادر مي شود و برمبناي ابلاغ كلي مي باشد، نبايد

 پيگير جزئيات آن شد. زيرا اگر جزئيات امر لازم بود،خداوند حتما" آنرا ابلاغ مي كرد.

 اين بدان معنا است كه در مواردي كه جزئيات آورده نشده است، اختيار روش

 اجراي فرمان واگذار شده است. همچنانكه در اين داستان اگر از همان ابتدا يك

گاو ماده ذبح مي شد، فرمان الهي انجام شده بود.

·         خداوند هرگز بربندگانش نمي خواهد که سختگيري كند. همچنانكه مراحل

 پرسش بني اسرائيل نشان مي دهد ،خداي بزرگ در هر مرحله فقط بعضي از

 ويژگي هاي گاو رابيان نموده است.

·         فرمان الهي حتما" براساس دليل خاصي صادر مي شود و هيچگاه بيهوده

 نمي باشد.

·         پيامبران الهي هيچگاه ازجانب خود از طرف خدا صحبت نمي كنند.

·         يادآوري قيامت كه مردگان زنده مي شوند و رازها برملا مي گردد.

·         حقيقت آيات و معجزات الهي هرچندهم كه بسيار شفاف و مسلم باشد، اگر

 كسي نخواهد آنها را بپذيرد، آنچنان قساوت قلبي پيدا كرده است كه تعبير سنگ

 براي آن قلب كم است.

·         خداوند هرگز از اعمال ما غافل نيست.

 آيات: 80-75

 اين آيات مربوط به يهود مدينه مي باشد . خداي بزرگ چند ويژگي آنها را در

 ذيل بيان كرده است:

 ·         تحريف كردن كلام خداوند از روي آگاهي

·         منافق بودن(به دروغ ادعاي مسلمان شدن كردند)

·         كتمان حقايق الهي و دادن نسبت ناروا به خداوند

·         پذيرش اسلام توسط بعضي ازآنها

·         اعمال فشار به حق طلبان يهود درجلسات خصوصي جهت عدم افشاي مدارك

 يهود براي حقانيت اسلام

·         بي سوادي و برداشت غلط از كتاب تورات

·         فروش كتاب دست نويس خودشان به بهاي اندك به عنوان كتاب خدا

·         اعتقاد به محدوديت عذاب براي خود درآخرت

 خداوند بزرگ درقبال اعتقادات و رفتارآنها نکات ذیل را یادآور می شود:

 ·         آگاهي خداوند از آشكار ونهان

·         بزرگ بودن گناه "دادن نسبت ناروا به خداوند"

 ·         تاثير زياد اين گناه برقساوت دل

·         خداوند برعهد خود پايبند است، نه آن عهدي كه آنها تصور مي كنند.

  آيات: 82و81

 اين آيات ،مشخصات كلي اهل بهشت و اهل جهنم را بيان مي كند:

·         اگرعمل بد،آنچنان در فرد رسوخ كند كه نتواند آنرا ترك كند، در جهنم

 جاودانه خواهد شد.

·         ايمان و اعمال شايسته باعث جاودانگي در بهشت مي شود.

 آيات: 84و83

 اين آيات مربوط به پيمان خدا با بني اسرائيل است كه در آيه 63 اين سوره از آن نام

 برده شده است.در اين آيات مفاد آن پيمان بيان شده است:

·         فقط پرستش الله

·         نيكي به پدرو و مادرو خویشاوندان و یتیمان و مستمندان

·         سخن گفتن نيكو با مردم

·         برپائي نماز

·         دادن زكات

·         نريختن خون يكديگر

·         بيرون نكردن مردم ازخانه هايشان

 در هنگام گرفتن پيمان، همه آنها به اين موارد اقرار كرده و به اين پيمان گواهي دادند.

 اما درعمل فقط تعداد كمي به اين پيمان پايبند بودند.

 آيات:86و85

 در اين آيات خداي بزرگ يه بيان چندمورداز كارهاي ناروائي را كه آنها برخلاف دستورات

 الهي انجام داده اند، پرداخته است:

·         كشتن يكديگر

·         بيرون كردن مردم ازخانه هايشان

·         گناه وستمگري

·         ايمان به بعضي ازدستورات وانكاربعضي ديگر

 خداونداز اعمال آنها غافل نيست و جزاي اين افرادرا رسوائي دردنيا و شديدترين

 عذاب در آخرت قرارداده است كه ازاين عذاب كاسته نمي شود.

 علت انجام چنين رفتارهائي ،حب دنيا و ارجحيت دادن آن به آخرت بيان شده است.

 آيات: 90-87

 اين آيات مربوط به قوم بني اسرائيل بعدازدوران حضرت موسي(ع) مي باشد. فرستادن

 پيامبران پشت سرهم و پيامبري حضرت عيسي(ع) دليل اين استنباط مي باشد.

 مضمون اين آيات نشان مي دهد كه متاسفانه اين قوم دست از نافرماني خدا

 برنداشتند و گروهي ازپيامبران راتكذيب و گروهي ديگر را به قتل رساندند و درنتيجه

 عذاب خدا يكي پس از ديگري بر آنها نازل شد.

 آيات:100-91

 اين آيات همانند آيات 80-75 مربوط به قوم يهود درزمان صدر اسلام مي باشد و

 در مورد عملكرد پدرانشان سوال شده است.

 دراين آيات به حضرت رسول (ص)خطاب مستقيم شده است .

 آيات: 103-101

 اين آيات در مورد يهود و نصاري درزمان حضرت رسول مي باشد، كه گروهي از

 آنها به پيامبر اكرم ايمان نياوردند و تبعيت ازشياطين كردند.

 آيات: 110-104

 اين آيات به بيان وظايف امت اسلام درقبال دشمنان دين(درصدر اسلام)

 مي پردازد و هشدار مي دهد.

 آيات: 118-111

 اين آيات به بررسي بعضي از عقايد يهود و نصاري مي پردازد.

 آيات: 120-119

 اين آيات وظايف رسول مكرم اسلام درقبال يهود و نصاري را بيان مي كند.

 آيات: 123-121

 اين آيات نشان مي دهد كه چه كساني از اهل كتاب جزو هدايت يافتگان هستند

 و نيز از آخرت ترسانده مي شوند.

 آيات: 131-124

 اين آيات مربوط  به حضرت ابراهيم (ع) مي باشد و نشان مي دهد كه تسليم شدن

 دربرابر پروردگار، انسان را به چه مقام و جايگاه بلندي مي تواند ، برساند. تا آنجا كه نام

 فرد، ماندگارشده و دعاهايش مستجاب مي گردد.

 او طبق فرمان الهي با اقدام براي قرباني كردن فرزند خود، آنهم جواني رعنا كه در

 كهنسالي خدا به او ارزاني كرده بود وعلاقه بسيار زيادي به او داشت، تسليم محض

 بودن خود را به پروردگار عالم نشان داد و خداوند بزرگ اورا به مقام امامت برگزيد، تا

 همه در تسليم بودن به او اقتدا كنند.

 دراين آيات همچنين در موردخانه خدا، امت اسلام و دعاهاي حضرت ابراهيم (ع) و

 حضرت اسماعيل (ع) مطالبي بيان شده است:

خانه كعبه

·         محل امن براي مردم

·         محل بازگشت(مركز تجمع)

·         تطهير خانه خدا

·         ساخت خانه خدا

امت اسلام

·         محروم شدن ازنعمتهاي خاص بخاطر نافرماني

·         بهره كم در دنيا وعذاب در آخرت براي كافرين

·         نمازدرمكان مقام ابراهيم

·         حماقت كردن در عدم تبعيت از آئين ابراهيم

دعاهاي حضرت ابراهيم (ع) واسماعيل(ع)

·         امن بودن شهرمكه

·         بركت ونعمت براي اهالي آن

·         پذيرش ساخت خانه خدا

·         تسليم خداشدن خود وفرزندان

·         نشان دادن مناسك حج

·         عفو الهي

·         مبعوث كردن پيامبربراي اهالي اين شهر

آيات: 132

 اين آيه مربوط به وصيت حضرت ابراهيم و حضرت يقوب به فرزندانشان مي باشد كه

 از آنها مي خواهند كه تا آخر عمرتسليم خداوند باشند.

 آيات: 141-133

 اين آيات مربوط به اهل كتاب  مي باشد وچندين نكته را به آنها يادآور مي شود:

 ·         فرزندان يعقوب به پدرشان قول فقط بندگي خدا راداده بودند.

·         در هرزمان هركس فقط پاسخگوي اعمال خودش مي باشد.

·         اشاره به اعتقاد باطل آنها مبني بر آنكه هركس يهودي و يا مسيحي

باشد، هدايت يافته است.

·         هدايت فقط درآئين ابراهيم (ع)كه افراط وتفريط نداشت ومشرك نبود،مي باشد.

·         همه پيامبران الهي فقط بريك آئين بودند.

·         اهل كتاب فقط بايد تسليم آئين ابراهيم باشند.

·         اگر به اين آئين ايمان بياورند،هدايت مي شوند والا گمراه مي گردند.

·         خداي بزرگ از پيامبر بزرگوار اسلام در برابر آنها حمايت خواهد كرد.

·         پيامبر بزرگوار اسلام  وامت او در مسير الهي هستند (رنگ او رادارند).

·         درحقانيت خداوند هيچ جاي ترديدي نيست.

·         مسير مسلملانان از شما جداست و به خداوند اخلاص مي ورزند.

·         شما در انتخاب اعتقادتان آزادهستيد.

·         اشاره به اعتقاد باطل آنها مبني بر آنكه پيامبران بني اسرائيل يهودي

 يا مسيحي بودند.

·         شما ظالم هستيد.

·         حقايق الهي را كتمان مي كنيد.

·         خداوند از شما غافل نيست.

·         شما پاسخگوي اعمال فقط خودتان هستيد ،نه پاسخگوي گذشتگانتان.

 آيات: 150-142

اين آيات مربوط به "تغيير قبله" مي باشد وحاوي مطالب ذيل است:

·         طرح سوال تغيير قبله از سوي احمقان بود.

·         براي خداوند شرق وغرب معني ندارد.

·         هدايت دردست خداوند است.

·         امت پيامبر حدواسط امت هاي قبل وامت آخرالزمان

·         دليل تغييرقبله

·         سخت بودن اجراي فرمان الهي براي گمراهان

·         پيروي از رسول اكرم

·         رئوفي ومهرباني خداوند در حفظ دين مومنين

·         روكردن به خانه خدا هنگام خروج از هرجا

·         كنايه هاي اهل كتاب به پيامبر اكرم در مورد قبله

·         تمايل قلبي پيامبراكرم براي تغيير قبله

·         راضي كردن پيامبراكرم ازسوي خداوند

·         آگاهي قبلي اهل كتاب از تغيير قبله مسلمين

·         غافل نبودن خداوند از اعمال

·         اشاره حضرت رسول به مستندات دركتب اهل كتاب براي تغيير قبله

·         عدم تبعيت اهل كتاب از قبله يكديگر

·         عدم تبعيت اهل كتاب از پيامبر وبالعكس

·         تبعيت نكردن از هوي وهوس ديگران

·         كتمان كردن حق از سوي اهل كتاب

·         شك نكردن به حقانيت كلام خداوند

·         نترسيدن از عكس العمل هاي اهل كتاب در تغيير قبله

·         فقط از خدا ترسيدن

·         سبقت در كارهاي خوب

·         تبعيت از پيامبر اكرم

·         يكپارچگي در برابر دشمنان

·         تغيير قبله  كامل شدن نعمت الهي

آيه: 151

 درجمع بندي آيات مربوط به تغيير قبله، خداوند بزرگ  مي فرمايد كه هدايت الهي

 مردم از طريق رسالت پيامبراكرم (ص) انجام گرفته است.

آيه: 152

در اين آيه هدف رسالت پيامبر اكرم مشخص شده است:

·         يادخدا

·         شكرگزاري خدا

·         كفرنورزيدن

 آيات:167-153

در اين آيات، خداي بزرگ درارتباط با اهداف كلي رسالت كه در آيه 151 آمده

 است، مواردي را برمي شمارد:

پاك كردن بندگان:

·         استعانت از صبر ونماز

·         هشدار نسبت به مجازات كتمان حقايق الهي

·         مهرباني وبخشش خدا

 ياد دادن آنچه كه نمي دانستيد:

·         كساني كه در راه خدا كشته مي شوند،زنده هستند

·         ملعون بودن كافرين

·         مجازات ظالمين

آموزش كتاب وحكمت:

·         آزمايش خداوند

·         هدايت يافتگان

·         شعائر خداوند

·         تفكردرآفرينش

آيات:169-168

دراين آيات خداوند خطرشيطان را براي مردم بيان مي كند:

·         دشمن آشكار مردم

·         فرمان به انجام كارهاي بد

·         فرمان به بي بند وباري

·         نسبت چيزهاي  ناروا به خداوند

دراين آيات به نقش خوراك انسان به عنوان يك عامل بازدارنده در عدم تبعيت از

 شيطان اشاره شده است.خوراك هاي مجاز كه مطابق طبع سالم باشد، انسان

 را به سمت مخالفت با شيطان مي برد.

 آيات: 171و170

دراين آيات مثالي از تبعيت از شيطان كه درمورد تقليد كوركورانه كافران از پدرانشان

 مي باشد، آورده شده است.

آيات: 173و172

دراين آيات نيزيكبار ديگر به نقش خوراك در راستاي اطاعت از پرورگار اشاره شده

است. خوراك مجاز كه مطابق طبع سالم باشد، انسان را به سمت پذيرش حق مي برد.

در اينجا خوراك هاي حرام نام برده شده اند. در شرايط اضطرار استفاده ازآنها مشروط

مي باشد. لذا تزريق خون به بيمار از جمله مواردي است كه جايز مي باشد.

آيات: 176-174

اين آيات در مورد اهل كتاب مي باشد و به وضعيت و عواقب كار آنها بخاطر كتمان آيات

الهي وفروش كتاب تحريف شده به بهاي اندك، اشاره شده است. اين آيات توضيحات

 آيه 79 همين سوره مي باشد.

·         خوردن آتش در بطن

·         صحبت نكردن خداوند با آنها در قيامت

·         عذاب دردناك در قيامت

·         پاك نشدن

·         خريدن گمراهي به بهاي هدايت

·         خريدن عذاب به بهاي آمرزش

·         عدم درك آتش جهنم

·         عدم درك حقانيت كتاب خدا

·         فاصله زياداز حق

آية: 177

دراين آيه اعمال درست وشايسته براي آگاهي اهل كتاب و كتمان كنندگان آيات الهي

 نام برده شده است.

آيات: 179-178

اين آيات در مورد قصاص مي باشد.

آيات: 182-180

اين آيات در مورد وصيت مي باشد.

آيات:187-183

اين آيات در مورد روزه مي باشد.

آيه: 189و188

اين دو آيه دو رفتاربد از عرب جاهليت را نكوهش مي كند و آنها را به تقواي الهي

 دعوت مي كند:

·         رشوه دادن به حاكمان براي تسهيل درخوردن حق مردم

·         وارد شدن به خانه از پشت نه از درب خانه

آيه: 194-190

اين آيات در مورد جنگ با كافران حربي مي باشد و به ذكر موارد ذيل مي پردازد:

·         كشتن آنها فقط بايد در راه خدا باشد.

·         ازحد نگذراندن دركشتن آنها

·         اقدام مقابله به مثل براي خاموش كردن فتنه آنها

·         نجنگيدن با دشمنان غيرحربي

·         دين براي خداوند است . بنابراين جز برظالمين نبايد تعدي كرد.

·         خداوند با پرهيزكاران است.

آيه: 195

اين آيه در مورد انفاق كردن ونيكوكاري كردن است.

آيات: 203-196

اين آيات در مورد حج وعمره مي باشد وبه توضيح مناسك حج واحكام آن مي پردازد.

آيات: 206-204

اين آيات در مورد منافقين مي باشد وصحبت در موردآن دسته ازآنان مي باشد كه

درظاهر زبان چرب ونرم دارند وادعاي پيروي از احكام خدا مي كنند. ولي درواقع به

 اسلام ضربه مي زنند. دراين آيات به موارد ذيل اشاره شده است:

·         تعجب كردن از طرزصحبت آنها (ابرازعلاقه شديد به دين و مومنين)

·         به شاهد گرفتن مقدسات دين درظاهر

·         دشمني زياد با اسلام ومسلمين درباطن

·         ترويج فساد

·         ازبين بردن زراعت ودامپروري

·         ايجاد سختي ومشكلات براي مسلمين

·         تاثيرنكردن حرف حق درآنان بخاطر گناهان

·         جهنمي بودن آنها

آيات: 209-207

اين آيات درمورد  كساني كه بندگي خدا را مي كنند، چند نكته متذكر شده  است:

·         خداوند نسبت به بندگان خود مهربان است.

·         بايد تسليم كامل پروردگار باشند.

·         ازدعوتهاي شيطان تبعيت نكنند.

·         شيطان دشمن آشكاري براي بندگان خدا مي باشد.

·         امكان لغزش براي مومنين وجود دارد.

·         هيچ ضرري بابت لغزش آنها به خدا نمي رسد.

آيه: 210

اين آيه به جمع بندي آيات مربوط به دو دسته فوق (منافقين وبندگان خدا) پرداخته

 و مي فرمايد درروز قيامت، خداوند وفرشتگان برآنها وارد مي شوند ، درحاليكه كار

دنيا تمام شده و همه اعمال آنها به  پيشگاه الهي ارجاع شده است.

آيات: 214-211      

اين آيات خطاب به بني اسرائيل درصدر اسلام (قوم بني قريظه وبني نضير) مي باشد

وآيات 123-47 را كه در مورد قوم حضرت موسي (ع)، حد فاصل دوران حضرت موسي

 وحضرت عيسي(ع) و دوران حضرت سليمان (ع) واهل كتاب

(يهودونصارا) مي باشد ،مروركلي شده است.

·         ارائه آيات روشن به قوم بني اسرائيل

·         عقوبت شديد به خاطر كفران نعمت

·         علاقه شديد كافران به دنيا

·         مسخره كردن مومنان توسط كافران

·         برتري پرهيزكاران بركافران در آخرت

·         اراده خدا در دادن روزي بي حساب

·         مردم امت واحد هستند.

·         نقش پيامبران به عنوان بشارت دهندگان وترسانندگان

·         نزول كتاب با پيامبران با دلايل روشن براي حل اختلافات

·         علت ايجاد اختلاف به خاطر ستم است.

·         اراده خداوند در هدايت افراد به راه راست

·         درس از گذشتگان در گرفتاري ها وضررها

·         ايجاد تزلزل به خاطر نيامدن ياري خدا در زمان مورد انتظار

·         حتمي بودن آمدن ياري خداوند

 آيه: 215

اين آيه در مورد انفاق وموارد مصرف آن مي باشد.

آيات: 218-216

اين آيات در مورد جنگيدن مي باشد.

آيه : 219

اين آيه در مورد شراب وقمار مي باشد.

آيه 220

اين آيه در مورد ايتام مي باشد.

آيه :221

اين آيه در مورد ازدواج مي باشد.

آيات: 223و222

اين دو آيه مربوط به آميزش مي باشد وبه ذكر نكات ذيل مي پردازد:

·         قاعدگي زن براي اوزحمت ورنچ دارد.

·         درهنگام قاعدگي زن ،آميزش نبايد انجام شود.

·         آميزش بايد طبق دستور خداوند انجام شود.

·         اگراز روي غفلت، آميزش طبق روش صحيح انجام نشد، بايد

 توبه كرد .خداوند توبه كنندگان رادوست دارد .

·         بايد يادبگيريم كه روش صحيح چگونه است. خداوند پاكان رادوست دارد.

·         رحم مادر محل پرورش نطفه مي باشد.

·         ژنتيك مرد وزن (همچون اهميت بذر وشرايط زمين) در شرايط

 جسمي و روحي نوزاد (محصول) موثراست.

·         مرد براي زمان آميزش اختياردارد.

·         بايد ازخداوند ترسيد و دستورات خداوند براي آميزش

 رعايت گردد (رعايت اصول همسرداري)

·         تاكيد برملاقات خداوند درقيامت

·         بشارت به بندگان خوب خدا دراطاعت از فرامين الهي

آيات: 226- 224

اين آيات در مورد سوگند خوردن مي باشد.

آيات:237و236و232-227

اين آيات در مورد طلاق مي باشد.

آيه:233

اين آيه در مورد شيردادن مادر به فرزند وگرفتن دايه مي باشد.

آيات: 240و235و234

اين آيات در مورد ازدواج مجدد زنان بيوه مي باشد.

آيات: 241و239وو238

 اين آيات به ما تذكر مي دهد كه مشكلات زندگي در زندگي روزمره، نبايد ما را از

 يادخداغافل كند. نمازظهر به عنوان نماز وسط روز كه دركنار كار روزمره قراردارد ،

 نبايد فراموش شود وكار ما بايد با هدف جلب رضايت و اطاعت پروردگار

 باشد. اگرهنگام نماز در راه بوديم ،بعداز آنكه به جاي مناسب و امني رسيديم، بايد

 نماز رابجا آوريم.ارتباط اين دو آيه با آيات بالا در مورد انجام يك كارروزانه مثل رفتن

 پيش عاقد براي روشن شدن وضعيت مهريه براي طلاق مي باشد.

 آيه:242

اين آيه به روشني بيان مي كند كه خطاب كلام الهي با صاحبان فكر مي باشد.