فهرست موضوعی قرآن مجید

دانلودكل فهرست موضوعي
موضوعات قرآن مجيد (تكميلي)
(ناس - 114)(فلق - 113)(اخلاص – 112) (مسد- 111) (نصر- 110)(كافرون- 109)(كوثر- 108)(ماعون- 107)(قريش- 106) (فيل- 105)(همزه- 104)(عصر- 103)(تكاثر- 102)(قارعه-101)(عاديات- 100)(زلزال- 99)(بينه- 98)(قدر- 97)(علق- 96)تين- 95)(شرح- 94)(ضحي - 93)(ليل- 92)(شمس- 91)(بلد- 90)(فجر- 89)(غاشيه- 88)(اعلي- 87)(طارق- 86)(بروج- 85)انشقاق- 84)(مطففين- 83)(انفطار- 82)(تكوير- 81)(عبس- 80)(نازعات- 79)(نباء- 78)(قيامت- 75)(بقره- 2)(حمد- 1) )

(شماره آیه: شماره سوره)
1.          دنيا
1.1.          ازنگاه كلي
1.1.1.          آفرينش دنيا(32-27: 79)(16-10: 78)
1.1.2.          ارجحيت آخرت به دنيا (4: 93)(17: 87)
1.1.3.          اطاعت محض ازخدا(37: 78)
1.1.4.          انتخاب دنيا(16: 87)
1.1.5.          تمام شدن كاردنيا(210: 2)
1.1.6.          مالكيت دنيا(37: 78)
1.2.          كتاب(29: 78)(213و177: 2)
1.2.1.          انجيل
1.2.2.          تورات
1.2.2.1.      صحف موسي(19و18: 87)
1.2.3.          زبور
1.2.4.          صحف
1.2.4.1.      برتري آخرت(19و18: 87)
1.2.4.2.      ضمانت بقاي نوشته ها(3-98)
1.2.4.3.      نوشته هاي پاك(2- 98)
1.2.5.          قرآن
1.2.5.1.      حراست ازقرآن
1.2.5.1.1.    بيان وتوضيح قرآن(19: 75)
1.2.5.1.2.    پاك كردن صحيفه قرآن(16و15: 80)
1.2.5.1.3.    جمع كردن قرآن(17: 75)
1.2.5.1.4.    خواندن قرآن(18و17: 75)
1.2.5.1.5.    لوح محفوظ(22: 85)
1.2.5.2.      حروف مقطعه(2:1)
1.2.5.3.      عظمت قرآن
1.2.5.3.1.    اهميت دادن به آيات(231: 2)
1.2.5.3.2.    بدون هيچ شك(2: 2)
1.2.5.3.3.    تصديق كتب پيشين(101: 2)
1.2.5.3.4.    جداكننده حق از باطل(185: 2)
1.2.5.3.5.    دلايل روشن(185و99: 2)
1.2.5.3.6.    قرآن باشكوه(21: 85)
1.2.5.3.7.    عدم امكان ساخت سوره مشابه(24و23: 2)
1.2.5.3.8.    موعظه(231: 2)
1.2.5.3.9.    نوشته هاي باارزش(14و13: 80)
1.2.5.3.10.                      هدايت وبشارت(97: 2)
1.2.5.4.      قرائت قرآن
1.2.5.4.1.    احترام هنگام قرائت(21: 84)
1.2.5.5.      قسم
1.2.5.5.1.    آسمان(5: 91)(11و1: 86)(1: 85)
1.2.5.5.2.    اسبان تندرو(5-1: 100)
1.2.5.5.3.    انجير(1: 95)
1.2.5.5.4.    پدر(3: 90)
1.2.5.5.5.    جفت وتاق(3: 89)
1.2.5.5.6.    خورشيد(1: 91)
1.2.5.5.7.    روز(1: 93)(2: 92)(3: 91)
1.2.5.5.8.    روزقيامت(1: 75)
1.2.5.5.9.    روزموعود(2: 85)
1.2.5.5.10.                      زمين(6: 91)(12: 86)
1.2.5.5.11.                      زيتون(1: 95)
1.2.5.5.12.                      ستاره(1: 86)
1.2.5.5.13.                      شاهد(3: 85)
1.2.5.5.14.                      شب(2: 93)(1: 92)(4: 91)(4و2: 89)(17: 84)(17: 81)
1.2.5.5.15.                      شفق(16: 84)
1.2.5.5.16.                      صبح(18: 81)
1.2.5.5.17.                      عصر(1: 103)
1.2.5.5.18.                      فجر(1: 89)
1.2.5.5.19.                      فرزند(3: 90)
1.2.5.5.20.                      كوه طور(2: 95)
1.2.5.5.21.                      ماه(2: 91)(18: 84)
1.2.5.5.22.                      مخفي شونده(16و15: 81)
1.2.5.5.23.                      مشهود(3: 85)
1.2.5.5.24.                      مكه(3: 95)(1: 90)
1.2.5.5.25.                      نروماده(3: 92)
1.2.5.5.26.                      نفس(7: 91)(2: 75)
1.2.5.6.      قياس در قرآن
1.2.5.6.1.    بزرگ وبزرگتر(219و217: 2)
1.2.5.6.2.    غلام مومن ومرد مشرك(221: 2)
1.2.5.6.3.    فتنه وقتل(217: 2)
1.2.5.6.4.    كنيز مومنه وزن مشرك(221: 2)
1.2.5.7.      مثلهاي قرآني
1.2.5.7.1.    باران ورعدوبرق درتاريكي(19: 2)
1.2.5.7.2.    بارسنگين كمرشكن(3و2: 94)
1.2.5.7.3.    برگشت از پاشنه پا(143: 2)
1.2.5.7.4.    بي ايماني(93: 2)
1.2.5.7.5.    پاسخ از راه دور(171: 2)
1.2.5.7.6.    پرده برچشمها(7: 2)
1.2.5.7.7.    پروانه پراكنده(4: 101)
1.2.5.7.8.    پشم زده شده(5: 101)
1.2.5.7.9.    پشه(26: 2)
1.2.5.7.10.                      تسليم وجه(112: 2)
1.2.5.7.11.                      حركت درشب هنگام رعدوبرق(20: 2)
1.2.5.7.12.                      خاموش شدن آتش(17: 2)
1.2.5.7.13.                      خريد دنيا به بهاي آخرت(86: 2)
1.2.5.7.14.                      رنگ خدا(138: 2)
1.2.5.7.15.                      زيرانداز(22: 2)
1.2.5.7.16.                      سرپناه(22: 2)
1.2.5.7.17.                      سود تجارت اعمال(16: 2)
1.2.5.7.18.                      غبارروي دل(14: 83)
1.2.5.7.19.                      غلاف(88: 2)
1.2.5.7.20.                      قلب مريض(10: 2)
1.2.5.7.21.                      كاه نيمه جويده(5- 105)
1.2.5.7.22.                      لباس (187: 2)
1.2.5.7.23.                      مزرعه(223: 2)
1.2.5.7.24.                      مهربرگوش(7: 2)
1.2.5.7.25.                      مهربرقلب(7: 2)
1.2.5.7.26.                      ناشنوا، لال، كور(171و18: 2)
1.2.5.7.27.                      نفروختن به بهاي اندك(41: 2)
1.2.5.7.28.                      نفوذآب درسنگ(74: 2)
1.2.5.8.      نزول قرآن
1.2.5.8.1.    شب قدر(5-1: 97)
1.2.5.8.2.    ماه رمضان(185: 2)
1.2.5.8.3.    نزول يكباره قرآن (1: 97)
1.2.6.          كتاب مبين
1.3.          آسمان
1.3.1.          آفرينش آسمان(18: 88) (29-27: 79)(12: 78)(164و117و29: 2)
1.3.2.          باران(11: 86) (164و22: 2)
1.3.3.          تعداد آسمانها(12: 78)(29: 2)
1.3.4.          جوزمين(22: 2)
1.3.5.          حكومت آسمانها(9: 85)(107: 2)
1.3.6.          قسم(5: 91) (11و1: 86)
1.3.7.          مالكيت موجودات(116: 2)
1.4.          ستارگان
1.4.1.          آفرينش ستارگان(29: 79)
1.4.2.          ستاره تابان(3-1: 86)
1.5.          خورشيد
1.5.1.          آفرينش خورشيد(13: 78)
1.5.2.          قسم (1: 91)
1.6.          زمين
1.6.1.          آب
1.6.1.1.      باران(25: 80)(14: 78) (164و22: 2)
1.6.2.          آفرينش زمين(20: 88) (32-30: 79)(7: 78)(164و117و29: 2)
1.6.3.          احياءزمين(164: 2)
1.6.4.          اطاعت ازخدا درقيامت(5و4- 99)
1.6.5.          امكان زندگي كردن (22: 2)
1.6.6.          جانشيني خدا درزمين(30: 2)
1.6.7.          حكومت زمين(9: 85) (107: 2)
1.6.8.          خشكي
1.6.9.          شكاف درزمين(12: 86)
1.6.10.   فساد قبل ازآدم(ع) (30: 2)
1.6.11.   قسم(6: 91)(12: 86)
1.6.12.   مالكيت موجودات(116: 2)
1.6.13.   مكانهاي خاص
1.6.13.1.                       بابل(102: 2)
1.6.13.2.                       صفاو مروه(158: 2)
1.6.13.3.                       عرفات(198: 2)
1.6.13.4.                       كعبه
1.6.13.4.1.                      تغيير قبله(150و149و144: 2)
1.6.13.4.2.                      ساخت كعبه(127: 2)
1.6.13.4.3.                      عبادت خدا(3: 106)
1.6.13.4.4.                      محل امن(125: 2)
1.6.13.4.5.                      محل تجمع(125: 2)
1.6.13.5.                       كوه طور
1.6.13.5.1.                      قسم(2: 95)
1.6.13.5.2.                      به هوا رفتن(93و63: 2)
1.6.13.6.                       مسجدالحرام
1.6.13.6.1.                      اخراج اهالي(217: 2)
1.6.13.6.2.                      تغيير قبله(150و149و144: 2)
1.6.13.6.3.                      حرمت شكني(191: 2)
1.6.13.7.                       مشعرالحرام(198: 2)
1.6.13.8.                       مصر(61: 2)
1.6.13.9.                       مكه
1.6.13.9.1.                      اقامت پيامبر اكرم(2: 90)
1.6.13.9.2.                      شهرامن(3: 95)
1.6.13.9.3.                      قسم(1: 90)
1.7.          گياهان
1.7.1.          انجير(1: 95)
1.7.2.          انگور(28: 80)
1.7.3.          باغهاي انبوه(30: 80)(16: 78)
1.7.4.          تقديرآفرينش چراگاه(5و4: 87)
1.7.5.          درخت خرما(29: 80)
1.7.6.          رويش گياهان(31-25: 80)(16-14: 78)(22: 2)
1.7.7.          زيتون(1: 95)(29: 80)
1.7.8.          سبزي(28: 80)
1.7.9.          مرتع(31: 80)
1.7.10.   ميوه(31: 80)(22: 2)
1.8.          جانوران
1.8.1.          ابابيل(5-1: 105)
1.8.2.          اسب(1: 100)
1.8.3.          بوزينه(65: 2)
1.8.4.          پروانه(4: 101)
1.8.5.          پشه(26: 2)
1.8.6.          دام
1.8.6.1.      چراگاه(31: 80)
1.8.6.2.      كالاي دام(32: 80)(33: 79)
1.8.7.          شتر(17: 88)
1.9.          انسان
1.9.1.          آفرينش انسان
1.9.1.1.      امكانات زندگي
1.9.1.1.1.    تصرف درزمين(6: 78)
1.9.1.1.2.    كالا (32: 80)(33: 79)(36: 2)
1.9.1.2.      بهترين قوام(4: 95)
1.9.1.3.      تركيب(7: 82)
1.9.1.4.      تعادل(7: 82)
1.9.1.5.      تقديرآفرينش انسان(22-19: 80) (36: 2)
1.9.1.6.      تاثيرژن برفرزندان(223: 2)
1.9.1.7.      توازن (7: 91)(7: 82)(38: 75)
1.9.1.8.      ثبت اعمال(11: 82)(29: 78)
1.9.1.9.      چشم وزبان ولب(9و8: 90)
1.9.1.10.                       خلقت از مني(7-5: 86)(19و18: 80)(37: 75)
1.9.1.11.                       خون بسته(2: 96)(38: 75)
1.9.1.12.                       زوج(8: 78)(39: 75)
1.9.1.13.                       شاهداعمال(12: 82)
1.9.1.14.                       مسيرمعنوي آفرينش(6-4: 95)(10-7: 91)(10: 90)(13: 85)
(36: 75)
1.9.1.15.                       نگهبان نفس(4: 86)(10: 82)
1.9.2.          ويژگي هاي انسان
1.9.2.1.      آزمايش تنگدستي(16: 89)
1.9.2.2.      آزمايش تكريم(15: 89)
1.9.2.3.      آگاهي به ناسپاسي به خدا(7: 100)
1.9.2.4.      آگاهي ازنفس خود(14: 75)
1.9.2.5.      آگاهي ازيگانگي خدا(22: 2)
1.9.2.6.      اختياردرانتخاب(39: 78)
1.9.2.7.      افسوس اتلاف مال(6: 90)
1.9.2.8.      اكراه از جنگيدن(216: 2)
1.9.2.9.      امت واحد(213: 2)
1.9.2.10.                       بدترين آفريده(6: 98)
1.9.2.11.                       بهترين آفريده(7: 98)
1.9.2.12.                       پيمودن راه دشوار(18-11: 90)
1.9.2.13.                       تاثيراعمال(174و81: 2)
1.9.2.14.                       تشابه قلوب(118: 2)
1.9.2.15.                       تفرق درتلاش(4: 92)
1.9.2.16.                       تلاش خسته كننده(6: 84)
1.9.2.17.                       حدود تكليف(233: 2)
1.9.2.18.                       حماقت كردن(130: 2)
1.9.2.19.                       خيانت به نفس(187: 2)
1.9.2.20.                       دوست داشتن شديد خيردنيا(8: 100)(20: 75)
1.9.2.21.                       زيانكاربودن(2: 103)
1.9.2.22.                       سقوط به درجات پايين(5: 95)
1.9.2.23.                       سنگين بودن اطاعت(143و45: 2)
1.9.2.24.                       طغيان وسركشي كردن(7و6: 96)
1.9.2.25.                       عامل رسوائي(85: 2)
1.9.2.26.                       عدم درك كامل خير وشر(232و216: 2)
1.9.2.27.                       غرور(6: 82)
1.9.2.28.                       غفلت ازآخرت(21: 75)
1.9.2.29.                       غفلت ازتقدير(5: 90)
1.9.2.30.                       گذران زندگي(19-16: 84)
1.9.2.31.                       گناه مستمر(5: 75)
1.9.2.32.                       گول زدن نفس خود(15و14: 75)
1.9.2.33.                       لغزش (209: 2)
1.9.2.34.                       مسئوليت اعمال(141و139و134: 2)
1.9.2.35.                       ناسپاسي نسبت به خدا(6: 100)(17: 80)
1.9.2.36.                       نفس مطمئنه(30- 27: 89)
1.9.2.37.                       نفس ملامتگر(2: 75)
1.9.2.38.                       نفهميدن زنده بودن شهداء(154: 2)
1.9.2.39.                       همنشيني با رنج(4: 90)
1.9.3.          صالحين(پرهيزكاران)
1.9.3.1.      ازنگاه كلي
1.9.3.1.1.    برتري بركافرين(212: 2)
1.9.3.1.2.    برنده(9: 91) (15و14: 87)(11: 85)(189و5: 2)
1.9.3.1.3.    بهترين آفريده(7: 98)
1.9.3.1.4.    پاداش اعمال(6: 95)(25: 84)(223و112و110: 2)
1.9.3.1.5.    افرادخجسته(18: 90)
1.9.3.1.6.    اهل بهشت(41و40: 79)(82: 2)
1.9.3.2.      خصوصيات صالحين(پرهيزكاران)
1.9.3.2.1.    اطمينان به كلام خدا(26: 2)
1.9.3.2.2.    اميد به رحمت خدا(218: 2)
1.9.3.2.3.    انجام كارهاي خوب(3: 103) (7: 98) (6: 95) (11: 85) (25: 84) (228و207و177و82و62و25: 2)
1.9.3.2.4.    اندوهگين نشدن(112و62و38: 2)
1.9.3.2.5.    ايمان داشتن(3: 103) (7: 98)(6: 95)(17: 90)(11: 85) (25: 84) (218و186و177و165و103و82و62و25و4و3: 2)
1.9.3.2.6.    برائت ازكافرين(6-1: 109)
1.9.3.2.7.    پرهيزكارترين افراد(20-17: 92)
1.9.3.2.8.    پيمودن راه دشوار(18-11: 90)
1.9.3.2.9.    ترس از آخرت(40: 78) (177و62و4: 2)
1.9.3.2.10.                      ترسانده نشدن(112و62و38: 2)
1.9.3.2.11.                      درمسيرهدايت بودن(11: 96)
1.9.3.2.12.                      دوست داشتن شديد خدا(165: 2)
1.9.3.2.13.                      قانتين(238: 2)
1.9.3.2.14.                      هدايت با قرآن(26و2: 2)
1.9.3.3.      پيامبران(177: 2)
1.9.3.3.1.    هدف رسالت پيامبران(19و18: 79)(213و136: 2)
1.9.3.3.2.    آدم(ع)
1.9.3.3.2.1. جانشيني خدادرزمين(30: 2)
1.9.3.3.2.2. تعليم همه اسماء(31: 2)
1.9.3.3.2.3. سجده فرشتگان(34: 2)
1.9.3.3.2.4. اقامت خوش(35: 2)
1.9.3.3.2.5. همسرآدم(38و36و35: 2)
1.9.3.3.2.6. درخت ممنوعه(36و35: 2)
1.9.3.3.2.7. اخراج ازبهشت(38و36: 2)
1.9.3.3.2.8. بخشش خدا(37: 2)
1.9.3.3.3.    ابراهيم (ع)
1.9.3.3.3.1. اهل بهشت(130: 2)
1.9.3.3.3.2. دعا(129-126: 2)
1.9.3.3.3.3. صحبت با خدا(131و126و124: 2)
1.9.3.3.3.4. عبادت خدا(133: 2)
1.9.3.3.3.5. عهدبا خدا(125: 2)
1.9.3.3.3.6. قرباني كردن(124: 2)
1.9.3.3.3.7. مشرك نبودن(135: 2)
1.9.3.3.3.8. مقام امامت(124: 2)
1.9.3.3.3.9. وصيت(132: 2)
1.9.3.3.4.    اسحاق (ع)
1.9.3.3.4.1. عبادت خدا(133: 2)
1.9.3.3.5.    اسماعيل (ع)
1.9.3.3.5.1. دعا (129-127: 2)
1.9.3.3.5.2. عبادت خدا(133: 2)
1.9.3.3.5.3. عهدبا خدا(125: 2)
1.9.3.3.6.    محمد(ص)
1.9.3.3.6.1. تغيير قبله (150-142: 2)
1.9.3.3.6.2. جنگ هاي محمد(ص)
1.9.3.3.6.2.1.            ذات السلاسل(5-1: 100)
1.9.3.3.6.3. دستورمستقيم به محمد(ص)
1.9.3.3.6.3.1.            اطاعت نكردن ازديگران(19: 96)
1.9.3.3.6.3.2.            اهل كتاب(140و111: 2)
1.9.3.3.6.3.3.            اقراربه يگانگي خدا (1: 112)
1.9.3.3.6.3.4.            برپائي نماز(2: 108)
1.9.3.3.6.3.5.            بشارت به صالحين(25: 2)
1.9.3.3.6.3.6.            پناه بردن به خدا (4-1: 114)(5-1: 113)
1.9.3.3.6.3.7.            پناه دادن يتيم(6: 93)
1.9.3.3.6.3.8.            تذكردادن(21: 88)(9: 87)
1.9.3.3.6.3.9.            تسبيح خدا(3: 110)(1: 87)
1.9.3.3.6.3.10.       تلاش بعدازفراغت(7: 94)
1.9.3.3.6.3.11.       جبرئيل(97: 2)
1.9.3.3.6.3.12.       خوارنكردن يتيم(9: 93)
1.9.3.3.6.3.13.       خواندن(1: 96)
1.9.3.3.6.3.14.       خواندن قرآن طبق وحي(18: 75)
1.9.3.3.6.3.15.       روي برگرداندن بسوي كعبه  (150و149و144: 2)
1.9.3.3.6.3.16.       سجده كردن(19: 96)
1.9.3.3.6.3.17.       سوال ازيهوديان(211و94و93و91: 2)
1.9.3.3.6.3.18.       شك نكردن درحقانيت خداوند(147: 2)
1.9.3.3.6.3.19.       طلب آمرزش (3: 110)
1.9.3.3.6.3.20.       عجله نكردن هنگام نزول قرآن
(16: 75)
1.9.3.3.6.3.21.       عدم خشونت با سائل(10: 93)
1.9.3.3.6.3.22.       قرباني كردن(2- 108)
1.9.3.3.6.3.23.       كافرين(6-1: 109) (17: 86) (24: 84)
1.9.3.3.6.3.24.       مالكيت خدا(142: 2)
1.9.3.3.6.3.25.       نزديكي به خدا(19: 96) (8: 94)
1.9.3.3.6.3.26.       يادآوري نعمت خدا(11: 93)
1.9.3.3.6.4. سوال مردم ازمحمد(ص)
1.9.3.3.6.4.1.            انفاق(219و215: 2)
1.9.3.3.6.4.2.            جنگ در ماه حرام(217: 2)
1.9.3.3.6.4.3.            حضورخدا(186: 2)
1.9.3.3.6.4.4.            شرب خمر وقمار(219: 2)
1.9.3.3.6.4.5.            قاعدگي زن(222: 2)
1.9.3.3.6.4.6.            وقوع قيامت(42: 79)(5-1: 78)(6: 75)
1.9.3.3.6.4.7.            هلال هاي ماه(189: 2)
1.9.3.3.6.4.8.            يتيم(220: 2)
1.9.3.3.6.5. سوال يا اعلان به محمد(ص)
1.9.3.3.6.5.1.            آزمايش تبعيت مردم(143: 2)
1.9.3.3.6.5.2.            آتش خرد كننده(5: 104)
1.9.3.3.6.5.3.            آساني بعدازسختي(6و5: 94)
1.9.3.3.6.5.4.            آمدن پروردگار(22: 89)
1.9.3.3.6.5.5.            آمدن فرشتگان(22: 89)
1.9.3.3.6.5.6.            اطلاع اززمان قيامت(43: 79)
1.9.3.3.6.5.7.            ارجحيت آخرت به دنيا(4: 93)
1.9.3.3.6.5.8.            امربه معروف كردن(12: 96)
1.9.3.3.6.5.9.            برداشتن بارسنگين(3و2: 94)
1.9.3.3.6.5.10.       بشارت دهنده(119: 2)
1.9.3.3.6.5.11.       بغض خداوند(3: 93)
1.9.3.3.6.5.12.       پيروي نكردن از ديگران(120: 2)
1.9.3.3.6.5.13.       ترساننده(119: 2)
1.9.3.3.6.5.14.       تكذيب قيامت (3-1: 107)(7: 95)
1.9.3.3.6.5.15.       تكذيب كردن(13: 96)
1.9.3.3.6.5.16.       حكومت آسمانها وزمين(107: 2)
1.9.3.3.6.5.17.       خبرسپاهيان(17: 85)
1.9.3.3.6.5.18.       خبرغاشيه(1: 88)
1.9.3.3.6.5.19.       درخواست تغيير قبله(144: 2)
1.9.3.3.6.5.20.       درك تزكيه شدن ضعيفان(4-1: 80)
1.9.3.3.6.5.21.       درك روزقيامت(18و17: 82)
1.9.3.3.6.5.22.       درك شب قدر(2: 97)
1.9.3.3.6.5.23.       درك كوبندگي(3: 101)
1.9.3.3.6.5.24.       درمسيرهدايت بودن(11: 96)
1.9.3.3.6.5.25.       دلايل روشن قرآن(99: 2)
1.9.3.3.6.5.26.       راضي كردن رسول خدا(5: 93)
1.9.3.3.6.5.27.       راه دشوارانسانيت(12: 90)
1.9.3.3.6.5.28.       رجعت به سوي خدا(8: 96)
1.9.3.3.6.5.29.       رسالت برحق(119: 2)
1.9.3.3.6.5.30.       رضايت درچهره ابرار(24: 83)
1.9.3.3.6.5.31.       روي گرداندن ازحق(13: 96)
1.9.3.3.6.5.32.       ستاره تابان(2: 86)
1.9.3.3.6.5.33.       سجين(7: 83)
1.9.3.3.6.5.34.       سرنوشت اصحاب فيل(5-1: 105)
1.9.3.3.6.5.35.       شرايط تذكر(23-21: 88)
1.9.3.3.6.5.36.       شرح صدر(1: 94)
1.9.3.3.6.5.37.       عدم تبعيت از اهل كتاب(145: 2)
1.9.3.3.6.5.38.       علم به حضورخدا(14: 96)
1.9.3.3.6.5.39.       عليون(19: 83)
1.9.3.3.6.5.40.       فراموشي آيات قرآن(7و6: 87)
1.9.3.3.6.5.41.       قرائت قرآن(6: 87)
1.9.3.3.6.5.42.       كارخدا با قوم عاد(6: 89)
1.9.3.3.6.5.43.       كمين خدا(14: 89)
1.9.3.3.6.5.44.       كوثر(1- 108)
1.9.3.3.6.5.45.       گرويدن به دين خدا(2-1: 110)
1.9.3.3.6.5.46.       گفتارمنافق(204: 2)
1.9.3.3.6.5.47.       مرفهين(7-5: 80)
1.9.3.3.6.5.48.       مريدان(10-8: 80)
1.9.3.3.6.5.49.       مسيرآسان(8: 87)
1.9.3.3.6.5.50.       مكه(2: 90)
1.9.3.3.6.5.51.       نام بلند(4: 94)
1.9.3.3.6.5.52.       نجات از فقر(8:93)
1.9.3.3.6.5.53.       نهي نمازگزار(10و9: 96)
1.9.3.3.6.5.54.       وانگذاشتن به خود(3: 93)
1.9.3.3.6.5.55.       وظيفه تذكردادن(45: 79)
1.9.3.3.6.5.56.       وضعيت محشر(30و12: 75)
1.9.3.3.6.5.57.       هدايت رسول خدا(7: 93)
1.9.3.3.6.5.58.       ياري خدا(137: 2)
1.9.3.3.6.5.59.       يهود(96: 2)
1.9.3.3.6.6. عدم وظيفه محمد(ص)
1.9.3.3.6.6.1.            تزكيه مرفهين(7-5: 80)
1.9.3.3.6.7. نكات مهم درمورد محمد(ص)
1.9.3.3.6.7.1.            امت وسط(143: 2)
1.9.3.3.6.7.2.            بخل نورزيدن به غيب(24: 81)
1.9.3.3.6.7.3.            ديدن جبرئيل(25-15: 81)
1.9.3.3.6.7.4.            رسالت رسول اكرم(151: 2)
1.9.3.3.6.7.5.            عدم تبعيت از شيطان(25: 81)
1.9.3.3.6.7.6.            عدم ديوانگي(22: 81)
1.9.3.3.6.7.7.            عدم لزوم اهميت به مرفهين(7-5: 80)
1.9.3.3.6.7.8.            لزوم توجه به ضعيفان(4-1: 80)
1.9.3.3.6.7.9.            لزوم توجه به مريدان(10-8: 80)
1.9.3.3.7.    يعقوب (ع)
1.9.3.3.7.1.  وصيت(133و132: 2)
1.9.4.          كافرين( نافرمانان )
1.9.4.1.      ويژگي ها
1.9.4.1.1.    ابتر(3: 108)
1.9.4.1.2.    اجبار درپذيرش حق(23-21: 88)
1.9.4.1.3.    اعتراض به خدا(26: 2)
1.9.4.1.4.    افراد شوم(19: 90)
1.9.4.1.5.    ايمان نياوردن(31: 75)
1.9.4.1.6.    بازنده(10: 91)
1.9.4.1.7.    بدترين آفريده(6: 98)
1.9.4.1.8.    بدترين افراد(16و15: 92)( 11و9: 87)
1.9.4.1.9.    بي نتيجه بودن پند دادن(6: 2)
1.9.4.1.10.                      پاداش كافرين(36: 83)
1.9.4.1.11.                      پنهان كاري(23: 84)
1.9.4.1.12.                      پيمان شكني(27: 2)
1.9.4.1.13.                      تباهي اعمال(217: 2)
1.9.4.1.14.                      تصورعدم حسابرسي(14: 84)(27: 78)
1.9.4.1.15.                      تكبرداشتن(33: 75)
1.9.4.1.16.                      تكذيب حق(19: 85) (22: 84) (10: 83)(28: 78)
(32: 75)
1.9.4.1.17.                      تكذيب قيامت (17-11: 83)
1.9.4.1.18.                      حيله كاري(16و15: 86)
1.9.4.1.19.                      دروغگوي خطاكار(16: 96)
1.9.4.1.20.                      دشمن خدا(98: 2)
1.9.4.1.21.                      رحمت خدا(126: 2)
1.9.4.1.22.                      روي گرداندن ازحق(32: 75)
1.9.4.1.23.                      زيانكاران(121و27و26: 2)
1.9.4.1.24.                      سزاوارعذاب(35و34: 75)
1.9.4.1.25.                      سوال ازكافرين(20: 84)
1.9.4.1.26.                      شادمان دردنيا(13: 84)
1.9.4.1.27.                      شك درآيات(24و23: 2)
1.9.4.1.28.                      شياطين(102: 2)
1.9.4.1.29.                      عدم احترام به قرآن(21: 84)
1.9.4.1.30.                      عذاب جهنم هميشگي(6: 98)(24: 84)(162: 2)
1.9.4.1.31.                      علاقه شديد به دنيا(212: 2)
1.9.4.1.32.                      فساد كردن(27و26: 2)
1.9.4.1.33.                      قساوت قلب(7: 2)
1.9.4.1.34.                      كارشكني(27: 2)
1.9.4.1.35.                      كشتن كافرين(192و191: 2)
1.9.4.1.36.                      گمراه دانستن مومنين(32: 83)
1.9.4.1.37.                      گمراهي (108و26: 2)
1.9.4.1.38.                      لعنت خدا(161: 2)
1.9.4.1.39.                      مثل كافر(171: 2)
1.9.4.1.40.                      مجرمين(33-29: 83)(22: 78)(99: 2)
1.9.4.1.41.                      مسخره كردن (31-29: 83)(212: 2)
1.9.4.1.42.                      مهلت به كافرين(17: 86)
1.9.4.1.43.                      نديدن حق(7: 2)
1.9.4.1.44.                      نشنيدن حق(7: 2)
1.9.4.1.45.                      نمازنخواندن(31: 75)
1.9.4.1.46.                      وعده عذاب (24و23: 88)( 126و104و24و7: 2)
1.9.4.1.47.                      هدف ازجنگ(217: 2)
 
1.9.4.2.      اهل كتاب
1.9.4.2.1.    اهل كتاب واقعي(121: 2)
1.9.4.2.2.    امر به تسليم شدن(136: 2)
1.9.4.2.3.    بدترين آفريده(6: 98)
1.9.4.2.4.    بي سوادي(113: 2)
1.9.4.2.5.    پاداش صالحين(62: 2)
1.9.4.2.6.    پاك نشدن(174: 2)
1.9.4.2.7.    پيروي از شياطين(102: 2)
1.9.4.2.8.    پيروي از هوي وهوس(120: 2)
1.9.4.2.9.    خريدن عذاب به بهاي آمرزش(175: 2)
1.9.4.2.10.                      خريدن گمراهي به بهاي هدايت(175: 2)
1.9.4.2.11.                      خود را به حماقت زدن(101: 2)
1.9.4.2.12.                      خوردن آتش در بطن(174: 2)
1.9.4.2.13.                      دشمني با مسلملنان(109و105: 2)
1.9.4.2.14.                      درخواست دليل روشن(3-1: 98)
1.9.4.2.15.                      دور انداختن قرآن(101: 2)
1.9.4.2.16.                      زيانكاران(121: 2)
1.9.4.2.17.                      شرط رضايت از پيامبراكرم(120: 2)
1.9.4.2.18.                      شرط هدايت شدن(137: 2)
1.9.4.2.19.                      صحبت نكردن خدا با آنان(174: 2)
1.9.4.2.20.                      فاصله زيادازحق(176: 2)
1.9.4.2.21.                      قبله اهل كتاب(148و145: 2)
1.9.4.2.22.                      عدم تبعيت از پيامبراكرم(145: 2)
1.9.4.2.23.                      عدم درك آتش جهنم(175: 2)
1.9.4.2.24.                      عدم درك حقانيت كتاب خدا(176: 2)
1.9.4.2.25.                      عذاب جهنم (6: 98) (174: 2)
1.9.4.2.26.                      عقايد آنها(177و140و135و116و113و111: 2)
1.9.4.2.27.                      علت اختلاف بين آنها(4: 98)
1.9.4.2.28.                      فرمان خدابه اهل كتاب(5: 98)
1.9.4.2.29.                      فروش كتاب تحريف شده خدا(174: 2)
1.9.4.2.30.                      فهميدن حقيقت(146و144و109: 2)
1.9.4.2.31.                      كتمان حقايق(174و146و140: 2)
1.9.4.2.32.                      مجادله در مورد خدا(139: 2)
1.9.4.2.33.                      مسئوليت اعمال(141و134: 2)
1.9.4.2.34.                      وصيت يعقوب (133و132: 2)
1.9.4.3.      مشركان
1.9.4.3.1.    بدترين آفريده(6: 98)
1.9.4.3.2.    درخواست دليل روشن(3-1: 98)
1.9.4.3.3.    دوست داشتن خدايان(165: 2)
1.9.4.3.4.    دشمني با مسلملنان(105: 2)
1.9.4.3.5.    ظالمان(165: 2)
1.9.4.3.6.    عذاب جهنم هميشگي(6: 98)
1.9.4.3.7.    هدايت به جهنم(221: 2)
1.9.4.4.      منافقين
1.9.4.4.1.    احمق بودن(13: 2)
1.9.4.4.2.    احمق دانستن مردم(13: 2)
1.9.4.4.3.    ادعاي اصلاح(204و11: 2)
1.9.4.4.4.    اطمينان به گمان(78: 2)
1.9.4.4.5.    ايمان نياوردن به آخرت(8: 2)
1.9.4.4.6.    ايمان نياوردن به خدا(8: 2)
1.9.4.4.7.    بي سوادي(78: 2)
1.9.4.4.8.    تحريف حقايق(75: 2)
1.9.4.4.9.    ترس از مسجد(114: 2)
1.9.4.4.10.                      تغييركاربري مسجد(114: 2)
1.9.4.4.11.                      تكذيب حق(10: 2)
1.9.4.4.12.                      جلسات خصوصي(76: 2)
1.9.4.4.13.                      حيله كاري(9: 2)
1.9.4.4.14.                      پنهان كاري (77و14: 2)
1.9.4.4.15.                      دروغگوئي (79و76و8: 2)
1.9.4.4.16.                      دشمني شديد(204: 2)
1.9.4.4.17.                      رسوائي در دنيا(114: 2)
1.9.4.4.18.                      طغيان وسركشي كردن(15: 2)
1.9.4.4.19.                      عدم درك مكرخدا(9: 2)
1.9.4.4.20.                      عدم درك قدرت خدا(20: 2)
1.9.4.4.21.                      عذاب در آخرت(114و10: 2)
1.9.4.4.22.                      فاسدان(205و12و11: 2)
1.9.4.4.23.                      قساوت قلب(10: 2)
1.9.4.4.24.                      كافرين(19: 2)
1.9.4.4.25.                      كتمان حقايق(76: 2)
1.9.4.4.26.                      گمراه كردن افراد(76: 2)
1.9.4.4.27.                      مسخره كردن(14: 2)
1.9.4.4.28.                      نابودكردن دام(205: 2)
1.9.4.4.29.                      نابودكردن زراعت(205: 2)
1.9.4.4.30.                      نابودكردن نسل انسان(205: 2)
1.9.4.4.31.                      نسبت ناروا به خدا(80و79: 2)
1.9.4.4.32.                      نشناختن دين خدا(80: 2)
1.9.4.4.33.                      نفوذ نكردن كلام حق(206: 2)
1.9.4.4.34.                      يهودصدر اسلام(76: 2)
1.9.5.          اصحاب واقوام
1.9.5.1.      اصحاب اخدود
1.9.5.1.1.    آتش زدن مومنين(8-5: 85)
1.9.5.1.2.    لعنت خدا(4: 85)
1.9.5.2.      اصحاب فيل
1.9.5.2.1.    روش نابودي آنها(5-1: 105)
1.9.5.3.      قوم بني اسرائيل
1.9.5.3.1.    ازنگاه كلي
1.9.5.3.1.1. دستورات خداوند(123و122و84و83و48-40: 2)
1.9.5.3.1.2. دلايل روشن(211: 2)
1.9.5.3.1.3. كفران نعمت(211: 2)
1.9.5.3.1.4. گرفتاري ها وضررها(214: 2)
1.9.5.3.1.5. مرور كلي برگذشته (214-211: 2)
1.9.5.3.1.6. نافرماني خدا(90-85: 2)
 
1.9.5.3.2.    قوم موسي(ع)
1.9.5.3.2.1. دوران كودكي موسي (ع)
1.9.5.3.2.2. دوران جواني موسي(ع)
1.9.5.3.2.3. از ازدواج تاابلاغ رسالت
1.9.5.3.2.4. دوران رسالت درزمان فرعون
1.9.5.3.2.4.1.            خلاصه رسالت(25-15: 79)
1.9.5.3.2.4.2.            معجزه هاي موسي(ع)(20: 79) (73و65و63و60و57و56و53و50: 2)
1.9.5.3.2.4.3.            مكان ابلاغ رسالت(16: 79)
1.9.5.3.2.4.4.            متن ابلاغ رسالت(19-17: 79)
1.9.5.3.2.4.5.            آزارفرعونيان(49: 2)
1.9.5.3.2.4.6.            گفتگوي موسي(ع) وفرعون(19و18: 79)
1.9.5.3.2.4.7.            ساحران(23: 79)
1.9.5.3.2.4.8.            غرق شدن فرعونيان(50: 2)
1.9.5.3.2.5. دوران رسالت بعدازفرعون
1.9.5.3.2.5.1.            گوساله پرستي(93و92و54 و52و51 : 2)
1.9.5.3.2.5.2.            تنزيل كتاب در ميقات(53و51: 2)
1.9.5.3.2.5.3.            درخواست ديدن خدا(118و56و55: 2)
1.9.5.3.2.5.4.            خوراك آسماني(57: 2)
1.9.5.3.2.5.5.            دستورورود به قريه(59و58: 2)
1.9.5.3.2.5.6.            دوازده چشمه(60: 2)
1.9.5.3.2.5.7.            دستورورود به مصر(61: 2)
1.9.5.3.2.5.8.            هوارفتن كوه طور(63: 2)
1.9.5.3.2.5.9.            پيمان با خدا(93و84و83و64و63: 2)
1.9.5.3.2.5.10.       شنبه وبوزينگان(66و65: 2)
1.9.5.3.2.5.11.       زنده شدن مقتول(74-67: 2)
1.9.5.3.3.    حدفاصل دوران موسي(ع) وعيسي(ع)
(136و91-87: 2)
1.9.5.3.4.    قوم سليمان (ع)
1.9.5.3.4.1.1.            سحر(102: 2)
1.9.5.3.4.1.2.            شياطين(102: 2)
1.9.5.3.5.    قوم عيسي(ع)
1.9.5.3.5.1.1.            روح القدس(87: 2)
1.9.5.3.6.    يهود صدراسلام
1.9.5.3.6.1.1.            آزارپيامبر اكرم(104: 2)
1.9.5.3.6.1.2.            اطمينان به گمان(78: 2)
1.9.5.3.6.1.3.            بدكاران(99: 2)
1.9.5.3.6.1.4.            بي سوادي(78: 2)
1.9.5.3.6.1.5.            پنهان كاري(77: 2)
1.9.5.3.6.1.6.            تحريف كلام خدا(75: 2)
1.9.5.3.6.1.7.            تعداد كم ايمان آورندگان(100: 2)
1.9.5.3.6.1.8.            حريص به دنيا(96: 2)
1.9.5.3.6.1.9.            دروغگوئي(79و76: 2)
1.9.5.3.6.1.10.       دشمن جبرئيل(97: 2)
1.9.5.3.6.1.11.       سوال از يهوديان(211و94و93و91: 2)
1.9.5.3.6.1.12.       شكستن عهد(100: 2)
1.9.5.3.6.1.13.       ظلم كردن(95و92: 2)
1.9.5.3.6.1.14.       كافرين(98: 2)
1.9.5.3.6.1.15.       منافقين(76: 2)
1.9.5.3.6.1.16.       نسبت ناروا به خدا(80و79: 2)
1.9.5.4.      قوم ثمود
1.9.5.4.1.    تكذيب كردن حق(14و11: 91)
1.9.5.4.2.    دليل تكذيب صالح(ع)(11: 91)
1.9.5.4.3.    دليل عذاب(14: 91)
1.9.5.4.4.    سپاه ثمود(18: 85)
1.9.5.4.5.    شهرصخره ها(9: 89)
1.9.5.4.6.    شترصالح(ع) (14و13: 91)
1.9.5.4.7.    طغيان وفساد(12و11: 89)
1.9.5.4.8.    عامل طغيان(12: 91)
1.9.5.4.9.    عذاب پشت سرهم(13: 89)
1.9.5.4.10.                      گفتگو با صالح(ع)(14و13: 91)
1.9.5.4.11.                      نوع عذاب(14: 91)
1.9.5.5.      قوم فرعون
1.9.5.5.1.    ادعاي خدائي(24: 79)
1.9.5.5.2.    تكذيب حق(21: 79)
1.9.5.5.3.    روي گرداندن(22: 79)
1.9.5.5.4.    سپاه فرعون(18: 85)
1.9.5.5.5.    سرانجام فرعون(25: 79)
1.9.5.5.6.    عذاب پشت سرهم(13: 89)
1.9.5.5.7.    طغيان وفساد(12و11: 89)(21و17: 79)
1.9.5.5.8.    ميخهاي صليبي(10: 89)
1.9.5.6.      قوم قريش- عرب جاهليت
1.9.5.6.1.    الفت هنگام كوچ(2-1: 106)
1.9.5.6.2.    رسالت رسول اكرم(151: 2)
1.9.5.6.3.    رفتن به خانه از پشت آن(189: 2)
1.9.5.6.4.    سوگند ايلاء(226: 2)
1.9.5.6.5.    شباهتهاي قوم موسي (ع)(118: 2)
1.9.5.6.6.    قتل دختر(9و8: 81)
1.9.5.7.      قوم عاد
1.9.5.7.1.    شهرارم (8و7: 89)
1.9.5.7.2.    طغيان وفساد(12و11: 89)
1.9.5.7.3.    عذاب پشت سرهم(13: 89)
1.9.5.7.4.    كارخداباقوم عاد(6: 89)
1.9.6.          زندگي اجتماعي
1.9.6.1.      نكات زندگي
1.9.6.1.1.    آسان شدن كارها(7-5: 92)
1.9.6.1.2.    اثرپشتكاري(6-2: 94)
1.9.6.1.3.    سخت شدن كارها(10-8: 92)
1.9.6.1.4.    سوگند
1.9.6.1.4.1. سوگند ايلاء(226: 2)
1.9.6.1.4.2. سوگند به خدا(224: 2)
1.9.6.1.4.3. سوگندهاي بيهوده(225: 2)
1.9.6.1.5.    كنترل فراغت(7: 94)
1.9.6.1.6.    مشورت
1.9.6.1.6.1. ازشيرگرفتن نوزاد(233: 2)
1.9.6.2.      ارث
1.9.6.2.1.    خوردن حق ديگران(19: 89)
1.9.6.3.      ازدواج
1.9.6.3.1.    آميزش
1.9.6.3.1.1. اختيارمرد(223: 2)
1.9.6.3.1.2. طبق فرمان خدا(222: 2)
1.9.6.3.1.3. قاعدگي زن(222: 2)
1.9.6.3.2.    ازدواج مجدد
1.9.6.3.2.1. بعداز سه طلاق(230: 2)
1.9.6.3.2.2. خواستگاري(235: 2)
1.9.6.3.2.3. عده زن(235: 2)
1.9.6.3.3.    مشركان(221: 2)
1.9.6.4.      اقشارضعيف
1.9.6.4.1.    برده
1.9.6.4.1.1. دادن مال(177: 2)
1.9.6.4.2.    درخواست كننده
1.9.6.4.2.1. دادن مال(177: 2)
1.9.6.4.2.2. عدم خشونت (10: 93)
1.9.6.4.3.    درراه مانده
1.9.6.4.3.1. انفاق (215: 2)
1.9.6.4.3.2. دادن مال(177: 2)
1.9.6.4.4.    مسكين
1.9.6.4.4.1. انفاق (215: 2)
1.9.6.4.4.2. خوراك مسكين(3: 107)(16و14: 90)(18: 89)
1.9.6.4.4.3. كفاره روزه(184: 2)
1.9.6.4.4.4. منع نكردن كمك به مسكين (7: 107)
1.9.6.4.4.5. نيكي كردن(177و83: 2)
1.9.6.4.5.    يتيم
1.9.6.4.5.1. اطعام يتيم نسبي(15و14: 90)
1.9.6.4.5.2. انفاق (215: 2)
1.9.6.4.5.3. پناه دادن يتيم(6: 93)
1.9.6.4.5.4. تصرف در مال يتيم(220: 2)
1.9.6.4.5.5. تكريم يتيم(17: 89)
1.9.6.4.5.6. خوارنكردن يتيم(9: 93)
1.9.6.4.5.7. دورنكردن يتيم(2: 107)
1.9.6.4.5.8. موضوع سوال در دنيا وآخرت(220: 2)
1.9.6.4.5.9. نيكي كردن(177و83: 2)
1.9.6.5.      حج
1.9.6.5.1.    ايام تشريق(203: 2)
1.9.6.5.2.    تراشيدن سر(196: 2)
1.9.6.5.3.    زمان حج(197: 2)
1.9.6.5.4.    طواف(158: 2)
1.9.6.5.5.    عرفات(198: 2)
1.9.6.5.6.    عمره(196و158: 2)
1.9.6.5.7.    فعاليت اقتصادي(198و197: 2)
1.9.6.5.8.    قرباني كردن(196: 2)
1.9.6.5.9.    محرمات حج(197: 2)
1.9.6.5.10.                      مشعرالحرام(198: 2)
1.9.6.5.11.                      مني(199: 2)
1.9.6.6.      جهاد
1.9.6.6.1.    اكراه از جنگيدن(216: 2)
1.9.6.6.2.    زنده بودن شهداء(154: 2)
1.9.6.6.3.    كشتن كافرين(194-190: 2)
1.9.6.6.4.    ماه حرام(217: 2)
1.9.6.6.5.    وجوب جهاد(216: 2)
1.9.6.6.6.    هدف كافرين(217: 2)
1.9.6.6.7.    هدف مجاهدان(218: 2)
1.9.6.7.      خانواده
1.9.6.7.1.    پدرومادر
1.9.6.7.1.1. انفاق (215: 2)
1.9.6.7.1.2. نرسيدن ضرر به صاحب فرزند(233: 2)
1.9.6.7.1.3. نرسيدن ضرر به مادر(233: 2)
1.9.6.7.1.4. نيكي به پدرومادر(83: 2)
1.9.6.7.2.    فرزندان
1.9.6.7.2.1. تاثيرژن (223: 2)
1.9.6.7.2.2. گرفتن دايه(233: 2)
1.9.6.7.2.3. نوزاد
1.9.6.7.2.3.1.            مدت شيردادن(233: 2)
1.9.6.7.2.3.2.            لزوم مشورت (233: 2)
1.9.6.7.2.3.3.            نفقه مادر شيرده(233: 2)
1.9.6.7.3.    نزديكان
1.9.6.7.3.1. انفاق (215: 2)
1.9.6.7.3.2. نيكي به خويشان(177و83: 2)
1.9.6.7.4.    همسر
1.9.6.7.4.1. لباس يكديگر(187: 2)
1.9.6.7.5.    وصيت كردن(240و182-180و133و132: 2)
1.9.6.8.      دستورات خدابه امت
1.9.6.8.1.    اخلاص(5: 98)
1.9.6.8.2.    اهميت دادن به آيات الهي(41: 2)
1.9.6.8.3.    برپائي نماز(5: 98) (110و83و43: 2)
1.9.6.8.4.    برگزاري نمازجماعت(43: 2)
1.9.6.8.5.    بهانه ندادن به دشمنان(150: 2)
1.9.6.8.6.    بيرون نكردن مردم ازخانه هايشان(84: 2)
1.9.6.8.7.    تبعيت نكردن از شيطان(208و168: 2)
1.9.6.8.8.    ترس از آخرت(123: 2)
1.9.6.8.9.    ترس ازخدا(196و150و41و40: 2)
1.9.6.8.10.                      تفكرعواقب عالم بي عمل(44: 2)
1.9.6.8.11.                      تسليم شدن كامل(208: 2)
1.9.6.8.12.                      تصديق پيامبران(41: 2)
1.9.6.8.13.                      حق گرائي(42: 2)
1.9.6.8.14.                      خوش رفتاري با اهل كتاب(109: 2)
1.9.6.8.15.                      خوردن خوراكي هاي مجاز(172و168: 2)
1.9.6.8.16.                      دادن زكات(5: 98) (110و83و43: 2)
1.9.6.8.17.                      درس ازگذشتگان(108: 2)
1.9.6.8.18.                      رعايت اعتدال(5: 98)
1.9.6.8.19.                      روزه گرفتن(187و183: 2)
1.9.6.8.20.                      سخن گفتن نيكو با مردم(83: 2)
1.9.6.8.21.                      شكرگزاري خداوند(152: 2)
1.9.6.8.22.                      عالم بي عمل نبودن(44: 2)
1.9.6.8.23.                      عبادت خدا(5: 98)
1.9.6.8.24.                      فقط پرستش خدا(83: 2)
1.9.6.8.25.                      قصاص(194و178: 2)
1.9.6.8.26.                      كشتن كافرين حربي(193-190: 2)
1.9.6.8.27.                      كفرنورزيدن(152و108و41: 2)
1.9.6.8.28.                      مسلمان شدن(136: 2)
1.9.6.8.29.                      نترسيدن از ديگران(150: 2)
1.9.6.8.30.                      نكشتن يكديگر(84: 2)
1.9.6.8.31.                      نيكي به پدر ومادر(83: 2)
1.9.6.8.32.                      نيكي به خويشان ويتيمان ومستمندان(83: 2)
1.9.6.8.33.                      وصيت كردن(180: 2)
1.9.6.8.34.                      وفاي به عهد(40: 2)
1.9.6.8.35.                      همراهي نكردن با دشمن(104: 2)
1.9.6.8.36.                      يادآوري نعمتهاي خدا(122و40: 2)
1.9.6.8.37.                      يادخدا(152: 2)
1.9.6.8.38.                      ياري جستن ازصبرونماز(153و45: 2)
1.9.6.9.      زنان
1.9.6.9.1.    بيوه(234: 2)
1.9.6.9.1.1. اختياردرانتخاب(240و234: 2)
1.9.6.9.1.2. مدت عده(234: 2)
1.9.6.9.2.    قاعدگي(222: 2)
1.9.6.10.                       طلاق
1.9.6.10.1.                      آميزش نكردن(236و227: 2)
1.9.6.10.2.                      توافق زن وشوهر(232و229و228: 2)
1.9.6.10.3.                      دادن مهريه(241و236و227: 2)
1.9.6.10.4.                      سه طلاق(230: 2)
1.9.6.10.5.                      طلاق رجوعي(232و231و229: 2)
1.9.6.10.6.                      عده طلاق(228: 2)
1.9.6.10.7.                      عفودر مهريه(237: 2)
1.9.6.10.8.                      كتمان نوزاد رحم(228: 2)
1.9.6.10.9.                      مقررنكردن مهريه(236: 2)
1.9.6.10.10.                ملاك عرف(228: 2)
1.9.6.11.                       قصاص
1.9.6.11.1.                      تعريف قصاص(194: 2)
1.9.6.11.2.                      حيات(179: 2)
1.9.6.11.3.                      كشتن(178:2)
1.9.7.          زندگي فردي
1.9.7.1.      خواب
1.9.7.1.1.    مايه آرامش(9: 78)
1.9.7.2.      خوراك انسان
1.9.7.2.1.    انجير(1: 95)
1.9.7.2.2.    انگور(28: 80)
1.9.7.2.3.    خرما(29: 80)
1.9.7.2.4.    خوردن آتش در بطن(174: 2)
1.9.7.2.5.    خوردني هاي غيرمجاز
1.9.7.2.5.1. خون(173: 2)
1.9.7.2.5.2. ذبح با نام غيرخدا(173: 2)
1.9.7.2.5.3. شرب خمر
1.9.7.2.5.3.1.            نفع وضرر(219: 2)
1.9.7.2.5.4. گوشت خوك(173: 2)
1.9.7.2.5.5. مردار(173: 2)
1.9.7.2.5.6. موارد اضظراري(173: 2)
1.9.7.2.6.    خوردني هاي مجاز(172و168: 2)
1.9.7.2.7.    دستورنگاه به خوراك(24: 80)
1.9.7.2.8.    زيتون(1: 95)(29: 80)
1.9.7.2.9.    سبزي(28: 80)
1.9.7.2.10.                      ميوه(31: 80)(22: 2)
1.9.7.3.      عبادات فردي
1.9.7.3.1.    توبه وطلب آمرزش                
1.9.7.3.1.1. دستورتوبه(199: 2)
1.9.7.3.1.2. مراحل توبه(160: 2)
1.9.7.3.1.3. هنگام پيروزي(3-1: 110)
1.9.7.3.2.    نماز
1.9.7.3.2.1. اهميت دادن به نماز(5: 107)(5: 98) (15: 87)
 (238و177و3: 2)
1.9.7.3.2.2. برگزاري نمازجماعت(43: 2)
1.9.7.3.2.3. دستوراقامه نماز(2: 108) (110و83و43: 2)
1.9.7.3.2.4. دلايل قبول نشدن نماز(7-4: 107)
1.9.7.3.2.5. سنگيني نماز(45: 2)
1.9.7.3.2.6. شرايط نماز
1.9.7.3.2.6.1.            آرامش(239: 2)
1.9.7.3.2.7. صلوات(238: 2)
1.9.7.3.2.8. كمك گرفتن ازنماز(153و45: 2)
1.9.7.3.2.9. مقام ابراهيم(125: 2)
1.9.7.3.2.10.                    نمازهاي يوميه
1.9.7.3.2.10.1.       نمازظهر(238: 2)
1.9.7.3.3.    روزه
1.9.7.3.3.1. اعتكاف(187: 2)
1.9.7.3.3.2. دعاكردن(186: 2)
1.9.7.3.3.3. مبطلات روزه(187: 2)
1.9.7.3.3.4. معاف از روزه(185و184: 2)
1.9.7.3.3.5. وقت روزه گرفتن(187و185و184: 2)
1.9.8.          اقتصادي
1.9.8.1.      موارد مصرف مال(177: 2)
1.9.8.2.      انفاق
1.9.8.2.1.    انجام هركارخوب(215: 2)
1.9.8.2.2.    انفاق ازروزي(3: 2)
1.9.8.2.3.    حدود انفاق(195: 2)
1.9.8.2.4.    دستور انفاق(195: 2)
1.9.8.2.5.    عفو وبخشش(219: 2)
1.9.8.2.6.    مواردانفاق(215: 2)
1.9.8.3.      زكات
1.9.8.3.1.    دادن زكات(5: 98)(177و110و83 و43: 2)
1.9.8.3.2.    تزكيه مال(18: 92)
1.9.9.          حمل ونقل
1.9.10.   سياسي
1.9.10.1.                       سياست داخلي
1.9.10.1.1.                      حاكم نشدن منافق(206-204: 2)
1.9.10.1.2.                      حمايت از زنان مطلقه(241و236: 2)
1.9.10.1.3.                      رواج فضل(237: 2)
1.9.10.2.                       سياست خارجي
1.9.10.2.1.                      تكيه براصول(6-1: 109) 
1.9.10.2.2.                      احترام به اعتقادات غيرمسلمانان  (6: 109)  
1.9.10.2.3.                      خوش رفتاري(109: 2)
1.9.11.   فرهنگي
1.9.11.1.                       تذكر دادن
1.9.11.1.1.                      شرايط تذكردادن
1.9.11.1.1.1.                    احتمال دادن برپذيرش تذكر (9: 87)
1.9.11.1.1.2.                    عدم اعمال زور(23-21: 88)
1.9.11.1.2.                      پذيرفتن تذكر
1.9.11.1.2.1.                    اختيار نه اجبار(29-26: 81)
(4و3: 80)( 12و11: 80)
1.9.11.1.2.2.                    پرهيزكاري(66: 2)
1.9.11.1.2.3.                    ترس ازخدا(10: 87)(9و8: 80)(45و26: 79)
1.9.11.1.3.                      نپذيرفتن تذكر
1.9.11.1.3.1.                    بدترين افراد(11: 87)
1.9.11.2.                       تعليم وتربيت
1.9.11.2.1.                      آموزش
1.9.11.2.1.1.                    آموزش با قلم(4: 96)
1.9.11.2.1.2.                    آموزش توسط خداوند(5-1: 96)(239و232و231: 2)
1.9.11.2.1.3.                    آموزش كتاب وحكمت(231و151و129: 2)
1.9.11.2.1.4.                    خواندن آيات(187و151و129: 2)
1.9.11.2.2.                      اخلاق ورفتار(151و129: 2)
1.9.11.2.2.1.                    كارهاي خوب
1.9.11.2.2.1.1.       آزادسازي برده(13: 90)
1.9.11.2.2.1.2.       احترام به زيردست(10و9: 93)
1.9.11.2.2.1.3.       اخلاص(5: 98)(139: 2)
1.9.11.2.2.1.4.       اطعام هنگام قحطي(16-14: 90)
1.9.11.2.2.1.5.       انفاق كردن(3: 2)
1.9.11.2.2.1.6.       پرهيزكاري كردن(12: 96)(5: 92)(9: 91) (14: 87) (187و183و179و177و103و63: 2)
1.9.11.2.2.1.7.       پناه بردن به خدا(4-1: 114)(5-1: 113)
1.9.11.2.2.1.8.       پند گرفتن(232و231و221: 2)
1.9.11.2.2.1.9.       تبعيت نكردن از شيطان(168: 2)
1.9.11.2.2.1.10.  تصديق خوبي(6: 92)
1.9.11.2.2.1.11.  توجه به مشتاقان(10: 80)
1.9.11.2.2.1.12.  حق گرائي(3: 103)
1.9.11.2.2.1.13.  خاشع بودن(46و45: 2)
1.9.11.2.2.1.14.  دادن زكات(5: 98)(177و110و83و43: 2)
1.9.11.2.2.1.15.  دوري ازهوي وهوس(40: 79)
1.9.11.2.2.1.16.  راست گفتن(177: 2)
1.9.11.2.2.1.17.  رعايت اعتدال(5: 98)
1.9.11.2.2.1.18.  سخن نيكوبا مردم(83: 2)
1.9.11.2.2.1.19.  سبقت در كار خير(148: 2)
1.9.11.2.2.1.20.  صبركردن(3: 103)(17: 90)               (177و157-155و153و45: 2)
1.9.11.2.2.1.21.  طلب آمرزش(3: 110)
1.9.11.2.2.1.22.  عبادت خدا(3: 106)(5: 98)(21: 2)
1.9.11.2.2.1.23.  عطا كردن(18و5: 92)
1.9.11.2.2.1.24.  عفووگذشت(237و178و109: 2)
1.9.11.2.2.1.25.  قرباني كردن(2- 108)
1.9.11.2.2.1.26.  مسلمان بودن(133-131: 2)
1.9.11.2.2.1.27.  مهرباني كردن(17: 90)
1.9.11.2.2.1.28.  نيكي به پدرومادر(83: 2)
1.9.11.2.2.1.29.  نيكي كردن(195و189و177و83: 2)
1.9.11.2.2.1.30.  وصيت كردن(180: 2)
1.9.11.2.2.1.31.  وفاي به عهد(177و80و40: 2)
1.9.11.2.2.1.32.  هجرت كردن(218: 2)
1.9.11.2.2.1.33.  يادخدا(15: 87)(152: 2)
1.9.11.2.2.1.34.  يادكردن نعمتها(122و47: 2)
1.9.11.2.2.2.                    كارهاي ناپسند
1.9.11.2.2.2.1.       آزاردادن(10: 85)
1.9.11.2.2.2.2.       احساس بي نيازي(7: 96) (8: 92)
1.9.11.2.2.2.3.       ارجحيت دادن به دنيا(38: 79)
1.9.11.2.2.2.4.       انكارآيات خدا(19: 90)(13: 83)(61: 2)
1.9.11.2.2.2.5.       ايرادبني اسرائيلي(73-67: 2)
1.9.11.2.2.2.6.       ايمان نياوردن(31: 75)
1.9.11.2.2.2.7.       بخل ورزيدن(8: 92)
1.9.11.2.2.2.8.       بدگوئي (1: 104)
1.9.11.2.2.2.9.       بي بندوباري(169: 2)
1.9.11.2.2.2.10.  بي توجهي به قرآن(101: 2)
1.9.11.2.2.2.11.  تبعيت كوركورانه(170: 2)
1.9.11.2.2.2.12.  تجاوز از حدود خدا(12: 83) (229: 2)
1.9.11.2.2.2.13.  تحريف آيات الهي(176-174: 2)
1.9.11.2.2.2.14.  تفاخروتكاثر(2و1: 102)
1.9.11.2.2.2.15.  تكبرداشتن(33: 75)(87و34: 2)
1.9.11.2.2.2.16.  تكذيب خوبي(9: 92)
1.9.11.2.2.2.17.  تكذيب كردن حق(13: 96)(16: 92)
(28: 78)(32: 75)(87و39: 2)
1.9.11.2.2.2.18.  تكذيب قيامت(1: 107) (7: 95)(11: 83)     (9: 82)
1.9.11.2.2.2.19.  جلوگيري ازاطاعت خدا(10و9: 96)
1.9.11.2.2.2.20.  حسودي(5: 113)(109: 2)
1.9.11.2.2.2.21.  خطا كردن(16: 96)
1.9.11.2.2.2.22.  خوردن حق ديگران(19: 89)
1.9.11.2.2.2.23.  دروغگوئي(16: 96) (79و76: 2)
1.9.11.2.2.2.24.  دشمني كردن(36: 2)
1.9.11.2.2.2.25.  دوست داشتن شديدخيردنيا(8: 100)(20: 75)
1.9.11.2.2.2.26.  رشوه خواري(188: 2)
1.9.11.2.2.2.27.  رفتن به خانه ازپشت آن(189: 2)
1.9.11.2.2.2.28.  روي گرداندن ازحق(13: 96) (16: 92)     (32: 75)
1.9.11.2.2.2.29.  روي گرداندن ازضعيفان(2و1: 80)
1.9.11.2.2.2.30.  ريا كردن(6: 107)
1.9.11.2.2.2.31.  زياد كردن اختلافات(4: 113)
1.9.11.2.2.2.32.  شكستن عهد(64: 2)
1.9.11.2.2.2.33.  طغيان وسركشي كردن(6: 96)(11: 89)    (37: 79)(61: 2)
1.9.11.2.2.2.34.  ظلم كردن (231و229و193و165و150و145و140و114و95و92و57و51: 2)
1.9.11.2.2.2.35.  عالم يي عمل بودن(44: 2)
1.9.11.2.2.2.36.  عيب جوئي(1: 104)
1.9.11.2.2.2.37.  غرور(6: 82)
1.9.11.2.2.2.38.  غفلت ازآخرت(21: 75)
1.9.11.2.2.2.39.  غفلت ازخدا(14: 96)(7: 90)
1.9.11.2.2.2.40.  فتنه گري(217و193و191: 2)
1.9.11.2.2.2.41.  فساد(12: 89) (205: 2)
1.9.11.2.2.2.42.  قمار(219: 2)
1.9.11.2.2.2.43.  كتمان حقايق(176-174و159: 2)
1.9.11.2.2.2.44.  كشتن(87و84و61: 2)
1.9.11.2.2.2.45.  كفران نعمت(211: 2)
1.9.11.2.2.2.46.  كلاهبرداري(3-1: 83)
1.9.11.2.2.2.47.  كم فروشي(1: 83)
1.9.11.2.2.2.48.  كم گذاشتن پيمانه(3و2: 83)
1.9.11.2.2.2.49.  كم گذاشتن وزن(3: 83)
1.9.11.2.2.2.50.  گسترش ابهامات وتاريكي (3: 113)
1.9.11.2.2.2.51.  گناه كردن(12: 83)(5: 75)(188و61: 2)
1.9.11.2.2.2.52.  مال دوستي(3-2: 104)(20: 89)
1.9.11.2.2.2.53.  مرتدشدن(217: 2)
1.9.11.2.2.2.54.  مسخره كردن آيات (231: 2)
1.9.11.2.2.2.55.  مضحكه كردن مومنين(31-29: 83)(67: 2)
1.9.11.2.2.2.56.  ناسپاسي(6: 100)
1.9.11.2.2.2.57.  نافرماني(10: 91)
1.9.11.2.2.2.58.  نسبت ناروابه خدا(169و80و79: 2)
1.9.11.2.2.2.59.  نمازنخواندن(31: 75)
1.9.11.2.2.2.60.  وسوسه كردن ( 6-4: 114)  
1.9.11.2.2.2.61.  هرگونه بدي (2: 113)(169: 2)     
1.9.11.3.                       تفكر
1.9.11.3.1.                      اينطورنيست كه فكرمي كنيد
1.9.11.3.1.1.                    آتش خرد كننده(4: 104)
1.9.11.3.1.2.                    آفرينش انسان(9-7: 82)
1.9.11.3.1.3.                    تفكرتكريم وتحقير(16و15: 89)
1.9.11.3.1.4.                    تكذيب قيامت(14-10: 83)
1.9.11.3.1.5.                    جذب اقشارمختلف به دين(10-1: 80)
1.9.11.3.1.6.                    حراست ازقرآن(20-17: 75)
1.9.11.3.1.7.                    دانستن جهنم(6-3: 102)
1.9.11.3.1.8.                    سجين(7: 83)
1.9.11.3.1.9.                    طغيان وسركشي انسان(7و6: 96)
1.9.11.3.1.10.              عدم اجراي فرمان خدا(23: 80)
1.9.11.3.1.11.              عذاب جهنم(19-15: 96)
1.9.11.3.1.12.              عليين(18: 83)
1.9.11.3.1.13.              كوبيده شدن زمين(21: 89)
1.9.11.3.1.14.              گرفتن موي پيشاني(15: 96)
1.9.11.3.1.15.              محروميت ازديدارخدا(15: 83)
1.9.11.3.1.16.              وضعيت اهل جهنم(26-24: 75)
1.9.11.3.1.17.              وقوع قيامت(5و4: 78)(11و10: 75)
1.9.11.3.2.                      علت نفهميدن
1.9.11.3.2.1.                    احمق بودن(13: 2)
1.9.11.3.2.2.                    تبعيت كوركورانه(170: 2)
1.9.11.3.2.3.                    فاسد بودن(12و11: 2)
1.9.11.3.2.4.                    كرولال وكوربودن(171: 2)
1.9.11.3.2.5.                    نشناختن خدا(9: 2)
1.9.11.3.3.                      لزوم تفكر
1.9.11.3.3.1.                    آفرينش آسمانها (18: 88) (164: 2)
1.9.11.3.3.2.                    آفرينش زمين(20: 88) (164: 2)
1.9.11.3.3.3.                    آفرينش شتر(17: 88)
1.9.11.3.3.4.                    ابر(164: 2)
1.9.11.3.3.5.                    اختلاف شب وروز(164: 2)
1.9.11.3.3.6.                    ازدواج بعداز سه طلاق(230: 2)
1.9.11.3.3.7.                    انفاق كردن عفو(219: 2)
1.9.11.3.3.8.                    باد(164: 2)
1.9.11.3.3.9.                    باران(164: 2)
1.9.11.3.3.10.              برتري روزه (184: 2)
1.9.11.3.3.11.              پرهيزكاري كردن(197: 2)
1.9.11.3.3.12.              حيات در قصاص(179: 2)
1.9.11.3.3.13.              زندگي زنان مطلقه وبيوه(242: 2)
1.9.11.3.3.14.              زنده شدن مرده(73: 2)
1.9.11.3.3.15.              صحبت با خدا(118: 2)
1.9.11.3.3.16.              عالم بي عمل بودن(44: 2)
1.9.11.3.3.17.              فرستادن نشانه(118: 2)
1.9.11.3.3.18.              كشتي(164: 2)
1.9.11.3.3.19.              كفايت سوگند(5-1: 89)
1.9.11.3.3.20.              كوه ها(19:  88)
1.9.11.3.3.21.              گسترش موجودات زنده(164: 2)
1.9.11.3.3.22.              نفع وضرر شرب خمر وقمار(219: 2)
1.9.11.4.                       دعا
1.9.11.4.1.                      اهالي مكه(129و126: 2)
1.9.11.4.2.                      تسليم بودن(128: 2)
1.9.11.4.3.                      بخشش گناهان(58: 2)
1.9.11.4.4.                      حفظ از آتش جهنم(201: 2)
1.9.11.4.5.                      خوبي دردنيا وآخرت(201: 2)
1.9.11.4.6.                      روش دعا كردن(202-200و186: 2)
1.9.11.4.7.                      قبولي طاعات(127: 2)
1.9.11.4.8.                      گذشت خدا(128: 2)
1.9.11.4.9.                      مناسك حج(128: 2)
1.9.11.4.10.                هدايت به راه راست(7و6: 1)
1.9.11.5.                       دين
1.9.11.5.1.                      تغيير احكام(106: 2)
1.9.11.5.2.                      دين تضميني(5: 98)
1.9.11.5.3.                      دين خالص(132: 2)
1.9.11.5.4.                      مالكيت خدا(193: 2)
1.9.11.6.                       سحر(جادو)
1.9.11.6.1.                      خطركافرشدن(102: 2)
1.9.11.6.2.                      فسادوضررسحر(102: 2)
1.9.11.6.3.                      منابع سحر(102: 2)
1.9.11.7.                       يقين
1.9.11.7.1.                      دلايل روشن(118: 2)
1.9.11.7.2.                      ديدن جهنم(7-5: 102)
1.9.11.7.3.                      يقين به آخرت(4: 2)
1.9.12.   نظامي
1.9.12.1.                       حمله بااسبان تندرو(5-1: 100)
1.9.12.2.                       گرويدن به دين خدا(2-1: 110)
1.9.13.   هنري
1.9.13.1.                       آفرينش انسان(8و7: 82)(38: 75)
1.10.  جن
1.10.1.   آفرينش جن
1.10.1.1.                       توازن نفس(7: 91)
1.10.1.2.                       نفس مطمئنه(30- 27: 89)
1.10.1.3.                       نفس مكلف (10-7: 91)
1.10.1.4.                       نفس ملامتگر(2: 75)
1.10.1.5.                       نگهبان نفس(4: 86)
1.10.2.   شيطان
1.10.2.1.                       تبعيت نكردن از شيطان(208و168: 2)
1.10.2.2.                       دستورات شيطان(169: 2)
1.10.2.3.                       دشمن انسان(208و168: 2)
1.10.2.4.                       شيطان شدن ابليس(34: 2)
1.10.2.5.                       عدم تبعيت محمد(ص)(25: 81)
1.10.2.6.                       وسوسه كردن(6-4: 114)
1.11.  فرشتگان(177: 2)
1.11.1.   جبرئيل
1.11.1.1.                       دشمن جبرئيل(98: 2)
1.11.1.2.                       ديده شدن جبرئيل(23: 81)
1.11.1.3.                       مقام جبرئيل(21-19: 81)
1.11.1.4.                       واسطه وحي(21-19: 81)(97: 2)
1.11.2.   پاك كردن صحيفه قرآن(16و15: 80)
1.11.3.   تسبيح حمد خدا(30: 2)
1.11.4.   حرف مفيد در محشر(38: 78)
1.11.5.   درك برتري آدم(ع) (33-30: 2)
1.11.6.   دشمن فرشتگان(98: 2)
1.11.7.   ديدن فرشتگان(210: 2)
1.11.8.   سجده برآدم(ع) (34: 2)
1.11.9.   سرعت وسبقت(5-3: 79)
1.11.10.                   شاهداعمال(12: 82)
1.11.11.                   صف در محشر(22: 92) (38: 78)
1.11.12.                   علم فرشتگان(32: 2)
1.11.13.                   فرود درشب قدر(4: 97)
1.11.14.                   گرفتن جان افراد(2و1: 79)
1.11.15.                   گفتگو باخدا(34-30: 2)
1.11.16.                   ميكائيل(98: 2)
1.11.17.                   نگهبان نفس(4: 86)(33: 83)(10: 82)
1.11.18.                   نويسندگان اعمال(11: 82)
1.11.19.                   هاروت وماروت(102: 2)
1.12.  زمان
1.12.1.   سرعت گذشت زمان
1.12.1.1.                       درك گذشت عمر(46: 79)
1.12.2.   وقت هاي خاص
1.12.2.1.                       روز
1.12.2.1.1.                      قسم به روزدروقت خاص (2: 92) (3: 91)
1.12.2.1.2.                      فجر(1: 89)
1.12.2.1.3.                      صبح(18: 81)
1.12.2.1.4.                      وقت معاش(11: 78)
1.12.2.2.                       شب
1.12.2.2.1.                      وقت پوشش(10: 78)
1.12.2.2.2.                      شب قدر
1.12.2.2.2.1.                    ارزش شب قدر(3: 97)
1.12.2.2.2.2.                    مدت شب قدر(5: 97)
1.12.2.2.3.                      شبهاي دهگانه(2: 89)
1.12.2.2.4.                      شفق(16: 84)
1.12.2.2.5.                      قسم به شب دروقت خاص(2: 93) (1: 92) (4: 91)(4: 89)   (17: 84) (17: 81)
1.12.2.3.                       ماه
1.12.2.3.1.                      رمضان
1.12.2.3.1.1.                    روزه گرفتن(185: 2)
1.12.2.3.1.2.                    طلب اجابت دعا(186: 2)
1.12.2.3.1.3.                    نزول قرآن(185: 2)
1.12.2.3.2.                      قسم به ماه دروقت خاص(2: 91)(18: 84)
1.12.2.3.3.                      ماه هاي حرام
1.12.2.3.3.1.                    جنگيدن(217: 2)
2.          آخرت
2.1.          ازنگاه كلي
2.1.1.          ارجحيت آخرت به دنيا (4: 93)
2.1.2.          پايداري آخرت(17: 87)
2.2.          اسامي قيامت (1: 107)(3-1: 101)(1: 88)(9: 86)(2: 85)(11و5: 83)(18و17و15: 82)
(34: 79)(39و17: 78)(6و1: 75)(4: 1)
2.3.          اهل بهشت
2.3.1.          ازنگاه كلي
2.3.1.1.      ابراهيم (ع) (130: 2)
2.3.1.2.      چهره شاداب(8: 88)(39و38: 80)(22: 75)
2.3.1.3.      راضي ازتلاش(9: 88)
2.3.1.4.      رضايت ازخدا(8: 98)(21: 92)
2.3.1.5.      صالحين(41و40: 79)(82: 2)
2.3.1.6.      مضحكه كردن كافرين(35و34: 83)
2.3.1.7.      نشنيدن دروغ(35: 78)
2.3.1.8.      نشنيدن سخن بيهوده(11: 88)(35: 78)
2.3.1.9.      نگاه به خدا(23: 75)
2.3.2.          ابرار
2.3.2.1.      غرق در نعمت(22: 83)
2.3.2.2.      نگاه ازتخت(23: 83)
2.3.2.3.      نوشاندن شراب(25: 83)
2.3.2.4.      وضعيت چهره(24: 83)
2.3.3.          اصحاب يمين
2.3.3.1.      حسابرسي آسان(8و7: 84)
2.3.4.          مقربين
2.3.4.1.      شهادت برعليون(21: 83)
2.3.4.2.      نوشيدن ازچشمه تسنيم(28: 83)
 
2.4.          اهل جهنم
2.4.1.          آرزوي خاك بودن(40: 78)
2.4.2.          ابولهب(3: 111)
2.4.3.          احساس كوفتگي(3: 88)
2.4.4.          افسوس گذشته (24و23: 89)
2.4.5.          به يادآوري اعمال(23: 89)
2.4.6.          تند زدن قلب(8: 79)
2.4.7.          پوشش تاريكي(41: 80)
2.4.8.          چشمان خاشع(9: 79)
2.4.9.          چشيدن آب داغ(25: 78)
2.4.10.   چشيدن چركابه(25: 78)
2.4.11.   چهره خاشع(2: 88)
2.4.12.   چهره عبوس(24: 75)
2.4.13.   چهره غبارآلود(40: 80)
2.4.14.   خواندن هلاكت (10: 84)
2.4.15.   زن ابولهب (4: 111)
2.4.16.   صاحب دل سياه(81: 2)
2.4.17.   صحبت نكردن خدا با آنان(174: 2)
2.4.18.   صدازدن هم گروه(17: 96)
2.4.19.   ظالمان(165: 2)
2.4.20.   فاسدان(206: 2)
2.4.21.   كتاب از پشت سر(10: 84)
2.4.22.   كافرين(16: 83)(42: 80) (40: 78) (217و162و104و85و39و24: 2)
2.4.23.   محروم ازديدارخدا(15: 83)
2.4.24.   مشركان(167و165: 2)
2.4.25.   ملازمت هميشگي با آتش(16و15: 82)
2.4.26.   نافرمانان(7: 83)(14: 82)(39-37: 79)(22: 78)(178و39: 2)
2.4.27.   نچشيدن نوشيدني خنك(24: 78)
2.4.28.   نه فربگي ونه گرسنگي(7: 88)
2.4.29.   نه مرگ نه زندگي(13: 87)
2.5.          برزخ
2.5.1.          اثبات حيات برزخي(28: 2)
2.6.          رجعت
2.6.1.          بسوي خدا(8: 96)(25: 88)(210و156و28: 2)
2.6.2.          تصورعدم بازگشت (14: 84)
2.7.          زمان وقوع قيامت
2.7.1.          صوردوم(14و13: 79)(18: 78)
2.7.2.          فرياد گوش خراش(33: 80)
2.7.3.          وضعيت آسمان(2و1: 84)(1: 82)(11: 81)(19: 78)
2.7.4.          وضعيت حيوانات(5: 81)
2.7.5.          وضعيت خورشيد(1: 81)(9: 75)
2.7.6.          وضعيت درياها(3: 82)(6: 81)
2.7.7.          وضعيت زمين(3-1: 101) (2و1- 99) (21: 89) (5-3: 84)(4: 81)(7و6: 79)
2.7.8.          وضعيت ستارگان(2: 82)(2: 81)
2.7.9.          وضعيت كوهها (5: 101)(3: 81)(20: 78)
2.7.10.   وضعيت ماه(9و8: 75)
2.7.11.   وضعيت مردم (4: 101) (3- 99)(37-34: 80)(18: 78)(11و10و 7و4و3: 75) (28: 2)
2.7.12.   وقت معين(17: 78)
2.8.          سوال درقيامت
2.8.1.          اعمال(141و134: 2)
2.8.2.          جهنميان(119: 2)
2.8.3.          سوگندهاي بيهوده(225: 2)
2.8.4.          قتل دختر(9و8: 81)
2.8.5.          نعمتها(8: 102)
2.8.6.          وضعيت قلب(225: 2)
2.8.7.          يتيم(220: 2)
2.9.          شفاعت
2.9.1.          راضي كردن رسول خدا(5: 93)
2.9.2.          قبول نشدن شفاعت(123و48: 2)
2.10.  گفتگودرقيامت
2.10.1.   آرزوي خاك بودن(40: 78)
2.10.2.   امكان برگشت به دنيا(12-10: 79)
2.10.3.   برائت مشركان از سران مشرك (167: 2)
2.10.4.   تكذيب جهنم(17: 83)
2.10.5.   ميوه بهشتي(25: 2)
2.11.  معادجسماني
2.11.1.   آب داغ(5: 88)
2.11.2.   بالش(15: 88)
2.11.3.   تخت بلند(13: 88)(35و23: 83)
2.11.4.   تند زدن قلب(8: 79)
2.11.5.   چشيدن (25و24: 78)
2.11.6.   خنديدن(34: 83)
2.11.7.   خوراكي ازخارخشك(6: 88)
2.11.8.   دختران جوان(33: 78)
2.11.9.   درختان انگور(32: 78)
2.11.10.                   طناب ارليف خرما(5: 111)
2.11.11.                   فرش(16: 88)
2.11.12.                   قدح(14: 88)
2.11.13.                   گردن(5: 111)
2.11.14.                   موي پيشاني(16و15: 96)
2.11.15.                   نوشيدن شراب(28-25: 83)
2.11.16.                   نه فربگي ونه گرسنگي(7: 88)
2.12.  وضعيت بهشت
2.12.1.   ازنگاه كلي
2.12.1.1.                       باغها(8: 98) (11: 85)(32: 78) (25: 2)
2.12.1.2.                       بهشت خاص خدا(30-27: 89)
2.12.1.3.                       بهشت عالي(10: 88)
2.12.1.4.                       جام شراب(34: 78)
2.12.1.5.                       جاودانگي (8: 98) (6: 95) (25: 84)(82و25: 2)
2.12.1.6.                       جزاي حساب شده(36: 78)
2.12.1.7.                       چشمه روان(12: 88)
2.12.1.8.                       دختران جوان(33: 78)
2.12.1.9.                       درختان انگور(32: 78)
2.12.1.10.                زندگي خوش (7و6: 101)
2.12.1.11.                زوجهاي پاك(25: 2)
2.12.1.12.                ميوه بهشتي(25: 2)
2.12.1.13.                نزديك كردن بهشت(13: 81)
2.12.1.14.                نهرها(8: 98) (11: 85) (25: 2)
2.12.1.15.                وسايل بهشت(16-13: 88)
2.12.2.   ابرار
2.12.2.1.                       چشمه تسنيم(28و27: 83)
2.12.2.2.                       وفورنعمت(24: 83)(13: 82)
2.12.2.3.                       مشخصات شراب(27-25: 83)
2.12.3.   مقربين
2.12.3.1.                       چشمه تسنيم(28و27: 83)
2.13.  وضعيت جهنم
2.13.1.   آب داغ(5: 88)(25: 78)
2.13.2.   آتش بانان دوزخ (18: 96)
2.13.3.   آتش بزرگ(12: 87)
2.13.4.   آتش پرزبانه(3: 111)(14: 92)(12: 84)
2.13.5.   آتش خردكننده (9-5: 104)
2.13.6.   آتش سوزنده(11-8: 101)(4: 88)
2.13.7.   آتش فروزان(14: 82)(12: 81)
2.13.8.   تخفيف عذاب(162و86: 2)
2.13.9.   تطابق جزا بااعمال(26: 78)
2.13.10.                   جاودانگي (6: 98)(16: 82)(23: 78)(217و 162و81و39: 2)
2.13.11.                   جايگاه بد(206: 2)
2.13.12.                   چركابه(25: 78)
2.13.13.                   خوراكي ازخارخشك(6: 88)
2.13.14.                   عذاب بزرگ(7: 2)
2.13.15.                   عذاب پشت سرهم(30: 78)
2.13.16.                   عذاب خواركننده(90: 2)
2.13.17.                   عذاب دردناك (24: 84)(178و174و10: 2)
2.13.18.                   عذاب سوزان(10: 85)
2.13.19.                   عذاب شديد(24و23: 88) (165و85: 2)
2.13.20.                   عذاب كمرشكن(25: 75)
2.13.21.                   كمينگاه(21: 78)
2.13.22.                   وجود دربند كشنده(26: 89)
2.13.23.                   وجودعذاب كننده (25: 89)
2.13.24.                   هيزم (4: 111) (22: 2)
2.14.  وضعيت محشر
2.14.1.   آگاهي خداازاعمال(11: 100)
2.14.2.   آمدن پروردگار(22: 89)(210: 2)
2.14.3.   استقراربسوي خدا(30و12: 75)(203: 2)
2.14.4.   اعلام برائت(166: 2)
2.14.5.   انتشارنوشته ها(10: 81)
2.14.6.   اندازه گيري اعمال درست (9-6: 101)
2.14.7.   بازگوئي خبرهاي زمين(5و4: 99)
2.14.8.   برانگيخته شدن مردم(9: 100) (6- 99) (6-4: 83)(4: 82)(22و21: 80)
2.14.9.   بكارنيامدن مال واموال(2: 111)(11: 92)
2.14.10.                   تزويج نفوس(7: 81)
2.14.11.                   جابجانشدن اعمال باديگري(48: 2)
2.14.12.                   حاكميت خدا(19: 82)(113: 2)
2.14.13.                   حرف زدن با اجازه خدا(38: 78)
2.14.14.                   حرفهاي ارزشمند(38: 78)
2.14.15.                   حسابرسي(26: 88)(8و7: 84)(12-10: 84)
2.14.16.                   حسرت مشركان(167: 2)
2.14.17.                   خطاب نكردن به خدا(37: 78)
2.14.18.                   خانواده اهل بهشت (9: 84)
2.14.19.                   ديدن همه اعمال(8و7- 99)(5: 82)(14: 81)(35: 79) (40: 78)(13: 75)(167: 2)
2.14.20.                   ديده شدن جهنم(36: 79)(166و165: 2)
2.14.21.                   روح(38: 78)
2.14.22.                   عدم تملك برديگران(19: 82) (123و48: 2)
2.14.23.                   فاش شدن رازها(10: 100)(14-9: 86)
2.14.24.                   فرشتگان(22: 89) (38: 78)(210: 2)
2.14.25.                   قطع شدن اسباب(166: 2)
2.14.26.                   كتاب سجين(9-7: 83)
2.14.27.                   كتاب عليون(21-18: 83)
2.14.28.                   ملاقات باخدا(6: 84)(223: 2)
2.14.29.                   وقت معين(17: 78)
2.14.30.                   ياري نشدن(123و48: 2)
2.14.31.                   عرفات
2.15.  هنگام مرگ
2.15.1.   پيچيدن ساق پا(29: 75)
2.15.2.   جان دادن سخت(1: 79)
2.15.3.   جان دادن راحت(2: 79)
2.15.4.   خواننده شفا(27: 75)
2.15.5.   رسيدن جان به گلو(26: 75)
2.15.6.   رفتن به برزخ(28: 2)
2.15.7.   مرگ با كفر(217: 2)
2.15.8.   وقت جدائي(28: 75)
3.          خدا
3.1.                        اسامي يا صفات خدا(3-1 :114)( 1: 113) (4-1: 112)(1: 111)(3-1: 110)(1: 109)            (2-1: 108)(1- 107)(3و1: 106)(1: 105)(6و1: 104)(1: 103)(1: 102) (1: 101)(11و6و1: 100)(5و1: 99) (8و2و1: 98)(4و1: 97)(14و8و3و1: 96)(8و1: 95)(8و1: 94)(11و5و3و1: 93)(20و1: 92)( 14و13و1: 91)      (6و1: 90)( 28و22و16-13و6و1: 89)(24و1: 88)(7و1: 87)(24و1: 86)(20و14و12و9و8و1: 85) (23و15و6و5و2و1: 84)(15و6و1: 83)(19و6و1: 82)(1: 81)(1: 80) (40و25و24و19و16و1: 79)(39-36و1: 78) ( 40و30و 23و12: 75)             (64و62-60و55و54و49و46و37وو33و32و30-26و23-20و17و15و10-7و5و1: 2)
 (110و109و107-105و103-101و98-94و91-88و85و83 و80و79و77- 72 و70-67: 2)
(161-156و154و153و149-147و144-142و140-136و133-131و129-126و124و120و118-112: 2)
 (242و240-237و235-209و207-192و196و187و185و182و181و178- 176و174-172و170و169و167و165-163: 2)                                                                 
(4-1: 1)                                                                                                                                            
3.2.          آزمايش خدا
3.2.1.          اطاعت از پيامبراكرم(143: 2)
3.2.2.          ترس (155: 2)
3.2.3.          گرسنگي(155: 2)
3.2.4.          مالي(155: 2)
3.2.5.          نتيجه تلاشها(155: 2)
3.2.6.          نفوس (156و155: 2)
3.3.          اراده خدا
3.3.1.          آساني نه سختي(185: 2)
3.3.2.          اجراي آني فرمان(117: 2)
3.3.3.          انجام هركار(16: 85)
3.3.4.          به سختي انداختن بندگان(220: 2)
3.3.5.          دادن روزي(212: 2)
3.3.6.          ضايع نكردن ايمان(143: 2)
3.3.7.          قدرت ذهن(7: 87)
3.3.8.          هدايت كردن(213و142: 2)
3.4.          ترس ازخدا
3.4.1.          پاداش ترس ازخدا(8: 98) (40: 79)
3.4.2.          نترسيدن از ديگران(150: 2)
3.4.3.          دستورترس از خدا (235و233و223و203و197و196و194و189و41و40: 2)
3.5.          تسبيح خدا
3.5.1.          امربه تسبيح خدا(3: 110)
3.5.2.          تسبيح اسم خدا(1: 87)
3.6.          تقدير خدا
3.6.1.          تقديرآفرينش(3و2: 87)
3.6.2.          تقديرآفرينش انسان(22-19: 80)
3.6.3.          تقدير چراگاه(5و4: 87)
3.6.4.          تقديردرهدايت انسان(29و28: 81)
3.6.5.          غفلت ازتقدير(5: 90)
3.7.          تمسخرخدا
3.7.1.          مسخره منافقين(15: 2)
3.8.          تنفرخدا
3.8.1.          تجاوزكاران(190: 2)
3.8.2.          فساد(205: 2)
3.9.          حدودخدا
3.9.1.          ازدواج بعداز سه طلاق(230: 2)
3.9.2.          اعتكاف در مسجد(187: 2)
3.9.3.          بدي عواقب(196: 2)
3.9.4.          تعدي به ظالمان(193: 2)
3.9.5.          ظلم كردن(229: 2)
3.9.6.          عدم تجاوز از حدود(229: 2)
3.9.7.          قصاص(178: 2)
3.9.8.          كشتن كافرين(190: 2)
3.9.9.          گرفتن مهريه زن مطلقه(229: 2)
3.10.  حسابرسي خدا
3.10.1.   رسيدگي سريع(202: 2)
3.11.  حمدوشكرخدا
3.11.1.   دستور شكرگزاري(172و152: 2)
3.11.2.   شاكربودن خدا(158: 2)
3.11.3.   علت شكرگزاري(172: 2)
3.11.4.   مخصوص پروردگار(2: 1)
3.11.5.   ناسپاسي نسبت به خدا(6: 100)
3.11.6.   نعمتهاي خدا(56: 2)
3.11.7.   هدايت خدا(185: 2)
3.11.8.   هنگام بخشش گناهان(52: 2)
3.11.9.   هنگام پيروزي(3-1: 110)
3.12.  حضورخدا
3.12.1.   احاطه خدا(20: 85)
3.12.2.   شنيدن(137: 2)
3.12.3.   شهيد(9: 85)
3.12.4.   غافل نبودن ازاعمال(149و144و140و85و74 : 2)
3.12.5.   غفلت ازخدا(14: 96)(7: 90)
3.12.6.   كمين خدا(14: 89)
3.12.7.   وجه خدا(115: 2)
3.13.  حيله خدا
3.13.1.   حيله كافرين(16و15: 86)
3.13.2.   حيله منافقين(9: 2)
3.14.  داوري خدا
3.14.1.   بهترين داور(8: 95)
3.15.  ذكرويادخدا
3.15.1.   دليل يادكردن خدا (198: 2)
3.15.2.   دستور ذكرخدا(239و200: 2)
3.15.3.   شرط خدا(152: 2)
3.15.4.   مشعرالحرام (198: 2)
3.16.  رحمت خدا
3.16.1.   اختصاص رحمت(105: 2)
3.16.2.   بخشش كافرين(192: 2)
3.16.3.   صابران(157: 2)
3.16.4.   عامل زيانكارنشدن(64: 2)
3.16.5.   تخفيف درقصاص(178:2)
3.16.6.   مجاهدان(218: 2)
3.16.7.   مومنان(218: 2)
3.16.8.   مهاجران(218: 2)
3.16.9.   مهرباني به مردم(235و226و225و207و199و182و173و163و160و143: 2)
3.17.  رضايت خدا
3.17.1.   ايمان وعمل صالح(8و7: 98)
3.17.2.   جلب توجه خدا(20: 92)
3.17.3.   نفس مطمئنه(30- 27: 89)
3.18.  روح
3.18.1.   حرف مفيد در محشر(38: 78)
3.18.2.   صف درمحشر(38: 78)
3.18.3.   فرود درشب قدر(4: 97)
3.19.  شعائر خدا
3.19.1.   صفاومروه(158: 2)
3.20.  عبادت خدا
3.20.1.   اظهاربه بندگي خدا(5: 1)(138: 2)
3.20.2.   امربه عبادت خدا(3: 106)(5: 98)(21: 2)
3.20.3.   خداي يعقوب وپدرانش(133: 2)
3.20.4.   كل موجودات(116: 2)
3.21.  عزت خدا
3.21.1.   عزت باحكمت(240و228و220و209: 2)
3.22.  عذاب خدادردنيا
3.22.1.   دلايل نزول عذاب(13-11: 89) (90و89و61 : 2)
3.22.2.   عذاب قوم ثمود(15و14: 91)(13: 89)
3.22.3.   عذاب قوم عاد(13: 89)
3.22.4.   عذاب قوم فرعون(13: 89)(25: 79)
3.22.5.   عذاب قوم موسي (ع) (90و85و61و 59: 2)
3.23.  عرش خدا
3.23.1.   عرش باشكوه(15: 85)
3.24.  علاقه خدا
3.24.1.   پاكان(222: 2)
3.24.2.   توبه كنندگان(222: 2)
3.24.3.   نيكوكاران(195: 2)
3.25.  علم خدا
3.25.1.   آگاهي ازستمگران(95: 2)
3.25.2.   آگاهي از نفس(235: 2)
3.25.3.   آگاهي ازهمه چيز(7: 87) (234و231و197و115و33و29: 2)
3.25.4.   بصيرت به بندگان(15: 84)(237و233و215و187و158و110: 2)
3.25.5.   پنهان كاري كافرين(23: 84)(77: 2)
3.25.6.   خيروشرانسان(232و216: 2)
3.25.7.   زمان وقوع قيامت(44: 79)
3.25.8.   شناخت مصلح از مفسد(220: 2)
3.25.9.   شنواي دانا(227و224و181و137: 2)
3.25.10.                   غيب آسمانها وزمين(33: 2)
3.26.  عهدخدا
3.26.1.   عهد با ابراهيم (ع) واسماعيل (ع) (125: 2)
3.26.2.   عهد نكردن با ظالمين(124: 2)
3.26.3.   وفاي خدابه عهد(80: 2)
3.27.  قدرت خدا
3.27.1.   انجام هركاري (148و109و106: 2)
3.27.2.   به كيفررساندن(12: 85)
3.27.3.   رجعت(8: 86)
3.27.4.   زنده كردن مردگان(40: 75)
3.27.5.   كروكوركردن منافقين(20: 2)
3.27.6.   همه قدرتها(165: 2)
3.28.  لعنت خدا
3.28.1.   ابولهب (1: 111)
3.28.2.   اصحاب اخدود(4: 85)
3.28.3.   انسان ناسپاس(17: 80)
3.28.4.   جاودانگي لعنت(162: 2)
3.28.5.   كافرين(161و89و88: 2)
3.28.6.   كنمان كنندگان حقايق(159: 2)
3.28.7.   لعنت كنندگان(161و159: 2)
3.29.  مالكيت خدا
3.29.1.   آسمانها وزمين(9: 85)(116: 2)
3.29.2.   جهات جغرافيائي(142و115: 2)
3.29.3.   دنياوآخرت(13: 92)(37: 78)(4: 1)
3.29.4.   دين(193: 2)
3.29.5.   نفوس (156: 2)
3.30.  نعمتهاي خدا
3.30.1.   ايمن ازترس(4: 106)
3.30.2.   تمام كردن نعمت(150: 2)
3.30.3.   رفع گرسنگي(4: 106)
3.30.4.   سوال ازنعمتها درقيامت(8: 102)
3.30.5.   كفران نعمت(211: 2)
3.30.6.   نعمت داده شدگان(6: 1)
3.30.7.   يادآوري نعمت خدا(11: 93)(231: 2)
3.31.  هدايت خدا
3.31.1.   آئين ابراهيم (ع)(135: 2)
3.31.2.   آمرزش(221: 2)
3.31.3.   اجابت دعا(186: 2)
3.31.4.   بهشت(221: 2)
3.31.5.   خواستن خدا (213و70: 2)
3.31.6.   راه راست(7و6: 1)(213و142: 2)
3.31.7.   راه گمراهان(7و6: 1)
3.31.8.   راه مغضوبين(7و6: 1)
3.31.9.   رسالت رسول اكرم(151: 2)
3.31.10.                   شرط هدايت شدن(137: 2)
3.31.11.                   قرآن(185و97و2: 2)
3.31.12.                   هدايت امتهاي پيشين(53: 2)
3.31.13.                   هدايت به دوراه(10: 90)
3.31.14.                   هدايت رسول خدا(7: 93)
3.31.15.                   هدايت كننده(12: 92)
3.31.16.                   هدايت واقعي(120: 2)
3.31.17.                   هدايت يافتگان(157و38و5-2: 2)
3.32.  ياري خدا
3.32.1.   اظهاربه طلب ياري خدا(5: 1)
3.32.2.   پرهيزكاران(194: 2)
3.32.3.   پيروزي دين خدا(2-1: 110)
3.32.4.   تنهاياري كننده(107: 2)
3.32.5.   زمان ياري خدا(214: 2)
3.32.6.   صابران(153: 2)
3.32.7.   كفايت ياري خدا(137: 2)
3.32.8.   ياري نشدگان(120و86و85: 2)
3.33.  يگانگي خدا
3.33.1.   بي همتائي خدا(4و1: 112) (163و133: 2)
3.33.2.   نداشتن شريك(22: 2)
3.33.3.   نداشتن فرزند(3: 112)(116: 2)
  

سوره بقره(2)


 (تکمیلی)
 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
 الم ﴿1﴾
ذَلِكَ الْكِتَابُ لاَ رَيْبَ فِيهِ هُدًى لِّلْمُتَّقِينَ ﴿2﴾
 الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَيُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ ﴿3﴾
 والَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ وَبِالآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ ﴿4﴾
 أُوْلَئِكَ عَلَى هُدًى مِّن رَّبِّهِمْ وَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ﴿5﴾
 إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ سَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لاَ يُؤْمِنُونَ ﴿6﴾
 خَتَمَ اللّهُ عَلَى قُلُوبِهمْ وَعَلَى سَمْعِهِمْ وَعَلَى أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ وَلَهُمْ عَذَابٌ عظِيمٌ ﴿7﴾
 وَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ آمَنَّا بِاللّهِ وَبِالْيَوْمِ الآخِرِ وَمَا هُم بِمُؤْمِنِينَ ﴿8﴾
 يُخَادِعُونَ اللّهَ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَمَا يَخْدَعُونَ إِلاَّ أَنفُسَهُم وَمَا يَشْعُرُونَ ﴿9﴾
 فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ فَزَادَهُمُ اللّهُ مَرَضًا وَلَهُم عَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُوا يَكْذِبُونَ ﴿10﴾
 وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ لاَ تُفْسِدُواْ فِي الأَرْضِ قَالُواْ إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ ﴿11﴾
 أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَلَكِن لاَّ يَشْعُرُونَ ﴿12﴾
 وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ آمِنُواْ كَمَا آمَنَ النَّاسُ قَالُواْ أَنُؤْمِنُ كَمَا آمَنَ السُّفَهَاء أَلا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاء
 وَلَكِن لاَّ يَعْلَمُونَ ﴿13﴾
 وَإِذَا لَقُواْ الَّذِينَ آمَنُواْ قَالُواْ آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْاْ إِلَى شَيَاطِينِهِمْ قَالُواْ إِنَّا مَعَكْمْ إِنَّمَا نَحْنُ
 مُسْتَهْزِؤُونَ ﴿14﴾
 اللّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ ﴿15﴾
 أُوْلَئِكَ الَّذِينَ اشْتَرُوُاْ الضَّلاَلَةَ بِالْهُدَى فَمَا رَبِحَت تِّجَارَتُهُمْ وَمَا كَانُواْ مُهْتَدِينَ ﴿16﴾
 مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِي اسْتَوْقَدَ نَارًا فَلَمَّا أَضَاءتْ مَا حَوْلَهُ ذَهَبَ اللّهُ بِنُورِهِمْ وَ تَرَكَهُمْ
 فِي ظُلُمَاتٍ لاَّ يُبْصِرُونَ ﴿17﴾
 صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لاَ يَرْجِعُونَ ﴿18﴾
 أَوْ كَصَيِّبٍ مِّنَ السَّمَاءِ فِيهِ ظُلُمَاتٌ وَ رَعْدٌ وَ بَرْقٌ يَجْعَلُونَ أَصْابِعَهُمْ فِي آذَانِهِم مِّنَ
 الصَّوَاعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِ و اللّهُ مُحِيطٌ بِالْكافِرِينَ ﴿19﴾
 يَكَادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ أَبْصَارَ هُمْ كُلَّمَا أَضَاء لَهُم مَّشَوْاْ فِيهِ وَ إِذَا أَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قَامُواْ
 وَ لَوْ شَاء اللّهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ إِنَّ اللَّه عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿20﴾
 يَا أَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُواْ رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ وَالَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴿21﴾
 الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الأَرْضَ فِرَاشًا وَالسَّمَاء بِنَاء وَأَنزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجَ بِهِ
 مِنَ الثَّمَرَاتِ رِزْقًا لَّكُمْ فَلاَ تَجْعَلُواْ لِلّهِ أَندَادًا وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿22﴾
 وَإِن كُنتُمْ فِي رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلَى عَبْدِنَا فَأْتُواْ بِسُورَةٍ مِّن مِّثْلِهِ وَادْعُواْ شُهَدَاءكُم
 مِّن دُونِ اللّهِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ﴿23﴾
 فَإِن لَّمْ تَفْعَلُواْوَلَن تَفْعَلُواْفَاتَّقُواْ النَّارَالَّتِي وَقُودُهَاالنَّاسُ وَالْحِجَارَةُ أُعِدَّتْ لِلْكَافِرِينَ﴿24﴾
 وَبَشِّرِ الَّذِين آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ كُلَّمَا
 رُزِقُواْ مِنْهَا مِن ثَمَرَةٍ رِّزْقًا قَالُواْ هَذَا الَّذِي رُزِقْنَا مِن قَبْلُ وَأُتُواْ بِهِ مُتَشَابِهًا وَلَهُمْ فِيهَا
 أَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَهُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿25﴾
 إِنَّ اللَّهَ لاَ يَسْتَحْيِي أَن يَضْرِبَ مَثَلًا مَّا بَعُوضَةً فَمَا فَوْقَهَا فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُواْ فَيَعْلَمُونَ
 أَنَّهُ الْحَقُّ مِن رَّبِّهِمْ وَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُواْ فَيَقُولُونَ مَاذَا أَرَادَ اللَّهُ بِهَذَا مَثَلًا يُضِلُّ بِهِ
 كَثِيرًا وَيَهْدِي بِهِ كَثِيرًا وَمَا يُضِلُّ بِهِ إِلاَّ الْفَاسِقِينَ ﴿26﴾
 الَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِن بَعْدِ مِيثَاقِهِ وَيَقْطَعُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَن يُوصَلَ
 وَيُفْسِدُونَ فِي الأَرْضِ أُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ ﴿27﴾
 كَيْفَ تَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَكُنتُمْ أَمْوَاتًا فَأَحْيَاكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿28﴾
 هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُم مَّا فِي الأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاء فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ
 سَمَاوَاتٍ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ﴿29﴾
 وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلاَئِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الأَرْضِ خَلِيفَةً قَالُواْ أَتَجْعَلُ فِيهَا مَن يُفْسِدُ فِيهَا
 وَيَسْفِكُ الدِّمَاء وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ قَالَ إِنِّي أَعْلَمُ مَا لاَ تَعْلَمُونَ ﴿30﴾
 وَعَلَّمَ آدَمَ الأَسْمَاء كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلاَئِكَةِ فَقَالَ أَنبِئُونِي بِأَسْمَاء هَؤُلاء
 إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ﴿31﴾
 قَالُواْ سُبْحَانَكَ لاَ عِلْمَ لَنَا إِلاَّ مَا عَلَّمْتَنَا إِنَّكَ أَنتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ ﴿32﴾
 قَالَ يَا آدَمُ أَنبِئْهُم بِأَسْمَآئِهِمْ فَلَمَّا أَنبَأَهُمْ بِأَسْمَآئِهِمْ قَالَ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ إِنِّي أَعْلَمُ غَيْبَ
 السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَأَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا كُنتُمْ تَكْتُمُونَ ﴿33﴾
 وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلاَئِكَةِ اسْجُدُواْ لآدَمَ فَسَجَدُواْ إِلاَّ إِبْلِيسَ أَبَى وَاسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ ﴿34﴾
 وَ قُلْنَا يَا آدَمُ اسْكُنْ أَنتَ وَ زَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَ كُلاَ مِنْهَا رَغَدًا حَيْثُ شِئْتُمَا وَ لاَ تَقْرَبَا
 هَذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ الْظَّالِمِينَ ﴿35﴾
 فَأَزَلَّهُمَا الشَّيْطَانُ عَنْهَا فَأَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيهِ وَ قُلْنَا اهْبِطُواْ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ
 وَ لَكُمْ فِي الأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَ مَتَاعٌ إِلَى حِينٍ ﴿36﴾
 فَتَلَقَّى آدَمُ مِن رَّبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ﴿37﴾
 قُلْنَا اهْبِطُواْ مِنْهَا جَمِيعًا فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُم مِّنِّي هُدًى فَمَن تَبِعَ هُدَايَ فَلاَ خَوْفٌ
 عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿38﴾
 وَالَّذِينَ كَفَرواْ وَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿39﴾
 يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُواْ نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَ أَوْفُواْ بِعَهْدِي
 أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وَ إِيَّايَ فَارْهَبُونِ ﴿40﴾
 وَ آمِنُواْ بِمَا أَنزَلْتُ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ وَ لاَ تَكُونُواْ أَوَّلَ كَافِرٍ بِهِ وَ لاَ تَشْتَرُواْ بِآيَاتِي
 ثَمَنًا قَلِيلًا وَإِيَّايَ فَاتَّقُونِ ﴿41﴾
 وَ لاَ تَلْبِسُواْ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَ تَكْتُمُواْ الْحَقَّ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿42﴾
 وَ أَقِيمُواْ الصَّلاَةَ وَ آتُواْ الزَّكَاةَ وَ ارْكَعُواْ مَعَ الرَّاكِعِينَ ﴿43﴾
 أَتَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنسَوْنَ أَنفُسَكُمْ وَ أَنتُمْ تَتْلُونَ الْكِتَابَ أَفَلاَ تَعْقِلُونَ ﴿44﴾
 وَاسْتَعِينُواْ بِالصَّبْرِ وَالصَّلاَةِ وَ إِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلاَّ عَلَى الْخَاشِعِينَ ﴿45﴾
 الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلاَقُوا رَبِّهِمْ وَأَنَّهُمْ إِلَيْهِ رَاجِعُونَ ﴿46﴾
 يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُواْ نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ ﴿47﴾
 وَ اتَّقُواْ يَوْمًا لاَّ تَجْزِي نَفْسٌ عَن نَّفْسٍ شَيْئًا وَ لاَ يُقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَةٌ وَ لاَ يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌ
 وَ لاَ هُمْ يُنصَرُونَ ﴿48﴾
 وَ إِذْ نَجَّيْنَاكُم مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوَءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءكُمْ وَ يَسْتَحْيُونَ
 نِسَاءكُمْ وَ فِي ذَلِكُم بَلاءٌ مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌ ﴿49﴾
 وَ إِذْ فَرَقْنَا بِكُمُ الْبَحْرَ فَأَنجَيْنَاكُمْ وَ أَغْرَقْنَا آلَ فِرْعَوْنَ وَ أَنتُمْ تَنظُرُونَ ﴿50﴾
 وَإِذْ وَاعَدْنَا مُوسَى أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِن بَعْدِهِ وَ أَنتُمْ ظَالِمُونَ ﴿51﴾
 ثُمَّ عَفَوْنَا عَنكُمِ مِّن بَعْدِ ذَلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿52﴾
 وَ إِذْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ﴿53﴾
 وَإِذْقَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُواْ إِلَى بَارِئِكُمْ
 فَاقْتُلُواْ أَنفُسَكُمْ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِندَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ﴿54﴾
 وَ إِذْقُلْتُمْ يَامُوسَى لَن نُّؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ
 وَ أَنتُمْ تَنظُرُونَ ﴿55﴾
 ثُمَّ بَعَثْنَاكُم مِّن بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿56﴾
 وَ ظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْغَمَامَ وَ أَنزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَى كُلُواْ مِن طَيِّبَاتِ
 مَا رَزَقْنَاكُمْ وَ مَا ظَلَمُونَا وَلَكِن كَانُواْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ﴿57﴾
 وَ إِذْ قُلْنَا ادْخُلُواْ هَذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُواْ مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَادْخُلُواْ الْبَابَ سُجَّدًا
 وَ قُولُواْ حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطَايَاكُمْ وَ سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ ﴿58﴾
 فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُواْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَنزَلْنَا عَلَى الَّذِينَ ظَلَمُواْ رِجْزًا
 مِّنَ السَّمَاء بِمَا كَانُواْ يَفْسُقُونَ ﴿59﴾
 وَ إِذِ اسْتَسْقَى مُوسَى لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِب بِّعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا
 قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ كُلُواْ وَاشْرَبُواْ مِنرِّزْقِ اللَّهِ وَلاَ تَعْثَوْاْ فِي الأَرْضِ مُفْسِدِينَ ﴿60﴾
 وَ إِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَى لَن نَّصْبِرَ عَلَىَ طَعَامٍ وَاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنبِتُ
 الأَرْضُ مِن بَقْلِهَا وَ قِثَّآئِهَا وَ فُومِهَا وَ عَدَسِهَا وَ بَصَلِهَا قَالَ أَتَسْتَبْدِلُونَ الَّذِي هُوَ أَدْنَى بِالَّذِي
 هُوَ خَيْرٌ اهْبِطُواْ مِصْرًا فَإِنَّ لَكُم مَّا سَأَلْتُمْ وَ ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَ
 بَآؤُوْاْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللَّهِ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُواْ يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ الْحَقِّ
 ذَلِكَ بِمَا عَصَواْ وَّكَانُواْ يَعْتَدُونَ ﴿61﴾
 إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَالَّذِينَ هَادُواْ وَالنَّصَارَى وَالصَّابِئِينَ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَعَمِلَ
 صَالِحًا فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿62﴾
 وَ إِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ وَ رَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّورَ خُذُواْ مَا آتَيْنَاكُم بِقُوَّةٍ وَاذْكُرُواْ مَا فِيهِ
 لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴿63﴾
 ثُمَّ تَوَلَّيْتُم مِّن بَعْدِ ذَلِكَ فَلَوْلاَ فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ لَكُنتُم مِّنَ الْخَاسِرِينَ ﴿64﴾
 وَ لَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِينَ اعْتَدَواْ مِنكُمْ فِي السَّبْتِ فَقُلْنَا لَهُمْ كُونُواْ قِرَدَةً خَاسِئِينَ ﴿65﴾
 فَجَعَلْنَاهَا نَكَالًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهَا وَ مَا خَلْفَهَا وَمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِينَ ﴿66﴾
 وَ إِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ إِنَّ اللّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَذْبَحُواْ بَقَرَةً قَالُواْ أَتَتَّخِذُنَا هُزُوًا قَالَ
 أَعُوذُ بِاللّهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْجَاهِلِينَ ﴿67﴾
 قَالُواْ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لّنَا مَا هِيَ قَالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٌ لاَّ فَارِضٌ وَلاَ بِكْرٌ عَوَانٌ
 بَيْنَ ذَلِكَ فَافْعَلُواْ مَا تُؤْمَرونَ ﴿68﴾
 قَالُواْ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لَّنَا مَا لَوْنُهَا قَالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنّهَا بَقَرَةٌ صَفْرَاء
 فَاقِعٌ لَّوْنُهَا تَسُرُّ النَّاظِرِينَ ﴿69﴾
 قَالُواْ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لَّنَا مَا هِيَ إِنَّ البَقَرَ تَشَابَهَ عَلَيْنَا وَ إِنَّا إِن شَاء اللَّهُ لَمُهْتَدُونَ ﴿70﴾
 قَالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٌ لاَّ ذَلُولٌ تُثِيرُ الأَرْضَ وَلاَ تَسْقِي الْحَرْثَ مُسَلَّمَةٌ لاَّ شِيَةَ
 فِيهَا قَالُواْ الآنَ جِئْتَ بِالْحَقِّ فَذَبَحُوهَا وَمَا كَادُواْ يَفْعَلُونَ ﴿71﴾
 وَ إِذْ قَتَلْتُمْ نَفْسًا فَادَّارَأْتُمْ فِيهَا وَاللّهُ مُخْرِجٌ مَّا كُنتُمْ تَكْتُمُونَ ﴿72﴾
 فَقُلْنَا اضْرِبُوهُ بِبَعْضِهَا كَذَلِكَ يُحْيِي اللّهُ الْمَوْتَى وَيُرِيكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ﴿73﴾
 ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُم مِّن بَعْدِ ذَلِكَ فَهِيَ كَالْحِجَارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً وَ إِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ
 لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الأَنْهَارُ وَ إِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاء وَ إِنَّ مِنْهَا
 لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللّهِ وَ مَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ﴿74﴾
 أَفَتَطْمَعُونَ أَن يُؤْمِنُواْ لَكُمْ وَ قَدْ كَانَ فَرِيقٌ مِّنْهُمْ يَسْمَعُونَ كَلاَمَ اللّهِ ثُمَّ يُحَرِّفُونَهُ مِن
 بَعْدِ مَا عَقَلُوهُ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ ﴿75﴾
 وَإِذَا لَقُواْ الَّذِينَ آمَنُواْ قَالُواْ آمَنَّا و َإِذَا خَلاَ بَعْضُهُمْ إِلَىَ بَعْضٍ قَالُواْ أَتُحَدِّثُونَهُم بِمَا
 فَتَحَ اللّهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَآجُّوكُم بِهِ عِندَ رَبِّكُمْ أَفَلاَ تَعْقِلُونَ ﴿76﴾
 أَوَلاَ يَعْلَمُونَ أَنَّ اللّهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ ﴿77﴾
 وَ مِنْهُمْ أُمِّيُّونَ لاَ يَعْلَمُونَ الْكِتَابَ إِلاَّ أَمَانِيَّ وَ إِنْ هُمْ إِلاَّ يَظُنُّونَ ﴿78﴾
 فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ يَكْتُبُونَ الْكِتَابَ بِأَيْدِيهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هَذَا مِنْ عِندِ اللّهِ لِيَشْتَرُواْ
 بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا فَوَيْلٌ لَّهُم مِّمَّا كَتَبَتْ أَيْدِيهِمْ وَوَيْلٌ لَّهُمْ مِّمَّا يَكْسِبُونَ ﴿79﴾
 وَ قَالُواْ لَن تَمَسَّنَا النَّارُ إِلاَّ أَيَّامًا مَّعْدُودَةً قُلْ أَتَّخَذْتُمْ عِندَ اللّهِ عَهْدًا فَلَن
 يُخْلِفَ اللّهُ عَهْدَهُ أَمْ تَقُولُونَ عَلَى اللّهِ مَا لاَ تَعْلَمُونَ ﴿80﴾
 بَلَى مَن كَسَبَ سَيِّئَةً وَأَحَاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ فَأُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿81﴾
 وَ الَّذِينَ آمَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ أُولَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿82﴾
 وَ إِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَ بَنِي إِسْرَائِيلَ لاَ تَعْبُدُونَ إِلاَّ اللّهَ وَ بِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَ ذِي الْقُرْبَى
 وَ الْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَقُولُواْ لِلنَّاسِ حُسْنًا وَ أَقِيمُواْ الصَّلاَةَ وَ آتُواْ الزَّكَاةَ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ
 إِلاَّ قَلِيلًا مِّنكُمْ وَ أَنتُم مِّعْرِضُونَ ﴿83﴾
 وَ إِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ لاَ تَسْفِكُونَ دِمَاءكُمْ وَ لاَ تُخْرِجُونَ أَنفُسَكُم مِّن دِيَارِكُمْ ثُمَّ
 أَقْرَرْتُمْ وَ أَنتُمْ تَشْهَدُونَ ﴿84﴾
 ثُمَّ أَنتُمْ هَؤُلاء تَقْتُلُونَ أَنفُسَكُمْ وَ تُخْرِجُونَ فَرِيقًا مِّنكُم مِّن دِيَارِهِمْ تَظَاهَرُونَ
 عَلَيْهِم بِالإِثْمِ وَ الْعُدْوَانِ وَ إِن يَأتُو كُمْ أُسَارَى تُفَادُوهُمْ وَ هُوَ مُحَرَّمٌ
 عَلَيْكُمْ إِخْرَاجُهُمْ أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَ تَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَمَا جَزَاء مَن يَفْعَلُ
 ذَلِكَ مِنكُمْ إِلاَّ خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَى أَشَدِّ الْعَذَابِ
 وَ مَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ﴿85﴾
 أُولَئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُاْ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالآَخِرَةِ فَلاَ يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلاَ هُمْ يُنصَرُونَ ﴿86﴾
 وَ لَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَ قَفَّيْنَا مِن بَعْدِهِ بِالرُّسُلِ وَ آتَيْنَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنَاتِ وَ
 أَيَّدْنَاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ أَفَكُلَّمَا جَاءكُمْ رَسُولٌ بِمَا لاَتَهْوَى أَنفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ فَفَرِيقًا
 كَذَّبْتُمْ وَ فَرِيقًا تَقْتُلُونَ ﴿87﴾
 وَ قَالُواْ قُلُوبُنَا غُلْفٌ بَل لَّعَنَهُمُ اللَّه بِكُفْرِهِمْ فَقَلِيلًا مَّا يُؤْمِنُونَ ﴿88﴾
 وَ لَمَّا جَاء هُمْ كِتَابٌ مِّنْ عِندِ اللّهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ وَ كَانُواْ مِن قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى
 الَّذِينَ كَفَرُواْ فَلَمَّا جَاءهُم مَّا عَرَفُواْ كَفَرُواْ بِهِ فَلَعْنَةُ اللَّه عَلَى الْكَافِرِينَ ﴿89﴾
 بِئْسَمَا اشْتَرَوْاْ بِهِ أَنفُسَهُمْ أَن يَكْفُرُواْ بِمَا أنَزَلَ اللّهُ بَغْيًا أَن يُنَزِّلُ اللّهُ مِن فَضْلِهِ عَلَى مَن
 يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ فَبَآؤُواْ بِغَضَبٍ عَلَى غَضَبٍ وَ لِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ مُّهِينٌ ﴿90﴾
 وَ إِذَا قِيلَ لَهُمْ آمِنُواْ بِمَا أَنزَلَ اللّهُ قَالُواْ نُؤْمِنُ بِمَا أُنزِلَ عَلَيْنَا وَ يَكْفُرونَ بِمَا وَرَاءهُ
 وَ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَهُمْ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُونَ أَنبِيَاءَ اللّهِ مِن قَبْلُ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿91﴾
 وَ لَقَدْ جَاءكُم مُّوسَى بِالْبَيِّنَاتِ ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِن بَعْدِهِ وَ أَنتُمْ ظَالِمُونَ ﴿92﴾
 وَ إِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ وَ رَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّورَ خُذُواْ مَا آتَيْنَاكُم بِقُوَّةٍ وَاسْمَعُواْ قَالُواْ
 سَمِعْنَا وَ عَصَيْنَا وَأُشْرِبُواْ فِي قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ قُلْ بِئْسَمَا
 يَأْمُرُكُمْ بِهِ إِيمَانُكُمْ إِن كُنتُمْ مُّؤْمِنِينَ ﴿93﴾
 قُلْ إِن كَانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الآَخِرَةُ عِندَ اللّهِ خَالِصَةً مِّن دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُاْ الْمَوْتَ
 إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ﴿94﴾
 وَ لَن يَتَمَنَّوْهُ أَبَدًا بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ وَ اللّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمينَ ﴿95﴾
 وَ لَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ النَّاسِ عَلَى حَيَاةٍ وَ مِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُواْ يَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ
 أَلْفَ سَنَةٍ وَ مَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهِ مِنَ الْعَذَابِ أَن يُعَمَّرَ وَ اللّهُ بَصِيرٌ بِمَا يَعْمَلُونَ ﴿96﴾
 قُلْ مَن كَانَ عَدُوًّا لِّجِبْرِيلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلَى قَلْبِكَ بِإِذْنِ اللّهِ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَ
 هُدًى وَ بُشْرَى لِلْمُؤْمِنِينَ ﴿97﴾
 مَن كَانَ عَدُوًّا لِّلّهِ وَ مَلآئِكَتِهِ وَ رُسُلِهِ وَ جِبْرِيلَ وَ مِيكَالَ فَإِنَّ اللّهَ عَدُوٌّ لِّلْكَافِرِينَ ﴿98﴾
 وَ لَقَدْ أَنزَلْنَآ إِلَيْكَ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ وَ مَا يَكْفُرُ بِهَا إِلاَّ الْفَاسِقُونَ ﴿99﴾
 أَوَ كُلَّمَا عَاهَدُواْ عَهْدًا نَّبَذَهُ فَرِيقٌ مِّنْهُم بَلْ أَكْثَرُهُمْ لاَ يُؤْمِنُونَ ﴿100﴾
 وَ لَمَّا جَاءهُمْ رَسُولٌ مِّنْ عِندِ اللّهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيقٌ
 مِّنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ كِتَابَ اللّهِ وَرَاء ظُهُورِ هِمْ كَأَنَّهُمْ لاَ يَعْلَمُونَ ﴿101﴾
 وَاتَّبَعُواْ مَا تَتْلُواْ الشَّيَاطِينُ عَلَى مُلْكِ سُلَيْمَانَ وَ مَا كَفَرَ سُلَيْمَانُ وَ لَكِنَّ الشَّيْاطِينَ كَفَرُواْ
 يُعَلِّمُونَ النَّاسَ السِّحْرَ وَ مَا أُنزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَارُوتَ وَمَارُوتَ وَ مَا يُعَلِّمَانِ
 مِنْ أَحَدٍ حَتَّى يَقُولاَ إِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلاَ تَكْفُرْ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ
 وَ زَوْجِهِ  وَ مَا هُم بِضَآرِّينَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلاَّ بِإِذْنِ اللّهِ وَ يَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمْ وَ لاَ يَنفَعُهُمْ
 وَ لَقَدْ عَلِمُواْ لَمَنِ اشْتَرَاهُ مَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِنْ خَلاَقٍ وَ لَبِئْسَ مَا
 شَرَوْاْ بِهِ أَنفُسَهُمْ لَوْ كَانُواْ يَعْلَمُونَ ﴿102﴾
 وَ لَوْ أَنَّهُمْ آمَنُواْ واتَّقَوْا لَمَثُوبَةٌ مِّنْ عِندِ اللَّه خَيْرٌ لَّوْ كَانُواْ يَعْلَمُونَ ﴿103﴾
 يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَقُولُواْ رَاعِنَا وَ قُولُواْ انظُرْنَا وَاسْمَعُوا ْوَ لِلكَافِرِينَ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿104﴾
 مَّا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَ لاَ الْمُشْرِكِينَ أَن يُنَزَّلَ عَلَيْكُم مِّنْ خَيْرٍ مِّن
 رَّبِّكُمْ وَاللّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَن يَشَاءُ وَاللّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ﴿105﴾
 مَا نَنسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنسِهَا نَأْتِ بِخَيْرٍ مِّنْهَا أَوْ مِثْلِهَا أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللّهَ عَلَىَ
 كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿106﴾
 أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللّهِ مِن وَلِيٍّ وَلاَنَصِيرٍ﴿107﴾
 أَمْ تُرِيدُونَ أَن تَسْأَلُواْ رَسُولَكُمْ كَمَا سُئِلَ مُوسَى مِن قَبْلُ وَمَن يَتَبَدَّلِ الْكُفْرَ بِالإِيمَانِ فَقَدْ
 ضَلَّ سَوَاء السَّبِيلِ ﴿108﴾
 وَدَّ كَثِيرٌ مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَوْ يَرُدُّونَكُم مِّن بَعْدِ إِيمَانِكُمْ كُفَّارًا حَسَدًا مِّنْ عِندِ أَنفُسِهِم مِّن
 بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ فَاعْفُواْ وَاصْفَحُواْ حَتَّى يَأْتِيَ اللّهُ بِأَمْرِهِ إِنَّ اللّهَ عَلَى
 كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿109﴾
 وَ أَقِيمُواْ الصَّلاَةَ وَ آتُواْ الزَّكَاةَ وَ مَا تُقَدِّمُواْ لأَنفُسِكُم مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ
 عِندَ اللّهِ إِنَّ اللّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ﴿110﴾
 وَ قَالُواْ لَن يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلاَّ مَن كَانَ هُودًا أَوْ نَصَارَى تِلْكَ أَمَانِيُّهُمْ قُلْ
 هَاتُواْ بُرْهَانَكُمْ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ﴿111﴾
 بَلَى مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلّهِ وَ هُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ أَجْرُهُ عِندَ رَبِّهِ
 وَ لاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لاَ هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿112﴾
 وَ قَالَتِ الْيَهُودُ لَيْسَتِ النَّصَارَى عَلَىَ شَيْءٍ وَ قَالَتِ النَّصَارَى لَيْسَتِ الْيَهُودُ عَلَى شَيْءٍ وَ
 هُمْ يَتْلُونَ الْكِتَابَ كَذَلِكَ قَالَ الَّذِينَ لاَ يَعْلَمُونَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ فَاللّهُ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ
 الْقِيَامَةِ فِيمَا كَانُواْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ﴿113﴾
 وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّن مَّنَعَ مَسَاجِدَ اللّهِ أَن يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ وَ سَعَى فِي خَرَابِهَا أُوْلَئِكَ مَاكَانَ
 لَهُمْ أَن يَدْخُلُوهَا إِلاَّ خَآئِفِينَ لهُمْ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ وَ لَهُمْ فِي الآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ ﴿114﴾
 وَ لِلّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَأَيْنَمَا تُوَلُّواْ فَثَمَّ وَجْهُ اللّهِ إِنَّ اللّهَ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ﴿115﴾
 وَ قَالُواْ اتَّخَذَ اللّهُ وَلَدًا سُبْحَانَهُ بَل لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ كُلٌّ لَّهُ قَانِتُونَ ﴿116﴾
 بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَ الأَرْضِ وَ إِذَا قَضَى أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُن فَيَكُونُ ﴿117﴾
 وَ قَالَ الَّذِينَ لاَ يَعْلَمُونَ لَوْلاَ يُكَلِّمُنَا اللّهُ أَوْ تَأْتِينَا آيَةٌ كَذَلِكَ قَالَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِّثْلَ
 قَوْلِهِمْ تَشَابَهَتْ قُلُوبُهُمْ قَدْ بَيَّنَّا الآيَاتِ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ ﴿118﴾
إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَ نَذِيرًا وَلاَ تُسْأَلُ عَنْ أَصْحَابِ الْجَحِيمِ ﴿119﴾
 وَ لَن تَرْضَى عَنكَ الْيَهُودُ وَ لاَ النَّصَارَى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللّهِ هُوَ الْهُدَى
 وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءهُم بَعْدَ الَّذِي جَاءكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللّهِ مِن وَلِيٍّ وَلاَ نَصِيرٍ﴿120﴾
 الَّذِينَ آتَيْنَا هُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاَوَتِهِ أُوْلَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ من يَكْفُرْ
 بِهِ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ ﴿121﴾
 يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُواْ نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَ أَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ ﴿122﴾
 وَاتَّقُواْ يَوْمًا لاَّ تَجْزِي نَفْسٌ عَن نَّفْسٍ شَيْئًا وَ لاَ يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلاَ تَنفَعُهَا
 شَفَاعَةٌ وَ لاَ هُمْ يُنصَرُونَ ﴿123﴾
 وَ إِذِ ابْتَلَى إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا قَالَ وَ مِن
 ذُرِّيَّتِي قَالَ لاَ يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ ﴿124﴾
 وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَ أَمْنًا وَاتَّخِذُواْ مِن مَّقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى وَ عَهِدْنَا
 إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ أَن طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْعَاكِفِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ ﴿125﴾
 وَإِذْقَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هََذَا بَلَدًا آمِنًاوَارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَرَاتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُم بِاللّهِ
 وَالْيَوْمِ الآخِرِقَالَ وَمَن كَفَرَفَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًاثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلَى عَذَابِ النَّارِوَبِئْسَ الْمَصِيرُ﴿126﴾
 وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْرَاهِيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَ إِسْمَاعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا
 إِنَّكَ أَنتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ﴿127﴾
 رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَ مِن ذُرِّيَّتِنَا أُمَّةً مُّسْلِمَةً لَّكَ وَ أَرِنَا مَنَاسِكَنَا
 وَ تُبْ عَلَيْنَآ إِنَّكَ أَنتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ﴿128﴾
 رَبَّنَا وَ ابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِّنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِكَ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَ الْحِكْمَةَ
 وَ يُزَكِّيهِمْ إِنَّكَ أَنتَ العَزِيزُ الحَكِيمُ ﴿129﴾
 وَمَن يَرْغَبُ عَن مِّلَّةِ إِبْرَاهِيمَ إِلاَّ مَن سَفِهَ نَفْسَهُ وَ لَقَدِ اصْطَفَيْنَاهُ فِي الدُّنْيَا
 وَ إِنَّهُ فِي الآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ ﴿130﴾
 إِذْ قَالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ قَالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿131﴾
 وَ وَصَّى بِهَا إِبْرَاهِيمُ بَنِيهِ وَ يَعْقُوبُ يَا بَنِيَّ إِنَّ اللّهَ اصْطَفَى لَكُمُ الدِّينَ
 فَلاَ تَمُوتُنَّ إَلاَّ وَ أَنتُم مُّسْلِمُونَ ﴿132﴾
 أَمْ كُنتُمْ شُهَدَاء إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ الْمَوْتُ إِذْ قَالَ لِبَنِيهِ مَا تَعْبُدُونَ مِن بَعْدِي قَالُواْ  نَعْبُدُ
 إِلَهَكَ وَإِلَهَ آبَائِكَ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ إِلَهًا وَاحِدًا وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ﴿133﴾
تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْخَلَتْ لَهَا مَاكَسَبَتْ وَلَكُم مَّا كَسَبْتُمْ وَلاَ تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ﴿134﴾
 وَ قَالُواْ كُونُواْ هُودًا أَوْ نَصَارَى تَهْتَدُواْ قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا
 وَ مَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ﴿135﴾
 قُولُواْ آمَنَّا بِاللّهِ وَ مَا أُنزِلَ إِلَيْنَا وَ مَا أُنزِلَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَ إِسْمَاعِيلَ وَ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ
 وَالأسْبَاطِ وَ مَا أُوتِيَ مُوسَى وَعِيسَى وَ مَا أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِن رَّبِّهِمْ لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ
 مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ﴿136﴾
 فَإِنْ آمَنُواْ بِمِثْلِ مَا آمَنتُم بِهِ فَقَدِ اهْتَدَواْ وَّ إِن تَوَلَّوْاْ فَإِنَّمَا هُمْ فِي شِقَاقٍ
 فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللّهُ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ﴿137﴾
 صِبْغَةَ اللّهِ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللّهِ صِبْغَةً وَنَحْنُ لَهُ عَابِدونَ ﴿138﴾
 قُلْ أَتُحَآجُّونَنَا فِي اللّهِ وَ هُوَ رَبُّنَا وَ رَبُّكُمْ وَ لَنَا أَعْمَالُنَا وَ لَكُمْ أَعْمَالُكُمْ
 وَ نَحْنُ لَهُ مُخْلِصُونَ ﴿139﴾
 أَمْ تَقُولُونَ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ وَ إِسْمَاعِيلَ وَ إِسْحَاقَ وَ يَعْقُوبَ وَالأسْبَاطَ
 كَانُواْ هُودًا أَوْ نَصَارَى قُلْ أَأَنتُمْ أَعْلَمُ أَمِ اللّهُ وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّن كَتَمَ
 شَهَادَةً عِندَهُ مِنَ اللّهِ وَ مَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ﴿140﴾
 تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْخَلَتْ لَهَامَاكَسَبَتْ وَلَكُم مَّاكَسَبْتُمْ وَلاَ تُسْأَلُونَ عَمَّاكَانُواْ يَعْمَلُونَ﴿141﴾
 سَيَقُولُ السُّفَهَاء مِنَ النَّاسِ مَا وَلاَّهُمْ عَن قِبْلَتِهِمُ الَّتِي كَانُواْ عَلَيْهَا قُل لِّلّهِ
 الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ يَهْدِي مَن يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ ﴿142﴾
 وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِّتَكُونُواْ شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ وَ يَكُونَ الرَّسُولُ
 عَلَيْكُمْ شَهِيدًا وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِي كُنتَ عَلَيْهَا إِلاَّ لِنَعْلَمَ مَن
 يَتَّبِعُ الرَّسُولَ مِمَّن يَنقَلِبُ عَلَى عَقِبَيْهِ وَ إِن كَانَتْ لَكَبِيرَةً إِلاَّ عَلَى الَّذِينَ هَدَى
 اللّهُ وَ مَا كَانَ اللّهُ لِيُضِيعَ إِيمَانَكُمْ إِنَّ اللّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُوفٌ رَّحِيمٌ ﴿143﴾
 قَدْ نَرَى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّمَاء فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضَاهَا فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ
 الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَحَيْثُ مَا كُنتُمْ فَوَلُّواْ وُجُوِهَكُمْ شَطْرَهُ وَ إِنَّ الَّذِينَ أُوْتُواْ الْكِتَابَ
 لَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِن رَّبِّهِمْ وَ مَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ ﴿144﴾
 وَ لَئِنْ أَتَيْتَ الَّذِينَ أُوْتُواْ الْكِتَابَ بِكُلِّ آيَةٍ مَّا تَبِعُواْ قِبْلَتَكَ وَ مَا أَنتَ بِتَابِعٍ قِبْلَتَهُمْ
 وَ مَا بَعْضُهُم بِتَابِعٍ قِبْلَةَ بَعْضٍ وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءهُم مِّن
 بَعْدِ مَا جَاءكَ مِنَ الْعِلْمِ إِنَّكَ إِذًَا لَّمِنَ الظَّالِمِينَ ﴿145﴾
 الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءهُمْ وَإِنَّ فَرِيقًا
 مِّنْهُمْ لَيَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ﴿146﴾
 الْحَقُّ مِن رَّبِّكَ فَلاَ تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ ﴿147﴾
 وَ لِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيهَا فَاسْتَبِقُواْ الْخَيْرَاتِ أَيْنَ مَا تَكُونُواْ يَأْتِ بِكُمُ اللّهُ جَمِيعًا
 إِنَّ اللّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿148﴾
 وَ مِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَ إِنَّهُ لَلْحَقُّ مِن
 رَّبِّكَ وَ مَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ﴿149﴾
 وَ مِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَحَيْثُ مَا كُنتُمْ فَوَلُّواْ
 وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ لِئَلاَّ يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ إِلاَّ الَّذِينَ ظَلَمُواْ مِنْهُمْ
 فَلاَ تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِي وَلأُتِمَّ نِعْمَتِي عَلَيْكُمْ وَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ﴿150﴾
 كَمَا أَرْسَلْنَا فِيكُمْ رَسُولًا مِّنكُمْ يَتْلُو عَلَيْكُمْ آيَاتِنَا وَ يُزَكِّيكُمْ وَ يُعَلِّمُكُمُ الْكِتَابَ
 وَالْحِكْمَةَ وَ يُعَلِّمُكُم مَّا لَمْ تَكُونُواْ تَعْلَمُونَ ﴿151﴾
 فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُواْ لِي وَلاَ تَكْفُرُونِ ﴿152﴾  
 يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَعِينُواْ بِالصَّبْرِ وَالصَّلاَةِ إِنَّ اللّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ ﴿153﴾
 وَلاَ تَقُولُواْ لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبيلِ اللّهِ أَمْوَاتٌ بَلْ أَحْيَاء وَلَكِن لاَّ تَشْعُرُونَ ﴿154﴾
 وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِّنَ الْخَوفْ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الأَمَوَالِ وَالأنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ
 وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ ﴿155﴾
 الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِيبَةٌ قَالُواْ إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعونَ ﴿156﴾
 أُولَئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ ﴿157﴾
 إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِن شَعَآئِرِ اللّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَن يَطَّوَّفَ
 بِهِمَا وَمَن تَطَوَّعَ خَيْرًا فَإِنَّ اللّهَ شَاكِرٌ عَلِيمٌ ﴿158﴾
 إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى مِن بَعْدِ مَا بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتَابِ
 أُولَئِكَ يَلعَنُهُمُ اللّهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ ﴿159﴾
 إِلاَّ الَّذِينَ تَابُواْ وَ أَصْلَحُواْ وَ بَيَّنُواْ فَأُوْلَئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَأَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ﴿160﴾
 إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ مَاتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌ أُولَئِكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللّهِ وَالْمَلآئِكَةِ وَالنَّاسِ
 أَجْمَعِينَ ﴿161﴾
 خَالِدِينَ فِيهَا لاَ يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلاَ هُمْ يُنظَرُونَ ﴿162﴾
 وَ إِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ لاَّ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الرَّحْمَنُ الرَّحِيمُ ﴿163﴾
 إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَاخْتِلاَفِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِي تَجْرِي فِي
 الْبَحْرِ بِمَا يَنفَعُ النَّاسَ وَمَا أَنزَلَ اللّهُ مِنَ السَّمَاءِ مِن مَّاء فَأَحْيَا بِهِ الأرْضَ بَعْدَ
 مَوْتِهَا وَ بَثَّ فِيهَا مِن كُلِّ دَآبَّةٍ وَ تَصْرِيفِ الرِّيَاحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخِّرِ بَيْنَ
 السَّمَاء وَالأَرْضِ لآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ﴿164﴾
 وَ مِنَ النَّاسِ مَن يَتَّخِذُ مِن دُونِ اللّهِ أَندَادًا يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللّهِ وَالَّذِينَ آمَنُواْ أَشَدُّ
حُبًّا لِّلّهِ وَ لَوْ يَرَى الَّذِينَ ظَلَمُواْ إِذْ يَرَوْنَ الْعَذَابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلّهِ جَمِيعًا
 وَ أَنَّ اللّهَ شَدِيدُ الْعَذَابِ ﴿165﴾
 إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُواْ مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُواْ وَرَأَوُاْ الْعَذَابَ وَتَقَطَّعَتْ بِهِمُ الأَسْبَابُ ﴿166﴾
 وَقَالَ الَّذِينَ اتَّبَعُواْ لَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ كَمَا تَبَرَّؤُواْ مِنَّا كَذَلِكَ يُرِيهِمُ
 اللّهُ أَعْمَالَهُمْ حَسَرَاتٍ عَلَيْهِمْ وَمَا هُم بِخَارِجِينَ مِنَ النَّارِ ﴿167﴾
 يَا أَيُّهَا النَّاسُ كُلُواْ مِمَّا فِي الأَرْضِ حَلاَلًا طَيِّبًا وَلاَ تَتَّبِعُواْ خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ
 إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ ﴿168﴾
 إِنَّمَا يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوءِ وَالْفَحْشَاء وَأَن تَقُولُواْ عَلَى اللّهِ مَا لاَ تَعْلَمُونَ ﴿169﴾
 وَ إِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنزَلَ اللّهُ قَالُواْ بَلْ نَتَّبِعُ مَا أَلْفَيْنَا عَلَيْهِ آبَاءنَا أَوَلَوْ كَانَ
 آبَاؤُهُمْ لاَ يَعْقِلُونَ شَيْئًا وَلاَ يَهْتَدُونَ ﴿170﴾
 وَ مَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُواْ كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِمَا لاَ يَسْمَعُ إِلاَّ دُعَاء
 وَ نِدَاء صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لاَ يَعْقِلُونَ ﴿171﴾
 يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُلُواْ مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَ اشْكُرُواْ لِلّهِ
 إِن كُنتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ ﴿172﴾
 إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنزِيرِ وَمَا أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللّهِ فَمَنِ
 اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلاَ عَادٍ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿173﴾
 إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنزَلَ اللّهُ مِنَ الْكِتَابِ وَ يَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ
 مَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ إِلاَّ النَّارَ وَ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
 وَ لاَ يُزَكِّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿174﴾
 أُولَئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُاْ الضَّلاَلَةَ بِالْهُدَى وَ الْعَذَابَ بِالْمَغْفِرَةِ
 فَمَآ أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ ﴿175﴾
 ذَلِكَ بِأَنَّ اللّهَ نَزَّلَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ وَ إِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُواْ فِي الْكِتَابِ
 لَفِي شِقَاقٍ بَعِيدٍ ﴿176﴾
 لَّيْسَ الْبِرَّ أَن تُوَلُّواْ وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللّهِ
 وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَالْمَلآئِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ وَآتَى الْمَالَ عَلَى حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَى
 وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَالسَّآئِلِينَ وَ فِي الرِّقَابِ وَ أَقَامَ الصَّلاةَ وَآتَى
 الزَّكَاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُواْ وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاء والضَّرَّاء وَحِينَ الْبَأْسِ
 أُولَئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ ﴿177﴾
 يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى الْحُرُّ بِالْحُرِّ
 وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالأُنثَى بِالأُنثَى فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ
 بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاء إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ ذَلِكَ تَخْفِيفٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ فَمَنِ اعْتَدَى
 بَعْدَ ذَلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿178﴾
 وَلَكُمْ فِي الْقِصَاصِ حَيَاةٌ يَاْ أُولِيْ الأَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴿179﴾
 كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِن تَرَكَ خَيْرًا الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ
 وَالأقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ ﴿180﴾
 فَمَن بَدَّلَهُ بَعْدَ مَا سَمِعَهُ فَإِنَّمَا إِثْمُهُ عَلَى الَّذِينَ يُبَدِّلُونَهُ
 إِنَّ اللّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿181﴾
 فَمَنْ خَافَ مِن مُّوصٍ جَنَفًا أَوْ إِثْمًا فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلاَ إِثْمَ عَلَيْهِ
 إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿182﴾
 يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ
 مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴿183﴾
 أَيَّامًا مَّعْدُودَاتٍ فَمَن كَانَ مِنكُم مَّرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ أَيَّامٍ أُخَرَ وَ عَلَى الَّذِينَ
 يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ فَمَن تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَّهُ وَأَن تَصُومُواْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن
 كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿184﴾
 شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِيَ أُنزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَ بَيِّنَاتٍ مِّنَ الْهُدَى
 وَالْفُرْقَانِ فَمَن شَهِدَ مِنكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَمَن كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ
 فَعِدَّةٌ مِّنْ أَيَّامٍ أُخَرَ يُرِيدُ اللّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلاَ يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَلِتُكْمِلُواْ الْعِدَّةَ
 وَ لِتُكَبِّرُواْ اللّهَ عَلَى مَا هَدَاكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿185﴾
 وَ إِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ
 فَلْيَسْتَجِيبُواْ لِي وَلْيُؤْمِنُواْ بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ ﴿186﴾
 أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ إِلَى نِسَآئِكُمْ هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَ أَنتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ
 عَلِمَ اللّهُ أَنَّكُمْ كُنتُمْ تَخْتانُونَ أَنفُسَكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ وَ عَفَا عَنكُمْ فَالآنَ بَاشِرُوهُنَّ
 وَ ابْتَغُواْ مَا كَتَبَ اللّهُ لَكُمْ وَ كُلُواْ وَ اشْرَبُواْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الأَبْيَضُ مِنَ 
 الْخَيْطِ الأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَتِمُّواْ الصِّيَامَ إِلَى الَّليْلِ وَ لاَ تُبَاشِرُوهُنَّ
 وَ أَنتُمْ عَاكِفُونَ  فِي  الْمَسَاجِدِ تِلْكَ حُدُودُ اللّهِ فَلاَ تَقْرَبُوهَا كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللّهُ
 آيَاتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ﴿187﴾
 وَلاَ تَأْكُلُواْ أَمْوَالَكُم بَيْنَكُم بِالْبَاطِلِ وَ تُدْلُواْ بِهَا إِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُواْ فَرِيقًا
 مِّنْ أَمْوَالِ النَّاسِ بِالإِثْمِ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿188﴾
 يَسْأَلُونَكَ عَنِ الأهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَوَاقِيتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ وَلَيْسَ الْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُوْاْ الْبُيُوتَ
 مِن ظُهُورِهَا وَ لَكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقَى وَ أْتُواْ الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوَابِهَا وَ اتَّقُواْ اللّهَ
 لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴿189﴾
 وَ قَاتِلُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَكُمْ وَلاَ تَعْتَدُواْ إِنَّ اللّهَ لاَ يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ﴿190﴾
 وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَأَخْرِجُوهُم مِّنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ وَالْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ
 وَلاَ تُقَاتِلُوهُمْ عِندَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ حَتَّى يُقَاتِلُوكُمْ فِيهِ فَإِن قَاتَلُوكُمْ فَاقْتُلُوهُمْ كَذَلِكَ
 جَزَاء الْكَافِرِينَ ﴿191﴾
 فَإِنِ انتَهَوْاْ فَإِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿192﴾
 وَ قَاتِلُوهُمْ حَتَّى لاَ تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ لِلّهِ فَإِنِ انتَهَواْ فَلاَ عُدْوَانَ إِلاَّ
 عَلَى الظَّالِمِينَ ﴿193﴾
 الشَّهْرُ الْحَرَامُ بِالشَّهْرِ الْحَرَامِ وَالْحُرُمَاتُ قِصَاصٌ فَمَنِ اعْتَدَى عَلَيْكُمْ  فَاعْتَدُواْ
 عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَى عَلَيْكُمْ وَاتَّقُواْ اللّهَ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ ﴿194﴾
 وَ أَنفِقُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَ لاَ تُلْقُواْ بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ وَ أَحْسِنُوَاْ
 إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ﴿195﴾
 وَ أَتِمُّواْ الْحَجَّ وَ الْعُمْرَةَ لِلّهِ فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ وَ لاَ تَحْلِقُواْ
 رُؤُوسَكُمْ حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ فَمَن كَانَ مِنكُم مَّرِيضًا أَوْ بِهِ أَذًى مِّن رَّأْسِهِ
 فَفِدْيَةٌ مِّن صِيَامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ فَإِذَا أَمِنتُمْ فَمَن تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ فَمَا
 اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلاثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعْتُمْ
 تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ ذَلِكَ لِمَن لَّمْ يَكُنْ أَهْلُهُ حَاضِرِي الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاتَّقُواْ اللّهَ
 وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ ﴿196﴾
 الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَّعْلُومَاتٌ فَمَن فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلاَ رَفَثَ وَلاَ فُسُوقَ وَلاَ جِدَالَ
 فِي الْحَجِّ وَمَا تَفْعَلُواْ مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللّهُ وَتَزَوَّدُواْ فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوَى
 وَاتَّقُونِ يَا أُوْلِي الأَلْبَابِ ﴿197﴾
 لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن تَبْتَغُواْ فَضْلًا مِّن رَّبِّكُمْ فَإِذَا أَفَضْتُم مِّنْ عَرَفَاتٍ فَاذْكُرُواْ اللّهَ
 عِندَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ وَاذْكُرُوهُ كَمَا هَدَاكُمْ وَإِن كُنتُم مِّن قَبْلِهِ لَمِنَ الضَّآلِّينَ ﴿198﴾
 ثُمَّ أَفِيضُواْ مِنْ حَيْثُ أَفَاضَ النَّاسُ وَاسْتَغْفِرُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿199﴾
 فَإِذَا قَضَيْتُم مَّنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُواْ اللّهَ كَذِكْرِكُمْ آبَاءكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًا فَمِنَ النَّاسِ
 مَن يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا وَمَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِنْ خَلاَقٍ ﴿200﴾
 وِ مِنْهُم مَّن يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَ فِي الآخِرَةِ حَسَنَةً
 وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ ﴿201﴾
 أُولَئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِّمَّا كَسَبُواْ وَاللّهُ سَرِيعُ الْحِسَابِ ﴿202﴾
 وَاذْكُرُواْ اللّهَ فِي أَيَّامٍ مَّعْدُودَاتٍ فَمَن تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلاَ إِثْمَ عَلَيْهِ وَ مَن تَأَخَّرَ
 فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ لِمَنِ اتَّقَى وَاتَّقُواْ اللّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ﴿203﴾
 وَ مِنَ النَّاسِ مَن يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَ يُشْهِدُ اللّهَ عَلَى مَا فِي قَلْبِهِ
 وَ هُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ ﴿204﴾
 وَ إِذَا تَوَلَّى سَعَى فِي الأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيِهَا وَ يُهْلِكَ الْحَرْثَ وَ النَّسْلَ
 وَاللّهُ لاَ يُحِبُّ الفَسَادَ ﴿205﴾
 وَ إِذَا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالإِثْمِ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ ﴿206﴾
 وَ مِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللّهِ وَاللّهُ رَؤُوفٌ بِالْعِبَادِ ﴿207﴾
 يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ ادْخُلُواْ فِي السِّلْمِ كَآفَّةً وَ لاَ تَتَّبِعُواْ خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ
 إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ ﴿208﴾
 فَإِن زَلَلْتُمْ مِّن بَعْدِ مَا جَاءتْكُمُ الْبَيِّنَاتُ فَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿209﴾
 هَلْ يَنظُرُونَ إِلاَّ أَن يَأْتِيَهُمُ اللّهُ فِي ظُلَلٍ مِّنَ الْغَمَامِ وَالْمَلآئِكَةُ وَقُضِيَ الأَمْرُ
 وَ إِلَى اللّهِ تُرْجَعُ الأمُورُ ﴿210﴾
      سَلْ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَمْ آتَيْنَاهُم مِّنْ آيَةٍ بَيِّنَةٍ وَمَن يُبَدِّلْ نِعْمَةَ اللّهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءتْهُ
 فَإِنَّ اللّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ ﴿211﴾
 زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَ يَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُواْ وَ الَّذِينَ اتَّقَواْ
 فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ اللّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ ﴿212﴾
 كَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ وَ أَنزَلَ مَعَهُمُ
 الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُواْ فِيهِ وَمَااخْتَلَفَ فِيهِ إِلاَّ الَّذِينَ
 أُوتُوهُ مِن بَعْدِ مَا جَاءتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ فَهَدَى اللّهُ الَّذِينَ آمَنُواْ لِمَا اخْتَلَفُواْ
 فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ وَاللّهُ يَهْدِي مَن يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ ﴿213﴾
 أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُواْ الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَأْتِكُم مَّثَلُ الَّذِينَ خَلَوْاْ مِن قَبْلِكُم مَّسَّتْهُمُ
 الْبَأْسَاء وَالضَّرَّاء وَ زُلْزِلُواْ حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَ الَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ مَتَى
 نَصْرُ اللّهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللّهِ قَرِيبٌ ﴿214﴾
 يَسْأَلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ قُلْ مَا أَنفَقْتُم مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالأَقْرَبِينَ وَالْيَتَامَى
 وَ الْمَسَاكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ وَ مَا تَفْعَلُواْ مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللّهَ بِهِ عَلِيمٌ ﴿215﴾
 كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَّكُمْ وَعَسَى أَن تَكْرَهُواْ شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ
 وَ عَسَى أَن تُحِبُّواْ شَيْئًا وَ هُوَ شَرٌّ لَّكُمْ وَاللّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لاَتَعْلَمُونَ ﴿216﴾
 يَسْأَلُونَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيهِ قُلْ قِتَالٌ فِيهِ كَبِيرٌ وَصَدٌّ عَن سَبِيلِ اللّهِ
 وَكُفْرٌ بِهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَإِخْرَاجُ أَهْلِهِ مِنْهُ أَكْبَرُ عِندَ اللّهِ وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ
 وَلاَ يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىَ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُواْ وَمَن يَرْتَدِدْ مِنكُمْ
 عَن دِينِهِ فَيَمُتْ وَ هُوَ كَافِرٌ فَأُوْلَئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَ الآخِرَةِ وَأُوْلَئِكَ
 أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿217﴾
 إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَالَّذِينَ هَاجَرُواْ وَ جَاهَدُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ أُوْلَئِكَ يَرْجُونَ
 رَحْمَتَ اللّهِ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿218﴾
 يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ قُلْ فِيهِمَا إِثْمٌ كَبِيرٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَ إِثْمُهُمَآ أَكْبَرُ
 مِن نَّفْعِهِمَا وَيَسْأَلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ كَذَلِكَ يُبيِّنُ اللّهُ لَكُمُ
 الآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ ﴿219﴾
 فِي الدُّنْيَا وَ الآخِرَةِ وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْيَتَامَى قُلْ إِصْلاَحٌ لَّهُمْ خَيْرٌ وَ إِنْ تُخَالِطُوهُمْ
 فَإِخْوَانُكُمْ وَاللّهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ وَلَوْ
 شَاء اللّهُ لأعْنَتَكُمْ إِنَّ اللّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿220﴾
 وَ لاَ تَنكِحُواْ الْمُشْرِكَاتِ حَتَّى يُؤْمِنَّ وَ لأَمَةٌ مُّؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِّن مُّشْرِكَةٍ
 وَ لَوْ أَعْجَبَتْكُمْ وَلاَ تُنكِحُواْ الْمُشِرِكِينَ حَتَّى يُؤْمِنُواْ وَ لَعَبْدٌ مُّؤْمِنٌ خَيْرٌ مِّن مُّشْرِكٍ
 وَلَوْ أَعْجَبَكُمْ أُوْلَئِكَ يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَاللّهُ يَدْعُوَ إِلَى الْجَنَّةِ وَ الْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِ
 وَيُبَيِّنُ آيَاتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿221﴾
 وَ يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذًى فَاعْتَزِلُواْ النِّسَاء فِي
 الْمَحِيضِ وَلاَ تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّىَ يَطْهُرْنَ فَإِذَا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ
 أَمَرَكُمُ اللّهُ إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ ﴿222﴾
 نِسَآؤُكُمْ حَرْثٌ لَّكُمْ فَأْتُواْ حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ وَ قَدِّمُواْ لأَنفُسِكُمْ وَاتَّقُواْ اللّهَ
 وَاعْلَمُواْ أَنَّكُم مُّلاَقُوهُ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ ﴿223﴾
 وَلاَ تَجْعَلُواْ اللّهَ عُرْضَةً لِّأَيْمَانِكُمْ أَن تَبَرُّواْ وَ تَتَّقُواْ وَ تُصْلِحُواْ بَيْنَ النَّاسِ
 وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿224﴾
 لاَّ يُؤَاخِذُكُمُ اللّهُ بِاللَّغْوِ فِيَ أَيْمَانِكُمْ وَلَكِن يُؤَاخِذُكُم بِمَا كَسَبَتْ
 قُلُوبُكُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌ ﴿225﴾
 لِّلَّذِينَ يُؤْلُونَ مِن نِّسَآئِهِمْ تَرَبُّصُ أَرْبَعَةِ أَشْهُرٍ فَإِنْ فَآؤُوا فَإِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿226﴾
 وَإِنْ عَزَمُواْ الطَّلاَقَ فَإِنَّ اللّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿227﴾
 وَالْمُطَلَّقَاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنفُسِهِنَّ ثَلاَثَةَ قُرُوَءٍ وَلاَ يَحِلُّ لَهُنَّ أَن يَكْتُمْنَ مَا خَلَقَ اللّهُ فِي
 أَرْحَامِهِنَّ إِن كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَ بُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذَلِكَ إِنْ
 أَرَادُواْ إِصْلاَحًا وَ لَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَ لِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ
 دَرَجَةٌ وَاللّهُ عَزِيزٌ حَكُيمٌ ﴿228﴾
 الطَّلاَقُ مَرَّتَانِ فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ وَ لاَ يَحِلُّ لَكُمْ أَن تَأْخُذُواْ مِمَّا
 آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئًا إِلاَّ أَن يَخَافَا أَلاَّ يُقِيمَا حُدُودَ اللّهِ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلاَّ يُقِيمَا حُدُودَ اللّهِ
 فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ تِلْكَ حُدُودُ اللّهِ فَلاَ تَعْتَدُوهَا وَمَن يَتَعَدَّ
 حُدُودَ اللّهِ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ﴿229﴾
 فَإِن طَلَّقَهَا فَلاَ تَحِلُّ لَهُ مِن بَعْدُ حَتَّىَ تَنكِحَ زَوْجًا غَيْرَهُ فَإِن طَلَّقَهَا
 فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِمَا أَن يَتَرَاجَعَا إِن ظَنَّا أَن يُقِيمَا حُدُودَ اللّهِ وَتِلْكَ
 حُدُودُ اللّهِ يُبَيِّنُهَا لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ﴿230﴾
 وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النَّسَاء فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ
 وَ لاَ تُمْسِكُوهُنَّ ضِرَارًا لَّتَعْتَدُواْ وَ مَن يَفْعَلْ ذَلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ وَ لاَ تَتَّخِذُوَاْ آيَاتِ
 اللّهِ هُزُوًا وَ اذْكُرُواْ نِعْمَتَ اللّهِ عَلَيْكُمْ وَ مَا أَنزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنَ الْكِتَابِ وَالْحِكْمَةِ
 يَعِظُكُم بِهِ وَ اتَّقُواْ اللّهَ وَ اعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ﴿231﴾
 وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاء فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلاَ تَعْضُلُوهُنَّ أَن يَنكِحْنَ أَزْوَاجَهُنَّ إِذَا
 تَرَاضَوْاْ بَيْنَهُم بِالْمَعْرُوفِ ذَلِكَ يُوعَظُ بِهِ مَن كَانَ مِنكُمْ يُؤْمِنُ
 بِاللّهِ وَ الْيَوْمِ الآخِرِ ذَلِكُمْ أَزْكَى لَكُمْ وَأَطْهَرُ وَاللّهُ يَعْلَمُ وَ أَنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ ﴿232﴾
 وَالْوَالِدَاتُ يُرْضِعْنَ أَوْلاَدَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ أَرَادَ أَن يُتِمَّ الرَّضَاعَةَ وَ علَى
 الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ لاَ تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلاَّ وُسْعَهَا لاَ تُضَآرَّ وَالِدَةٌ
 بِوَلَدِهَا وَلاَ مَوْلُودٌ لَّهُ بِوَلَدِهِ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذَلِكَ فَإِنْ أَرَادَا فِصَالًا عَن
 تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَ تَشَاوُرٍ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِمَا وَ إِنْ أَرَدتُّمْ أَن تَسْتَرْضِعُواْ أَوْلاَدَكُمْ فَلاَ
 جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِذَا سَلَّمْتُم مَّآ آتَيْتُم بِالْمَعْرُوفِ وَاتَّقُواْ اللّهَ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ بِمَا
 تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ﴿233﴾
 وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنكُمْ وَ يَذَرُونَ أَزْوَاجًا يَتَرَبَّصْنَ بِأَنفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا فَإِذَا
 بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا فَعَلْنَ فِي أَنفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ
 وَ اللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ﴿234﴾
 وَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا عَرَّضْتُم بِهِ مِنْ خِطْبَةِ النِّسَاء أَوْ أَكْنَنتُمْ فِي أَنفُسِكُمْ عَلِمَ
 اللّهُ أَنَّكُمْ سَتَذْكُرُونَهُنَّ وَ لَكِن لاَّ تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلاَّ أَن تَقُولُواْ قَوْلًا
 مَّعْرُوفًا وَ لاَ تَعْزِمُواْ عُقْدَةَ النِّكَاحِ حَتَّىَ يَبْلُغَ الْكِتَابُ أَجَلَهُ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ يَعْلَمُ
 مَا فِي أَنفُسِكُمْ فَاحْذَرُوهُ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ ﴿235﴾
 لاَّ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِن طَلَّقْتُمُ النِّسَاء مَا لَمْ تَمَسُّوهُنُّ أَوْ تَفْرِضُواْ لَهُنَّ فَرِيضَةً وَ مَتِّعُوهُنَّ
 عَلَى الْمُوسِعِ قَدَرُهُ وَعَلَى الْمُقْتِرِ قَدْرُهُ مَتَاعًابِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُحْسِنِينَ ﴿236﴾
 وَ إِن طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِن قَبْلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ وَ قَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيضَةً فَنِصْفُ مَا فَرَضْتُمْ
 إَلاَّ أَن يَعْفُونَ أَوْ يَعْفُوَ الَّذِي بِيَدِهِ عُقْدَةُ النِّكَاحِ وَ أَن تَعْفُواْ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى
 وَ لاَ تَنسَوُاْ الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ إِنَّ اللّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ﴿237﴾
 حَافِظُواْ عَلَى الصَّلَوَاتِ و الصَّلاَةِ الْوُسْطَى وَ قُومُواْ لِلّهِ قَانِتِينَ ﴿238﴾
 فَإنْ خِفْتُمْ فَرِجَالًا أَوْ رُكْبَانًا فَإِذَا أَمِنتُمْ فَاذْكُرُواْ اللّهَ كَمَا عَلَّمَكُم
 مَّا لَمْ تَكُونُواْ تَعْلَمُونَ ﴿239﴾
 وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنكُمْ وَ يَذَرُونَ أَزْوَاجًا وَصِيَّةً لِّأَزْوَاجِهِم مَّتَاعًا إِلَى الْحَوْلِ
 غَيْرَ إِخْرَاجٍ فَإِنْ خَرَجْنَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِي مَا فَعَلْنَ فِيَ
 أَنفُسِهِنَّ مِن مَّعْرُوفٍ وَ اللّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿240﴾
 وَلِلْمُطَلَّقَاتِ مَتَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ ﴿241﴾
كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ﴿242﴾

ترجمه آيات سوره بقره

 (تکمیلی)

 به نام خداوند بخشنده مهربان

 الف،لام و ميم از حروف مقطعه هستند كه به تنهائي معني نداشته و مبين رمزي

 بين خدا و پيامبر مي باشند . ﴿1﴾

 اين كتاب كه هيچ شك در آن نيست، هدايت براي پرهيزكاران است. ﴿2﴾

 (همان) كسانى كه به غيب ايمان دارند و نماز را برپا مى‌دارند و از آنچه روزيشان

 داده‌ايم، انفاق مى‌كنند. ﴿3﴾

 و كسانى كه به آنچه بر تو نازل شده و آنچه كه پيش ازتونازل شده است، ايمان

 دارند و (همچنين) آنان به آخرت يقين دارند. ﴿4﴾

 اينها برهدايتي(مسلط) ازپروردگارشان(برخوردارند) واينهاهمان ( تنها) رستگارانند. ﴿5﴾

 تحقيقا" كسانيكه كافرشدند،براي آنها يكسان است كه آيا آنها رابترساني يا نترساني.

 (درهرصورت)ايمان نمي آورند. ﴿6﴾

 خداوند برقلبهاي آنها و برگوشهاي آنها مهرنهاد و برچشمان آنها پرده قرار داد و براي

 آنها عذابي بزرگ (مي باشد). ﴿7﴾

 و از مردم كساني هستند كه مي گويند به خدا و روز قيامت ايمان آورديم ،درحاليكه

 ايمان (به آنها) ندارند. ﴿8﴾

 (آنها)خداوند وكساني كه ايمان آوردند، را(به خيال خود)فريب مي دهند، درصورتيكه

 فقط خودشان را فريب مي دهند.(درحاليكه) درك وشعور(اين موضوع) راندارند. ﴿9﴾

 درقلبهاي آنها مرض است. پس خداوند بر مرض آنها افزود و براي آنها بخاطرآنچه كه

 تكذيب مي كنند،عذاب دردناكي (درآخرت) خواهدبود. ﴿10﴾

 و هنگاميكه به آنها گفته مي شود كه در زمين فساد نكنيد ، با تاكيد ميگويند كه

 ما (داريم) اصلاح مي كنيم. ﴿11﴾

 بدانيد كه آنها قطعا" خودشان فاسدند، ولي درك وشعور (اين موضوع) راندارند. ﴿12﴾

 و هنگاميكه به آنها گفته مي شود كه مانند بقيه مردم ايمان بياوريد، مي گويند كه

 آيا ما مانند احمقها ايمان بياوريم. آگاه باشيد كه آنها خودشان احمق هستند، ولي

 (اين موضوع) را نمي دانند. ﴿13﴾

 و هنگاميكه مومنين را ملاقات مي كنند،مي گويند كه ما ايمان آورديم و هنگاميكه

 با همفكران نافرمانشان خلوت مي كنند، مي گويندكه قطعا" ما با شما هستيم (و)

 تاكيد مي كنيم كه ما (آنهارا) مسخره مي كنيم. ﴿14﴾

 خداوند آنها رامسخره مي كند و آنها را درطغيانشان سرگردان نگه مي دارد. ﴿15﴾

 اينها كساني هستند كه گمراهي را با هدايت معامله كردند.پس تجارتشان سودي

 برايشان نداشت و هدايت (به راه راست) نشدند. ﴿16﴾

 مثل آنها مانند مثل کسى هست که آتشى در شب ظلمانى افروخته ولى همین

 که این شعله آتش اطراف آن را روشن ساخت ،  خداوند آنها را خاموش مى سازد، و

 در ظلمات رهايشان مى کند، به گونه اى که چیزى را نمي بينند. ﴿17﴾

 (آنها) كر ولال و كور هستند،پس آنها برنمي گردند. ﴿18﴾

 يا مانند باران پرپشتى که از آسمان فرو مى ریزد، كه در آن، ظلمت و رعد و برق

 است. (آنها بخاطر صداي وحشتناك) صاعقه ها از ترس مرگ، انگشتهايشان را در

 گوش خود مى گذارند و خداوند به كافرين احاطه دارد. ﴿19﴾

 (نزديك است) برق (كه) پى در پى مي زند( نور خیره کننده آن) چشمان آنها را از

 جاي خود درآورد. هر زمان که برقى مى زند، چند گامى در پرتو آن راه مى روند، و

 هنگاميكه ظلمت بر آنها مسلط مى شود ، آنها در جاى خود متوقف  مى گردند و

 اگر خدا بخواهد،حتما" توان شنيدن و ديدن آنها را مى برد (چرا که) خدا به هر چیزى

 توانا است . ﴿20﴾

 اي مردم، پروردگارتان كه شما و مردم پيش از شما را خلق كرد، پرستش كنيد ،

 شايد شما پرهيزكار شويد. ﴿21﴾

 كسي كه زمين را براي شما زيرانداز(كنايه از زندگي كردن روي آن) و آسمان را سرپناه

 (كنايه از اتمسفر زمين كه مانع رسيدن تشعشعات فضائي و شهاب سنگها به زمين

 مي شود) قرار داد و از آسمان آب را فرو فرستاد پس (بدينوسيله) میوه هائى را از

 (دل) زمين به عنوان روزى براي شما بيرون آورد، پس(کنون که چنین است) براى

 خدا شریک قرار ندهید و شما مي دانيد(كه اوشريكي ندارد) ﴿22﴾

 و اگر درباره آنچه كه بر بنده خود نازل کرده ایم ، شک و تردید دارید، پس (لااقل)

 سوره هاى همانند آن بیاورید و تمام گواهان خود (در برابر خدا) جز خدا دعوت کنید،

 (تا شما را در این کار یارى کنند) اگر در ادعاى خود صادقید (که این قرآن از

 طرف خدا نیست ) ﴿23﴾

 اگر شما این کار را انجام ندادید و هرگز انجام نخواهید داد ،(نمي توانيدانجام دهيد)،

 پس از آتشى پرهيزكنيد (بترسید) که هیزم آن (بدنهاى) مردم (بى ایمان )، و

 (همچنین) سنگها است که براى کافران آماده شده است . ﴿24﴾

 و به كسانى كه ايمان آورده‌اند و كارهاى شايسته انجام داده اند، نويد بده كه قطعا"براي

 آنها باغهائي است كه در آن جويبارهائي جارى مي باشد، هنگامیکه از ميوه‌هاى آن

 روزى يابند، گويند اين همان است كه ازقبل (دردنيا) از آن بهره‌مند شديم، و به

 ايشان شبيه آن داده شود، و درآن براي آنها زوجهاي پاكيزه مي باشد، و آنها در آنجا

 جاويدانند﴿25﴾

 قطعا"خداوند از اینکه به (موجودات ظاهرا کوچکى مانند) پشه و بالاتر از آن مثال

 بزند، هرگز شرم نمى کند . پس اما کسانى که ایمان آوردند، پس مى دانند که آن 

 حتما"حقى از (سوى) پروردگارشان مي باشد و اما آنها که کافرند، پس مى گویند: خدا

 چه منظورى از این مثال داشته است.(بااين مثال) تعداد زيادي را گمراه وتعداد زيادي

 را (نيز) هدایت مي كند و جز زيانكاران را بوسيله آن گمراه نمى سازد. ﴿26﴾

 (آنها) کسانى هستند که عهد و پیمان خدا را پس از محكم شدن آن، مى شکنند و

 آنچه  را که خدا دستور به پيوند آن داده است، قطع مى کنند و در زمين فساد

 مي كنند. اينان همانا زيانكارانند. ﴿27﴾

 چگونه به خداوند كفر مى‌ورزيد، و(حال آنكه) بى‌جان بوديد پس(براي عالم برزخ) به

 شما جان بخشيد، سپس شما را مى‌ميراند، سپس( دوباره) شما را زنده مى‌كند،

 سپس به سويش بازگردانده مى‌شويد .(میراندن اولى میراندن بعد از تمام شدن 

 زندگى دنیا است ، و احیاء اول زنده شدن بعد از آن مرگ ، یعنى زنده شدن در برزخ ،

 و میراندن و زنده شدن دوم ، در آخر برزخ ، و ابتداء قیامت است ). ﴿28﴾

 او كسي است كه همه چيز را براي شمادر زمين خلق كردسپس به آسمان پرداخت.

 پس هفت آسمان را متوازن ساخت و او به هرچيزي دانااست. ﴿29﴾ 

 و هنگامى که پروردگار تو به فرشتگان گفت : من در روى زمین جانشین و حاکمى

 قرار خواهم داد. فرشتگان گفتند: پروردگارا آیا کسى را در آن قرار میدهى که فساد و

 خونریزى کند؟ (زیرا موجودات زمینى دیگر که قبل از این آدم پا به عرصه وجود

 گذاشتند، به حکم طبع جهان ماده ،آلوده فساد و خونریزى شدند، اگر هدف از

 آفرینش انسان عبادت است،) و ما تسبیح حمد تو و تقديس تو را به جا مى آوریم ،

 (پروردگار) فرمود: من حقائقى را مى دانم که شما نمى دانید. ﴿30﴾

 سپس علم اسماء (علم اسرار آفرینش و نامگذارى موجودات )

 را همگى به آدم  آموخت. بعد آنها را به فرشتگان عرضه داشت. پس فرمود: اگر

 راست مى گوئید، اسامى اینها را برشمارید! ﴿31﴾

 (فرشتگان) عرض کردند: منزهى تو! ما چیزى جز آنچه به ما تعلیم

 داده اى، نمى دانیم. تحقيقا" تو خودت دانا و حکیمى ﴿32﴾

 (خدا) فرمود: اى آدم، آنها را از (اسامى و اسرار) ايشان آگاه کن ، هنگامى که

 آنها را از اسامي آنها آگاه کرد، خداوند فرمود: آيا به شما نگفتم كه حتما" من غیب

 آسمانها و زمین را می دانم ، و (نیز) می دانم آنچه را شما آشکار مى کنید یا پنهان

 مى داشتید. ﴿33﴾

 و هنگامي كه به فرشتگان گفتيم  كه به آدم سجده كنيد، پس (همگى) سجده

 کردند ،جز ابلیس که سر باز زد و تکبر ورزید و ازكافرين شد. ﴿34﴾

 و به آدم گفتيم كه اى آدم، تو و همسرت در بهشت مسکن کنید، و از آن هر قدر

 که می خواهید،با خوشي بخورید، ولى نزدیک این درخت نشوید، که در آنصورت

 از ستمکاران خواهید شد، ﴿35﴾

 پس شيطان هر دو را از آن بلغزانيد و از آنچه درآن بودند، ايشان را خارج

 كرد و (به آدم وهمسرش)گفتيم: فرود آييد. بعضي ازشما دشمن همديگريد و

 زمين براى شما محل استقرار و برخوردارى (ازمواهب) تا مدت معين خواهد بود.﴿36﴾

 آنگاه آدم كلماتى از پروردگارش فرا گرفت و [خداوند] از او درگذشت، تحقيقا" او

 خودش بسيار توبه‌پذير مهربان است‌﴿37﴾

 گفتيم همه از آن [بهشت‌] پايين رويد، آنگاه اگر رهنمودى از (جانب)من براى شما

 بيايد، پس كسى كه از رهنمودم پيروى كند، پس ترسي برايشان نيست و

 آنها اندوهگين نگردند. ﴿38﴾

 و كساني كه كافرشدند و آيات ما را تكذيب كردند،آنها اصحاب آتش هستند، آنها

 در آن هميشگي هستند. ﴿39﴾

 اى بنى‌اسرائيل نعمتم را كه بر شما ارزانى داشتم، ياد كنيد و به پيمان من وفا

 كنيد، تا به پيمان خود با شما وفا كنم و تنها از من بترسيد. ﴿40﴾

 و به آنچه نازل كردم كه تصديق كننده آنچه كه با شما است، مي باشد، ايمان

 بياوريد و (شما) نخستین کسى نباشید که به آن کفر مى ورزید و (شما)

 آیات مرا به بهاى اندکى نفروشید و تنها از من بترسيد. ﴿41﴾

 وحق را با باطل نیامیزید و حق را كتمان نكنيد و در حالى که شما مى دانید . ﴿42﴾

 و نماز را برپا دارید و زکات را بپردازيد و با رکوع کنندگان رکوع نمائید. ﴿43﴾

 آیا مردم را به نیکى دعوت مى کنید و خودتان را فراموش مى نمائید و

 (با اینکه) شما کتاب (آسمانى) را مى خوانید، آیا پس (هیچ) فکر نمى کنید؟﴿44﴾

 و از صبر و نماز یارى بجوئید و تحقيقا" آن حتما"جز براى خاشعان، سنگین

 و گران است . ﴿45﴾

 كساني كه گمان مي كنند به اين كه پروردگارشان را ملاقات مي كنند و اين كه

 آنان بسوي او بازگشت مي كنند. ﴿46﴾

 اى بنى‌اسرائيل ياد كنيد، نعمتم را كه بر شما ارزانى داشتم و اينكه من شما را

 بر جهانيان [هم زمانتان‌] برترى بخشيدم،(ياد كنيد). ﴿47﴾

 از آنروز بترسید که هیچکس بجاى دیگرى جزا داده نمى شود و شفاعتى

 (بى اذن پروردگار) پذیرفته نمى شود و غرامت و بدلى قبول نخواهد شد و آنها

 ياري نمي شوند. ﴿48﴾

 و (بخاطر بیاورید) زمانى را که شما را از دست فرعونیان نجات بخشیدیم (آنانكه)

 دائما شما را به شدیدترین وجهى آزار مى دادند ،پسرانتان را سر مى بریدند، و

 زنان شما را( براى کنیزى و خدمت) ، زنده نگه مى داشتند و در این (ماجرا)

 آزمایش سختى از سوى پروردگارتان براى شما بود . ﴿49﴾

 و (به خاطر بیاورید) هنگامى را که دریا را براى شما شکافتیم و شما را نجات دادیم و

 فرعونیان را غرق کردیم، در حالى که تماشا مى کردید . ﴿50﴾

 و (به خاطر بیاورید) زمانى را که با موسى چهل شب وعده گذاشتیم ، آنگاه شما

 در غياب او گوساله را (به پرستش) گرفتيد و شما ستمكاريد. ﴿51﴾

 آنگاه پس از آن از شما درگذشتيم ،تا شايد شماتشكر كنيد. ﴿52﴾

 و (به خاطر بیاورید) هنگامى را که به موسى کتاب و وسیله تشخیص حق از باطل

 بخشیدیم ، تا شايد شما هدایت شوید ﴿53﴾

 و (به خاطر بیاورید) كه موسى به قومش گفت: اى قوم من، قطعا"شما با

 گوساله‌پرستى به خودتان ستم كرده‌ايد، اينك به درگاه آفريدگارتان توبه كنيد. پس

 خودتان رابكشيد، كه اين درنزد آفريدگارتان براى شما بهتر است، آنگاه [كه چنين

 كرديد، خداوند] از شما درگذشت، چرا كه او بسيار توبه ‌پذير مهربان است‌. ﴿54﴾

 و (به خاطر بیاورید) هنگامى را که گفتید:(اى موسى) ما هرگز به تو ایمان

 نخواهیم آورد. مگر اینکه خدا را آشکارا با چشم خود ببینیم .سپس (در همین حال)

 صاعقه شما را گرفت، در حالى که نگاه مى کردید . ﴿55﴾

 سپس شما را بعد از مرگتان دوباره زنده كرديم ، تا شايد شما تشكر كنيد. ﴿56﴾

 و ما سایه ابر( که نه فضا را بر انسان محدود مى کند و نه مانع نور و وزش نسیم

 است ) را بر سر شما سایبان قرار دادیم و ما، من و سلوى را (تعبيرعسل و گوشت

 مرغ پرنده) بر شما نازل کردیم . از(ا ین) خوراکهاى پاکیزه اى که به شما روزى

 دادیم، بخورید و (درقبال ناسپاسي بخاطر نعمتهاي خاصي كه به آنها ارزاني

 داشتيم) ،برماستم نكردند، بلكه به خودشان ستم مي كردند. ﴿57﴾

 و (به خاطر بیاورید) زمانى را که به آنها گفتیم  داخل این قریه (یعنى سرزمین

 قدس) شوید .پس از نعمتهاى آن بطور فراوان هر چه مى خواهید بخورید و از

 درب (بیت المقدس ) سجده كنان وارد شوید و بگوئید: (خداوندا) گناهان ما را

 بریز، تا خطاهاى شما را ببخشیم و بزودي (پاداش) نیکوکاران راخواهيم افزود. ﴿58﴾

 اما آنها که ستم کرده بودند این سخن را به غیر آنچه به آنها گفته شده بود تغییر

 دادند .ما نیز بر این ستمگران به خاطر فسق و گناهشان ، عذابى از آسمان

 فرو فرستادیم .﴿59﴾

 و (خاطر بیاورید) هنگامى که موسى (در آن بیابان خشک و سوزان که بنى اسرائیل

 از جهت آب، سخت در مضیقه قرار داشتند، از خداوند خود، براى قومش) تقاضاى آب

 کرد پس (ما) به او گفتيم که عصاى خود را بر سنگ بزن .پس ناگهان دوازده چشمه

 آب از آن با سرعت و شدت جارى شد .(هر یک از این چشمه ها به سوى طایفه اى

 سرازیر گردید،) به گونه اى که اسباط و قبائل بنى اسرائیل هر کدام  بخوبى چشمه

 خود را مى شناختند و از روزي خدا بياشاميد و به فساد در زمين ادامه ندهيد. ﴿60﴾

 و (به خاطر بیاورید) زمانى را که گفتید: اى موسى ما هرگز نمى توانیم به یک

 نوع غذا قناعت کنیم. بنابراین از خدایت براي ما بخواه كه از آنچه از زمین مى روید،

 براى ما قرار دهد .از سبزیجات ، خیار، سیر، عدس و پیاز (ولى موسى به آنها)

 گفت :آیا شما غذاى پست تر را در مقابل آنچه بهتر است انتخاب مى کنید؟ (اکنون

 که قدرنمي دانيد) به مصربروید ، زیرا آنچه مى خواهید در آنجا است و خداوند (مهر)

 ذلت و فقر را بر( پیشانى) آنها زد و دوباره به غضب الهى گرفتار شدند .چون آنها آیات

 الهى را انکار مى کردند و پیامبران را بنا حق مى کشتند و این به خاطر آن بود که آنها

 گناه مى کردند و تعدى و تجاوز داشتند. ﴿61﴾

 تحقيقا"كساني كه ايمان آورده‏اند، و كساني از يهود و نصاري و صابئان (پيروان يحيي

 يا نوح يا ابراهيم) كه ايمان بخدا و روز رستاخيز آورده‏اند و عمل صالح انجام داده‏اند، پس

 پاداششان نزد پروردگارشان است، و هيچگونه ترس و غمي براي آنها نيست.﴿62﴾

 و (به خاطر بیاورید) زمانى را که از شما پیمان گرفتیم و كوه طور را بالاى سر شما قرار

 دادیم (و گفتیم) آنچه را (از آیات الهى ) به شما داده ایم با قدرت و قوت بگیرید و

 آنچه را در آن است را ياد كنيد، تاشايد شماپرهیزکار شوید. ﴿63﴾

 سپس بعد از آن روى گردانديد، پس اگر بخشش و رحمت الهى در حق شما نبود، از

 زيانكاران مى‌شديد. ﴿64﴾

 و قطعا" کسانى را که از میان شما در روز شنبه نافرمانى  کردند، دانستید .پس ما

 به آنها گفتیم : به صورت بوزینگان طرد شده اى در آئید . ﴿65﴾

 پس ما آن را کیفر و عبرتى براى مردم آن زمان و زمانهاى بعد قرار دادیم و(همچنین)

 پند و اندرزى براى پرهیزکاران. ﴿66﴾

 و (به خاطر بیاورید) زمانى را که موسى به قومش گفت تحقيقا"خداوند به شما

 دستور مى‌دهد كه ماده ‌گاوى راذبح كنيد، گفتند: آیا ما را به مسخره

 گرفته اى ؟! گفت: پناه بر خدا مى‌برم كه [مبادا] از نادانان باشم.‌﴿67﴾

 گفتند:براي ما از پروردگارت بخواه، براى ما مشخص کند که این چگونه گاوى

 باید باشد؟! موسي (ع)گفت : تحقيقا"خداوند مى فرماید، باید ماده گاوى باشد که نه

 پیر و از کار افتاده (باشد) و نه بکر و جوان(باشد)، بلکه میان این دو باشد. پس آنچه به

 شما دستور داده شده است، انجام دهید. ﴿68﴾

 گفتند: از پروردگارت براي ما بخواه که براى ما روشن کند که رنگ آن باید چگونه باشد؟!

 موسى (علیه السلام ) در پاسخ گفت : تحقيقا"خدا مى فرماید: تحقيقا" آن گاو

 ماده اى باشد، زرد یکدست که رنگ آن، بینندگان را شاد و مسرور سازد. ﴿69﴾

 گفتند:براي ما از پروردگارت بخواه تا براى ما روشن کند این چگونه (گاوى)

 باید باشد؟ تحقيقا"( این) گاوماده براى ما مشتبه شده است و اگر خدا

 بخواهد ،تحقيقا"ما حتما"هدایت خواهیم شد. ﴿70﴾

 موسى(ع) گفت : خدا تحقيقا" مى فرماید: تحقيقا" آن گاو ماده اي است که

 (هنوز) براى کشت و زرع و آب کشى رام نشده ،بي عيب بوده ، رنگش یکدست

 است .گفتند: حالا حق مطلب را ادا کردى. سپس آن را ذبح كردند و نزديك بود اين

 كار را نكنند. ﴿71﴾

 و (به خاطر بیاورید) زمانى را که كسى را كشتيد، پس درباره او (با يكديگر)به ستيزه

 پرداختيد (و به گردن همديگر انداختيد) و خداوند آشكاركننده چيزى است كه پنهان

 مى‌ساختيد. ﴿72﴾

 آنگاه گفتيم او را[بدن آن كشته‌]  به بخشى از بدن گاو ماده بزنيد [تا زنده شود] و

 خداوند اين چنين، مرده را زنده مى‌كند و آيات خويش را به شما نشان مي دهد، تا

 شايد شما بينديشيد. ﴿73﴾

 سپس دلهايتان پس از آن سخت شد، همانند سنگ، يا از آن سخت‌تر، وتحقيقا" از

 بعضي سنگها بخاطر شكافتن ،از آن نهرها جاري مي شود و تحقيقا" بعضي از آن

 بخاطر شكستن، پس آب از آن بيرون مى‌آيد و تحقيقا" بعضي ازآن بخاطر ترس از

 خدا،(ازكوه) فرو مى‌افتد و خدا از آنچه مى‌كنيد ،غافل نيست‌. ﴿74﴾

 اى مؤمنان‌، آيا اميد داريد كه [يهوديان‌] به شما ايمان آورند، و حال آنكه گروهى از

 آنان كلام الهى را مى‌شنيدند ،سپس پس از فهم و درک آن را تحریف مى كردند،

 در حالى که آگاه بودند. ﴿75﴾

 و چون با مؤمنان روبه‌رو شدند، گفتند كه ايمان آورده‌ايم و چون بعضي از آنها با

 همديگر تنها شدند، گفتند: آيا آنچه خدا بر شما آشكار كرده است، با آنان درميان

 مى‌گذاريد، تا در پيشگاه خداوند با آن بر شما حجت آورند، آيا پس نمي فهميد؟﴿76﴾

 آيا نمى‌دانند كه تحقيقا"خداوند آنچه را كه پنهان و آنچه را كه

 آشكار مى‌كنند، مى‌داند؟﴿77﴾

 و [بعضى] از آنان بى‏سوادانى هستند كه [محتويات] كتاب [خدا] را جز آرزوهائي

 نمى‏دانند و اين درحالي است كه فقط گمان مى‏برند.( از کتب آسمانى هیچ چیز

 نمیدانند، و مشتى اکاذیب و خرافات را بعنوان کتاب آسمانى پذیرفته اند.) ﴿78﴾

 پس واى بر كسانى كه كتاب را به دست خويش مى‌نويسند و سپس براى آنكه

 آن را به بهاى ناچيزى بفروشند، مى‌گويند: اين از نزد خداوند است، پس واى بر آنان

 از آنچه به دست خويش نوشته‌اند و واى بر آنان از آنچه كه به دست مى‌آورند. ﴿79﴾

 و گفتند:" آتش دوزخ به جز فقط چند روزمعدود به ما نمى‌رسد"، بگو:" آيا از خدا

 پيمان گرفته‌ايد"- كه البته خداوند خلف وعده نخواهد كرد- يا "چيزى را كه

 نمى‌دانيد به خدا نسبت مى‌دهيد"﴿80﴾

 آري كسي كه كاربدي را انجام دهد و تاثير آنجام آن كاربد بردل او احاطه گردد( آن

 ويژگي بد را هرگز نتواند،ترك كند) پس اينها درعذاب جهنم جاودانه خواهند بود. ﴿81﴾

 و كساني كه ايمان آوردند و كارهاي شايسته انجام دادند، اينها در بهشت

 جاودانه خواهند بود. ﴿82﴾

 و (به یاد آورید)زمانى را که از بنى اسرائیل پیمان گرفتیم :جز الله را پرستش نکنید

 و نسبت به پدر و مادرو خویشاوندان و یتیمان و مستمندان نیکى کنید و با سخنان نیکو

 با مردم سخن گوئید و نماز را بر پا دارید و زكات را بپردازيد.اما شما جز گروه اندکى

 رويگردان شديد و شما اعراض كرديد. ﴿83﴾

 و (به یاد آوريد)هنگامى که از شما پیمان گرفتیم :خون یکدیگر را نریزید و یکدیگر را

 از خانه ها و کاشانه هاى خود بیرون نکنید. شما به همه این موارد اقرار

 کردید و بر این پیمان گواه بودید. ﴿84﴾

 سپس شما همانها هستيد که یکدیگر را به قتل مى رسانید و جمعى از خود را از

 سرزمینشان آواره مى کنید،به گناه و ستمگرى در برابر آنان همدست مى‌شويد و اگر

 به (صورت) اسارت نزد شما آیند،با فدیه آزادشان می کنید. در حالى که بیرون ساختن

 آنها (از خانه و کاشانه شان از آغاز بر شما)حرام بود. آیا پس به بعضى از دستورات

 کتاب الهى ایمان مى آوریدو نسبت به بعضى کافر مى شوید؟! جزاى کسى از شما

 که چنین كاري را انجام مي دهد، چيزي جز رسوائى در زندگى دنیا نخواهدبود و در

 روز قيامت به شديدترين عذاب بازگردانده مي شوند و خداوند از اعمال

 شما غافل نیست .﴿85﴾

 اينان كسانى هستندكه زندگانى دنيا را به (بهاى) آخرت خريدند، پس، ازعذاب آنها

 كاسته نمي شود و يارى نمي شوند. ﴿86﴾

 و قطعا" ما به موسى کتاب آسمانى(تورات)دادیم و بعد از او پیامبرانى پشت

 سر یکدیگر فرستادیم و به عیسى بن مریم دلائل روشن دادیم  و او را بوسیله

 روح القدس تقويت نمودیم. ولي آیا اين پيامبران، هركدام نزد شما آمد كه

 هوي نفس شما را برآورده نمي كرد، تكبرنورزيديد؟ پس گروهى (از آنها) را تکذیب

 کردید، و گروهى را به قتل رساندید. ﴿87﴾

 وگفتند: دلهاى ما در غلاف است (و ما از این سخنان چیزى درک نمى کنیم) بلكه

 خداوند بخاطر كفرشان آنها را لعنت كرد.

 پس تعداد كسانيكه ايمان آوردند، كم بودند. ﴿88﴾

 و هنگامی که از نزد خدا کتابی برایشان آمد که تصدیق کننده کتابی است که با

 آنان است و ازقبل درخواست پيروزي بركافران مي كردند. پس وقتی که آنچه را

 می شناختند، برایشان آمد، منکرِ آن شدند، پس لعنت خدا بر کافران باد. ﴿89﴾

 چه بد، آنها به آن خود را فروختند ،اينكه  به آنچه خداوند نازل کرده است، از روي

 ستم کافر شدند،(و) اينكه (معترض بودند چرا) خداوند آیات خود را بر هر کس از

 بندگان خود بخواهد به فضل خویش نازل مى کند. پس خشم خداوند یکى پس

 ازدیگرى دوباره آنها را فرا گرفت و براى کافران(مجازات)عذاب خوارکننده است.﴿90﴾

 و هنگاميكه به ايشان گفته شدبه آنچه خداوند نازل كرده است، ايمان آوريد، گفتند: به

 آنچه بر [پيامبر] خودمان نازل شده است، ايمان مى‌آوريم، و آنچه جز آن است، را انكار

 مى‌كنند، حال آنكه آن [كتاب‌] حق و تصديق كننده كتابي است، كه(همراه) با آنها

 مي باشد. بگو: اگر مؤمن بوديد، پس چرا پيامبران الهى را در گذشته مى‌كشتيد؟﴿91﴾

 و حتما"موسي با دلايل روشن (به نزدشما) آمد، سپس درغياب او، گوساله را

 (به پرستش) گرفتيد و شما ستمكار هستيد. ﴿92﴾

 و (به ياد آوريد) هنگامي را كه از شما پيمان گرفتيم و [كوه‌] طور را برفراز شما

 برافراشتيم [و گفتيم:‌] آنچه به شما داده‌ايم، با قوت بگيريد و گوش شنوا داشته

 باشيد. گفتند: شنيديم و سرپيچيي كرديم [و نشنيده گرفتيم‌] و بر اثر كفرشان

 محبت گوساله رادر دلهايشان جاي دادند، بگو: چه بد ايمان شما به آن شما را

 فرمان مي دهد،[كه آن كا را انجام دهيد]، اگر مؤمن مي باشيد. ﴿93﴾

 بگو: اگرخانه آخرت كه نزدخداوند است،از غير مردم به صورت خالص (تنها) براي

 شما مي باشد، پس آرزوى مرگ کنید، اگر راست مي گوئيد. ﴿94﴾

 و به خاطراعمال (بدي) كه انجام داده اند، هرگز آرزوي آنرا نمي كنند و خداوند از

 ستمكاران آگاه است. ﴿95﴾

 و حتما" تو آنها را حریصترین مردم بر زندگى مى يابي ، و (حتى) حریص تر از

 مشرکان. هر یک از آنها دوست دارد كه هزار سال عمر کند. ولى این عمر طولانى،

 او را از عذاب (خداوند) باز نخواهد داشت و خداوند نسبت به اعمال آنها بینا است.﴿96﴾

 بگو هر كس دشمن جبرئيل باشد ،[بداند] كه قطعا" او آن را با اجازه خداوند بر دل تو

 نازل كرده است كه تصديق كننده چيزي مي باشد كه پيش رويش مي باشد و

 مايه هدايت و بشارت براي مؤمنان است. ﴿97﴾

 هركس دشمن خداوند و فرشتگانش و پيامبرانش و جبرئيل و ميكائيل باشد، پس

 قطعا" خداوند دشمن كافرين مي باشد. ﴿98﴾

 و قطعا" بر تو آياتي با دلايل روشن نازل كرديم و چه كسي جز

 بدكاران به آن كفر مي ورزند؟﴿99﴾

 چرا هر گاه پيمانى بستند، گروهى از آنان آن را شكستند. بلكه

 بيشتر آنان ايمان نمي آورند. ﴿100﴾

 و چون پيامبرى از سوى خداوند به نزد ايشان آمد كه تصديق كننده آن چيزي

 بود كه با آنان بود ،گروهى از اهل كتاب، كتاب الهى را به

 پشت سر انداختند، گويى [حقيقت را] نمى‌دانند. ﴿101﴾

 و از آنچه شياطين در فرمانروايى سليمان مى‌خواندند، پيروى كردند و

 سليمان كفر نورزيد، ولى شياطين كفر ورزيدند. آنان به مردم سحر و نيز آنچه

 كه بر دو فرشته (به نامهاي)هاروت و ماروت در بابل نازل شده بود،

 مى‌آموختند و اين دو به هيچ كس چيزى نمى‌آموختند، مگر آنكه مى‌گفتند: قطعا"

(خداوند بوسيله) ما (شما را ) آزمايش (مي كند).پس  كافر مشو. پس [مردمان‌]

 از آن دو مى‌آموختند، آنچه كه مايه جدائي بين مرد و همسرش مي شود، و

 البته به  كسى زيان رسان نبودند، مگر با اجازه خداوند، و چيزى مى‌آموختند كه

 به ايشان زيان مى‌رساند و سودى برايشان نداشت، و قطعا" مى‌دانستند كه هر

 كس خريدار آن باشد، براي آخرت او بهره‌اى ندارد و چه بداست آن چيزي را كه

 به جان خريدند،اگر مى‌دانستند . ﴿102﴾

 و قطعا"هر گاه آنان ايمان آورده و پرهيزكاري مي كردند، حتما" منافعى که نزد

 خدا (مي يافتند)، بهتر است، اگر مى‌دانستند. ﴿103﴾

 اي كسانيكه ايمان آورديد، (براي درخواست مهلت ) ازكلمه "راعنا" استفاده

 نكنيد و (بجاي آن) ازكلمه "انظرنا" استفاده كنيد و گوش كنيد. (چون يهود اين

 كلمه را فحش مي داند و از آن براي ناسزاگوئي به حضرت رسول استفاده

 مي كند) و براي كافرين عذابي دردناك مي باشد. ﴿104﴾

 كسانى از اهل كتاب كه كافرشده اند و همچنين مشركان، دوست ندارند كه

 از سوى پروردگارتان خيرى بر شما نازل گردد و خداوند هر كس را كه بخواهد،  به

 رحمت خويش اختصاص مي دهد و خداوند صاحب فضل بزرگ مي باشد. ﴿105﴾

 (ما عین) یک آیت را بکلى از بین نمى بریم ، و یا آنکه یادش را (از دلهاى شما)

 نمى بریم ، مگر آنکه آیتى بهتر از آن و یا مثل آن مى آوریم . آیا نمى دانى که

 قطعا"خداوند بر هر چیزي توانا است ؟﴿106﴾

 آيا نمي داني كه حکومت آسمانها و زمین قطعا" از آن خدا است و غير ازخداوند

 براي شما سرپرست و ياوري نمي باشد. ﴿107﴾

 آيا مى‌خواهيد از پيامبرتان درخواستهايى بكنيد، همچنانكه قبلا" از موسى

 درخواست شد؟ و هر كس كفر را جانشين ايمان سازد، به راستى كه از

 راه راست گمراه شده است‌. ﴿108﴾

 بسیارى از اهل کتاب به خاطر حسدورزي خودشان، دوست داشتند شما را

 بعد از ایمانتان (به خدا و رسول اكرم) به کفر باز گردانند ،با اینکه حق براى آنها

 کاملا آشکار شده است . پس عفو کنید و گذشت نمائید، تا خدا فرمان خودش را

 بفرستد. حتما" خداوند بر هر چیزى توانا است. ﴿109﴾

 و نماز را بپا داريد و زكات بدهيد و آنچه از نیکی از پیش براي خود(براي ذخيره آخرت)

 مى فرستید، آن را نزد خدا (در سراى دیگر) خواهید یافت. قطعا" خداوند به

 آنچه كه انجام مي دهيد، آگاه است. ﴿110﴾

 و گفتند: كسي جز از يهود يا نصاري وارد بهشت نخواهدشد. اين از آرزوهايشان

 است. بگو: اگر راست مي گوئيد، دليلتان را بياوريد. ﴿111﴾

 بله ،كسي كه خودش راتسليم خدا كند و چنين شخصي نيكوكاراست ، پس

 پاداش او نزد پروردگارش براي اوست و نه ترسي برآنها مي باشد و نه

 اندوهگين مي شوند. ﴿112﴾

 و یهودیان گفتند: مسیحیان هیچ موقعیتى  ندارند، و مسیحیان  گفتند : یهودیان

 هیچ موقعیتى ندارند و آنها كتاب مي خوانند.همچون اين سخن را كسانى هم كه

 نمى‌دانند، سخنى همانند سخن ايشان گفتند. سرانجام خداوند در روز قيامت، در

 آنچه اختلاف داشتند، بين آنها داورى خواهد كرد. ﴿113﴾

 و چه  كسي ظالمتر از كسي است كه مانع از اين شود كه نام خدا در مساجد ياد

 شود وسعي درخراب كردن آن بكند. اينها داخل آن نمي شوند، مگر با ترس. براي آنها

 در دنيا رسوائي و براي آنها در آخرت عذابي بزرگ مي باشد. ﴿114﴾

 و مشرق و مغرب براي خدا است. پس هركجا روي كنيد، پس به سوى خداوند

 است. بى‌گمان احاطه خداوند وسعت دارد، و به هر چيزي آگاه است . ﴿115﴾

 و گفتند: خداوند فرزندي گرفته است. او منزه است. بلكه آنچه در آسمانها

 و زمين است، براي اوست. همه او را بندگي مي كنند. ﴿116﴾

 او پديدآورنده آسمانها و زمين است، و چون به (انجام) كارى اراده كند، فقط

 به او مى‌گويد: (اينطور) باش. پس (اينطور) مي شود. ﴿117﴾

 و كسانيكه نمي دانند، گفتند: چراخداوند با ماصحبت نمي كند يا آيه اي را براي

 ما نمي فرستد. كسانيكه قبل از آنها بودند، ماننداين سخن آنان گفتند.قلبهاي آنها به

 هم شباهت دارد. قطعا" آيات را با دلايل روشن براي يقين كنندگان بيان كرديم. ﴿118﴾

 حتما" ما تو را به حق ،بشارت دهنده و ترساننده فرستاديم و از اصحاب جهنم

 سوال نمي شود. ﴿119﴾

 يهوديان و مسيحيان از تو راضي نمي شوند ، مگر آنكه از آئين آنها تبعيت كني.

 بگو: قطعا"هدايت خداوند همان هدايت (اصلي) است و اگر از هوي و هوس آنها

 بعد از آنكه (نسبت به آن) آگاهي يافتي ، تبعيت كني ،(در آن صورت) خداوند

 سرپرست و ياري كننده تو نخواهد بود. ﴿120﴾

 كسانيكه به آنها كتاب داديم، آنرا آنگونه كه شايسته است ، مي خوانند. آنها به

 او ايمان مي آورند و كسي كه به آن كفر بورزد ، پس از زيانكاران خواهد بود. ﴿121﴾

 اي بني اسرائيل ياد كنيد نعمتي را كه برشما ارزاني داشتم و اينكه من شما

 را برجهانيان برتري دادم. ﴿122﴾

 و از آن روز بترسید که هیچکس به جاى دیگرى جزا نمى بیند و چیزى به

 عنوان غرامت و بدل از آن پذيرفته نمي شود و هیچ شفاعتى او را سود ندهد و

 آنها ياري نمى شوند. ﴿123﴾

 و هنگاميكه پروردگار ابراهيم (ع) او را با كلماتي (دستور ذبح اسماعيل(ع)) 

 آزمايش كرد. پس اوآن (كلمات) را (با دستور ذبح يك حيوان) تمام كرد،(درآن هنگام

 به حضرت ابراهيم (ع)) گفت: حتما" من تورا براي مردم امام قرار مي دهم.(ابراهيم

 (ع)) گفت:و ازنسل من (چطور؟خداوند)گفت:عهد من به ستمكاران نمي رسد.﴿124﴾

 و هنگامى که خانه کعبه را محل بازگشت و امن براي مردم قرار دادیم و ازمقام ابراهیم

 محلي را براي نماز بگيريد و ما با ابراهیم و اسماعیل عهد کردیم که خانه ام را براى

 طواف کنندگان  و کسانیکه مى خواهند، در آن اعتکاف کنند و ركوع كنندگان ،

 سجده كنندگان (نمازگزاران) پاك كنند. ﴿125﴾

 و هنگامى که ابراهیم عرض کرد:پروردگارا این (سرزمین) را شهرامنى قرار ده و اهالي

 آن رااز ميوه ها (نعمتها) روزى ببخش، كساني از آنان که به خدا و روز بازپسین ایمان

 آورده اند.(خداوند)فرمود:و كسي كه كفر ورزيد، بهره کمى (از این ثمرات ) به آن خواهم

 داد.سپس او را به عذاب آتش مى کشانم و چه بد سر انجامى مي باشد. ﴿126﴾

 و هنگامى  که ابراهیم  پایه هاى خانه (کعبه ) را بالا مى برد، و اسماعيل

 (گفتند:)پروردگارا! از ما بپذیر حتما" تو شنواي دانائى . ﴿127﴾

 پروردگارا و هردو ما را تسليم خودت قرارده و از نسل ما امتي كه تسليم تو باشند

 و مناسك (حج) ما را به ما نشان بده و از ما درگذر. حتما" تو خودت بسيار توبه پذير

 مهربان هستي. ﴿128﴾

 پروردگارا ودرميان آنهاازخودشان پيامبري رابرگزين كه آيات تو رابراي آنها بخواند وكتاب و

 حكمت به آنها بياموزد وآنها راپاك گرداند.حتما" توخودت باعزت باحكمت هستي. ﴿129﴾

 وكسي نيست كه ازآئين ابراهيم اعراض كند،جزآنكه نفس اوحماقت كرده است وقطعا"

 او را در دنيا كاملا" خالص كرديم و قطعا" او در آخرت حتما" از صالحين خواهدبود. ﴿130﴾

 هنگامي كه پروردگارش به او گفت: تسليم شو (ابراهيم)

 گفت: تسليم پروردگار جهانيان شدم. ﴿131﴾

 و ابراهیم و یعقوب فرزندان خود را به آن وصیت کردند. اي فرزندان من ! حتما" خداوند 

 براى شما دين راخالص كرده است ،پس همواره ملازم با اسلام باشید، تا درهنگام

 مرگ جزاين نباشد كه شما مسلمان باشيد. ﴿132﴾

 آيا شما هنگام مرگ يعقوب شاهد بوديد، هنگامي كه به فرزندانش گفت:  پس از

[درگذشت‌] من چه مى‌پرستيد؟ گفتند: خداى تو را و خداى پدرانت ابراهيم و اسماعيل

 و اسحاق را كه خدايى يگانه است، مى‌پرستيم و ما تسليم او هستيم‌. ﴿133﴾

 آنهاامتى بودندکه درگذشتند،آنچه بدست آوردند،براي خودشان است وآنچه شما بدست

 آورديد، براي خودتان است و از آنچه آنها انجام داده اند، پرسيده  نمي شويد. ﴿134﴾

 و گفتند: يهودي يا مسيحي باشيد تا هدايت شويد. بگو بلكه بايد به آئين

 ابراهيم ميانه رو (روي آوريد) و از مشركين نبود. ﴿135﴾

 بگوئيد: به خداوند و آنچه كه بر ما نازل شده است و آنچه كه بر ابراهيم و اسماعيل و

 اسحاق و يعقوب و پيامبران اسباط (پشت سرهم)  بني اسرائيل نازل شده است، و

 آنچه كه به موسي وعيسي داده شده است و آنچه كه به پيامبران از جانب

 پروردگارشان داده شده است، ايمان آورديم . بين احدي از آنها جدائي نمي اندازيم

 و ما تسليم او مي باشيم. ﴿136﴾

 پس اگر شبيه آنچه كه شما به آن ايمان آورديد،ايمان آوردند،پس قطعا" هدايت شده اند

 و اگر روي گردانند، پس قطعا" آنهادرگمراهي مي باشند. پس بزودي (ياري) خداوند در

 برابر آنها تورا كفايت مي كند و او شنواي دانا مي باشد. ﴿137﴾

 رنگ خداو چه رنگي بهتر از رنگ خدا است؟ و ما او را عبادت مي كنيم. ﴿138﴾

 بگو:آيا درموردخداوندباما بگومگو مي كنيد؟واوست كه پروردگارما و پروردگارشما است و

 اعمال ما براي ماواعمال شما براي خودتان است وما براي او اخلاص مي ورزيم.﴿139﴾

 آيا مي گوئيد: حتما" ابراهيم  و اسماعيل واسحاق و يعقوب وپيامبران پشت سرهم

 بني اسرائيل ،يهودي يا مسيحي بودند، بگو : آيا شما آگاه تر هستيد يا خداوند؟ و چه

 كسي ظالم تر از كسي است كه شهادتي را كه خداوند در نزد او گذاشته است، را

 پنهان كند و خداوند از آنچه كه انجام مي دهيد، غافل نيست. ﴿140﴾

 آنهاامتى بودندکه درگذشتند،آنچه بدست آوردند،براي خودشان است وآنچه شما بدست

 آورديد، براي خودتان است و از آنچه آنها انجام داده اند، پرسيده نمي شويد. ﴿141﴾

 احمقهائي از اين مردم هستند كه به زودى خواهند گفت: چه چيز آنان را از قبله‌

 خودشان كه بر آن بودند، بازگرداند؟ بگو: مشرق و مغرب براي خداوند است. هركس

 را كه بخواهد، به راه راست هدايت مي كند. ﴿142﴾

 و بدين ‌سان شما را امتي ميانه قرارداديم تا برمردم گواه باشيد و پيامبر بر شما گواه

 باشد، و قبله‌اى را كه بر آن بودى،قرارنداديم، مگربراي آنكه بدانيم كه چه كسى 

 پيروى از پيامبر مى‌كند، درمقايسه با كسى كه برپاشنه اش (از عقيده‌اش)

 برمى‌گردد. و آن [پيروى‌] جز بر كسانى كه خداوند هدايتشان كرده است، حتما"

 گران مى‌آيد، و خداوند هرگز ايمان شما را ضايع نمى‌گرداند، به راستى كه

 خداوند نسبت به مردم حتما" رئوف مهربان است‌. ﴿143﴾

 قطعا" تغيير حالت چهره ات را به  آسمان مي بينيم.پس حتما" (روي) تو را به سوى

قبله اى که از آن راضى خواهى بود ، بر مى گردانیم . پس رويت را به سوي كعبه

 برگردان  و هركجا هستيد ، روي خود را به كعبه برگردانيد و قطعا" كساني كه

 به آنها كتاب داده شده است،حتما" مي دانند كه آن (تغييرقبله) از جانب  پروردگارشان

 برحق مي باشد و خداوند از آنچه كه انجام مي دهند، غافل نيست. ﴿144﴾

 و اگربه كساني كه به آنها كتاب داده شده است، همه نشانه ها رابدهي ، تبعيت از

 قبله تو نمي كنند و توهم از قبله آنها تبعيت نمي كني و بعضي از آنها متابعت از قبله

 بعضي ديگر نمي كنند و اگر ازهوي و هوس آنها بعد ازآنكه (نسبت به آن) آگاهي

 يافتي ، تبعيت كني، درآن صورت حتما" از ظالمين خواهي بود. ﴿145﴾

 كساني كه به آنها كتاب داده شده است، آنراهمچون فرزندانشان مي شناسند

 و قطعا"بعضي از آنهاحق را پنهان مي كنند، درحاليكه مي دانند. ﴿146﴾

 حق از جانب پروردگارت مي باشد، پس از شك كنندگان نباش . ﴿147﴾

 و براي هركدام وجهه ودليلي وجود دارد . خداوند است كه آن(قبله) را تعیین نموده

 است. پس در اعمال خیر درهركجا كه هستيد، بر یکدیگر سبقت بجوئید .خداوند به

 همه شما (نعمت) مي دهد.حتما" خداوند بر هر چيزي توانا است. ﴿148﴾

 و از هركجا خارج شدي ، روي خود را بسوي كعبه برگردان و حتما" آن حقي از جانب

 پروردگارت مي باشدو خداوند از آنچه كه انجام مي دهيد،غافل نيست. ﴿149﴾

 و از هركجا خارج شدي ، روي خود را بسوي كعبه برگردان و هركجا كه بوديد،روي خود

 را به سوي كعبه برگردانيد،تا براي مردم برعليه شما دليلي وجود نداشته باشد.مگر

 كساني از آنان كه ظلم كردند.پس از آنها نترسيد واز من بترسيد و (اين تغيير قبله)

 براي آن است كه نعمتم را براي شما تما م كنم و شايد شما هدايت شويد. ﴿150﴾

 همچنانكه درميان شما از خودتان پيامبري را فرستاديم، تا براي شما آيات ما را بخواند

 و شما را پاك گرداند و به شما كتاب وحكمت بياموزد و آنچه را كه

 نمي دانستيد، به شما ياد دهد. ﴿151﴾

 پس مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم و مرا شكرگزاري كنيد و كفر نورزيد. ﴿152﴾

 اي كساني كه ايمان آورده ايد ،از صبر ونماز ياري بجوئيد. حتما" خداوند با

صابران است. ﴿153﴾

و نگوئيد كساني كه در راه خدا كشته مي شوند، ازمردگان هستند ، بلكه زنده

هستند، ولي شما نمي توانيد درك كنيد. ﴿154﴾

و حتما" شما را به چيزهائي از (موارد) ترس وگرسنگي و نقص در اموال و نفوس

 و ميوه ها (نتيجه تلاشها) آزمايش مي كنيم و به صابران بشارت بده. ﴿155﴾

كساني كه هنگامي به آنها مصيبتي وارد شد، گفتند: اينكه  ما براي خداهستيم و

اينكه ما به سوي او بازگشت مي كنيم. ﴿156﴾

آنها (كساني هستند كه)از جانب پروردگارشان  برآنها درود ورحمت مي باشد و

آنها خودشان از هدايت يافتگان هستند. ﴿157﴾

قطعا" (كوه هاي)صفا ومروه از علامتهاي (ياد) خداوند مي باشد.پس كسي كه

 (اعمال )حج يا عمره را بجا مي آورد، برآن گناهي نيست كه آن دو را طواف نمايد

 و كسي كه طواف مستحبي كند، بهتراست. پس حتما" خداوند شكركننده

 دانا مي باشد. ﴿158﴾

حتما" كساني كه  آنچه ما  از دلايل روشن و هدايت نازل كرديم، بعد از آنكه آنرا در

 كتاب براي مردم بيان كرديم، كتمان مي كنند ،خداوند آنها را لعنت مي كند و

لعنت كنندگان آنها را لعنت مي كنند. ﴿159﴾

مگر كساني كه توبه كردند و اصلاح كردند و (آن آيات) را بيان كردند، پس از

آنها مي گذرم ومن بسيار توبه پذير مهربان هستم. ﴿160﴾

حتما" كساني كه كفر ورزيدند و مردند در حاليكه كافر بودند،خداوند و فرشتگان

و همه مردم آنها را لعنت مي كنند. ﴿161﴾

آنها جاودانه در این لعنت خواهند بودٕ، بى آنکه عذاب خدا از آنها تخفیف یابد و

مهلت و تاءخیرى به آنها داده شود. ﴿162﴾

وخداي شما خدائي واحد است .هيچ خدائي غير از اونيست. بخشنده

 مهربان است. ﴿163﴾

حتما" در آفرينش آسمانها و زمين و اختلاف شب و روز وكشتي كه در دريا براي

 تجارت مردم حركت مي كندو آنچه كه خداوند از آسمان از آب نازل كرد، پس زمين

 را بعد از مرگش زنده كرد و درآن هرموجود زنده اي را كسترش داد و وزش بادها

و ابري كه دربين آسمان وزمين  تحت فرمان است،حتما" نشانه هائي براي

متفكران مي باشد. ﴿164﴾

و از مردم كساني هستند كه غير از خداوند معبودي را برمي گزيند، آنها را مانند

 دوست داشتن خداوند،دوست مي دارند و كساني كه ايمان آورده اند، خدا را بيش

 از همه دوست دارند و اگر كساني كه ظلم كردند، درهنگاميكه عذاب را مشاهده

مي كنند، ببيني (متوجه خواهند شد) كه همه قوت و توان براي خداوند است و

اينكه خداوند مجازات شديد مي كند. ﴿165﴾

در آن هنگام، كساني كه تبعيت شدند،(رهبران ظالمان) از كساني كه آنان را تبعيت

كردند (پيروان آنها) بيزاري جسته (و آنها را رد مي كنند) و مجازات خدا را مشاهده

 می‌کنند؛ و دستشان از همه جا کوتاه می‌شود. ﴿166﴾

و كساني كه تبعيت كردند (پيروان ظالمين) مي گويند: اگردوباره به دنيا برگرديم، از

 آنان (از رهبران خود) بيزاري مي جوئيم ، همچنانكه ( امروز) ازما بيزاري جستند.

 خداوند اينچنين اعمالشان را  كه حسرت (عدم تبعيت از رهبرانشان را)     

مي خورند ، به آنها نشان مي دهد و آنها از آتش خارج نمي شوند. ﴿167﴾

اي مردم ازخوردنيهاي حلالي كه مطابق طبع سالم است، بخوريد وتبعيت از

 گامهاي شيطان نكنيد. قطعا" او براي شما دشمني آشكار مي باشد. ﴿168﴾

قطعا" او شما را به بدي و بي بند و باري و اينكه نسبت به خداوند چيزي بگوئيد كه

 نمي دانيد، فرمان مي دهد. ﴿169﴾

و هنگاميكه به آنها گفته شد "از آنچه كه خداوند نازل كرده است، تبعيت كنيد،"گفتند: "

 بلكه ما برآنچه كه پدرانمان را برآن يافتيم، تبعيت مي كنيم." آيا اگر پدرانشان در مورد

چيزي نينديشيده و راهي را نيافته بودند،( آيا باز از آنها تبعيت مي كنيد؟)﴿170﴾

و مثل كساني كه كافر شدند، مانند كسي است كه به خاطر درست نشنيدن صدايي

 كه (اورا) مي خوانند و موردخطاب قرار مي دهند ، آوائي سر مي زند. كر و گنگ و

نابينا هستند و از اين روى نمى‌انديشند. ﴿171﴾

اي كساني كه ايمان آورده ايد، از خوردني هائي كه مطابق طبع سالم است، به شما

 روزي داديم، بخوريد وخداوند را شكرگزاري كنيد، اگر تنها او را مي پرستيد. ﴿172﴾

حتما" بر شما مردار وخون وگوشت خوك و آنچه نامى جز نام خدا به هنگام ذبحش

برده باشند، حرام كرده است، ولي در حالت اضطرار كه از روي ناچاري بوده و

زياده طلبي نباشد ، گناهي براونيست.حتما" خداوند آمرزنده مهربان است. ﴿173﴾

قطعا" كساني كه آنچه خداوند از كتاب نازل كرده است ،را كتمان مي كنند و آنرا به

 بهاي اندك مي فروشند، آنها در درونشان جز آتش نمي خورند و خداوند در روز قيامت

 با آنها صحبت نمي كند وآنها راپاك نمي كند وبراي آنها عذابي دردناك مي باشد. ﴿174﴾

آنها كساني هستند كه گمراهي را به بهاي هدايت و عذاب را به بهاي آمرزش

 خريدند. پس چه چيز آنها رابرآتش  صبور كرد؟﴿175﴾

آن بدين جهت است كه قطعا" خداوند كتاب را به حق نازل كرد و قطعا" كساني كه

 در كتاب اختلاف دارند ، حتما" ازحق فاصله زيادي گرفته اند. ﴿176﴾

نيكي اين نيست كه صورتهاي خود را به سمت مشرق و مغرب روي گردانيد و

درواقع آن  است كه كسي به خداوند و روز آخرت و فرشتگان و كتاب و پيامبران ايمان

 آورده و از روي ميل و علاقه خود مال به نزديكان و يتيمان و افراد مسكين و در 

 راه ماندگان و درخواست كنندگان و بردگان (زندانيان) پرداخت نمايد و نماز را برپاداشته 

 و زكات دهد و هنگامي كه پيماني بستند، به آن وفا كنند و درتنگدستي و ناملايمات و

درسختي جنگ صبرپيشه كنند.آنها كساني هستند كه راست گفتند و آنها

همان پرهيزكارانند. ﴿177﴾

اي كساني كه ايمان آورديد، برشما درقتل قصاص مقرر شده است. آزاد به آزاد و

غلام به غلام، زن به زن. پس اگر کسى چيزي (هرمقدار)از ناحیه برادر خود مورد عفو

قرار گیرد، پس تبعيت كردن از كارپسنديده اي مي باشد و به آن به نيكي اداء كرده

 است. اين تخفيفي از پروردگارتان مي باشد و رحمت اوست. پس اگر كسي بعد

 ازاين (از اين حدود) تجاوز كند،به عذاب دردناك دچارخواهد شد. ﴿178﴾

و اي صاحبان خرد ، براي شما در قصاص زندگاني مي باشد. شايد

شما پرهيزكار شويد. ﴿179﴾

بر شما مقرر گرديده است كه چون مرگ يكى از شما فرارسيد ،اينكه مالى باقى گذارد،

براى پدر و مادر و خويشاوندان به نيكى وصيت كند . اين حق پرهيزگاران است‌. ﴿180﴾

پس كسي  كه بعد از آنكه آنرا (وصيت) شنيد، محتوي آن را تغيير داد، پس قطعا" گناه

 آن برعهده كساني مي باشد، كه آنرا تغيير داده اند. قطعا" خداوند شنواي

 دانا مي باشد. ﴿181﴾

پس كسي كه از ضايع شدن حق يا ايجاد گناه بترسد، پس بايد بين آنها اصلاح

كند.( اگربراي اصلاح بين آنها مجبور شد كه وصيت راتغيير دهد،) پس گناهي بر

او نيست. حتما" خداوند آمرزنده مهربان است. ﴿182﴾

اي كساني كه ايمان آورديد، برشما روزه مقررشده است.همچنانكه براي كساني

كه قبل از شما بودند،مقررشده بود. شايد شما پرهيزكار شويد. ﴿183﴾

چند روز معدود(را روزه بگيريد) پس اگر كسي از شما مريض بود يا در سفر بود، پس

روزهاي ديگر (را روزه بدارد) و براي كساني كه آن طلقت فرسا مي باشد،

خوراك مسكين( به عنوان) كفاره مي باشد. پس كسي كه بيشتر(اين) كار مستحبي

 را انجام دهد،( اطعام كند) ، پس براي او بهتر است و اگر روزه بگيريد، براي شما

 بهتر است،اگر مي دانستيد. ﴿184﴾

ماه رمضان كه قرآن در آن براي هدايت مردم و با دلايل روشن از هدايت و (براي)

 جداكردن حق از باطل نازل شده است، پس كسي از شما كه شهادت داد، اين

 ماه (رمضان) مي باشد، پس آن را روز بدارد ، و كسي كه مريض بود يا در سفر بود،

پس روزهاي ديگري را روزه بگيرد.خدا براي شما آساني مي خواهد نه سختي و

اين ايام را كامل كنيد (كل اين ماه را روزه بگيريد.) و خداوند را بخاطر آنكه شما را

هدايت كرد،به بزرگي ياد كنيد و شايد شما تشكر كنيد. ﴿185﴾

و هنگامي كه بندگان من از تو در مورد من سوال كردند، پس قطعا" من نزديك

هستم. اگر كسي مرا به دعوت بخواند،هنگامي كه مرا خواند، اجابت مي كنم .

پس طلب اجابت كردن از من بكنند وبه من ايمان بياورند. شايد آنها راه يابند. ﴿186﴾

آميزش جنسي با زنانتان در شب روزه داري براي شما حلال شده است. آنها لباسي

 براي شماهستند و شما لباسي براي آنهاهستيد. خداوند مي دانست كه قطعا" شما

 به خودتان خيانت مي كرديد. پس از شما درگذشت و شما رابخشد. پس الآن با آنها

مباشرت كنيد و جست وجو كنيد كه خداوند چه چيز را براي شما مكتوب كرده

 است و بخوريد و بياشلميد، تا هنگاميكه خط سفيد فجر در سياهي شب براي

 شما مشخص شود. سپس روزه را تا شب تمام كنيد و درحاليكه در مساجد معتكف

 مي باشيد، با زنانتان مباشرت نكنيد. اين حدود خداوند است، پس به آن نزديك نشويد.

 اينچنين خداوند آياتش را براي مردم روشن مي كند.شايد آنها پرهيزكار شوند. ﴿187﴾

و اموال یکدیگر را در میان خود به باطل و ناحق نخورید و از آن به حاكمان براى خوردن

 قسمتى از اموال مردم به گناه ، رشوه مي دهيد، در حالى که مى دانید . ﴿188﴾

از تو در مورد هلالهاي ماه مي پرسند.بگو آن وقتهاي معين شده براي مردم جهت انجام

 عمل خاص و(مثل)حج مي باشد وخوب نيست كه به خانه ها از پشت آن وارد شويد

 و ليكن كسي كه پرهيزكاري كند، نيكي(خوبي) مي باشد و به خانه ها

از درهاي آن وارد شويد واز خدا بترسيد. شايد شما رستگار شويد. ﴿189﴾

وكساني كه شما را مي كشند، در راه خدا بكشيد و از حد نگذرانيد. قطعا" خداوند

 متجاوزان رادوست ندارد. ﴿190﴾

و آنها را هر کجا يافتيد، به قتل برسانید و از هرجا که شما را بیرون ساختند ، آنها را

بیرون کنید وفتنه از كشتن بدتر است و در كنار مسجدالحرام با آنها جنگ نكنيد، تا

اينكه درآن با شما جنگ كنند. پس اگر شما را كشتند، پس آنها را بكشيد. اينچنين

جزاي كافرين مي باشد. ﴿191﴾

پس اگرخودداري كردند، پس قطعا" خداوند آمرزنده مهربان است. ﴿192﴾

و بكشيد آنها را تا فتنه اي نباشد ودين براي خداوند مي باشد. پس اگر خودداري

كردند،(شماهم دست برداريد) پس جزبرستمكاران نبايد تعدي كرد. ﴿193﴾

ماه حرام در برابر ماه حرام است و حرمت [شكنى‌] ها را بايد مقابله به مثل كرد، پس

هركس كه تعدي بر شما كرد، به همان گونه كه بر شما تعدي كرد، بر او تعدي كنيد

 و از خداوند بترسيد و بدانيد كه قطعا" او با پرهيزگاران است‌. ﴿194﴾

و در راه خدا انفاق كنيد و با دستانتان (خودتان را) به هلاكت نيندازيد و نيكوكاري

كنيد. قطعا" خداوند نيكوكاران را دوست دارد. ﴿195﴾

 حج و عمره را براى خدا به اتمام برسانید. پس اگر محصور شدید (و موانعى به شما

 اجازه نداد که پس از احرام بستن وارد مکه شوید) آنچه از قربانى فراهم شود، ذبح

کنید ( و از احرام خارج شوید) و سرهاى خود را نتراشید، تا قربانى به محلش برسد و

در قربانگاه ذبح شود .پس اگر کسى از شما بیمار بود یا از ناحيه سر در اذيت بود، پس

 فدیه اي (کفاره اى) از روزه یا صدقه یا گوسفند برعهده او مي باشد.پس هنگامى

که (از بیمارى و دشمن ) در امان بودید، پس کسانى که عمره تمتع را تمام کرده و به

 حج تمتع مي پردازند، آنچه از قربانى فراهم شود ، ذبح کنند. پس کسى که (قربانى )

نيافت، باید سه روز در ایام حج ، و هفت روز به هنگام بازگشت ، روزه بدارد، این ده روز

 کامل است .این (برنامه حج تمتع) براى کسى است که خانواده او نزد مسجد الحرام

نباشد و از خدا به پرهیزید و تقوا پیشه کنید و بدانید قطعا"خداوند عقاب و کیفرش

 شدید است . ﴿196﴾

ايام حج در ماههاى معینى است .( ماههاى شوال ، ذى القعده و ذى الحجه) پس

 كسي كه دراين ماه ها حج را بجا مي آورد،(باید بداند) آمیزش جنسى و انجام گناهان

و جدال كردن در حج نمي باشدو هر كارخيري كه انجام دهيد،خداوند آن را مي داند

و زادوتوشه تهيه كنيد. پس بهترين توشه پرهيزكاري مي باشد و اي صاحبان خرد

 از من بترسيد. ﴿197﴾

برشما گناهي نيست كه به دنبال فضلي (مانند كسب منافع اقتصادي) از جانب

 پروردگارتان باشيد. پس هنگاميكه از عرفات روانه شديد، پس خداوند را در

مشعرالحرام ياد كنيد و او را ياد كنيد ، به خاطر آنكه شما راهدايت كرد و قبلا" حتما" از

گمراهان بوديد. ﴿198﴾

سپس ازجانبي كه مردم روانه شدند(به سمت مني)، روانه شويد و از خداوند طلب

 آمرزش كنيد. قطعا" خداوند آمرزنده مهربان است. ﴿199﴾

 پس هنگامي كه مناسكتان را انجام داديد، پس همانطور كه شما (و) پدرانتان

(خداوند را) ياد كرديد، يا حتي شديدتر ياد كنيد.پس از مردم كسي است كه

 مي گويد : پروردگارا در دنيا به ما بده و براي او درآخرت بهره اي نيست. ﴿200﴾

 و از آنان كسي است كه مي گويد: پروردگارا به ما دردنيا خوبي و در آخرت خوبي بده

 و ما را از عذاب آتش حفظ فرما. ﴿201﴾

آنها ازآنچه كه كسب كردند، بهره مند مي شوند و خداوند سريعا" به حسابها رسيدگي

 مي كند. ﴿202﴾

و خداوند را در روزهاي معدودي (ايام تشريق) ياد كنيد. پس كسي كه تعجيل كرد، در

 دو روز انجام داد، گناهي مرتكب نشده است وكسي كه به تاخير انداخت، پس براو

گناهي نيست . درصورتي كه تاخيرانداختن، از روي پرهيزكاري باشد و از خداوند

بترسيد و بدانيد كه قطعا" شما به سوي او محشور مي شويد. ﴿203﴾

و از مردم كسي است كه گفتارش در مورد زندگي دنيا تو را به تعجب وا مي دارد و

خداوند را برآنچه كه در قلبش مي گذرد ، شاهد مي گيرد و او بيشترين

دشمني رادارد. ﴿204﴾

و هنگامي كه روي گرداند(دور شد) سعي كرد كه در زمين فساد كند و زراعت

 و نسل (انسان ودام) را هلاك كند وخداوند فساد را دوست ندارد. ﴿205﴾

و هنگامي كه به اوگفته مي شود كه از خدابترس ،بخاطر گناهان ،حرف در او اثر

نمي كند. پس جايش در جهنم است و چه بد جايگاهي است. ﴿206﴾

و از مردم كسي است كه نفس خود را براي كسب رضاي خداوند مي فروشد و

خداوند به بندگان مهربان است. ﴿ ۲۰۷﴾

اي كساني كه ايمان آورديد،همگي كاملا" تسليم (خداوند) باشيد و از دعوتهاي

شيطان تبعيت نكنيد.حتما" اوبراي شما دشمني آشكار مي باشد. ﴿208﴾

پس اينكه بعد از آنكه براي شما دلايل روشن آمد، لغزش كرديد، پس بدانيد كه

حتما" خداوند با عزت (و) باحكمت است. ﴿209﴾

آيا(درقيامت) نگاه مي كنند،جز به اينكه خداوند در سايه هائي از ابرها وفرشتگان

پيش آنها  بيايند و (درحاليكه) كار(دنيا) انجام شده (وگذشته) است و كارها به

سوي خداوند برمي گردد. ﴿210﴾

 ازبني اسرائيل بپرس كه چه اندازه به آنها ازنشانه روشن داديم وكسي كه نعمت

خدادادي را تبديل كند ،پس حتما" خداوند عقوبت شديد مي كند. ﴿211﴾

براي كساني كه كافر شدند، زندگي دنيا زينت داده شده است و از ايمان آورندگان

 را مسخره مي كنند وكسانيكه پرهيزكاري كردند، درروز قيامت برتر از آنها هستند

 وخداوند هركس را كه بخواهد، بدون حساب روزي مي دهد. ﴿212﴾

مردم امت واحدي مي باشند. پس خداوند پيامبران را (به عنوان )بشارت دهندگان

 وترسانندگان برانگيخت  وبا آنها كتاب را به حق نازل كرد، تا بين مردم درآنچه كه

در آن اختلاف كردند، حكم كند ودرآن اختلاف نكردند، مگر كساني كه بخاطر

ستمي كه بين آنها بود، بعد از آنكه برايشان دلايل روشن آمد،آن (كتاب براي رفع

اختلاف)به آنهاداده شد، پس خداوند كساني را كه درآنچه كه از حق درآن

اختلاف پيدا كرده بودند، (بوسيله كتاب) با اجازه خودش هدايت كرد و خداوند

كسي را كه بخواهد، به راه راست هدايت مي كند. ﴿213﴾

آیا گمان کردید داخل بهشت می‌شوید و مثل كساني كه قبل از شما بودند، به

 شما نرسد؟! همانان که گرفتاریها و ضررها به آنها رسید و آن چنان متزلزل

 شدند که پیامبر و افرادی که ایمان آورده بودند، گفتند: « یاری خدا کی

خواهد آمد؟!»  آگاه باشید، یاریِ خدا نزدیک است. ﴿214﴾

ازتو مي پرسند كه چه چيزي را انفاق كنند.بگو هركارخوبي (مادي ومعنوي) كه

انفاق مي كنيد، پس براي پدر و مادر ونزديكان وايتام وفقيران و در راه ماندگان

 باشد وهركارخوبي كه انجام مي دهيد، پس قطعا" خداوند به آن آگاه است. ﴿215﴾

براي شما جنگيدن نوشته شده است و شما از آن اكراه داريد و چه بسا اينكه

شما ازچيزي اكراه داشته باشيدوآن به نفع شماباشدوچه بسا اينكه چيزي رادوست

 داشته باشيد وآن براي شما بد باشد وخداوند مي داند و شما نمي دانيد. ﴿216﴾

ازتو درمورد جنگيدن در ماه حرام سوال مي كنند. بگو جنگيدن در آن بزرگ است و

جلوگيري كردن از راه خدا وكفروزيدن به آن وبه مسجدالحرام واخراج ساكنانش از

آن ، نزد خدا بزرگتراست وفتنه از قتل بزرگتر است ودست از جنگيدن با شما

برنمي دارند، تا اينكه تاحدامكان شما را از دينتان برگردانند و هركس از شما كه

 ازدينش برگردد، پس بميرد و او كافرباشد، پس آنها اعمالشان در دنيا وآخرت تباه

شده است وآنها اهل جهنم بوده آنها درآن جاودان مي باشند. ﴿217﴾

حتما" كساني كه ايمان آوردند وكساني كه مهاجرت كردند و در راه خداجهاد

كردند،آنها اميد به رحمت خداوند دارند وخداوند آمرزنده مهربان است. ﴿218﴾

ازتودرمورد مست كننده (شراب) وقمار سوال مي كنند. بگو در اين دو، ضرر زياد

 وسودهائي براي مردم مي باشد وضرر اين دو بزرگتر از سودآنها مي باشد

 و از تو سوال مي كنند كه ازچه انفاق كنند. بگو بخشش .اينچنين

خداوند آياتش را براي شما روشن مي كند. شايد شما فكر كنيد. ﴿219﴾

دردنيا و آخرت و از تو درمورد ايتام سوال مي كنند.بگو: اصلاح كردن براي آنها بهتراست

 و اگر با آنها بياميزيد، پس برادران شما هستند  وخداوند مفسد ر ا از

مصلح مي شناسد و اگر خدا مي خواست حتما" شما را به

سختي مي انداخت . حتما" خداوند باعزت با حكمت است. ﴿220﴾

و تا زنان مشرك ايمان نياوردند، با آنها ازدواج نكنيد و حتما" كنيز با ايمان بهتر از

زن مشرك مي باشد و حتي اگر (آن زن) شما را به تعجب وا دارد و تا مردان

مشرك ايمان نياوردند، با آنها ازدواج نكنيد وحتما" غلام مومن بهتر از مرد مشرك    

مي باشد وحتي اگر(آن مرد) شما را به تعجب وا دارد. آنها به سوي آتش

 مي خوانند و خداوند به سوي بهشت مي خواند وآمرزش با اجازه اوست و

خداوند آيانش را براي مردم روشن مي كند. شايد آنها پندگيرند. ﴿221﴾

و درباره قاعدگي از تو مي پرسند. بگو آن مايه اذيت (زنان است). پس از زنان

در هنگام قاعدگي دوري كنيد و با آنها نزديكي نكنيد، تا اينكه  پاك شوند. پس

هنگامي كه پاك شدند، آنگونه كه خداوند به شما فرمان داده است، با آنها درآئيد

(آميزش كنيد). حتما" خداوند توبه كنندگان را دوست دارد وپاكان رادوست دارد. ﴿222﴾

زنهاي شما كشتزاري براي شماهستند. پس به كشتزارتان درآئيد، هر زمان كه

خواستيد و براي خودتان ازقبل بفرستيد و از خدا بترسيد وبدانيد كه قطعا" شما او

را ملاقات خواهيد كرد و به مومنان بشارت بده . ﴿223﴾

در نيكي كردن،پرهيزكاري كردن و اصلاح بين مردم به

خداوند سوگند نخوريد وخداوند شنونده دانا مي باشد. ﴿224﴾

خداوند شما را بخاطر سوگندهاي بيهوده مواخذه نمي كند. ولي به آنچه كه

 قلبهاي شما كسب مي كند، مواخذه مي كند وخداوند آمرزنده بردبار است. ﴿225﴾

براي کسانى که از زنان خود ایلاء مى کنند (سوگند براى ترک آمیزش

جنسى مى خوردند)كه (ترك آميزش ) تا چهارماه طول بكشد، پس اگر (درطي اين

مدت) برگشتند، پس حتما" خداوند آمرزنده مهربان است. ﴿226﴾

و اگر تصميم به طلاق گرفتند، پس حتما" خداوند آمرزنده مهربان است. ﴿227﴾

زنان مطلقه باید به مدت سه بار پاک شدن انتظار بکشند و براى آنها حلال

 نیست که آنچه را كه خداوند در رحم هاي آنها خلق كرده است، کتمان

کنند، اگر به خدا و روز رستاخیز ایمان دارند و همسران آنها براى رجوع

 به آنها (و از سر گرفتن زندگى مشترک ) در این مورد (از دیگران )

سزاوارترند ،هر گاه خواهان اصلاح باشند وآنچه كه طبق عرف براي آنها

شناخته شده است، براي آنها مي باشد و مردان نسبت به آنان در اولويت

 هستند وخداوند با عزت باحكمت است. ﴿228﴾

طلاق (رجوعي) دودفعه مي باشد. پس نگه داشتن به شايستگي يا رها كردن به

نيكي وبراي شما حلال نيست از آن چيزي كه به آنها (زنان مطلقه) داده ايد، چيزي

 پس بگيريد . مگرآنكه هردو(زن وشوهر) بترسند كه حدود الهي رارعايت نكنند . پس

اگر ترسيديد كه حدودالهي را رعايت نكنند، پس گناهي برآن دو نيست كه زن به

مرد فديه بپردازد. اين حدود خداوند است. پس ازآن تجاوز نكنيد و كسي كه از

 حدود خداوند تجاوز كند، پس آنها خودشان ستمكارند. ﴿229﴾

پس اگر (براي بار سوم) آن را طلاق داد،آن زن براي او ديگر حلال نيست، تا اينكه

 بامرد ديگري ازدواج كند. پس اگر آن(زن) را طلاق داد، برآن دو گناهي نيست كه

 رجوع كنند، اگر گمان مي كنند كه حدود خداوند را رعايت مي كنند و اين

حدود خداوند است كه (خداوند) آن را براي تمام كساني كه

مي دانند ،روشن مي كند. ﴿230﴾

و هنگامي كه زنان را طلاق داديد، پس مدت زمان معين (سه بار پاك شدن) را

 به پايان رسانيدند،پس آنها را به شايستگي نگه داريد يا به شايستگي رها كنيد و

آنها را براي ضرر رسانيدن نگه نداريد، كه به آنها ستم كنيد وكسي كه اين كار را انجام

دهد،پس قطعا" به خودش ظلم كرده است و آيات خداوند را مسخره نگيريد و

نعمت هائي را كه خداوند به شما داده است ،را ياد كنيد و آنچه كه از كتاب و

حكمت براي شما نازل كرده است، بوسيله آن شما را پند مي دهد و از خدا

بترسيد وبدانيد كه خداوند به هرچيزي دانا مي باشد. ﴿231﴾

و هنگامي كه زنان را طلاق داديد، پس مدت زمان معين (سه بار پاك شدن) را به

 پايان رسانيدند، پس مانع آنها نشويد كه با همسران (قبلي) خود ازدواج كنند، هنگامي

كه بين خودشان طبق عرف راضي (به ازدواج) شدند. اين پندي است كه به كسي

از شما كه ايمان به خدا و روز آخرت دارد، داده مي شود. اين براي خودتان پاكيزه تر 

 و پاك تر است وخداوند مي داند وشما نمي دانيد. ﴿232﴾

و مادران، فرزندانشان را دوسال كامل شير مي دهند. اين براي كسي است كه دوره

شيرخوارگي را بخواهد، تمام كند و تامين خوراك وپوشاك و لوازم زندگي آنها درحد

عرف ، برعهده كسي  مي باشد كه فرزند براي اوست. هيچكس بيش از توانش

تكليف ندارد . هم مادر بواسطه فرزندش وهم كسي كه فرزند براي اوست،

بواسطه فرزندش نبايد ضرر ببينند و براي وارث نيز همينطور مي باشد. اگر آن دو، با

رضایت یکدیگر و مشورت، بخواهند کودک را (زودتر) از شیر بازگیرند، گناهی بر

آنها نیست و اينكه اراده كرديد كه براي فرزندانتان دايه بگيريد، پس گناهي برشما

نيست، هنگامي كه طبق عرف آنچه را كه به آنها(مادري كه به فرزند خود شير

داده است) بايد مي داديد، تسليم كرديد واز خدا بترسيد وبدانيد كه قطعا" خداوند

به آنچه كه انجام مي دهيد، بصيرت دارد. ﴿233﴾

وكساني كه از شما مي ميرند وهمسراني دارند ،كه تا چهار ماه و ده روز (بعد از

فوت شوهر)صبر مي كنند، پس هنگامي كه اين مدت به پايان رسيد، پس گناهي

برشما نيست ، در آنچه كه طبق عرف در مورد خودشان انجام مي دهند

 وخداوند يه آنچه كه  مي كنيد،آگاه است. ﴿234﴾

و گناهي برشما نيست دركنايه اي كه براي خواستگاري زنان بكاربرديد يا در خودتان

 نگه داشتيد.خداوند مي داند كه قطعا" شما به زودي به يادآنها مي افتيد، ولي در

پنهاني به آنها وعده ندهيد ،مگر آنكه قول شايسته اي بدهيد وبراي عقدازدواج اقدام

نكنيد، تا مهلت مقرر به پايان برسد وبدانيد كه قطعا" خداوند مي داند كه در

 درون شما چه مي گذرد.پس از آن كار دوري كنيد وبدانيد كه قطعا" خداوند

 آمرزنده بردبار است. ﴿235﴾

برشما گناهي نيست، اگر زنان را طلاق دهيد، ماداميكه با آنها آميزش نكرده ايد يا

براي آنها مهريه را تعيين نكرده ايد وكسي كه وسعت مالي دارد، به اندازه توانش

به آنها كالا(امكانات زندگي) دهند وكسي كه تنگدست است، به اندازه توانش (به آنها

كالا دهند) كالا (امكانات زندگي)  بايد طبق عرف باشد. انجام اين كار بر

نيكوكاران لازم مي باشد. ﴿236﴾

و اگر قبل از آنكه با آنها آميزش كنيد ،آنها راطلاق داديد  وقطعا" مهريه را

براي آنها نعيين كرده ايد، پس نصف آنچه را كه تعيين كرده ايد(به آنها بدهيد). مگر

آنكه آنها ببخشند يا كسي كه عقد ازدواج به دست او مي باشد،ببخشد و

اگر ببخشيد،به پرهيزكاري نزديك تر است وفضل را بين خودتان فراموش نكنيد. قطعا"

خداوند به آنچه كه انجام مي دهيد، بصيرت دارد. ﴿237﴾

بر صلوات ونمازوسط  محافظت كنيدو از روی خضوع و اطاعت، برای خدا بپاخیزید﴿238﴾

پس اگر در حالت پياده يا سواره بوديد، ترس داشتيد ،پس هنگامي كه در ايمن

بوديد، پس خداوندرا يادكنيد ،آنچنانكه شما را تعليم داد ،كه قبلا" نمي دانستيد. ﴿239﴾

وكساني كه از شما مي ميرند وهمسراني دارند كه براي آنها وصيت كرده باشند، تا

يك سال بدون اخراج شدن(از خانه شوهر) ازامكانات زندگي بهره مند شوند،پس اگر

 (به ميل خود)خارج شدند،پس گناهي برشمانيست در آنچه كه طبق عرف در مورد

خودشان انجام مي دهند وخداوند با عزت باحكمت است. ﴿240﴾

وبراي زنان مطلقه امكانات زندگي درحد عرف باشد. انجام اين كار

بر پرهيزكاران لازم است. ﴿241﴾

اينچنين خداوند براي شما آياتش را روشن مي كند. شايد شما تفكر كنيد. ﴿242﴾

توضيح آيات سوره بقره

 (تکمیلی)

 به نام خداوند بخشنده مهربان

 آيه:1

 حروف مقطعه ازعلائم رمز بين خدا و پيامبر خوانده شده است ولي شايد نشانه

 تخليص باشد .

 آيات: 5-2

 اين آيات درموردكساني مي باشد كه مي توانند از قرآن بهره برده و با هدايت الهي

 رستگار شوند .اين افراد پرهيزكار ناميده شده و خصوصيات آنها بدين شرح است:

 ·         ايمان به غيب

 ·         برپائي نماز

 ·         انفاق ازروزي

 ·         ايمان به آيات قرآن

 ·         ايمان به پيامبران پيشين

 ·         ايمان به آخرت

 خداي بزرگ اين افراد را به حال خود وا نخواهد گذاشت و هدايت خواهد فرمود.

 آيات: 20-6

 اين آيات درمورد دشمنان خدا (كافرين) مي باشد وخصوصيات آنها بيان شده است:

 ·         عدم تاثير ترساندن و يا نترساندن آنها براي پذيرش هدايت الهي

 ·         قساوت قلب براي پذيرش هدايت الهي

 ·         نشنيدن پيام حق

 ·         نديدن حقايق الهي

 ·         دروغ گفتن

 ·         ايمان نداشتن به خدا

 ·         ايمان نداشتن به آخرت

 ·         حيله و مكركردن

 ·         عدم فهم مكرخدا

 ·         افزايش قساوت قلب بخاطر نپذيرفتن هدايت الهي

 ·         فساد در زمين

 ·         ادعاي اصلاح

 ·         عدم درك فاسد بودن خودشان

 ·         عدم درك احمق بودن خودشان

 ·         احمق دانستن مردم

 ·         مسخره كردن مومنين

 ·         تشكيل جلسات مخفي باهمفكران خود

 ·         مسخره شدن توسط خداوند

 ·         تداوم درطغيان

 ·         عدم درك قدرت خدا

 براي اينها عذاب بزرگي درآخرت خواهد بود.

 آيه: 21

 اين آيه شرط پرهيزكاربودن راعنوان مي كند كه همانا پرستش خداونداست. بدين

 معني كه كسي كه خدا را پرستش نكند، نمي نواند انسان پرهيزكاري باشد.

 آيه : 22

 اين آيه به ذكرچند دليل براي پرستش خداي يگانه مي پردازد.

 آيات : 24و23

 اين آيات از كسانيكه شك دارند قرآن مجيد كلام خدا مي باشد،درخواست مي كند كه

 لااقل يك سوره همانند قرآن  بياورند.كسانيكه به ادبيات عرب واقفند،هرگز آيات الهي را

 ساخته وپرداخته ذهن آدمي نمي دانند.چون نوع نگارش آن كاملا" متفاوت است.الهي

 بودن اين آيات آنقدر واضح است كه خداوند به منكران آن وعده عذاب داده است.

 آيه:25

 دراين آيه براي  كسانيكه دعوت الهي راپذيرفته اند، از نعمتهاي بهشتي نام برده

 شده است.

 آيه: 26

 دراين آيه به تفاوت رفتار مومنين وكافرين دربرابر آيات الهي بررسي شده است.

 آيه:27

 خداي بزرگ در اين آيه مشخصات فاسقين رابيان كرده است.

 آيه: 28

 اين آيه دليل مسلم بر وجود حيات برزخي مي باشد.

 آيه:29

 اين آيه نشان مي دهد كه انسان آنقدر پيش خدا اهميت دارد كه همه چيز را در

 زمين پيش ازآنكه هفت آسمان را متوازن كند،براي اوخلق كرده است.

 آيات: 33-30

 اين آيات در مورد خلقت آدم و مقام ومنزلت او مي باشد.در اين سه آيه نكات ذيل

 به صراحت عنوان شده است:

·         خداي بزرگ براي زمين حضرت آدم رابه عنوان جانشين تعيين كرده بود.

·         فرشتگان ازگذشته ساكنان زمين خبرداشتند، كه فساد و خونريزي مي كردند.

·         فرشتگان هدف ازخلقت انسان را تسبيح حمد خدا و تقديس او مي دانستند.

·         خداوند علم و دانائي مطلق خود را بيان مي كند.

·         خداوندهمه اسامي را به حضرت آدم ياد داد.

·         فرشتگان با آن اسامي آشنا نبودند.

·         حضرت آدم (ع) آنها را از اسامي آگاه كرد.

·         خداوند باتاكيد علم خود برغيب آسمانها وزمين ، آگاهي ازانديشه ها و اعمال

 فرشتگان را يادآورشد.

·         فرشتگان برتري حضرت آدم (ع) برخود را دريافتند.

 آيات: 39-34

·         فرشتگان به دستور خدا بر آدم(ع) سجده كردند.

·         ابليس از فرشتگان محسوب مي شد.

·         فرشتگان الهي ازجنس جن هم مي باشند.

·         ابليس برآدم سجده نكرد ،تكبر كرد ،كافرشد و شيطان نام گرفت.

·         آدم و همسرش دريك باغ مسكن گزيدند.

·         دراين باغ كاملا" راحت بودند.

·         ازنزديكي به يك درخت نهي شدند.

·         شيطان آنها را به لغزش كشاند.

·         آدم و همسرش ظلم كردند.

·         شيطان ،آدم و همسرش را از وضعيت قبلي خارج كرد.

·         دستور پايين آمدن ازباغ به آنها داده شد.

·         بعضي ازشما دشمن بعضي هستند.

·         زمين محل استقرار و برخورداري (از مواهب) تامدت معين مي باشد.

·         آدم كلماتي را از خداوند فراگرفت.

·         خداوند از اوگذشت كرد.

·         خداوند توبه پذير مهربان است.

·         دستور پايين آمدن ازباغ به همه آنهاداده شد.

·         خدا بنده اش راهدايت ميكند.

·         هركس تبعيت كرد ،ترسان وغمگين نمي شود.

·         هركس كافرشد و تكذيب كرد ، مكانش هميشه درجهنم خواهدبود.

 آيات: 48-40

 اين آيات دستورات كلي خداوند بزرگ خطاب به يك ملت مي باشد:

 ·         ياد كردن نعمتهاي خدا

·         وفا كردن به عهد الهي (دراينصورت خداوند به عهد خود وفا مي كند).

·         ترس ازخدا

·         تصديق حقايق الهي و رد نكردن آنها

·         اهميت دادن به دستورات الهي

·         پايمال نكردن حق و مخلوط نكردن آن با باطل

·         برپا داشتن نماز

·         دادن زكات

·         اهميت به نماز جماعت

·         عمل كردن مبلغين ديني به آنچه كه خود مي گويند

·         تفكر درمورد تبعات عالم به عمل بودن در جامعه

·         ياري جستن ازصبر و نماز

·         يادآخرت

 آيات:66-49

 اين آيات به ترتيب اتفاقاتي كه براي قوم بني اسرائيل رخ داده است،رابيان مي كند.

 ·         نجات از بلاي بزرگ قوم فرعون (آزار و اذيت شديد ،كشتن نوزادان پسر

 و زنده نگه داشتن دختران)

·         شكافته شدن دريا و نجات ازدست فرعونيان و مشاهده غرق شدن آنها

·         ماموريت ميقات خدا به موسي(ع) و دادن كتاب و فرقان به او

·         گوساله پرستي درغياب موسي(ع)

·         دستور كشتن يكديگر بخاطرگناه گوساله پرستي

·         درخواست ديدن خدا و مجازات صاعقه

·         زنده شدن مجدد

·         سايبان ابر و نزول خوراكي من و سلوي

·         دستور داخل شدن به قريه

·         عذاب بخاطر تغيير دادن سخن خدا

·         فوران دوازده چشمه از سنگ

·         درخواست تنوع غذائي

·         فرمان خدا براي رفتن به مصر

·         عذاب بخاطر كشتن پيامبران و انكار آيات خدا

·         دربالاي سر قرار گرفتن كوه طور

·         پيمان باخدا

·         نافرماني در روز شنبه و تبديل شدن به بوزينه

 آيات: 74-67

 اين آيات داستان زنده شدن يك مقتول در زمان حضرت موسي (ع) رابيان مي كند و

 درعرف جامعه مثل"ايراد بني اسرائيلي" مربوط به همين داستان است. نكات مهمي

 كه از اين داستان برداشت مي شود، بدين شرح است:

·         فرمان الهي كه صادر مي شود و برمبناي ابلاغ كلي مي باشد، نبايد

 پيگير جزئيات آن شد. زيرا اگر جزئيات امر لازم بود،خداوند حتما" آنرا ابلاغ مي كرد.

 اين بدان معنا است كه در مواردي كه جزئيات آورده نشده است، اختيار روش

 اجراي فرمان واگذار شده است. همچنانكه در اين داستان اگر از همان ابتدا يك

گاو ماده ذبح مي شد، فرمان الهي انجام شده بود.

·         خداوند هرگز بربندگانش نمي خواهد که سختگيري كند. همچنانكه مراحل

 پرسش بني اسرائيل نشان مي دهد ،خداي بزرگ در هر مرحله فقط بعضي از

 ويژگي هاي گاو رابيان نموده است.

·         فرمان الهي حتما" براساس دليل خاصي صادر مي شود و هيچگاه بيهوده

 نمي باشد.

·         پيامبران الهي هيچگاه ازجانب خود از طرف خدا صحبت نمي كنند.

·         يادآوري قيامت كه مردگان زنده مي شوند و رازها برملا مي گردد.

·         حقيقت آيات و معجزات الهي هرچندهم كه بسيار شفاف و مسلم باشد، اگر

 كسي نخواهد آنها را بپذيرد، آنچنان قساوت قلبي پيدا كرده است كه تعبير سنگ

 براي آن قلب كم است.

·         خداوند هرگز از اعمال ما غافل نيست.

 آيات: 80-75

 اين آيات مربوط به يهود مدينه مي باشد . خداي بزرگ چند ويژگي آنها را در

 ذيل بيان كرده است:

 ·         تحريف كردن كلام خداوند از روي آگاهي

·         منافق بودن(به دروغ ادعاي مسلمان شدن كردند)

·         كتمان حقايق الهي و دادن نسبت ناروا به خداوند

·         پذيرش اسلام توسط بعضي ازآنها

·         اعمال فشار به حق طلبان يهود درجلسات خصوصي جهت عدم افشاي مدارك

 يهود براي حقانيت اسلام

·         بي سوادي و برداشت غلط از كتاب تورات

·         فروش كتاب دست نويس خودشان به بهاي اندك به عنوان كتاب خدا

·         اعتقاد به محدوديت عذاب براي خود درآخرت

 خداوند بزرگ درقبال اعتقادات و رفتارآنها نکات ذیل را یادآور می شود:

 ·         آگاهي خداوند از آشكار ونهان

·         بزرگ بودن گناه "دادن نسبت ناروا به خداوند"

 ·         تاثير زياد اين گناه برقساوت دل

·         خداوند برعهد خود پايبند است، نه آن عهدي كه آنها تصور مي كنند.

  آيات: 82و81

 اين آيات ،مشخصات كلي اهل بهشت و اهل جهنم را بيان مي كند:

·         اگرعمل بد،آنچنان در فرد رسوخ كند كه نتواند آنرا ترك كند، در جهنم

 جاودانه خواهد شد.

·         ايمان و اعمال شايسته باعث جاودانگي در بهشت مي شود.

 آيات: 84و83

 اين آيات مربوط به پيمان خدا با بني اسرائيل است كه در آيه 63 اين سوره از آن نام

 برده شده است.در اين آيات مفاد آن پيمان بيان شده است:

·         فقط پرستش الله

·         نيكي به پدرو و مادرو خویشاوندان و یتیمان و مستمندان

·         سخن گفتن نيكو با مردم

·         برپائي نماز

·         دادن زكات

·         نريختن خون يكديگر

·         بيرون نكردن مردم ازخانه هايشان

 در هنگام گرفتن پيمان، همه آنها به اين موارد اقرار كرده و به اين پيمان گواهي دادند.

 اما درعمل فقط تعداد كمي به اين پيمان پايبند بودند.

 آيات:86و85

 در اين آيات خداي بزرگ يه بيان چندمورداز كارهاي ناروائي را كه آنها برخلاف دستورات

 الهي انجام داده اند، پرداخته است:

·         كشتن يكديگر

·         بيرون كردن مردم ازخانه هايشان

·         گناه وستمگري

·         ايمان به بعضي ازدستورات وانكاربعضي ديگر

 خداونداز اعمال آنها غافل نيست و جزاي اين افرادرا رسوائي دردنيا و شديدترين

 عذاب در آخرت قرارداده است كه ازاين عذاب كاسته نمي شود.

 علت انجام چنين رفتارهائي ،حب دنيا و ارجحيت دادن آن به آخرت بيان شده است.

 آيات: 90-87

 اين آيات مربوط به قوم بني اسرائيل بعدازدوران حضرت موسي(ع) مي باشد. فرستادن

 پيامبران پشت سرهم و پيامبري حضرت عيسي(ع) دليل اين استنباط مي باشد.

 مضمون اين آيات نشان مي دهد كه متاسفانه اين قوم دست از نافرماني خدا

 برنداشتند و گروهي ازپيامبران راتكذيب و گروهي ديگر را به قتل رساندند و درنتيجه

 عذاب خدا يكي پس از ديگري بر آنها نازل شد.

 آيات:100-91

 اين آيات همانند آيات 80-75 مربوط به قوم يهود درزمان صدر اسلام مي باشد و

 در مورد عملكرد پدرانشان سوال شده است.

 دراين آيات به حضرت رسول (ص)خطاب مستقيم شده است .

 آيات: 103-101

 اين آيات در مورد يهود و نصاري درزمان حضرت رسول مي باشد، كه گروهي از

 آنها به پيامبر اكرم ايمان نياوردند و تبعيت ازشياطين كردند.

 آيات: 110-104

 اين آيات به بيان وظايف امت اسلام درقبال دشمنان دين(درصدر اسلام)

 مي پردازد و هشدار مي دهد.

 آيات: 118-111

 اين آيات به بررسي بعضي از عقايد يهود و نصاري مي پردازد.

 آيات: 120-119

 اين آيات وظايف رسول مكرم اسلام درقبال يهود و نصاري را بيان مي كند.

 آيات: 123-121

 اين آيات نشان مي دهد كه چه كساني از اهل كتاب جزو هدايت يافتگان هستند

 و نيز از آخرت ترسانده مي شوند.

 آيات: 131-124

 اين آيات مربوط  به حضرت ابراهيم (ع) مي باشد و نشان مي دهد كه تسليم شدن

 دربرابر پروردگار، انسان را به چه مقام و جايگاه بلندي مي تواند ، برساند. تا آنجا كه نام

 فرد، ماندگارشده و دعاهايش مستجاب مي گردد.

 او طبق فرمان الهي با اقدام براي قرباني كردن فرزند خود، آنهم جواني رعنا كه در

 كهنسالي خدا به او ارزاني كرده بود وعلاقه بسيار زيادي به او داشت، تسليم محض

 بودن خود را به پروردگار عالم نشان داد و خداوند بزرگ اورا به مقام امامت برگزيد، تا

 همه در تسليم بودن به او اقتدا كنند.

 دراين آيات همچنين در موردخانه خدا، امت اسلام و دعاهاي حضرت ابراهيم (ع) و

 حضرت اسماعيل (ع) مطالبي بيان شده است:

خانه كعبه

·         محل امن براي مردم

·         محل بازگشت(مركز تجمع)

·         تطهير خانه خدا

·         ساخت خانه خدا

امت اسلام

·         محروم شدن ازنعمتهاي خاص بخاطر نافرماني

·         بهره كم در دنيا وعذاب در آخرت براي كافرين

·         نمازدرمكان مقام ابراهيم

·         حماقت كردن در عدم تبعيت از آئين ابراهيم

دعاهاي حضرت ابراهيم (ع) واسماعيل(ع)

·         امن بودن شهرمكه

·         بركت ونعمت براي اهالي آن

·         پذيرش ساخت خانه خدا

·         تسليم خداشدن خود وفرزندان

·         نشان دادن مناسك حج

·         عفو الهي

·         مبعوث كردن پيامبربراي اهالي اين شهر

آيات: 132

 اين آيه مربوط به وصيت حضرت ابراهيم و حضرت يقوب به فرزندانشان مي باشد كه

 از آنها مي خواهند كه تا آخر عمرتسليم خداوند باشند.

 آيات: 141-133

 اين آيات مربوط به اهل كتاب  مي باشد وچندين نكته را به آنها يادآور مي شود:

 ·         فرزندان يعقوب به پدرشان قول فقط بندگي خدا راداده بودند.

·         در هرزمان هركس فقط پاسخگوي اعمال خودش مي باشد.

·         اشاره به اعتقاد باطل آنها مبني بر آنكه هركس يهودي و يا مسيحي

باشد، هدايت يافته است.

·         هدايت فقط درآئين ابراهيم (ع)كه افراط وتفريط نداشت ومشرك نبود،مي باشد.

·         همه پيامبران الهي فقط بريك آئين بودند.

·         اهل كتاب فقط بايد تسليم آئين ابراهيم باشند.

·         اگر به اين آئين ايمان بياورند،هدايت مي شوند والا گمراه مي گردند.

·         خداي بزرگ از پيامبر بزرگوار اسلام در برابر آنها حمايت خواهد كرد.

·         پيامبر بزرگوار اسلام  وامت او در مسير الهي هستند (رنگ او رادارند).

·         درحقانيت خداوند هيچ جاي ترديدي نيست.

·         مسير مسلملانان از شما جداست و به خداوند اخلاص مي ورزند.

·         شما در انتخاب اعتقادتان آزادهستيد.

·         اشاره به اعتقاد باطل آنها مبني بر آنكه پيامبران بني اسرائيل يهودي

 يا مسيحي بودند.

·         شما ظالم هستيد.

·         حقايق الهي را كتمان مي كنيد.

·         خداوند از شما غافل نيست.

·         شما پاسخگوي اعمال فقط خودتان هستيد ،نه پاسخگوي گذشتگانتان.

 آيات: 150-142

اين آيات مربوط به "تغيير قبله" مي باشد وحاوي مطالب ذيل است:

·         طرح سوال تغيير قبله از سوي احمقان بود.

·         براي خداوند شرق وغرب معني ندارد.

·         هدايت دردست خداوند است.

·         امت پيامبر حدواسط امت هاي قبل وامت آخرالزمان

·         دليل تغييرقبله

·         سخت بودن اجراي فرمان الهي براي گمراهان

·         پيروي از رسول اكرم

·         رئوفي ومهرباني خداوند در حفظ دين مومنين

·         روكردن به خانه خدا هنگام خروج از هرجا

·         كنايه هاي اهل كتاب به پيامبر اكرم در مورد قبله

·         تمايل قلبي پيامبراكرم براي تغيير قبله

·         راضي كردن پيامبراكرم ازسوي خداوند

·         آگاهي قبلي اهل كتاب از تغيير قبله مسلمين

·         غافل نبودن خداوند از اعمال

·         اشاره حضرت رسول به مستندات دركتب اهل كتاب براي تغيير قبله

·         عدم تبعيت اهل كتاب از قبله يكديگر

·         عدم تبعيت اهل كتاب از پيامبر وبالعكس

·         تبعيت نكردن از هوي وهوس ديگران

·         كتمان كردن حق از سوي اهل كتاب

·         شك نكردن به حقانيت كلام خداوند

·         نترسيدن از عكس العمل هاي اهل كتاب در تغيير قبله

·         فقط از خدا ترسيدن

·         سبقت در كارهاي خوب

·         تبعيت از پيامبر اكرم

·         يكپارچگي در برابر دشمنان

·         تغيير قبله  كامل شدن نعمت الهي

 

آيه: 151

 درجمع بندي آيات مربوط به تغيير قبله، خداوند بزرگ  مي فرمايد كه هدايت الهي

 مردم از طريق رسالت پيامبراكرم (ص) انجام گرفته است.

آيه: 152

در اين آيه هدف رسالت پيامبر اكرم مشخص شده است:

·         يادخدا

·         شكرگزاري خدا

·         كفرنورزيدن

 آيات:167-153

در اين آيات، خداي بزرگ درارتباط با اهداف كلي رسالت كه در آيه 151 آمده

 است، مواردي را برمي شمارد:

پاك كردن بندگان:

·         استعانت از صبر ونماز

·         هشدار نسبت به مجازات كتمان حقايق الهي

·         مهرباني وبخشش خدا

 ياد دادن آنچه كه نمي دانستيد:

·         كساني كه در راه خدا كشته مي شوند،زنده هستند

·         ملعون بودن كافرين

·         مجازات ظالمين

آموزش كتاب وحكمت:

·         آزمايش خداوند

·         هدايت يافتگان

·         شعائر خداوند

·         تفكردرآفرينش

آيات:169-168

دراين آيات خداوند خطرشيطان را براي مردم بيان مي كند:

·         دشمن آشكار مردم

·         فرمان به انجام كارهاي بد

·         فرمان به بي بند وباري

·         نسبت چيزهاي  ناروا به خداوند

دراين آيات به نقش خوراك انسان به عنوان يك عامل بازدارنده در عدم تبعيت از

 شيطان اشاره شده است.خوراك هاي مجاز كه مطابق طبع سالم باشد، انسان

 را به سمت مخالفت با شيطان مي برد.

 آيات: 171و170

دراين آيات مثالي از تبعيت از شيطان كه درمورد تقليد كوركورانه كافران از پدرانشان

 مي باشد، آورده شده است.

آيات: 173و172

دراين آيات نيزيكبار ديگر به نقش خوراك در راستاي اطاعت از پرورگار اشاره شده

است. خوراك مجاز كه مطابق طبع سالم باشد، انسان را به سمت پذيرش حق مي برد.

در اينجا خوراك هاي حرام نام برده شده اند. در شرايط اضطرار استفاده ازآنها مشروط

مي باشد. لذا تزريق خون به بيمار از جمله مواردي است كه جايز مي باشد.

آيات: 176-174

اين آيات در مورد اهل كتاب مي باشد و به وضعيت و عواقب كار آنها بخاطر كتمان آيات

الهي وفروش كتاب تحريف شده به بهاي اندك، اشاره شده است. اين آيات توضيحات

 آيه 79 همين سوره مي باشد.

·         خوردن آتش در بطن

·         صحبت نكردن خداوند با آنها در قيامت

·         عذاب دردناك در قيامت

·         پاك نشدن

·         خريدن گمراهي به بهاي هدايت

·         خريدن عذاب به بهاي آمرزش

·         عدم درك آتش جهنم

·         عدم درك حقانيت كتاب خدا

·         فاصله زياداز حق

آية: 177

دراين آيه اعمال درست وشايسته براي آگاهي اهل كتاب و كتمان كنندگان آيات الهي

 نام برده شده است.

آيات: 179-178

اين آيات در مورد قصاص مي باشد.

آيات: 182-180

اين آيات در مورد وصيت مي باشد.

آيات:187-183

اين آيات در مورد روزه مي باشد.

آيه: 189و188

اين دو آيه دو رفتاربد از عرب جاهليت را نكوهش مي كند و آنها را به تقواي الهي

 دعوت مي كند:

·         رشوه دادن به حاكمان براي تسهيل درخوردن حق مردم

·         وارد شدن به خانه از پشت نه از درب خانه

آيه: 194-190

اين آيات در مورد جنگ با كافران حربي مي باشد و به ذكر موارد ذيل مي پردازد:

·         كشتن آنها فقط بايد در راه خدا باشد.

·         ازحد نگذراندن دركشتن آنها

·         اقدام مقابله به مثل براي خاموش كردن فتنه آنها

·         نجنگيدن با دشمنان غيرحربي

·         دين براي خداوند است . بنابراين جز برظالمين نبايد تعدي كرد.

·         خداوند با پرهيزكاران است.

 

آيه: 195

اين آيه در مورد انفاق كردن ونيكوكاري كردن است.

آيات: 203-196

اين آيات در مورد حج وعمره مي باشد وبه توضيح مناسك حج واحكام آن مي پردازد.

آيات: 206-204

اين آيات در مورد منافقين مي باشد وصحبت در موردآن دسته ازآنان مي باشد كه

درظاهر زبان چرب ونرم دارند وادعاي پيروي از احكام خدا مي كنند. ولي درواقع به

 اسلام ضربه مي زنند. دراين آيات به موارد ذيل اشاره شده است:

·         تعجب كردن از طرزصحبت آنها (ابرازعلاقه شديد به دين و مومنين)

·         به شاهد گرفتن مقدسات دين درظاهر

·         دشمني زياد با اسلام ومسلمين درباطن

·         ترويج فساد

·         ازبين بردن زراعت ودامپروري

·         ايجاد سختي ومشكلات براي مسلمين

·         تاثيرنكردن حرف حق درآنان بخاطر گناهان

·         جهنمي بودن آنها

آيات: 209-207

اين آيات درمورد  كساني كه بندگي خدا را مي كنند، چند نكته متذكر شده  است:

·         خداوند نسبت به بندگان خود مهربان است.

·         بايد تسليم كامل پروردگار باشند.

·         ازدعوتهاي شيطان تبعيت نكنند.

·         شيطان دشمن آشكاري براي بندگان خدا مي باشد.

·         امكان لغزش براي مومنين وجود دارد.

·         هيچ ضرري بابت لغزش آنها به خدا نمي رسد.

آيه: 210

اين آيه به جمع بندي آيات مربوط به دو دسته فوق (منافقين وبندگان خدا) پرداخته

 و مي فرمايد درروز قيامت، خداوند وفرشتگان برآنها وارد مي شوند ، درحاليكه كار

دنيا تمام شده و همه اعمال آنها به  پيشگاه الهي ارجاع شده است.

 

آيات: 214-211      

اين آيات خطاب به بني اسرائيل درصدر اسلام (قوم بني قريظه وبني نضير) مي باشد

وآيات 123-47 را كه در مورد قوم حضرت موسي (ع)، حد فاصل دوران حضرت موسي

 وحضرت عيسي(ع) و دوران حضرت سليمان (ع) واهل كتاب

(يهودونصارا) مي باشد ،مروركلي شده است.

·         ارائه آيات روشن به قوم بني اسرائيل

·         عقوبت شديد به خاطر كفران نعمت

·         علاقه شديد كافران به دنيا

·         مسخره كردن مومنان توسط كافران

·         برتري پرهيزكاران بركافران در آخرت

·         اراده خدا در دادن روزي بي حساب

·         مردم امت واحد هستند.

·         نقش پيامبران به عنوان بشارت دهندگان وترسانندگان

·         نزول كتاب با پيامبران با دلايل روشن براي حل اختلافات

·         علت ايجاد اختلاف به خاطر ستم است.

·         اراده خداوند در هدايت افراد به راه راست

·         درس از گذشتگان در گرفتاري ها وضررها

·         ايجاد تزلزل به خاطر نيامدن ياري خدا در زمان مورد انتظار

·         حتمي بودن آمدن ياري خداوند

 آيه: 215

اين آيه در مورد انفاق وموارد مصرف آن مي باشد.

آيات: 218-216

اين آيات در مورد جنگيدن مي باشد.

آيه : 219

اين آيه در مورد شراب وقمار مي باشد.

آيه 220

اين آيه در مورد ايتام مي باشد.

آيه :221

اين آيه در مورد ازدواج مي باشد.

آيات: 223و222

اين دو آيه مربوط به آميزش مي باشد وبه ذكر نكات ذيل مي پردازد:

·         قاعدگي زن براي اوزحمت ورنچ دارد.

·         درهنگام قاعدگي زن ،آميزش نبايد انجام شود.

·         آميزش بايد طبق دستور خداوند انجام شود.

·         اگراز روي غفلت، آميزش طبق روش صحيح انجام نشد، بايد

 توبه كرد .خداوند توبه كنندگان رادوست دارد .

·         بايد يادبگيريم كه روش صحيح چگونه است. خداوند پاكان رادوست دارد.

·         رحم مادر محل پرورش نطفه مي باشد.

·         ژنتيك مرد وزن (همچون اهميت بذر وشرايط زمين) در شرايط

 جسمي و روحي نوزاد (محصول) موثراست.

·         مرد براي زمان آميزش اختياردارد.

·         بايد ازخداوند ترسيد و دستورات خداوند براي آميزش

 رعايت گردد (رعايت اصول همسرداري)

·         تاكيد برملاقات خداوند درقيامت

·         بشارت به بندگان خوب خدا دراطاعت از فرامين الهي

آيات: 226- 224

اين آيات در مورد سوگند خوردن مي باشد.

آيات:237و236و232-227

اين آيات در مورد طلاق مي باشد.

آيه:233

اين آيه در مورد شيردادن مادر به فرزند وگرفتن دايه مي باشد.

آيات: 240و235و234

اين آيات در مورد ازدواج مجدد زنان بيوه مي باشد.

آيات: 241و239وو238

 اين آيات به ما تذكر مي دهد كه مشكلات زندگي در زندگي روزمره، نبايد ما را از

 يادخداغافل كند. نمازظهر به عنوان نماز وسط روز كه دركنار كار روزمره قراردارد ،

 نبايد فراموش شود وكار ما بايد با هدف جلب رضايت و اطاعت پروردگار

 باشد. اگرهنگام نماز در راه بوديم ،بعداز آنكه به جاي مناسب و امني رسيديم، بايد

 نماز رابجا آوريم.ارتباط اين دو آيه با آيات بالا در مورد انجام يك كارروزانه مثل رفتن

 پيش عاقد براي روشن شدن وضعيت مهريه براي طلاق مي باشد.

 آيه:242

اين آيه به روشني بيان مي كند كه خطاب كلام الهي با صاحبان فكر مي باشد.

عناوين موضوعي سوره بقره به ترتيب آيات

   تکمیلی


عنوان
موضوع
آيات
خدا
اسامي يا صفات
1
قرآن
حروف مقطعه
1
هدايت خدا
هدايت يافتگان
5-2
قرآن- عظمت قرآن
بدون هيچ شك
2
هدايت خدا
قرآن
2
صالحين
هدايت باقرآن
2
كارهاي خوب
ايمان داشتن
4و3
عبادات فردي - نماز
اهميت دادن به نماز
3
كارهاي خوب
انفاق كردن
3
اقتصادي - انفاق
انفاق ازروزي
3
صالحين- خصوصيات صالحين
ترس ازآخرت
4
يقين
يقين به آخرت
4
خدا
اسامي يا صفات خدا
5
صالحين
برنده
5
كافرين
بي نتيجه بودن پند دادن
6
خدا
اسامي يا صفات خدا
10-7
مثلهاي قرآن
مهربرقلب
7
مثلهاي قرآن
مهربرگوش
7
مثلهاي قرآن
پرده برچشمها
7
كافرين
قساوت قلب
7
كافرين
نشنيدن حق
7
كافرين
نديدن حق
7
كافرين
وعده عذاب
7
وضعيت جهنم
عذاب بزرگ
7
منافقين
ايمان نياوردن به خدا
8
منافقين
ايمان نياوردن به آخرت
8
منافقين
دروغ گفتن
8
تفكر- علت نفهميدن
نشناختن خدا
9
منافقين
حيله كاري
9
حيله خدا
حيله منافقين
9
منافقين
عدم درك مكرخدا
9
منافقين
قساوت قلب
10
منافقين
تكذيب حق
10
وضعيت جهنم
عذاب دردناك
10
منافقين
عذاب درآخرت
10
مثلهاي قرآن
قلب مريض
10
منافقين
فاسدان
12و11
تفكر- علت نفهميدن
فاسدبودن
12و11
منافقين
ادعاي اصلاح
11
منافقين
احمق بودن
13
تفكر- علت نفهميدن
احمق بودن
13
منافقين
احمق دانستن مردم
13
منافقين
مسخره كردن
14
منافقين
پنهان كاري
14
تمسخرخدا
مسخره منافقين
15
منافقين
طغيان وسركشي كردن
15
خدا
اسامي يا صفات خدا
15
مثلهاي قرآن
سودتجارت اعمال
16
مثلهاي قرآن
خاموش شدن آتش
17
خدا
اسامي يا صفات خدا
17
مثلهاي قرآن
ناشنوا،لال، كور
18
مثلهاي قرآن
باران ورعد وبرق درتاريكي
19
منافقين
كافرين
19
منافقين
عدم درك قدرت خدا
20
قدرت خدا
كروكوركردن  منافقين
20
مثلهاي قرآن
حركت درشب هنگام رعد وبرق
20
خدا
اسامي يا صفات خدا
23-20
عبادت خدا
امربه عبادت خدا
21
كارخوب
عبادت خدا
21
مثلهاي قرآن
زيرانداز
22
مثلهاي قرآن
سرپناه
22
زمين
امكان زندگي كردن
22
آسمان
جوزمين
22
آسمان
باران
22
زمين - آب
باران
22
گياهان
ميوه
22
گياهان
رويش گياهان
22
خدا- يگانگي خدا
نداشتن شريك
22
انسان – ويژگي انسان
آگاهي از يگانگي خدا
22
زندگي فردي - خوراك انسان
ميوه
22
قرآن- عظمت قرآن
عدم امكان ساخت سوره متشابه
24و23
كافرين
شك در آيات
24و23
كافرين
وعده عذاب
24
اهل جهنم
كافرين
24
وضعيت جهنم
هيزم
24
كارخوب
ايمان داشتن
25
صالحين
انجام كارهاي خوب
25
وضعيت بهشت
ميوه بهشتي
25
دستورمستقيم به محمد(ص)
بشارت به صالحين
25
گفتگودرآخرت
ميوه بهشتي
25
وضعيت بهشت
باغها
25
وضعيت بهشت
نهرها
25
وضعيت بهشت
جاودانگي
25
وضعيت بهشت
زوجهاي پاك
25
خدا
اسامي يا صفات خدا
29-26
جانوران
پشه
26
مثلهاي قرآن
پشه
26
كافرين
اعتراض به خدا
26
صالحين
اطمينان به كلام خدا
26
كافرين
گمراهي
26
صالحين
هدايت باقرآن
26
كافرين – ويژگي ها
زيانكاران
27و26
كافرين – ويژگي ها
پيمان شكني
27
كافرين – ويژگي ها
فساد كردن
27
كافرين – ويژگي ها
كارشكني
27
هنگام مرگ
رفتن به برزخ
28
برزخ
اثبات حيات برزخي
28
زمان وقوع قيامت
وضعيت مردم
28
رجعت
بسوي خدا
28
زمين
آفرينش زمين
29
آسمان
آفرينش آسمان
29
آسمان
تعدادآسمانها
29
علم خدا
به همه چيز
29
فرشتگان
گفتگو باخدا
34-30
فرشتگان
درك برتري آدم (ع)
33-30
خدا
اسامي يا صفات خدا
30
پيامبران- آدم(ع)
جانشيني خدا درزمين
30
فرشتگان
تسبيح حمد خدا
30
زمين
جانشيني خدادرزمين
30
زمين
فساد قبل ازآدم(ع)
30
پيامبران- آدم(ع)
تعليم همه اسماء
31
خدا
اسامي يا صفات خدا
33و32
فرشتگان
علم فرشتگان
32
علم خدا
غيب آسمانها وزمين
33
علم خدا
آگاهي ازهمه چيز
33
فرشتگان
سجده برآدم(ع)
34
پيامبران- آدم(ع)
سجده فرشتگان
34
جن
شيطان شدن ابليس
34
كارهاي ناپسند
تكبرداشتن
34
پيامبران- آدم(ع)
اقامت خوش
35
پيامبران- آدم(ع)
همسرآدم (ع)
38و36و35
پيامبران- آدم(ع)
درخت ممنوعه
36و35
پيامبران- آدم(ع)
اخراج ازبهشت
38و36
كارناپسند
دشمني كردن
36
آفرينش انسان- امكانات زندگي
كالا
36
آفرينش انسان
تقديرآفرينش انسان
36
پيامبران- آدم(ع)
بخشش خدا
37
خدا
اسامي يا صفات خدا
37
صالحين
ترسانده نشدن
38
صالحين
اندوهگين نشدن
38
هدايت خدا
هدايت يافتگان
38
اهل جهنم
كافرين
39
وضعيت جهنم
جاودانگي
39
كارهاي ناپسند
تكذيب كردن حق
39
اهل جهنم
نافرمانان
39
قوم بني اسرائيل
دستورات خدا
48-40
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
ترس ازخدا
41و40
ترس از خدا
دستورترس از خدا
41و40
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
يادآوري نعمتهاي خدا
40
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
وفاي به عهد
40
كارهاي خوب
وفاي به عهد
40
كارهاي خوب
ايمان داشتن
41
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
تصديق پيامبران
41
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
كفرنورزيدن
41
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
اهميت دادن به آيات الهي
41
مثلهاي قراني
نفروختن به بهاي اندك
41
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
حق گرائي
42
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
برپائي نماز
43
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
دادن زكات
43
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
برگزاري نمازجماعت
43
كارهاي خوب
دادن زكات
43
عبادات فردي - نماز
برگزاري نمازجماعت
43
عبادات فردي - نماز
دستوراقامه نماز
43
اقتصادي - زكات
دادن زكات
43
كارهاي ناپسند
عالم بي عمل بودن
44
لزوم تفكر
عالم بي عمل بودن
44
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
عالم بي عمل نبودن
44
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
تفكر عواقب عالم بي عمل
44
كارهاي خوب
خاشع بودن
46و45
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
ياري جستن از صبرونماز
45
نماز
كمك گرفتن ازنماز
45
ويژگي انسان
سنگين بودن اطاعت
45
كارهاي خوب
صبركردن
45
عبادات فردي - نماز
سنگيني نماز
45
خدا
اسامي يا صفات خدا
46
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
يادكردن نعمتهاي خدا
47
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
يادنعمت برتري امت
47
كارخوب
يادكردن نعمتها
47
زندگي اجتماعي – دستورات خدابه امت
ترس ازآخرت
48
شفاعت
قبول نشدن شفاعت
48
وضعيت محشر
عدم جابجائي اعمال باديگري
48
وضعيت محشر
ياري نشدن
48
وضعيت محشر
عدم تملك برديگران
48
قوم موسي (ع)
آزارفرعونيان
49
خدا
اسامي يا صفات خدا
49
قوم موسي (ع)
معجزات موسي (ع)
73و65و63و60و57و56و53و50
قوم موسي (ع)
غرق شدن فرعونيان
50
قوم موسي (ع)
گوساله پرستي
54و52و51
قوم موسي (ع)
تنزيل كتاب درميقات
53و51
كارناپسند
ظلم كردن
51
حمدوشكرخدا
هنگام بخشش گناهان
52
هدايت خدا
هدايت امتهاي پيشين
53
خدا
اسامي يا صفات خدا
55و54
قوم موسي (ع)
درخواست ديدن خدا
56و55
حمدوشكرخدا
نعمتهاي خدا
56
قوم موسي (ع)
خوراك آسماني
57
كارهاي ناپسند
ظلم كردن
57
قوم موسي (ع)
دستورورودبه قريه
59و58
دعا
بخشش گناهان
58
عذاب خدا
عذاب قوم موسي (ع)
61و59
خدا
اسامي يا صفات خدا
62-60
قوم موسي (ع)
دوازده چشمه
60
زمين – مكانهاي خاص
مصر
61
قوم موسي (ع)
دستورورود به مصر
61
عذاب خدا
دلايل نزول عذاب
61
كارهاي ناپسند
انكارآيات خدا
61
كارهاي ناپسند
كشتن
61
كارهاي ناپسند
گناه كردن
61
كارهاي ناپسند
طغيان وسركشي كردن
61
اهل كتاب
پاداش صالحين
62
صالحين
ترسانده نشدن
62
صالحين
اندوهگين نشدن
62
صالحين
انجام كارهاي خوب
62
كارهاي خوب
ايمان داشتن
62
صالحين- خصوصيات صالحين
ترس ازآخرت
62
قوم موسي (ع)
پيمان با خدا
64و63
زمين – مكانهاي خاص
كوه طور
63
قوم موسي (ع)
هوارفتن كوه طور
63
كارهاي خوب
پرهيزكاري كردن
63
كارهاي ناپسند
شكستن عهد
64
رحمت خدا
عامل زيانكارنشدن
64
خدا
اسامي يا صفات خدا
64
قوم موسي (ع)
شنبه وبوزينگان
66و65
جانوران
بوزينه
65
پذيرفتن تذكر
پرهيزكاري
66
قوم موسي (ع)
زنده شدن مقتول
74-67
كارهاي ناپسند
ايرادبني اسرائيلي
73-67
خدا
اسامي يا صفات خدا
70-67
كارهاي ناپسند
مضحكه كردن مومنين
67
هدايت خدا
خواستن خدا
70
خدا
اسامي يا صفات خدا
74-72
لزوم تفكر
زنده شدن مرده
73
مثلهاي قرآن
نفوذ آب در سنگ
74
حضورخدا
غافل نبودن ازاعمال
74
خدا
اسامي يا صفات خدا
77-75
منافقين
تحريف حقايق
75
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
تحريف كلام خدا
75
كارهاي ناپسند
دروغگوئي
79و76
منافقين
دروغگوئي
79و76
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
دروغگوئي
79و76
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
منافقين
76
منافقين
يهودصدراسلام
76
منافقين
كتمان حقايق
76
منافقين
جلسات خصوصي
76
منافقين
گمراه كردن افراد
76
منافقين
پنهان كاري
77
علم خدا
پنهان كاري كافرين
77
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
پنهان كاري
77
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
اطمينان به گمان
78
منافقين
بي سوادي
78
منافقين
اطمينان به گمان
78
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
بي سوادي
78
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
نسبت ناروا به خدا
80و79
منافقين
نسبت ناروا به خدا
80و79
كارهاي ناپسند
نسبت ناروا به خدا
80و79
خدا
اسامي يا صفات خدا
80و79
منافقين
نشناختن دين خدا
80
عهدخدا
وفاي خدابه عهد
80
كارهاي خوب
وفاي به عهد
80
ويژگي انسان
تاثيراعمال
81
وضعيت جهنم
جاودانگي
81
اهل جهنم
صاحب دل سياه
81
وضعيت بهشت
جاودانگي
82
صالحين
انجام كارهاي خوب
82
كارهاي خوب
ايمان داشتن
82
صالحين
اهل بهشت
82
اهل بهشت
صالحين
82
قوم موسي (ع)
پيمان با خدا
84و83
قوم بني اسرائيل
دستورات خداوند
84و83
خدا
اسامي يا صفات خدا
83
دستورات خدابه امت
فقط پرستش خدا
83
دستورات خدابه امت
نيكي به پدر ومادر
83
دستورات خدابه امت
نيكي به خويشان ويتيمان ومستمندان
83
دستورات خدابه امت
سخن گفتن نيكوبا مردم
83
دستورات خدابه امت
برپائي نماز
83
دستورات خدابه امت
دادن زكات
83
كارهاي خوب
نيكي به پدر ومادر
83
كارهاي خوب
نيكي كردن
83
كارهاي خوب
سخن نيكو بامردم
83
كارهاي خوب
دادن زكات
83
عبادات فردي - نماز
دستوراقامه نماز
83
اقتصادي - زكات
دادن زكات
83
يتيم
نيكي كردن
83
مسكين
نيكي كردن
83
زندگي اجتماعي - خانواده
تيكي به پدرومادر
83
زندگي اجتماعي - خانواده
نيكي به خويشان
83
دستورات خدابه امت
نكشدن يكديگر
84
دستورات خدابه امت
بيرون نكردن مردم ازخانه هايشان
84
كارهاي ناپسند
كشتن
84
قوم بني اسرائيل
نافرماني خدا
90-85
ياري خدا
ياري نشدگان
86و85
اهل جهنم
كافرين
85
ويژگي انسان
عامل رسوائي در دنيا
85
عذاب خدا
عذاب قوم موسي (ع)
85
وضعيت جهنم
عذاب شديد
85
حضورخدا
غافل نبودن ازاعمال
85
خدا
اسامي يا صفات خدا
85
مثلهاي قرآن
خريددنيا به بهاي آخرت
86
وضعيت جهنم
تخفيف عذاب
86
قوم بني اسرائيل – قوم موسي (ع)
حدفاصل دوران موسي(ع) وعيسي(ع)
91-87
قوم عيسي (ع)
روح القدس
87
كارهاي ناپسند
تكبرداشتن
87
كارهاي ناپسند
تكذيب كردن حق
87
كارهاي ناپسند
كشتن
87
خدا
اسامي يا صفات خدا
91-88
لعنت خدا
كافرين
89و88
مثلهاي قرآن
غلاف
88
عذاب خدا
دلايل نزول عذاب
90و89
عذاب خدا
عذاب قوم موسي (ع)
90
وضعيت جهنم
عذاب خواركننده
90
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
سوال ازيهوديان
94و93و91
دستور مستقيم به محمد(ص)
سوال از يهوديان
91
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
ظلم كردن
95و92
قوم موسي(ع)
گوساله پرستي
93و92
كارهاي ناپسند
ظلم كردن
92
دستور مستقيم به محمد(ص)
سوال از يهوديان
94و93
زمين – مكانهاي خاص
كوه طور
93
قوم موسي(ع)
پيمان با خدا
93
مثلهاي قرآن
بي ايماني
93
خدا
اسامي يا صفات خدا
98-94
علم خدا
آگاهي ازستمكاران
95
كارهاي ناپسند
ظلم كردن
95
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
حريص به دنيا
96
سوال يا اعلان به محمد(ص)
يهود
96
علم خدا
آگاهي ازاعمال
96
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
دشمن جبرئيل
97
دستور مستقيم به محمد(ص)
جبرئيل
97
قرآن
هدايت وبشارت
97
فرشتگان- جبرئيل
واسطه وحي
97
هدايت خدا
قرآن
97
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
كافرين
98
فرشتگان- جبرئيل
دشمن جبرئيل
98
فرشتگان
ميكائيل
98
فرشتگان
دشمن فرشتگان
98
كافرين
دشمن خدا
98
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
بدكاران
99
سوال يا اعلان به محمد(ص)
دلايل روشن قرآن
99
قرآن
دلايل روشن
99
كافرين
مجرمين
99
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
شكستن عهد
100
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
تعدادكم ايمان آورندگان
100
خدا
اسامي يا صفات خدا
103-101
اهل كتاب
دورانداختن قرآن
101
اهل كتاب
خود را به حماقت زدن
101
كارهاي ناپسند
بي توجهي به قرآن
101
عظمت قرآن
تصديق كتب پيشين
101
زمين – مكانهاي خاص
بابل
102
اهل كتاب
پيروي از شياطين
102
قوم بني اسرائيل - قوم سليمان(ع)
شياطين
102
قوم بني اسرائيل - قوم سليمان(ع)
سحر
102
فرهنگي - سحر
منابع سحر
102
فرهنگي - سحر
فساد وضررسحر
102
فرهنگي - سحر
خطركافرشدن
102
فرشتگان
هاروت وماروت
102
كافرين
شياطين
102
كارهاي خوب
ايمان داشتن
104و103
كارهاي خوب
پرهيزكاري كردن
103
قوم بني اسرائيل - يهودصدر اسلام
آزارپيامبراكرم
104
دستورات خدابه امت
همراهي نكردن با دشمن
104
كافرين
وعده عذاب
104
اهل جهنم
كافرين
104
خدا
اسامي يا صفات خدا
107-105
اهل كتاب
دشمني با مسلملنان
105
مشركان
دشمني با مسلملنان
105
رحمت خدا
اختصاص رحمت
105
قدرت خدا
انجام هركاري
109و106
فرهنگي - دين
تغييراحكام
106
سوال يا اعلان به محمد(ص)
حكومت آسمانها وزمين
107
آسمان
حكومت آسمانها
107
زمين
حكومت زمين
107
ياري خدا
تنها ياري كننده
107
دستورات خدابه امت
درس ازگذشتگان
108
دستورات خدابه امت
كفرنورزيدن
108
كافرين
گمراهي
108
خدا
اسامي يا صفات خدا
110و109
اهل كتاب
دشمني با مسلملنان
109
كارهاي ناپسند
حسودي
109
اهل كتاب
فهميدن حقيقت
109
دستورات خدابه امت
خوش رفتاري با اهل كتاب
109
سياست خارجي
خوش رفتاري
109
كارهاي خوب
عفو وگذشت
109
صالحين
پاداش اعمال
112و110
دستورات خدابه امت
برپائي نماز
110
دستورات خدابه امت
دادن زكات
110
كارهاي خوب
دادن زكات
110
عبادات فردي - نماز
دستوراقامه نماز
110
علم خدا
بصيرت به بندگان
110
اقتصادي - زكات
دادن زكات
110
اهل كتاب
عقايد آنها
111
دستور مستقيم به محمد(ص)
اهل كتاب- درخواست دليل
111
خدا
اسامي يا صفات خدا
118-112
صالحين
ترسانده نشدن
112
صالحين
اندوهگين نشدن
112
مثلهاي قرآن
تسليم وجه
112
اهل كتاب
عقايد آنها
113
اهل كتاب
بي سوادي
113
وضعيت محشر
حاكميت خدا
113
منا�>
116
يگانگي خدا
نداشتن فرزند
116
عبادت خدا
كل موجودات
116
مالكيت خدا
آسمانها وزمين
116
آسمان
آفرينش آسمانها
117
زمين
آفرينش زمين
117
اراده خدا
اجراي آني فرمان
117
قوم قريش – عرب جاهليت
شباهتهاي قوم موسي(ع)
118
قوم موسي (ع)
درخواست ديدن خدا
118
ويژگي انسان
تشابه قلوب
118
يقين
دلايل روشن
118
116
يگانگي خدا
نداشتن فرزند
116
عبادت خدا
كل موجودات
116
مالكيت خدا
آسمانها وزمين
116
آسمان
آفرينش آسمانها
117
زمين
آفرينش زمين
117
اراده خدا
اجراي آني فرمان
117
قوم قريش – عرب جاهليت
شباهتهاي قوم موسي(ع)
118
قوم موسي (ع)
درخواست ديدن خدا
118
ويژگي انسان
تشابه قلوب
118
يقين
دلايل روشن
118
فرهنگي -تفكر- لزوم تفكر
صحبت باخدا
118
فرهنگي -تفكر- لزوم تفكر
فرستادن نشانه
118
سوال يا اعلان به محمد(ص)
رسالت برحق
119
سوال يا اعلان به محمد(ص)
بشارت دهنده
119
سوال يا اعلان به محمد(ص)
ترساننده
119
سوال در قيامت
جهنميان
119
خدا
اسامي يا صفات خدا
120
اهل كتاب
شرط رضايت ازپيامبراكرم
120
سوال يا اعلان به محمد(ص)
پيروي نكردن ازديگران
120
اهل كتاب
پيروي ازهوي وهوس
120
ياري خدا
ياري نشدگان
120
هدايت خدا
هدايت واقعي
120
اهل كتاب
اهل كتاب واقعي
121
اهل كتاب
زيانكاران
121
كافرين
زيانكاران
121
قوم بني اسرائيل
دستورات خداوند
123و122
زندگي اجتماعي- دستورات خدا به امت
يادآوري نعمتهاي خدا
122
كارهاي خوب
يادكردن نعمتها
122
زندگي اجتماعي- دستورات خدا به امت
ترس از آخرت
123
وضعيت محشر
عدم تملك برديگران
123
وضعيت محشر
ياري نشدن
123
شفاعت
قبول نشدن شفاعت
123
پيامبران - حضرت ابراهيم (ع)
صحبت با خدا
126و124
پيامبران - حضرت ابراهيم (ع)
قرباني كردن
124
پيامبران- حضرت ابراهيم (ع)
مقام امامت
124
عهدخدا
عهد نكردن با ظالمين
124
خدا
اسامي يا صفات خدا
124
عهدخدا
عهد با ابراهيم (ع) واسماعيل(ع)
125
پيامبران- حضرت ابراهيم (ع)
عهدبا خدا
125
پيامبران - حضرت اسماعيل (ع)
عهدبا خدا
125
زمين - مكانهاي خاص
كعبه- محل تجمع
125
زمين - مكانهاي خاص
كعبه – محل امن
125
عبادات فردي - نماز
مقام ابراهيم
125
خدا
اسامي يا صفات خدا
126
پيامبران - حضرت ابراهيم (ع)
دعا
126
دعا
اهالي مكه
126
كافرين
رحمت خدا
126
كافرين
وعده عذاب
126
دعا
قبولي طاعات
127
پيامبران - حضرت ابراهيم (ع)
دعا
127
پيامبران - حضرت اسماعيل (ع
دعا
127
خدا
اسامي يا صفات خدا
127
زمين - مكانهاي خاص
كعبه- ساخت كعبه
127
خدا
اسامي يا صفات خدا
129و128
پيامبران - حضرت ابراهيم (ع)
دعا
128
پيامبران - حضرت اسماعيل (ع)
دعا
128
دعا
مناسك حج
128
دعا
تسليم بودن
128
دعا
گذشت خدا
128
پيامبران - حضرت ابراهيم (ع)
دعا
129
پيامبران - حضرت اسماعيل (ع)
دعا
129
فرهنگي – تعليم وتربيت
آموزش كتاب وحكمت
129
فرهنگي – تعليم وتربيت
اخلاق ورفتار
129
فرهنگي – تعليم وتربيت
خواندن آيات
129
دعا
اهالي مكه
129
ويژگي انسان
حماقت كردن
130
پيامبران - حضرت ابراهيم (ع)
اهل بهشت
130
اهل بهشت
ابراهيم (ع)
130
خدا
اسامي يا صفات خدا
133-131
پيامبران - حضرت ابراهيم (ع)
صحبت با خدا
131
كارهاي خوب
مسلمان بودن
131
اهل كتاب
وصيت يعقوب
133و132
پيامبران - حضرت يعقوب (ع)
وصيت
133و132
خانواده
وصيت كردن
132
پيامبران - حضرت ابراهيم (ع)
وصيت
132
كارهاي خوب
مسلمان بودن
132
فرهنگي - دين
دين خالص
132
پيامبران - حضرت اسماعيل (ع)
عبادت خدا
133
پيامبران- حضرت اسحاق (ع)
عبادت خدا
133
پيامبران - حضرت ابراهيم (ع)
عبادت خدا
133
خانواده
وصيت كردن
133
يگانگي خدا
بي همتائي خدا
133
كارهاي خوب
مسلمان بودن
133
عبادت خدا
خداي يعقوب وپدرانش
133
ويژگي انسان
مسئوليت اعمال
141و139و134
سوال در قيامت
اعمال
134
اهل كتاب
مسئوليت اعمال
134
اهل كتاب
عقايدآنها
135
پيامبران - حضرت ابراهيم (ع)
مشرك نبودن
135
هدايت خدا
آئين ابراهيم (ع)
135
خدا
اسامي يا صفات خدا
140-136
پيامبران
هدف رسالت پيامبران
136
اهل كتاب
امر به تسليم شدن
136
دستورات خدا به امت
مسلمان شدن
136
قوم بني اسرائيل
حدفاصل دوران موسي (ع) وعيسي (ع)
136
هدايت خدا
شرط هدايت شدن
137
اهل كتاب
شرط هدايت شدن
137
علم خدا
شنواي دانا
137
حضورخدا
شنيدن
137
سوال يا اعلان به محمد(ص)
ياري خدا
137
ياري خدا
كفايت ياري خدا
137
مثلهاي قرآن
رنگ خدا
138
عبادت خدا
اظهاربه بندگي خدا
138
اهل كتاب
مجادله در مورد خدا
139
كارهاي خوب
اخلاص
139
حضور خدا
غافل نبودن از اعمال
144و140
اهل كتاب
عقايد آنها
140
اهل كتاب
كتمان حقايق
140
كارهاي ناپسند
ظلم كردن
140
دستور مستقيم به محمد(ص)
اهل كتاب- پاسخ به آنها
140
سوال در قيامت
اعمال
141
اهل كتاب
مسئوليت اعمال
141
پيامبران - محمد(ص)
تغيير قبله
150-142
خدا
اسامي يا صفات خدا
144-142
دستور مستقيم به محمد(ص)
مالكيت خدا
142
مالكيت خدا
جهات جغرافيائي
142
هدايت خدا
راه راست
142
اراده خدا
هدايت كردن
142
خدا- آزمايش خدا
اطاعت از پيامبراكرم
143
نكات مهم در مورد محمد(ص)
امت وسط
143
مثلهاي قرآن
برگشت از پاشنه پا
143
رحمت خدا
مهرباني به مردم
143
اراده خدا
ضايع نكردن ايمان
143
ويژگي انسان
سنگين بودن اطاعت
143
سوال يا اعلان به محمد(ص)
آزمايش تبعيت مردم
143
زمين – مكانهاي خاص
مسجدالحرام
150و149و144
زمين – مكانهاي خاص
كعبه- تغييرقبله
150و149و144
دستور مستقيم به محمد(ص)
روي برگرداندن بسوي كعبه
150و149و144
اهل كتاب
فهميدن حقيقت
144
سوال يا اعلان به محمد(ص)
درخواست تغيير قبله
144
اهل كتاب
قبله اهل كتاب
148و145
اهل كتاب
عدم تبعيت از پيامبراكرم
145
سوال يا اعلان به محمد(ص)
عدم تبعيت از اهل كتاب
145
كارهاي ناپسند
ظلم كردن
145
اهل كتاب
فهميدن حقيقت
146
اهل كتاب
كتمان حقايق
146
خدا
اسامي يا صفات خدا
149-147
دستور مستقيم به محمد(ص)
شك نكردن درحقانيت خداوند
147
قدرت خدا
انجام هركاري
148
كارهاي خوب
سبقت در كار خير
148
حضور خدا
غافل نبودن از اعمال
149
ترس از خدا
نترسيدن از ديگران
150
دستورات خدا به امت
بهانه ندادن به دشمنان
150
دستورات خدا به امت
نترسيدن از ديگران
150
دستورات خدا به امت
ترس ازخدا
150
كارهاي ناپسند
ظلم كردن
150
نعمتهاي خدا
تمام كردن نعمت
150
هدايت خدا
رسالت رسول اكرم
151
نكات مهم در موردمحمد(ص)
رسالت رسول اكرم
151
قوم قريش -عرب جاهليت
رسالت رسول اكرم
151
فرهنگي – تعليم وتربيت
آموزش كتاب وحكمت
151
فرهنگي – تعليم وتربيت
اخلاق ورفتار
151
فرهنگي – تعليم وتربيت
خواندن آيات
151
دستورات خدا به امت
كفرنورزيدن
152
دستورات خدا به امت
شكرگزاري خداوند
152
دستورات خدا به امت
يادخدا
152
ذكر ويادخدا
شرط خدا
152
حمد وشكر خدا
دستور شكرگزاري
152
كارهاي خوب
يادخدا
152
كارهاي خوب
حمدوشكرخدا
152
خدا
اسامي يا صفات خدا
154و153
كارهاي خوب
ايمان داشتن
153
دستورات خدا به امت
ياري جستن از صبر ونماز
153
كارهاي خوب
صبركردن
153
نماز
كمك گرفتن از نماز
153
ياري خدا
صابران
153
جهاد
زنده بودن شهداء
154
ويژگي انسان
نفهميدن زنده بودن شهداء
154
كارهاي خوب
صبركردن
157-155
آزمايش خدا
نفوس
156و155
آزمايش خدا
ترس
155
آزمايش خدا
گرسنگي
155
آزمايش خدا
مالي
155
آزمايش خدا
نتيجه تلاشها(بهره وري)
155
خدا
اسامي يا صفات خدا
161-156
مالكيت خدا
نفوس
156
رجعت
بسوي خدا
156
رحمت خدا
صابران
157
هدايت خدا
هدايت يافتگان
157
زمين – مكانهاي خاص
صفا ومروه
158
شعائر خدا
صفا ومروه
158
حج
طواف
158
حج
عمره
158
حمدوشكرخدا
شاكربودن خدا
158
علم خدا
بصيرت به بندگان
158
لعنت خدا
لعنت كنندگان
161و159
لعنت خدا
كتمان كنندگان حقايق
159
كارهاي ناپسند
كنمان حقايق
159
توبه وطلب آمرزش
مراحل توبه
160
رحمت خدا
مهرباني به مردم
160
كافرين
لعنت خدا
161
لعنت خدا
كافرين
161
كافرين
عذاب جهنم هميشگي
162
اهل جهنم
كافرين
162
وضعيت جهنم
جاودانگي
162
وضعيت جهنم
تخفيف عذاب
162
لعنت خدا
جاودانگي لعنت
162
خدا
اسامي يا صفات خدا
165-163
يگانگي خدا
بي همتائي خدا
163
رحمت خدا
مهرباني به مردم
163
فرهنگي – لزوم تفكر
آفرينش آسمانها
164
فرهنگي – لزوم تفكر
آفرينش زمين
164
فرهنگي – لزوم تفكر
اختلاف شب وروز
164
فرهنگي – لزوم تفكر
كشتي
164
فرهنگي – لزوم تفكر
باران
164
فرهنگي – لزوم تفكر
باد
164
فرهنگي – لزوم تفكر
ابر
164
فرهنگي – لزوم تفكر
كسترش موجودات زنده
164
آسمان
آفرينش آسمان
164
زمين
آفرينش زمين
164
زمين - آب
باران
164
آسمان
باران
164
حمل ونقل
كشتي
164
زمين
احياء زمين
164
اهل جهنم
مشركان
167و165
وضعيت محشر
ديده شدن جهنم
166و165
كارهاي خوب
ايمان داشتن
165
صالحين
دوست داشتن شديد خدا
165
مشركان
دوست داشتن خدايان
165
قدرت خدا
همه قدرتها
165
كارهاي ناپسند
ظلم كردن
165
مشركان
ظالمان
165
اهل جهنم
ظالمان
165
وضعيت جهنم
عذاب شديد
165
وضعيت محشر
اعلام برائت
166
وضعيت محشر
قطع شدن اسباب
166
خدا
اسامي يا صفات خدا
167
گفتگو در قيامت
برائت مشركان از سران مشرك
167
وضعيت محشر
حسرت مشركان
167
وضعيت محشر
ديدن اعمال
167
دستورات خدا به امت
خوردن خوراكي هاي مجاز
168
دستورات خدا به امت
تبعيت نكردن از شيطان
168
خوراك انسان
خوردني هاي مجاز
168
جن- شيطان
تبعيت نكردن از شيطان
168
جن- شيطان
دشمن انسان
168
كارهاي خوب
تبعيت نكردن از شيطان
168
خدا
اسامي يا صفات خدا
170و169
جن- شيطان
دستورات شيطان
169
كارهاي ناپسند
هرگونه بدي
169
كارهاي ناپسند
بي بند وباري
169
كارهاي ناپسند
نسبت ناروا به خدا
169
كارهاي ناپسند
تبعيت كوركورانه
170
تفكر-علت نفهميدن
تبعيت كوركورانه
170
كافرين
مثل كافر
171
تفكر-علت نفهميدن
كرولال وكوربودن
171
مثلهاي قرآن
پاسخ از راه دور
171
مثلهاي قرآن
ناشنوا، لال، كور
171
خدا
اسامي يا صفات خدا
174-172
دستورات خدا به امت
خوردن خوراكي هاي مجاز
172
خوراك انسان
خوردني هاي مجاز
172
حمدوشكر خدا
دستورشكرگزاري
172
حمدوشكر خدا
علت شكر گزاري
172
خوراك انسان- خوردني هاي غير مجاز
مردار
173
خوراك انسان- خوردني هاي غير مجاز
خون
173
خوراك انسان- خوردني هاي غير مجاز
گوشت خوك
173
خوراك انسان- خوردني هاي غير مجاز
ذبح با نام غيرخدا
173
خوراك انسان- خوردني هاي غير مجاز
موارد اضظراري
173
رحمت خدا
مهرباني به مردم
173
اهل كتاب
كتمان حقايق
174
اهل كتاب
فروش كتاب تحريف شده خدا
174
اهل كتاب
خوردن آتش در بطن
174
اهل كتاب
صحبت نكردن خدابا آنان
174
اهل كتاب
پاك نشدن
174
اهل كتاب
عذاب جهنم
174
كارهاي ناپسند
كتمان حقايق
176- 174
ويژگي انسان
تاثيراعمال
174
خوراك انسان
خوردن آتش در بطن
174
اهل جهنم
صحبت نكردن خدابا آنان
174
وضعيت جهنم
عذاب دردناك
174
اهل كتاب
خريدن گمراهي به بهاي هدايت
175
اهل كتاب
خريدن عذاب به بهاي آمرزش
175
اهل كتاب
عدم درك آتش جهنم
175
خدا
اسامي يا صفات خدا
177و176
اهل كتاب
عدم درك حقانيت كتاب خدا
176
اهل كتاب
فاصله زياداز حق
176
اهل كتاب
عقايد آنها
177
صالحين
انجام كارهاي خوب
177
كارهاي خوب
نيكي كردن
177
كارهاي خوب
راست گفتن
177
كارهاي خوب
پرهيزكاري كردن
177
كارهاي خوب
ايمان داشتن
177
صالحين- خصوصيات صالحين
ترس ازآخرت
177
اقشارضعيف- يتيم
نيكي كردن
177
اقتصادي
موارد مصرف مال
177
كارهاي خوب
دادن زكات
177
كارهاي خوب
وفاي به عهد
177
كارهاي خوب
صبر كردن
177
اقتصادي - زكات
دادن زكات
177
عبادات فردي - نماز
اهميت دادن به نماز
177
فرشتگان
فرشتگان
177
كتاب
 كتاب
177
پيامبران
پيامبران
177
اقشارضعيف- مسكين
نيكي كردن
177
اقشارضعيف- درخواست كننده
دادن مال
177
اقشارضعيف- درراه مانده
دادن مال
177
اقشارضعيف- برده
دادن مال
177
خانواده
نيكي به خويشان
177
خدا
اسامي يا صفات
178
حدودخدا
قصاص
178
دستورات خدا به امت
قصاص
178
زندگي اجتماعي - قصاص
كشتن
178
كارهاي خوب
عفو وگذشت
178
وضعيت جهنم
عذاب دردناك
178
اهل جهنم
نافرمانان
178
كارهاي خوب
ايمان داشتن
178
رحمت خدا
تخفيف در قصاص
178
كارهاي خوب
پرهيزكاري كردن
179
لزوم تفكر
حيات در قصاص
179
زندگي اجتماعي - قصاص
حيات
179
زندگي اجتماعي - خانواده
وصيت كردن
182-180
دستورات خدا به امت
وصيت كردن
180
كارهاي خوب
وصيت كردن
180
خدا
اسامي يا صفات
182و181
علم خدا
شنواي دانا
181
رحمت خدا
مهرباني به مردم
182
دستورات خدا به امت
روزه گرفتن
183
كارهاي خوب
پرهيزكاري كردن
183
عبادات فردي - روزه
وقت روزه گرفتن
187و185و184
عبادات فردي - روزه
معاف از روزه
185و184
لزوم تفكر
برتري روزه از اطعام مسكين
184
مسكين
كفاره روزه خواري
184
خدا
اسامي يا صفات
185
زمان - ماه - رمضان
نزول قرآن
185
زمان - ماه - رمضان
روزه گرفتن
185
قرآن- نزول قرآن
ماه رمضان
185
قرآن- عظمت قرآن
دلايل روشن ازهدايت
185
قرآن- عظمت قرآن
جداكننده حق از باطل
185
هدايت خدا
قرآن
185
حمدوشكرخدا
هدايت خدا
185
اراده خدا
آساني نه سختي
185
سوال مردم ازمحمد(ص)
حضور خدا
186
دعا
روش دعا كردن
186
عبادات فردي - روزه
دعا كردن
186
زمان - ماه- رمضان
طلب اجابت دعا
186
كارهاي خوب
ايمان داشتن
186
هدايت خدا
اجابت دعا
186
خدا
اسامي يا صفات
187
عبادات فردي - روزه
مبطلات روزه
187
مثلهاي قرآن
لباس
187
خانواده - همسر
لباس يكديگر
187
علم خدا
بصيرت به بندگان
187
ويژگي انسان
خيانت به نفس
187
تعليم وتربيت
خواندن آيات
187
روزه
اعتكاف
187
حدودخدا
اعتكاف در مسجد
187
كارهاي خوب
پرهيزكاري كردن
187
دستورات خدا به امت
روزه گرفتن
187
كارهاي ناپسند
رشوه خواري
188
كارهاي ناپسند
گناه كردن
188
خدا
اسامي يا صفات
190و189
سوال مردم از محمد(ص)
هلال هاي ماه
189
كارهاي خوب
نيكي كردن
189
قوم قريش – عرب جاهليت
رفتن به خانه ازپشت آن
189
ترس از خدا
دستور ترس از خدا
189
صالحين
برنده
189
كارهاي ناپسند
رفتن به خانه از پشت آن
189
جهاد
كشتن كافرين
194-190
دستورات خدا به امت
كشتن كافرين حربي
193-190
حدودخدا
كشتن كافرين
190
تنفرخدا
تجاوزكاران
190
كافرين
كشتن
192و191
كارهاي ناپسند
فتنه گري
191
مكانهاي خاص- مسجدالحرام
حرمت شكني
191
خدا
اسامي يا صفات
207-192
رحمت خدا
بخشش كافرين
192
كارهاي ناپسند
فتنه گري
193
دين
مالكيت خدا
193
مالكيت خدا
دين
193
حدودخدا
تعدي به ظالمان
193
كارهاي ناپسند
ظلم كردن
193
قصاص
تعريف قصاص
194
ترس از خدا
دستور ترس از خدا
194
دستورات خدا به امت
قصاص در تعدي
194
ياري خدا
پرهيزكاران
194
اقتصادي- انفاق كردن
دستور انفاق
195
كارهاي خوب
نيكي كردن
195
علاقه خدا
نيكوكاران
195
اقتصادي – انفاق كردن
حدودانفاق
195
زندگي اجتماعي - حج
قرباني كردن
196
زندگي اجتماعي - حج
تراشيدن سر
196
زندگي اجتماعي - حج
عمره
196
خدا
اسامي يا صفات
196
دستورات خدا به امت
ترس از خدا
196
ترس از خدا
دستور ترس از خدا
196
حدودخدا
بدي عواقب
196
زندگي اجتماعي - حج
فعاليت اقتصادي
198و197
زندگي اجتماعي - حج
زمان حج
197
زندگي اجتماعي - حج
محرمات حج
197
علم خدا
آگاهي از همه چيز
197
ترس از خدا
دستور ترس از خدا
197
لزوم تفكر
پرهيزكاري كردن
197
زندگي اجتماعي - حج
عرفات
198
زندگي اجتماعي - حج
مشعرالحرام
198
ذكرويادخدا
مشعرالحرام
198
مكان هاي خاص
مشعرالحرام
198
مكان هاي خاص
عرفات
198
ذكرويادخدا
دليل يادكردن خدا
198
زندگي اجتماعي - حج
مني
199
رحمت خدا
مهرباني به مردم
199
توبه وطلب آمرزش
دستور توبه
199
فرهنگي - دعا
روش دعاكردن
202-200
ذكرويادخدا
دستورذكرخدا
200
فرهنگي - دعا
خوبي دردنيا وآخرت
201
فرهنگي - دعا
حفظ از آتش جهنم
201
خدا- حسابرسي خدا
رسيدگي سريع
202
زندگي اجتماعي - حج
ايام تشريق
203
ترس از خدا
دستور ترس از خدا
203
وضعيت محشر
استقراربسوي خدا
203
سياست داخلي
حاكم نشدن منافق
206-204
سوال يااعلان به محمد(ص)
گفتارمنافق
204
منافقين
ادعاي اصلاح
204
منافقين
دشمني شديد
204
منافقين
فاسدان
205
منافقين
نابودكردن زراعت
205
منافقين
نابودكردن دام
205
منافقين
نابودكردن نسل انسان
205
تنفرخدا
فساد
205
كارهاي ناپسند
فساد
205
منافقين
نفوذ نكردن كلام حق
206
اهل جهنم
فاسدان
206
وضعيت جهنم
جايگاه بد
206
صالحين
انجام كارهاي خوب
207
رحمت خدا
مهرباني به مردم
207
دستورات خدا به امت
تسليم شدن كامل
208
دستورات خدا به امت
تبعيت نكردن از شيطان
208
شيطان
دشمن انسان
208
شيطان
تبعيت نكردن از شيطان
208
خدا
اسامي يا صفات
225-209
ويژگي انسان
لغزش
209
خدا- عزت خدا
عزت با حكمت
209
وضعيت محشر
آمدن خداوند
210
وضعيت محشر
فرشتگان
210
دنيا- ازنگاه كلي
تمام شدن كاردنيا
210
رجعت
بسوي خدا
210
فرشتگان
ديدن فرشتگان
210
قوم بني اسرائيل
مروركلي برگذشته
214-211
دستور مستقيم به محمد(ص)
سوال از يهوديان
211
قوم بني اسرائيل
دلايل روشن
211
يهودصدر اسلام
سوال ازيهوديان
211
كارهاي ناپسند
كفران نعمت
211
قوم بني اسرائيل
كفران نعمت
211
نعمت هاي خدا
كفران نعمت
211
كافرين
علاقه شديد به دنيا
212
كافرين
مسخره كردن
212
صالحين
برتري بركافرين
212
اراده خدا
دادن روزي
212
ويژگي هاي انسان
امت واحد
213
پيامبران
هدف رسالت پيامبران
213
كتاب
كتاب
213
هدايت خدا
خواستن خدا
213
اراده خدا
هدايت كردن
213
هدايت خدا
راه راست
213
ياري خدا
زمان ياري خدا
214
قوم بني اسرائيل
گرفتاري ها وضررها
214
سوال مردم از محمد(ص)
انفاق
215
اقتصادي - انفاق
انجام هركارخوب
215
اقتصادي - انفاق
موارد انفاق
215
خانواده - پدر ومادر
انفاق
215
خانواده - نزديكان
انفاق
215
اقشارضعيف - يتيم
انفاق
215
اقشارضعيف - مسكين
انفاق
215
اقشارضعبف – درراه مانده
انفاق
215
علم خدا
بصيرت به بندگان
215
جهاد
وجوب جهاد
216
جهاد
اكراه ازجنگيدن
216
ويژگي انسان
اكراه از جنگيدن
216
علم خدا
خيروشرانسان
216
ويژگي انسان
عدم درك كامل خيروشر
216
سوال مردم از محمد(ص)
جنگ در ماه حرام
217
جهاد
ماه حرام
217
قياس در قرآن
بزرگ وبزرگتر
217
قياس در قرآن
فتنه وقتل
217
زمان – ماه- ماه هاي حرام
جنگيدن
217
مكان - مسجدالحرام
اخراج اهالي
217
كارهاي ناپسند
فتنه گري
217
جهاد
هدف كافرين
217
كافرين
هدف از جنگ
217
كارهاي ناپسند
مرتدشدن - كفردرهنگام مرگ
217
هنگام مرگ
مرگ با كفر
217
كافرين
تباهي اعمال
217
اهل جهنم
كافرين
217
وضعيت جهنم
جاودانگي
217
كارهاي خوب
ايمان داشتن
218
كارهاي خوب
هجرت كردن
218
جهاد
هدف مجاهدان
218
رحمت خدا
مجاهدان
218
رحمت خدا
مهاجران
218
رحمت خدا
مومنان
218
صالحين- خصوصيات صالحين
اميد به رحمت خدا
218
سوال مردم از محمد(ص)
شرب خمروقمار
219
خوراك انسان- خوردني هاي غيرمجاز-شرب خمر
نفع وضرر
219
كارهاي ناپسند
قمار
219
قياس در قرآن
بزرگ وبزرگتر
219
سوال مردم از محمد(ص)
انفاق
219
اقتصادي - انفاق
عفو وبخشش
219
لزوم تفكر
انفاق كردن عفو
219
لزوم تفكر
نفع وضررشرب خمر وقمار
219
سوال در قيامت
يتيم
220
اقشارضعيف - يتيم
موضوع سوال در دنيا وآخرت
220
سوال مردم از محمد(ص)
يتيم
220
اقشارضعيف - يتيم
تصرف در مال يتيم
220
علم خدا
شناخت مصلح از مفسد
220
عزت خدا
عزت باحكمت
220
اراده خدا
به سختي انداختن بندگان
220
ازدواج
مشركان
221
مشركان
هدايت به جهنم
221
هدايت خدا
بهشت
221
هدايت خدا
آمرزش
221
قياس در قرآن
كنيزمومنه وزن مشرك
221
قياس درقرآن
غلام مومن ومرد مشرك
221
كارهاي خوب
پندگرفتن
221
زنان
قاعدگي
222
سوال مردم ازمحمد(ص)
قاعدگي زن
222
ازدواج - آميزش
قاعدگي زن
222
علاقه خدا
توبه كنندگان
222
علاقه خدا
پاكان
222
ازدواج -آميزش
طبق فرمان خدا
222
مثلهاي قرآن
مزرعه
223
آفرينش انسان
تاثيرژن برفرزندان
223
خانواده - فرزندان
تاثيرژن
223
ازدواج -آميزش
اختيارمرد
223
ترس از خدا
دستور ترس از خدا
223
وضعيت محشر
ملاقات باخدا
223
صالحين
پاداش اعمال
223
نكات زندگي - سوگند
سوگند به خدا
224
علم خدا
شنواي دانا
224
نكات زندگي - سوگند
سوگندهاي بيهوده
225
سوال در قيامت
سوگندهاي بيهوده
225
سوال در قيامت
وضعيت قلب
225
رحمت خدا
مهرباني به مردم
225
قوم قريش – عرب جاهليت
سوگندايلاء
226
نكات زندگي - سوگند
سوگندايلاء
226
رحمت خدا
مهرباني به مردم
226
خدا
اسامي يا صفات
235-226
علم خدا
شنواي دانا
227
طلاق
آميزش نكردن
227
صالحين- خصوصيات صالحين
انجام كارهاي خوب
228
طلاق
عده طلاق
228
طلاق
كتمان نوزاد رحم
228
طلاق
ملاك عرف
228
عزت خدا
عزت باحكمت
228
طلاق
طلاق رجوعي
229
حدودخدا
گرفتن مهريه زن مطلقه
229
طلاق
توافق زن وشوهر
229و228
حدودخدا
عدم تجاوزازحدود
229
حدود خدا
ظلم كردن
229
كارهاي ناپسند
تجاوز از حدود خدا
229
كارهاي ناپسند
ظلم كردن
229
طلاق
سه طلاق
230
ازدواج - ازدواج مجدد
بعداز سه طلاق
230
حدود خدا
ازدواج بعداز سه طلاق
230
لزوم تفكر
ازدواج بعداز سه طلاق
230
تعليم وتربيت- آموزش
آموزش توسط خداوند
232و231
كارهاي خوب
پندگرفتن
232و231
طلاق
طلاق رجوعي
232و231
تعليم وتربيت- آموزش
آموزش كتاب وحكمت
231
كارهاي ناپسند
ظلم كردن
231
كارهاي ناپسند
مسخره كردن آيات
231
نعمت هاي خدا
يادآوري نعمت هاي خدا
231
علم خدا
آگاهي ازهمه چيز
231
قرآن
اهميت دادن به آيات
231
قرآن
موعظه
231
طلاق
توافق زن وشوهر
232
علم خدا
خيروشر انسان
232
ويژگي انسان
عدم درك كامل خيروشر
232
خانواده - فرزندان
نوزاد- مدت شيردادن
233
ويژگي انسان
حدود تكليف
233
ارث
نرسيدن ضرربه صاحب فرزند
233
خانواده - فرزندان
نوزاد- نفقه مادرشيرده
233
خانواده - پدر ومادر
نرسيدن ضرر به مادر
233
خانواده - فرزندان
نوزاد- لزوم مشورت
233
خانواده - پدر ومادر
نرسيدن ضرر به صاحب فرزند
233
خانواده - فرزندان
گرفتن دايه
233
نكات زندگي - مشورت
ازشيرگرفتن نوزاد
233
علم خدا
بصيرت  به بندگان
233
ترس خدا
دستور ترس از خدا
233
زندگي اجتماعي - زنان- بيوه
مدت عده
234
علم خدا
آگاهي از همه چيز
234
زندگي اجتماعي - زنان- بيوه
اختيار در انتخاب
234
ازدواج - ازدواج مجدد
خواستگاري
235
ازدواج - ازدواج مجدد
عده زن
235
علم خدا
آگاهي از نفس
235
ترس از خدا
دستور ترس از خدا
235
رحمت خدا
مهرباني به مردم
235
طلاق
دادن مهريه
237 و236
طلاق
آميزش نكردن
236
طلاق
مقررنكردن مهريه
236
سياست داخلي
حمايت از زنان مطلقه
236
خدا
اسامي يا صفات
240-237
طلاق
عفودر مهريه
237
كارهاي خوب
عفو وگذشت
237
علم خدا
بصيرت به بندگان
237
سياست داخلي
رواج فضل
237
عبادات فردي - نماز
صلوات
238
عبادات فردي - نماز
نمازهاي يوميه - نمازظهر
238
عبادات فردي - نماز
اهميت دادن به نماز
238
صالحين- خصوصيات صالحين
قانتين
238
نماز- شرايط نماز
آرامش
239
ذكر ويادخدا
دستور ذكرخدا
239
تعليم وتربيت
آموزش توسط خداوند
239
خانواده
وصيت كردن
240
زندگي اجتماعي - زنان- بيوه
اختياردرانتخاب
240
عزت خدا
عزت باحكمت
240
سياست داخلي
حمايت از زنان مطلقه
241
طلاق
دادن مهريه
241
خدا
اسامي يا صفات
242
لزوم تفكر
زندگي زنان مطلقه وبيوه
242

سوره حمد(1)

 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ ﴿1﴾

 الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿2﴾

 الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ﴿3﴾

 مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ ﴿4﴾

 إِيَّاكَ نَعْبُدُ وإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ ﴿5﴾

 اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِيمَ ﴿6﴾

 صِرَاطَ الَّذِينَ أَنعَمتَ عَلَيهِمْ غَيرِ المَغضُوبِ عَلَيهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ ﴿7﴾

  

ترجمه آيات سوره حمد

 به نام خداوند بخشنده مهربان (1)

 ستايش خدايى را كه پروردگار جهانيان است (2)

 بخشنده مهربان (3)

 [و] صاحب روز جزاست (4)

 [بار الها] تنها تو را مى‏پرستيم و تنها از تو يارى مى‏جوييم (5)

 ما را به راه راست هدايت فرما (6)

 راه آنان كه گرامى‏شان داشته‏اى نه [راه] مغضوبان و نه [راه] گمراهان (7)

 

توضيح آيات سوره فاتحه

 به نام خداوندبخشنده مهربان

 سوره حمد كه اولين سوره قرآن مي باشد، زبان سخن بندگان با خداي

 خويش است .

 خدائي كه پروردگارجهانيان است و بخشنده و مهربان بوده و صاحب

 مالكيت قيامت است.

 با اين اوصاف پروردگار، ديگر ابراز وجودي براي بندگان باقي نمي ماند و لذا

 با درک هيچ نبودن خود، اقرار به پرستش خداوند و ياري جستن از اومي كند.

 آن خدائي كه مالك  دنيا وآخرت مي باشد، راه راست و راه سعادت را مي شناسد .

 پس بنده  او از اوبايد طلب هدايت شدن به اين سمت رابكند. خداي بزرگ با نزول

 قرآن مجيد مسيرسعادت انسان رانشان داده است.

 اين راه مسيري است كه كساني آنرا طي مي كنند كه خداوند آنها رادوست دارد

 و مسلما" راه دشمنان خدا و راه گمراهان نمي باشد.

 

عناوين موضوعي سوره حمد به ترتيب آيات

  

آيات

موضوع

عنوان

4-1

اسامي يا صفات

خدا

2

مخصوص پروردگار

حمدوشكرخدا

4

اسامي قيامت

آخرت

4

آخرت

مالكيت خدا

5

اظهاربه بندگي خدا

عبادت خدا

5

اظهاربه طلب ياري خدا

ياري خدا

7و6

هدايت به راه راست

فرهنگي - دعا

7و6

راه راست

هدايت خدا

7و6

راه مغضوبين

هدايت خدا

7و6

راه گمراهان

هدايت خدا

7

نعمت داده شدگان

نعمت خدا

 

AL-FAATEHAH CHAPTER

 In the name of Allah, the merciful, the most merciful (1)

 Praise be to Allah, lord of the worlds, (2)

 The merciful, the most merciful, (3)

 Owner of the day of recompense. (4)

 You (alone) we worship; and you (alone) we rely for help. (5)

 Guide us to the straight path, (6)

 The path of those upon whom you have favored

۷), not those upon whom are the anger, nor the astray.

 

سوره قیامت(75)

 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

 لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ ﴿1﴾

 وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ ﴿2﴾

 أَيَحْسَبُ الْإِنسَانُ أَلَّن نَجْمَعَ عِظَامَهُ ﴿3﴾

 بَلَى قَادِرِينَ عَلَى أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُ ﴿4﴾

 بَلْ يُرِيدُ الْإِنسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ ﴿5﴾

 يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ ﴿6﴾

 فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ ﴿7﴾

 وَخَسَفَ الْقَمَرُ ﴿8﴾

 وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ ﴿9﴾

 يَقُولُ الْإِنسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ ﴿10﴾

 كَلَّا لَا وَزَرَ ﴿11﴾

 إِلَى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ ﴿12﴾

 يُنَبَّأُ الْإِنسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ﴿13﴾

 بَلِ الْإِنسَانُ عَلَى نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ ﴿14﴾

 وَلَوْ أَلْقَى مَعَاذِيرَهُ ﴿15﴾

 لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ ﴿16﴾

 إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ ﴿17﴾

 فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ ﴿18﴾

 ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ ﴿19﴾

 كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ ﴿20﴾

 وَتَذَرُونَ الْآخِرَةَ ﴿21﴾

 وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ ﴿22﴾

 إِلَى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ﴿23﴾

 وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌ ﴿24﴾

 تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ ﴿25﴾

 كَلَّا إِذَا بَلَغَتْ التَّرَاقِيَ ﴿26﴾

 وَقِيلَ مَنْ رَاقٍ ﴿27﴾

 وَظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ ﴿28﴾

 وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ ﴿29﴾

 إِلَى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ ﴿30﴾

 فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّى ﴿31﴾

 وَلَكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّى ﴿32﴾

 ثُمَّ ذَهَبَ إِلَى أَهْلِهِ يَتَمَطَّى ﴿33﴾

 أَوْلَى لَكَ فَأَوْلَى ﴿34﴾

 ثُمَّ أَوْلَى لَكَ فَأَوْلَى ﴿35﴾

 أَيَحْسَبُ الْإِنسَانُ أَن يُتْرَكَ سُدًى ﴿36﴾

 أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّن مَّنِيٍّ يُمْنَى ﴿37﴾

 ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّى ﴿38﴾

 فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنثَى ﴿39﴾

 أَلَيْسَ ذَلِكَ بِقَادِرٍ عَلَى أَن يُحْيِيَ الْمَوْتَى ﴿40﴾

  

ترجمه آيات سوره قيامت

 به نام خداوند بخشنده مهربان

 سوگند به روز قيامت (1)

 و سوگند به نفس لوامه و وجدان بيدار و ملامتگر  (2)

 آيا انسان مى‏پندارد كه هرگز استخوانهاى او را جمع نخواهيم كرد (3)

 آرى قادريم كه حتى خطوط سر انگشتان او را موزون و مرتب كنيم (4)

 بلكه انسان مى‏خواهد  در تمام عمر گناه كند (5)

 از اين‏رو مى‏پرسد قيامت كى خواهد بود (6)

 آنگاه كه ديدگان خيره شود﴿7﴾

 و ماه تيره شود ﴿8﴾

 و خورشيد و ماه يك جا جمع شوند (9)

 آن روز انسان مى‏گويد راه فرار كجاست (10)

 حاشا، پناهگاهى نيست‌﴿11﴾

 آن روز مستقر شدن تنها بسوى پروردگار تو است (12)

 و در آن روز انسان را از تمام كارهايى كه از پيش يا پس فرستاده آگاه مى‏كنند (13)

 بلكه انسان خودش ازنفس خود آگاه است (14)

 هر چند در ظاهر براى خود عذرهايى بتراشد (15)

 زبانت را بخاطر عجله براى خواندن آن [= قرآن] حركت مده (16)

 چرا كه جمع‏كردن و خواندن آن بر عهده ماست (17)

 پس هر گاه آن را خوانديم از خواندن آن پيروى كن (18)

 سپس بيان و توضيح آن نيز بر عهده ماست (19)

 اينطورنيست كه فكر مي كنيد ، بلكه شما دنياى زودگذر را دوست داريد (20)

 و آخرت را رها مى‏كنيد (21)

 در آن روز صورتهايى شاداب و مسرور است (22)

 به پروردگارش مى‏نگرد (23)

 و در آن روز صورتهايى عبوس و در هم كشيده است (24)

 زيرا مى‏داند عذابى در پيش دارد كه پشت را در هم مى‏شكند (25)

 اينطورنيست كه فكر مي كنيد، او ايمان نمى‏آورد تا موقعى كه

 جان به گلوگاهش رسد (26)

 گفته شود آيا كسى هست كه‏ خواننده (دعای) شفا باشد؟ (27)

 و به زمان فرارسيدن جداشدن ازدنيا يقين پيدا كند. (28)

 و ساق پاها از سختى جان دادن به هم بپيچد (29)

 در آن روز مسير همه بسوى  پروردگارت خواهد بود (30)

 او هرگز ايمان نياورد و نماز نخواند (31)

 بلكه تكذيب كرد و روى‏گردان شد (32)

 سپس بسوى خانواده خود باز گشت در حالى كه متكبرانه قدم برمى‏داشت (33)

 با اين اعمال عذاب الهى براى تو شايسته‏تر است‏شايسته‏تر (34)

 سپس عذاب الهى براى تو شايسته‏تر است‏شايسته‏تر (35)

 آيا انسان گمان مى‏كند بى‏هدف رها مى‏شود (36)

 آيا او نطفه‏اى از منى كه در رحم ريخته مى‏شود نیست؟(37)

 سپس بصورت خون‏ بسته در آمد پس (ازآن) خداوند او را

 آفريد پس (ازآن) موزون ساخت (38)

 و از او دو زوج مرد و زن آفريد (39)

 آيا چنين كسى قادر نيست كه مردگان را زنده كند (40)

توضيح آيات سوره قيامت

 به نام خداوندبخشنده مهربان

 آيات:1 و2

 خداي بزرگ در اين سوره به موارد ارتباط  بين روز قيامت و نفس لوامه كه وجدان

 بيدار و ملامتگر است،مي پردازد.

 آيات:3 و4

 در ابتدا با اشاره به جمع شدن استخوانهاي انسان بعد از پوسيده شدن وحتي

 شكل گرفتن ناخنهاي دست وقوع قيامت راحتمي مي داند.

 آيات: 5 و6

 دراين آيات به ويژگي نفس انسان مي پردازد كه به دنبال هوي و هوس خود

 مي باشد ولي از طرف ديگر به خاطر وجود نفس ملامتگر از وقوع قيامت نيز بيم

 دارد كه مبادا رفتن به دنبال هوي و هوس گريبانگيرش شود، لذا سوال مي كند كه

 قيامت كي برپا خواهد شد.

 آيات: 11-7

 دراين آيات خداي بزرگ نشانه هائي از زمان وقوع قيامت را بيان مي كند.

 آيات: 12و13

 در اين آيات وضعيت محشر توضيح داده شده است كه در آن انسان اسقرار خواهد

 يافت و اعمال خود رامشاهده خواهد كرد.

 آيات: 14و 15

 انسان كاملا" روان خود را مي شناسد و مي داند كه توجيه كننده اعمال و رفتار

 خويش مي باشد.

 آيه:16

 در اين آيه خداي بزرگ با خطاب به حضرت رسول با اشاره به ماهيت عجول بودن

 انسان به ايشان مي فرمايد كه براي خواندن آيات هنگام نزول وحي عجله نكند.

 آيات: 19-17

 دراين آيات خداي بزرگ در ابلاغ قرآن به مردم به چند نكته اساسي مي پردازد كه

 نشاندهنده آن است كه كتاب خدا كامل و بدون هيچ گونه نقص و بصورت شفاف به

 دست مردم خواهد رسيد.ازآنجا كه مي فرمايد،مسئوليت جمع كردن قرآن ،خواندن

 قرآن، بيان و توضيح آن بر عهده خداوند است.

 آيات: 20 و21

 بعضي معتقدند كه قرآن بعد از رحلت حضرت رسول جمع آوري شده است . صرفنظر

 از اينكه چه موقع قرآن جمع آوري شده است ،خداي بزرگ در اين آيات اطمينان

 مي دهد كه قرآني كه به امت اسلام معرفي شده است،همان وحي الهي است

 كه برحضرت رسول نازل شده است. محتوي يكسان همه قرآنهاي موجود دليل براين

 مدعا است و از معجزات الهي مي باشد، كه بعداز گذشت 1400 سال محتوي قرآن

 هيچگونه تغييري نكرده و دوگانگي درآن بوجود نيامده است.با اين وجود انسان به 

 دنبال هوس خود رفته و آخرت را فراموش كرده است.

 آيات: 25-22

 دراين آيات خداوند بزرگ به مقايسه وضعيت اهل بهشت و اهل جهنم در محشر

 مي پردازد.

 آيات : 26و27

 عظمت آخرت درتفكر انسان نمي گنجد.علي رغم تمامي تذكرات، اهل جهنم تا

 هنگام مرگ دست از اعمال خود برنمي دارند.

 اينكه ندائي،خواننده دعاي شفا را فرامي خواند،خواننده  دعاي شفا مي تواند، وجود

 مقدس ائمه معصومين باشد كه در هنگام مرگ به داد شيعيان خود برسند كه مانع

 از جهنمي شدن آنها بشوند.

 آيات: 28و29

 دراين آيات وضعيت اهل جهنم درهنگام مرگ بيان شده است.

 آيه: 30

 در روز محشر همه مسيرها به سوي پروردگار خواهد بود.

 آيات:35-31

 اينكه چه چيز باعث مي شود، تا افراد جهنمي شوند دراين آيات توضيح داده

 شده است:

·        ايمان نياوردن به خدا

·        نمازنخواندن

·        تكذيب كردن حق

·        روي گرداندن ازحق

·        تكبركردن

 عذاب جهنم حتما" شايسته اين افراداست.

 آيات: 40-36

 نفس ملامتگر انسان بايد فكركند كه عظمت آفرينش آن كه از حركت مني شروع

 مي شود و به تولد ختر و پسر ختم مي شود ،سخت تر است يا اينكه مردگان

 دوباره زنده شوند.

 

عناوين موضوعي سوره قیامت به ترتيب آيات

 

آيات

موضوع

عنوان

6و1

اسامي قيامت

آخرت

1

روزقيامت

قسم

2

نفس ملامتگر

قسم

2

نفس ملامتگر

ويژگي انسان

2

نفس ملامتگر

جن

4و3

وضعيت مردم

زمان وقوع قيامت

5

گناه مستمر

ويژگي انسان

5

گناه كردن

كارهاي ناپسند

6

وقوع قيامت

سوال مردم ازمحمد(ص)

7

وضعيت مردم

زمان وقوع قيامت

9و8

وضعيت ماه

زمان وقوع قيامت

9

وضعيت خورشيد

زمان وقوع قيامت

11و10

وضعيت مردم

زمان وقوع قيامت

11و10

وقوع قيامت

اينطورنيست كه فكر مي كنيد

12

وضعيت محشر

سوال يااعلان به محمد(ص)

12

استقراربسوي خدا

وضعيت محشر

12

اسامي يا صفات خدا

خدا

13

ديدن همه اعمال

وضعيت محشر

15و14

گول زدن نفس خود

ويژگي انسان

14

آگاهي ازنفس خود

ويژگي انسان

16

عجله نكردن هنگام نزول قرآن

دستورمستقيم به محمد(ص)

20-17

حراست ازقرآن

اينطورنيست كه فكر مي كنيد

17

جمع كردن قرآن

قرآن- حراست ازقرآن

18و17

خواندن قرآن

قرآن- حراست ازقرآن

19

بيان وتوضيح قرآن

قرآن- حراست ازقرآن

18

خواندن قرآن طبق وحي

دستورمستقيم به محمد(ص)

20

دوست داشتن دنيا

ويژگي انسان

20

دوست داشتن دنيا

كارهاي ناپسند

21

غفلت ازآخرت

ويژگي انسان

21

غفلت ازآخرت

كارهاي ناپسند

22

چهره شاداب

اهل بهشت

23

نگاه به خدا

اهل بهشت

23

اسامي يا صفات خدا

خدا

26-24

وضعيت اهل جهنم

اينطورنيست كه فكر مي كنيد

24

چهره عبوس

اهل جهنم

25

عذاب كمرشكن

وضعيت جهنم

26

رسيدن جان به گلو

هنگام مرگ

27

هنگام مرگ

شفاعت

27

خواننده شفا

هنگام مرگ

28

وقت جدائي

هنگام مرگ

29

پيچيدن ساق پا

هنگام مرگ

30

وضعيت محشر

سوال يااعلان به محمد(ص)

30

استقراربسوي خدا

وضعيت محشر

30

اسامي يا صفات خدا

خدا

31

نمازنخواندن

كافرين- ويژگي كافرين

31

نمازنخواندن

كارهاي ناپسند

31

ايمان نياوردن

كارهاي ناپسند

31

ايمان نياوردن

كافرين- ويژگي كافرين

32

تكذيب كردن حق

كافرين- ويژگي كافرين

32

تكذيب كردن حق

كارهاي ناپسند

32

روي گرداندن ازحق

كارهاي ناپسند

32

روي گرداندن ازحق

كافرين- ويژگي كافرين

33

تكبرداشتن

كارهاي ناپسند

33

تكبرداشتن

كافرين- ويژگي كافرين

35و34

سزاوارعذاب

كافرين- ويژگي كافرين

36

مسيرمعنوي آفرينش

آفرينش انسان

37

خلقت ازمني

آفرينش انسان

38

خون بسته

آفرينش انسان

38

توازن

آفرينش انسان

39

زوج

آفرينش انسان

40

زنده كردن مردگان

قدرت خدا

40

اسامي يا صفات خدا

خدا

THE RISING OF THE DEAD

In the name of Allah, Most Gracious, Most Merciful

 No! I swear by the day of resurrection, (1)

 No! I swear by the reproachful soul! (2)

 What, does the human think we shall never gather his bones? (3)

 Indeed yes, we are able to shape his fingers tips yet again! (4)

 Rather, the human desires to continue in his immorality, (5)

 When will the day of resurrection be? ‘He asks, (6)

 But when the sight is dazed (7)

 And the moon eclipsed, (8)

 When the sun and moon are gathered together (9)

 On that day the human will ask: 'to (which place) shall i flee? ‘(10)

 No, there shall be no (place of) refuge. (11)

 For on that day the refuge shall be to your lord. (12)

 On that day the human shall be informed of his former and latter deeds. (13)

 He shall be a clear proof against himself, (14)

 Even though he offers his excuses. (15)

 Do not move your tongue with it (the revelation) to hasten it. (16)

 It’s gathering and reciting is upon us. (17)

 When we recite it, follow its recitation. (18)

 Its explanation is upon us. (19)

 Yet you love this hasty world (20)

 And are heedless of the everlasting life. (21)

 On that day there shall be radiant faces, (22)

 Gazing towards their lord. (23)

 And on that day there shall be scowling faces, (24)

 so they might think the calamity had been inflicted upon them. (25)

 But, when (the soul) reaches the collar bone (26)

 And it is said: 'who is a healing chanter? ‘(27)

 And when he thinks it is the time of departure (28)

 And when leg is intertwined with leg, (29)

 Upon that day the driving shall be to your lord. (30)

 Because, he neither believed nor prayed; (31)

 He belied the truth and turned away; (32)

 Then went arrogantly to his household. (33)

 Near to you and nearer, (34)

 Then nearer to you and nearer! (35)

 Does the human think he will be left to roam at will? (36)

 What, was he not an ejaculated drop (of sperm)? (37)

 Then he was a clot of blood, then he created and formed him (38)

 And made from him two kinds, male and female. (39)

 What, is he then unable to revive the dead? (40)

 

سوره نباء(78)

 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

 عَمَّ يَتَسَاءلُونَ ﴿1﴾

 عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ ﴿2﴾

 الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ﴿3﴾

 كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿4﴾

 ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿5﴾

 أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا ﴿6﴾

 وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا ﴿7﴾

 وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا ﴿8﴾

 وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا ﴿9﴾

 وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا ﴿10﴾

 وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا ﴿11﴾

 وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا ﴿12﴾

 وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا ﴿13﴾

 وَأَنزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاء ثَجَّاجًا ﴿14﴾

 لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا ﴿15﴾

 وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا ﴿16﴾

 إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا ﴿17﴾

 يَوْمَ يُنفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا ﴿18﴾

 وَفُتِحَتِ السَّمَاء فَكَانَتْ أَبْوَابًا ﴿19﴾

 وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا ﴿20﴾

 إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا ﴿21﴾

 لِلْطَّاغِينَ مَآبًا ﴿22﴾

 لَابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا ﴿23﴾

 لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا ﴿24﴾

 إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا ﴿25﴾

 جَزَاء وِفَاقًا ﴿26﴾

 إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا ﴿27﴾

 وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا ﴿28﴾

 وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا ﴿29﴾

 فَذُوقُوا فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا ﴿30﴾

 إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ﴿31﴾

 حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا ﴿32﴾

 وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا ﴿33﴾

 وَكَأْسًا دِهَاقًا ﴿34﴾

 لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا ﴿35﴾

 جَزَاء مِّن رَّبِّكَ عَطَاء حِسَابًا ﴿36﴾

 رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرحْمَنِ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا ﴿37﴾

 يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرحْمَنُ وَقَالَ صَوَابًا ﴿38﴾

 ذَلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ فَمَن شَاء اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ مَآبًا ﴿39﴾

 إِنَّا أَنذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ

 وَ يَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنتُ تُرَابًا ﴿40﴾

  

ترجمه آيات سوره نباء

 به نام خداوند بخشنده مهربان

 از چه از یکدیگر سوال می کنند؟﴿1﴾

 از خبر بزرگ. ﴿2﴾

 که آنها در آن اختلاف دارند.﴿3﴾

 اینطور نیست که فکر می کنید ،بزودی خواهنددانست.﴿4﴾

 سپس اینطور نیست که فکر می کنید ،بزودی خواهنددانست. ﴿5﴾

 آیا زمین را(طوری) قرار ندادیم که (بتوانید) در آن تصرف کنید؟﴿6﴾

 و کوهها را میخها(ی زمین قرار دادیم).﴿7﴾

 و شما را به صورت زوجهائی خلق کردیم﴿8﴾

 و خواب شما را آرامش قرار دادیم.﴿9﴾

 و شب را پوشش قراردادیم.﴿10﴾

 و روز را زمان و مکان حیات(معاش) قرار دادیم.﴿11﴾

 و بر بالاى سرتان هفت آسمان سخت بنیاد، قرار دادیم .﴿12﴾

 و خورشیدی با نور وحرارت زیاد قراردادیم.﴿13﴾

 و از ابرهای بارنده آب (باران) شدیدی را نازل کردیم.﴿14﴾

 تا بوسیله آن دانه و گیاه را برویانیم. ﴿15﴾

 و درختانی انبوه﴿16﴾

 بی گمان روز جدائی وقت معینی می باشد. ﴿17﴾

 روزی که در صور(شیپور)دمیده می شود،پس از آن دسته دسته می آئید.﴿18﴾

 و آسمان گشوده شده پس دربهای متعددی خواهدداشت.﴿19﴾

 و کوهها روان شود،پس (همچون) سرابی شود.﴿20﴾

 بی گمان جهنم در کمینگاه است.﴿21﴾

 برای سرکشان محل بازگشت است.﴿22﴾

 مدتهاى طولانى در آن مى مانند.﴿23﴾

 درآنجا چیزخنک و یا نوشیدنی گوارائی را نمی چشند.﴿24﴾

 مگر آب جوش و چرکابه.﴿25﴾

 جزائی بروفق (اعمال).﴿26﴾

 بی گمان آنها امیدی به حساب (وکتاب) نداشتند.﴿27﴾

 و آیات ما را سخت (به کلی ) تکذیب کردند.﴿28﴾

 و هرچیزی را(به عنوان )کتابی ثبت کننده قراردادیم. ﴿29﴾

 پس بچشید که پس از هرعذاب ،عذاب دیگری می آید. ﴿30﴾

 بی گمان برای پرهیزکاران مکان بردن (رستگاری ) است.﴿31﴾

 بوستانهای محصور و درختان انگور.﴿32﴾

 و دختران جوان همسا ل. ﴿33﴾

 وجامهای پی درپی و صاف و زلال.﴿34﴾

 درآنجا سخن بیهوده و دروغ نمی شنوند. ﴿35﴾

 عطیه ای حساب شده به عنوان جزا از طرف پروردگارت می باشد.﴿36﴾

 پروردگار آسمانها و زمین و هر آنچه که مابین آن است،(خدای)بخشنده (می باشد)

(که) نمی توانند اورا بخاطر کاری که انجام می دهد ،مورد سوال قراردهند. ﴿37﴾

 روزی که روح و فرشتگان در صف بپا می ایستند. با یکدیگر صحبت نمی کنند، مگر

 (درمورد)آن چیزی که خدای بخشنده اجازه داده است و حرفهایی که (هرشخص)

 می زند، ارزشمند است. ﴿38﴾

 این روز برحق است پس هرکس که خواست ،توانست بسوی پروردگارش

 بازگشت کند.﴿39﴾

 قطعا" ما شما را به عذاب نزدیکی هشدار دادیم. (این )روزی (است)که هرانسانی به

 آنچه که ازپیش فرستاده است،نگاه میکند و کافر میگوید:ای کاش من خاک بودم.﴿40﴾

 

توضيح آيات سوره نباء

 به نام خداوند بخشنده مهربان

 آیات:1-5

 این سوره ابتدا به" اهمیت خبر قیامت" از نظر مردم می پردازد که این

 موضوع همیشه و در طول زمان مورد بحث می باشد.

 آیات:6-8

 خدای بزرگ برای استدلال" لزوم قیامت" به زمین اشاره می کند که در آن

 موجودات عالم برای زندگی خودجائی را درآن برای خود انتخاب کرده و تصرف

 می نمایند. زمینی که آرامش آن  توسط کوهها حفظ شده و تداوم نسل

 موجودات آن با زوجیت انجام می شود.

 آیات:9-16

 خداوند برای زندگی خواب را وسیله آرامش ، شب را پوشش و روز را زمان

 و مکان برای ادامه حیات قرار داد. هفت آسمان و خورشید را خلق کرد و با باران

 دانه و گیاه وجنگلها را از زمین رویاند.

 آیات:17-28

 این همه آفرینش بیهوده نیست و حتما" روزی خواهد آمد که انسانهای قدر شناس

 از انسانهای قدرنشناس جدا می شوند و انسانهای طغیانگر به سزای گناهان خود،

 مطابق آنچه که انجام  داده اند، می رسند.

 آیات:29-30

 هرچیزی که در این دنیا خلق شده است،مانند کتابی ،وقایع را ثبت می کند.لذا هر

 گناهی که انجام شده است،ثبت می باشد و وقتی عذاب الهی برای عقوبت گناهی

 پایان یافت ،عذاب بعدی آغاز می گردد.

 آیات:31-36

 انسانهای قدرشناس نیز نتیجه اعمال خود را می بینند و خداوند متناسب با

 اعمالشان به آنها پاداش می دهد.

 آیه:37

 درانتها خدای بزرگ  قدرت و عظمت خود را بیان می کند و ضعف و ناتوانی کل

 موجودات را اینگونه نشان می دهد که هیچکس قادرنیست اورا موردخطاب قراردهد.

 آیه:38

 درقیامت روح و فرشتگان با اجازه اوحرفهای ارزشمندی می زنند.

 آیه:39

 روزقیامت روزبرحقی است پس هرکه اراده کند که بسوی پروردگارش راهی

 پیدا کند ،حتما" توفیق آنرا پیداخواهد کرد.

 آیه:40

 عذاب قیامت یک هشدار است.این عذاب چندان دور نیست.هرکسی  اعمال خود

 را خواهد دید وکافر با دیدن اعمال بد خود و عذابی که باید بخاطر آنها تحمل

 کند،آرزوی خاک بودن را می کند.  

عناوين موضوعي سوره نباء به ترتيب آيات

 

آيات

موضوع

عنوان

39-36و1

اسامي يا صفات

خدا

5-1

وقوع قيامت

سوال مردم ازمحمد(ص)

5و4

وقوع قيامت

اينطورنيست كه فكر مي كنيد

6

امكانات زندگي- تصرف درزمين

آفرينش انسان

7

آفرينش زمين

زمين

8

زوج

آفرينش انسان

9

مايه آرامش

انسان - خواب

16-10

آفرينش دنيا

دنيا

10

وقت پوشش

زمان - شب

11

وقت معاش

زمان - روز

12

آفرينش آسمان

آسمان

12

تعدادآسمانها

آسمان

13

آفرينش خورشيد

خورشيد

16-14

رويش گياهان

گياهان

14

باران

آب

16

باغهاي انبوه

گياهان

39و17

اسامي قيامت

آخرت

17

وقت معين

زمان وقوع قيامت

18

صوردوم

زمان وقوع قيامت

18

وضعيت مردم

زمان وقوع قيامت

19

وضعيت آسمان

زمان وقوع قيامت

20

وضعيت كوهها

زمان وقوع قيامت

21

كمينگاه

وضعيت جهنم

22

نافرمانان

اهل جهنم

22

مجرمين

كافرين

23

جاودانگي

وضعيت جهنم

24

نچشيدن نوشيدني خنك

اهل جهنم

24

چشيدن

معادجسماني

25

چشيدن آب داغ

اهل جهنم

25

چشيدن

معادجسماني

25

چشيدن چركابه

اهل جهنم

25

چشيدن

معادجسماني

25

آب داغ

وضعيت جهنم

25

چركابه

وضعيت جهنم

26

تطابق جزا با اعمال

وضعيت جهنم

27

تصورعدم حسابرسي

كافرين

28

تكذيب حق

كافرين

28

تكذيب حق

اخلاق ورفتاربد

29

كتاب

دنيا

29

ثبت اعمال

آفرينش انسان

30

عذاب پشت سرهم

وضعيت جهنم

32

باغها

وضعيت بهشت

32

درختان انگور

وضعيت بهشت

32

درختان انگور

معادجسماني

33

دختران جوان

وضعيت بهشت

33

دختران جوان

معادجسماني

34

جام شراب

وضعيت بهشت

35

نشنيدن سخن بيهوده

اهل بهشت

35

نشنيدن دروغ

اهل بهشت

36

جزاي حساب شده

وضعيت بهشت

37

دنيا

مالكيت خدا

37

مالكيت دنيا

دنيا

37

اطاعت محض ازخدا

دنيا

37

خطاب نكردن به خدا

وضعيت محشر

38

صف روح

وضعيت محشر

38

حرف مفيد درمحشر

روح

38

صف درمحشر

روح

38

حرف مفيد درمحشر

فرشتگان

38

صف درمحشر

فرشتگان

38

صف فرشتگان

وضعيت محشر

38

حرف زدن با اجازه خدا

وضعيت محشر

38

حرفهاي ارزشمند

وضعيت محشر

39

اختياردرانتخاب

ويژگي هاي انسان

40

ترساندن ازعذاب

كارهاي خوب

40

كافرين

اهل جهنم

40

آرزوي خاك بودن

اهل جهنم

40

ديدن همه اعمال

وضعيت محشر

40

آرزوي خاك بودن

گفتگودرقيامت

 

THE TIDINGS CHAPTER

In the name of Allah, Most Gracious, Most Merciful

 What do they question each other about! (1)

 About the great news (2)

 Whereupon they are at variance? (3)

 Indeed, they shall know! (4)

 Again, indeed, they shall know! (5)

 Have we not made the earth as a cradle (6)

 And the mountains as pegs? (7)

 And we created you in pairs, (8)

 And we made your sleep a rest, (9)

 And we made the night a mantle, (10)

 And we made the day for a livelihood. (11)

 And we built above you seven strong ones, (12)

 And placed in them a blazing lamp (13)

 And have sent down from the clouds, pouring rain (14)

 That we may bring forth with it grain, plants (15)

 And luxuriant gardens. (16)

 Indeed, the day of decision is an appointed time, (17)

 The day that the horn is blown, and you shall come in crowds (18)

 And heaven is opened, having gates, (19)

 And the mountains move, and vaporize. (20)

 Indeed, Gahanna (hell) has become an ambush, (21)

 A return for the insolent, (22)

 There, they shall live for ages, (23)

 Tasting neither coolness nor any drink (24)

 Except boiling water and pus (25)

 For a suitable recompense. (26)

 Indeed, they did not hope for a reckoning, (27)

 And they absolutely belied our verses, (28)

 And everything we have numbered in a book. (29)

 Taste! We shall not increase you except in punishment! ‘(30)

 But, for the cautious a place of prosperity, (31)

 And gardens and vineyards, (32)

 Curvaceous (virgins), of equal age (33)

 And an overflowing cup. (34)

 There, they shall neither hear idle talk, nor yet any falsehood, (35)

 A recompense from your lord, a gift, a reckoning, (36)

  The lord of the heavens and earth, and all that is

 between them, the merciful, of whom they are unable to speak. (37

  On that day, when the spirit (Gabriel) and the angels stand in ranks

 they shall not speak, except he to whom the merciful has given  

 permission, and says what is right.(38

 That is the day, the truth, so whosoever wills takes a way to his lord. (39)

 indeed we have forewarned you of an imminent punishment

  the day when the person will look upon his works and   

the unbelievers will say: 'would that i were dust'(40        

 

سوره  نازعات(79)

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

 وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا ﴿1﴾

 وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا ﴿2﴾

 وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا ﴿3﴾

 فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا ﴿4﴾

 فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا ﴿5﴾

 يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ ﴿6﴾

 تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ ﴿7﴾

 قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ ﴿8﴾

 أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ ﴿9﴾

 يَقُولُونَ أَئِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ ﴿10﴾

 أَئِذَا كُنَّا عِظَامًا نَّخِرَةً ﴿11﴾

 قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ ﴿12﴾

 فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ ﴿13﴾

 فَإِذَا هُم بِالسَّاهِرَةِ ﴿14﴾

 هَلْ أتَاكَ حَدِيثُ مُوسَى ﴿15﴾

 إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ﴿16﴾

 اذْهَبْ إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى ﴿17﴾

 فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَى أَن تَزَكَّى ﴿18﴾

 وَأَهْدِيَكَ إِلَى رَبِّكَ فَتَخْشَى ﴿19﴾

 فَأَرَاهُ الْآيَةَ الْكُبْرَى ﴿20﴾

 فَكَذَّبَ وَعَصَى ﴿21﴾

 ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَى ﴿22﴾

 فَحَشَرَ فَنَادَى ﴿23﴾

 فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَى ﴿24﴾

 فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَى ﴿25﴾

 إِنَّ فِي ذَلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَن يَخْشَى ﴿26﴾

 أَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاء بَنَاهَا ﴿27﴾

 رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا ﴿28﴾

 وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا ﴿29﴾

 وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَلِكَ دَحَاهَا ﴿30﴾

 أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءهَا وَمَرْعَاهَا ﴿31﴾

 وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا ﴿32﴾

 مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ ﴿33﴾

 فَإِذَا جَاءتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَى ﴿34﴾

 يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنسَانُ مَا سَعَى ﴿35﴾

 وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَن يَرَى ﴿36﴾

 فَأَمَّا مَن طَغَى ﴿37﴾

 وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا ﴿38﴾

 فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَى ﴿39﴾

 وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَى ﴿40﴾

 فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَى ﴿41﴾

 يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا ﴿42﴾

 فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَاهَا ﴿43﴾

 إِلَى رَبِّكَ مُنتَهَاهَا ﴿44﴾

 إِنَّمَا أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَاهَا ﴿45﴾

 كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَاهَا ﴿46﴾

 

ترجمه آيات سوره نازعات

  به نام خداوند بخشنده مهربان

 قسم به فرشتگانی که جان افراد را با شدت از اجسادشان بیرون مى کشند.﴿1﴾

 قسم به فرشتگانی که جان افراد را به سهولت ازاجسادشان بیرون می آورند.﴿2﴾

 قسم به فرشتگانی که به سرعت حرکت می کنند.﴿3﴾

 پس در انجام وظیفه خود از یکدیگر سبقت گرفته، ﴿4﴾

 پس به تدبیر امور می پردازند.﴿5﴾

 روزیکه ]زمین[ بسیار شدید می لرزد.﴿6﴾

 به دنبال آن دوباره بسیار شدید می لرزد.﴿7﴾

 قلبهائی در آن روز بسیارتند می زند(مضطرب است).﴿8﴾

 چشمانشان فرو افتاده و خاشع است. ﴿9﴾

 می گویند که آیا ما دوباره به زندگیمان باز می گردیم؟﴿10﴾

 آنگاه که استخوانهای پوسیده ای شدیم؟﴿11﴾

 گفتند:این در آن صورت تکرار زیانباری است.(به همان گناهان

 گذ شته برمی گردید).﴿12﴾

 پس حتما" آن یگانه فریادی است که (به رستاخیز)رانده می شوند.﴿13﴾

 پس ناگهان آنها در زمین هموار رستاخیز خواهند بود. ﴿14﴾

 آیا داستان موسی به تو رسیده است؟﴿15﴾

 در آن هنگام که پروردگارش او را در سرزمین مقدس طوى صدا زد.﴿16﴾

 به سوى فرعون برو که طغیان کرده است.﴿17﴾

 پس بگو که آیا می خواهی که بسوی پاکی قدم برداری. ﴿18﴾

 و تو را بسوی پروردگارت هدایت کنم ،تا از او بترسی.﴿19﴾

 پس به او معجزه بزرگی را نشان داد.﴿20﴾

 پس انکار کرد و سرکشی نمود.﴿21﴾

 سپس پـشـت کـرد و (بـى وقـفـه براى مبارزه با

 او و محو آیینش) سعى و تلاش نمود.﴿22﴾

 پس از آن (ساحران ) راجمع کرد .سپس (مردم را برای

 شرکت در یک اجتماع ) نداداد.﴿23﴾

 سپس گفت من پروردگار بلند مرتبه شما هستم. ﴿24﴾

 سپس خداوند برای او عجز و ناتوانی درآخرت و دنیا قرار داد.﴿25﴾

 بی گمان این برای هرکس که (ازخدا) بترسد، درس عبرت می باشد.﴿26﴾

 آیا آفرینش شما مشکلتر است یا آفرینش آسمانی

 که (خداوند) آنرا برافراشته است؟﴿27﴾

 ارتفاع آن را بلند قرارداد پس آن را موزون ساخت (هریک از اجزاء آن

 را در جایگاه خود قرار داد).﴿28﴾

 شبش را کم نور قرار دادو (با حرکت خورشید وزمین) روشنائی روز

 را از آن خارج کرد (و پهن نمود).﴿29﴾

 و بعد از آن زمین را گستراند. ﴿30﴾

 از آن (چشمه های)آب و گیاهانش را بیرون آورد.﴿31﴾

 و کوه ها را بر زمين استوار کرد. ﴿32﴾

 (آنچه از آسمان و زمین که گفته شد خلق کردیم و امر آن را

 تدبیر نمودیم تا ) متاعى باشد، براى شما و چارپایان شما.﴿33﴾

 پس هنگامیکه آن واقعه ای که از آن بزرگتر نیست ،فرا رسد. ﴿34﴾

 روزیکه انسان آنچه را که درباره آن کوشیده است، به یاد می آورد.﴿35﴾

 و جـهنم براى هر بیننده آشکار مى گردد.﴿36﴾

 پس آنگاه هرکس که طغیان کرده باشد، ﴿37﴾

 و زندگى دنیا را بر همه چیز مقدم دارد، ﴿38﴾

 مسلما دوزخ جایگاه و ماواى او است.﴿39﴾

 و اما هر کس که از مقام پروردگارش بترسد و نفس خود را از

 هوی و هوس نهی نماید،﴿40﴾

 پس بی گمان بهشت جایگاه اوست.﴿41﴾

 از تـو دربـاره قـیـامـت سـؤ ال مـى کنند که در چه زمانى واقع خواهد شد؟﴿42﴾

 تو از این موضوع اطلاعی نداری. ﴿43﴾

 هیچکس جز او زمان وقوع قیامت را نمی داند.﴿44﴾

 مسلما" نقش تو هشدار دادن به کسی است که از آن می ترسد. ﴿45﴾

 مانند آنکه روزی را ببینند که توقفی جز به اندازه یک مقدار از شب یا

 یک مقدار از روز درآن نداشته اند.﴿46﴾

توضيح آيات سوره نازعات

 به نام خداوند بخشنده مهربان

 این سوره در حالت کلی مربوط به قیامت است.

 آیات:1-5

 برای فرشتگان در بارگاه الهی وظایفی تعریف شده است .گرفتن جان افراد یکی از

 این وظایف است که جان بعضی را سخت و بعضی را راحت می گیرند و در پی انجام

 فرمان الهی به سرعت حرکت می کنند و از یکدیگر سبقت گرفته و به تدبیر امور

 می پردازند.تدبیر امور روز رستاخیز یکی از این و ظایف می تواند باشد.

 آیات:6-7

 دراین سوره صحبت از لرزش زمین شده است . اولین لرزش که مربوط به صور

 اول می باشد، به خواست خداوندجان موجودات توسط فرشتگان گرفته می شود

 و با وقوع دومین لرزش که مرتبط با صور دوم است،دوباره انسانها برای برپائی

 رستاخیز زنده می شوند.

 آیات:8-14

 با زنده شدن دوباره انسانها درهنگام رستاخیز،قلبهائی در آن روز بسیارتند

 می زند(مضطرب است) چشمانشان فروافتاده وخاشع است.

 می گویند:ما که استخوانهایمان پوسیده شده است، آیا دوباره به زندگیمان در

 دنیا باز می گردیم؟ اینها در صورتیکه به دنیا برگردند ،به همان کارهای قبلی خود

 ادامه می دهند. لذا برگشت آنها کار زیانباری است.

 آیات:15-25

 مثال این افراد فرعون می باشد که خداوند در سرزمین مقدس طوی به موسی

 فرمان داد که او را  هدایت کند.ولی فرعون با آنکه معجزه الهی رادید،روی گرداند و

 طغیان نمود .ساحران را جمع کرد و مردم را به یک اجتماع فراخواند و ادعای

 پروردگاری کرد.خداوند نیز اورادر آخرت و دنیا عاجز و ناتوان گردانید. عذاب الهی را

 در آخرت و ذلت وخواری را دردنیا برای او قرارداد.

 آیه:26

 این درس عبرت برای کسانی می باشد که از خدا می ترسند.

 آیات:27-41

 سپس خدای بزرگ اوج ضعف انسان را با مقایسه  آفرینش انسان و آسمان نشان

 می دهد و با توضیح خلقت شب و روز و گستراندن زمین و بوجودآمدن چشمه ها

 وگیاهان وکوهها و بهره مندی انسان وچارپایان ازآنها، مجددا" قیامت را یادآور

 می شود و جهنمیان و بهشتیان را معرفی می نماید.

 آیات:42-46

 در انتها خداوند نسبت به کسانیکه ازحضرت رسول اکرم در مورد زمان قیامت

 می پرسند،اطلاع اززمان وقوع آن را در  انحصار خود می داند و متذکر می شودكه

 گذشت زمان آنقدر سریع است که اندازه عمر انسان در دنیا(توقف در دنیا) به

 مثابه گذشت یک مقدار از شب یا یک مقدار از روز درآخرت می باشد.

  

عناوين موضوعي سوره نازعات به ترتيب آيات

 

 

آيات

موضوع

عنوان

44و40و25و24و19و16و1

اسامي يا صفات

خدا

2و1

گرفتن جان افراد

فرشتگان

1

جان دادن سخت

هنگام مرگ

2

جان دادن راحت

هنگام مرگ

5-3

سرعت وسبقت براي تدبيرامور

فرشتگان

7و6

وضعيت زمين

زمان وقوع قيامت

8

تندزدن قلب

اهل جهنم

8

تندزدن قلب

معادجسماني

9

چشمان خاشع

اهل جهنم

12-10

امكان برگشت به دنيا

گفتگودرقيامت

14و13

صوردوم

زمان وقوع قيامت

25-15

خلاصه رسالت موسي (ع)

قوم موسي(ع)

16

دوران رسالت - مكان ابلاغ رسالت موسي(ع)

قوم بني اسرائيل- قوم موسي (ع)

19-17

دوران رسالت- متن ابلاغ

قوم موسي(ع)

21و17

طغيان وفساد

قوم فرعون- فرعون

19و18

گفتگوي موسي (ع) با فرعون

قوم بني اسرائيل- قوم موسي (ع)

19و18

هدف رسالت پيامبران

پيامبران

20

معجزه هاي موسي (ع)

قوم بني اسرائيل- قوم موسي (ع)

21

تكذيب حق

قوم فرعون

22

روي گرداندن

قوم فرعون

23

ساحران

قوم موسي (ع)

24

ادعاي خدائي

قوم فرعون

25

سرانجام فرعون

قوم فرعون

25

فرعون

عذاب خدا

26

ترس ازخدا

پذيرفتن تذكر

32-27

آفرينش دنيا

دنيا

29-27

آفرينش آسمان

آسمان

29

آفرينش ستارگان

ستارگان

32-30

آفرينش زمين

زمين

33

كالا

آفرينش انسان

33

كالاي دام

جانوران - دام

34

اسامي قيامت

آخرت

35

ديدن همه اعمال

وضعيت محشر

36

ديده شدن جهنم

وضعيت محشر

39-37

نافرمانان

اهل جهنم

37

طغيان كردن

كارهاي ناپسند

38

ارجحيت دادن به دنيا

كارهاي ناپسند

40

ترس ازخدا

كارهاي خوب

40

دوري ازهوي وهوس

كارهاي خوب

41و40

اهل بهشت

صالحين

42

وقوع قيامت

سوال مردم ازمحمد(ص)

43

اطلاع اززمان قيامت

سوال يا اعلان به محمد(ص)

44

زمان وقوع قيامت

علم خدا

45

وظيفه تذكردادن

سوال يا اعلان به محمد(ص)

45

ترس ازخدا

تذكردادن

46

درك گذشت عمر

زمان

 

THOSE WHO DRAG FORTH

In the name of Allah, Most Gracious, Most Merciful

 By the pluckers (the angels of death), violently plucking (the souls of the

 unbelievers), (1

 By the drawers (the angels of death), gently drawing  

 (the souls of the believers, (2

 By the swimmers (angels) swimming gently (3)

 And the out strippers (angels), outstripping, (4)

 By the managers (angels) affair. (5)

 On the day, the shiverer shivers (6)

 Followed by the succeeding, (7)

 Hearts will throb on that day (8)

 And their eyes will be humbled. (9)

 They say: 'what, are we being restored as we were before, (10)

 Even after we are fragmented bones? ‘(11)

 They will say: 'then we are returned lost! ‘(12)

 But it will be only a single blow, (13)

 And they will be upon the surface of the earth (alive). (14)

 Have you received the story of Moses? (15)

 His lord called to him in the sacred valley of towa, (16)

 Saying 'go to pharaoh, he has become exceedingly insolent, (17)

 And say: "will you purify yourself, (18)

 That I might guide you to your lord, so that you fear (him)." (19)

 He showed him the mighty sign, (20)

 But he belied and disobeyed, (21)

 And hastily turned away, (22)

 Then, he gathered, proclaimed, then said: (23)

 'I am your lord, the most high! ‘(24)

 So Allah seized him with the punishment of the everlasting life,

 and of this world. (25

 Surely, in this there is a lesson for he that fears! (26)

 What, are you harder to create than the heaven which he has built? (27)

 He raised it high and leveled it, (28)

 And darkened its night and brought forth its morning. (29)

 And the earth he extended after that; (30)

 And then brought from it its water and pastures. (31)

 And the mountains he set firm (32)

 An enjoyment for you and your herds. (33)

 But when the great catastrophe comes, (34)

 The day when the human will remember what he has worked for, (35)

 And when hell is advanced for whoever sees, (36)

 Then as for whosoever was insolent (37)

 Preferring the present life, (38)

 Surely, hell will be their refuge. (39)

 But, whosoever feared the standing before his lord and prevented

 the self from desires, (40

 Indeed, their refuge shall be paradise. (41)

 They will question you about the hour: 'when shall it be? ‘(42)

 But how are you to know? (43)

 Its final end is for your lord. (44)

 You are but a Warner for those who fear it. (45)

 On the day when they behold it, it will be as if they had lingered

 but an evening, or, a morning. (46

  

سوره عبس(80)

 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

 عَبَسَ وَتَوَلَّى ﴿1﴾

 أَن جَاءهُ الْأَعْمَى ﴿2﴾

 وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّى ﴿3﴾

 أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ الذِّكْرَى ﴿4﴾

 أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَى ﴿5﴾

 فَأَنتَ لَهُ تَصَدَّى ﴿6﴾

 وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّى ﴿7﴾

 وَأَمَّا مَن جَاءكَ يَسْعَى ﴿8﴾

 وَهُوَ يَخْشَى ﴿9﴾

 فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّى ﴿10﴾

 كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ ﴿11﴾

 فَمَن شَاء ذَكَرَهُ ﴿12﴾

 فِي صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ ﴿13﴾

 مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةٍ ﴿14﴾

 بِأَيْدِي سَفَرَةٍ ﴿15﴾

 كِرَامٍ بَرَرَةٍ ﴿16﴾

 قُتِلَ الْإِنسَانُ مَا أَكْفَرَهُ ﴿17﴾

 مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ ﴿18﴾

 مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ ﴿19﴾

 ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ ﴿20﴾

 ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ ﴿21﴾

 ثُمَّ إِذَا شَاء أَنشَرَهُ ﴿22﴾

 كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ ﴿23﴾

 فَلْيَنظُرِ الْإِنسَانُ إِلَى طَعَامِهِ ﴿24﴾

 أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاء صَبًّا ﴿25﴾

 ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا ﴿26﴾

 فَأَنبَتْنَا فِيهَا حَبًّا ﴿27﴾

 وَعِنَبًا وَقَضْبًا ﴿28﴾

 وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا ﴿29﴾

 وَحَدَائِقَ غُلْبًا ﴿30﴾

 وَفَاكِهَةً وَأَبًّا ﴿31﴾

 مَّتَاعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ ﴿32﴾

 فَإِذَا جَاءتِ الصَّاخَّةُ ﴿33﴾

 يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ﴿34﴾

 وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ ﴿35﴾

 وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ ﴿36﴾

 لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ ﴿37﴾

 وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَةٌ ﴿38﴾

 ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ ﴿39﴾

 وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ ﴿40﴾

 تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿41﴾

 أُوْلَئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ ﴿42﴾

 

ترجمه سوره عبس

  به نام خداوند بخشنده مهربان

 چهره در هم كشيد و روى گردانيد (1)

 كه آن مرد نابينا پيش او آمد (2)

 و تو چه دانى شايد او به پاكى گرايد (3)

 يا پند پذيرد و اندرز سودش دهد (4)

 اما آن كس كه خود را بى‏نياز مى‏پندارد (5)

 تو بدو مى‏پردازى (6)

 با آنكه اگر پاك نگردد بر تو [مسؤوليتى] نيست (7)

 و اما آن كس كه شتابان پيش تو آمد (8)

 در حالى كه [از خدا] مى‏ترسيد (9)

 تو از او به ديگران مى‏پردازى (10)

 اینطورنیست که فکر می کنید، اين [آيات] پندى است (11)

 تا هر كه خواهد از آن پند گيرد (12)

 در صحيفه‏هايى ارجمند (13)

 والا و پاك‏شده (14)

 به دست سفیرانی (15)

 ارجمند و نيكوكار (16)

 نفرین بر انسان چه ناسپاس است (17)

 او را از چه چيز آفريده است (18)

 از نطفه‏اى خلقش كرد و اندازه مقررش بخشيد (19)

 سپس راه را بر او آسان گردانيد (20)

 آنگاه به مرگش رسانيد و در قبرش نهاد (21)

 سپس چون بخواهد او را برانگيزد (22)

 اینطور نیست که فکر می کنید، هنوز آنچه را به او دستور

 داده ،بجاى نياورده است (23)

 پس انسان بايد به خوراك خود بنگرد (24)

 كه ما آب را به صورت بارشى فرو ريختيم (25)

 آنگاه زمين را با شكافتنى [لازم] شكافتيم (26)

 پس در آن دانه رويانيديم (27)

 و انگور و سبزى (28)

 و زيتون و درخت‏خرما (29)

 و باغهاى انبوه (30)

 و ميوه و چراگاه (31)

 كالايى براى شما و براى چارپايانتان‏﴿32﴾

 پس چون فرياد گوش‏خراش دررسد (33)

 روزى كه آدمى از برادرش (34)

 و از مادرش و پدرش (35)

 و از همسرش و پسرانش مى‏گريزد (36)

 در آن روز هر كسى از آنان را كارى است كه او را به خود مشغول مى‏دارد (37)

 در آن روز چهره‏هايى درخشانند (38)

 خندان [و] شادانند (39)

 و در آن روز چهره‏هايى است كه بر آنها غبار نشسته (40)

 [و] آنها را تاريكى پوشانده است (41)

 آنان همان كافران بدكارند (42)

توضيح آيات سوره عبس

 به نام خداوند بخشنده مهربان

 این سوره با بحث هدایت پذیری آغاز می شود ونشان می دهد که هیچگاه نباید

 به خاطر ظاهر نامناسب افراد ،باطن آنها را کوچک شمرد و به آنها بی توجه

 بود. و یا برعکس، بخاطر ظاهرخوب افراد، به آنها توجه خاص شود ،

 درصورتیکه شاید در باطن تمایل چندانی به پذیرش حق نداشته باشند.

 لذا افرادی که از طبقات محروم جامعه هستند وجایگاه اجتماعی مهمی ندارند ،

 ولی خداترس هستند ،نباید رهبران جامعه ازآنها غافل شوند.درآنجائیکه خدای

 بزرگ می فرماید:

 آیات:1-10

 "چهره در هم كشيد و روى گردانيد، كه آن مرد نابينا پيش او آمد و تو چه دانى

 شايد او به پاكى گرايد يا پند پذيرد و اندرز سودش دهد .اما آن كس كه خود را

 بى‏نياز مى‏پندارد ،تو بدو مى‏پردازى .با آنكه اگر پاك نگردد، بر تو [مسؤوليتى]

  نيست . اما آن كس كه شتابان پيش تو آمد ،در حالى كه [از خدا] مى‏ترسيد ،

 توبه او توجه نمی کنی و به ديگران مى‏پردازى."

 آیات:11-16

 این آیات برای کسانیکه می خواهند هدایت شوند ،پند واندرز می باشد. همه این

 مطالب در "صحيفه‏هايى ارجمند، والا و پا ك‏شده به دست سفیرانی  ارجمند و

 نيكوكار "آورده شده است.

 آیات:17-32

 علی رغم این پند واندرزهاکه در صحف مکرم آمده است ،باز انسان

 ناسپاسی می کندوآنچه را که خداوند به اودستور داده انجام نمی دهد .

 اوخلقت خود وبازگشتش به سوی خداوند وهمچنین رزق وروزی که

 حضرت حق در این دنیا به اوداده،  فراموش کرده است.خداوند

 می فرماید:

 "نفرین بر انسان چه ناسپاس است.او را از چه چيز آفريده است؟از نطفه‏اى

 خلقش كرد و اندازه مقررش بخشيد .سپس راه را بر او آسان گردانيد وهنگامیکه

 مرگش فرارسید، در قبرش نهاد .سپس هروقت که  بخواهد او را برمیانگيزد .

 اینطورنیست که فکر می کنید، هنوز آنچه را به او دستور داده انسان به جاى

 نياورده است.پس انسان بايد به خوراك خود بنگردكه ما آب را به صورت باران

  فرو ريختيم  .آنگاه زمين را با شكافتنى [لازم] شكافتيم .پس در آن دانه

 رويانيديم و انگور و سبزى  و زيتون و درخت‏خرما و باغهاى انبوه و ميوه

 برای شما وچراگاه رابرای چارپایانتان فراهم کردیم."

 درانتهای سوره خدای بزرگ به زمان وقوع قیامت اشاره می کند:

 آیات:33-36

 "پس چون فرياد گوش‏خراش دررسد، روزى كه آدمى از برادرش و از مادرش

 و پدرش و از همسرش و پسرانش مى‏گريزد."

 سپس به بیان وضعیت روز قیامت می پردازد:

 آیات:37-42

 "در آن روز هر كسى از آنان را كارى است كه او را به خود مشغول مى‏دارد.

 در آن روز چهره‏هايى درخشانند.خندان [و] شادانند و در آن روز چهره‏هايى

 است كه بر آنها غبار نشسته [و] درتاریکی فرو رفته اند.آنان همان كافران

  بدكارند" همان ناسپاسان.

عناوين موضوعي سوره عبس به ترتيب آيات

 

 

آيات

موضوع

عنوان

10-1

جذب اقشارمختلف به دين

اينطورنيست كه فكر مي كنيد

4-1

درك تزكيه شدن ضعيفان

سوال يا اعلان به محمد(ص)

4-1

لزوم توجه به ضعيفان

نكات مهم درموردمحمد(ص)

2و1

روي گرداندن ازضعيفان

كارهاي ناپسند

1

اسامي ياصفات

خدا

4و3

پذيرفتن تذكر- اختيار

تذكردادن

7-5

مرفهين

سوال يا اعلان به محمد(ص)

7-5

تزكيه مرفهين

عدم وظيفه محمد(ص)

7-5

عدم لزوم اهميت به مرفهين

نكات مهم درموردمحمد(ص)

10-8

مريدان

سوال يا اعلان به محمد(ص)

10-8

لزوم توجه به مريدان

نكات مهم درموردمحمد(ص)

9و8

پذيرفتن تذكر- ترس ازخدا

تذكردادن

10

توجه به مشتاقان

كارهاي خوب

12و11

پذيرفتن تذكر- اختيار

تذكردادن

14و13

نوشته هاي باارزش

قرآن

16و15

پاك كردن صحيفه قرآن

فرشتگان

16و15

پاك كردن صحيفه قرآن

قرآن

17

انسان ناسپاس

لعنت خدا

17

ناسپاسي نسبت به خدا

ويژگي انسان

19و18

خلقت ازمني

آفرينش انسان

22-19

تقديرآفرينش انسان

تقديرخدا

22-19

تقديرآفرينش انسان

آفرينش انسان

22و21

برانگيخته شدن

وضعيت محشر

23

عدم اجراي فرمان خدا

اينطورنيست كه فكر مي كنيد

24

دستورنگاه به خوراك

خوراك انسان

27-25

مراحل رويش

گياهان

25

باران

آب

28

انگور

خوراك انسان

28

سبزي

خوراك انسان

28

انگور

گياهان

28

سبزي

گياهان

29

زيتون

خوراك انسان

29

خرما

خوراك انسان

29

درخت خرما

گياهان

29

زيتون

گياهان

30

باغهاي انبوه

گياهان

31

ميوه

گياهان

31

مرتع

گياهان

31

چراگاه

جانوران - دام

31

ميوه

خوراك انسان

32

كالاي دام

جانوران- دام

32

كالاي خوراكي

خوراك انسان

33

فرياد گوش خراش

زمان وقوع قيامت

37-34

وضعيت مردم

زمان وقوع قيامت

39و38

چهره شاداب

اهل بهشت

40

چهره غبارآلود

اهل جهنم

41

پوشش تاريكي

اهل جهنم

42

كافرين

اهل جهنم

He Frowned

 In the name of Allah, Most Gracious, Most Merciful

 He frowned and turned away (1)

 When the blind came to him. (2)

 And what could let you know? Perhaps he

 (comes to hear you) to be purified. (3)

 Might profit him. (4)

 As for he who is sufficed (5)

 You attended to him, (6)

 Although it is not for you to be concerned if he remained unpurified. (7)

 And to him who came to you eagerly (8)

 And fearfully, (9)

 Of him you were unmindful. (10)

 No indeed, this is a reminder; (11)

 And whosoever wills, shall remember it. (12)

 Upon highly honored pages, (13)

 Exalted, purified, (14)

 By the hands of scribes (15)

 Noble and pious. (16)

 Perish the human! How unthankful he is! (17)

 From what did he create him? (18)

 From a (sperm) drop he created him and then determined him, (19)

 Then eased his path for him, (20)

 Then causes him to die and buries him, (21)

 Then, he will raise him when he wills. (22)

 Indeed, he has not fulfilled that which he has ordered him. (23)

 Let the human reflect on the food he eats, (24)

 How we pour down rain in abundance, (25)

 And split the earth, splitting, (26)

 How we made the grain to grow, (27)

 Grapes, and fresh fodder, (28)

 And the olive, and the palm, (29)

 The densely gardens, (30)

 And fruit and pastures, (31)

 For you and for your herds to delight in. (32)

 But, when the blast comes, (33)

 On that day each person will flee from his brother, (34)

 His mother and his father, (35)

 His wife and his children. (36)

 Everyone on that day will have affairs to keep him occupied. (37)

 Some faces will shine, (38)

 Laughing and joyful, (39)

 Whereas some faces will be covered with dust (40)

 And veiled with darkness. (41)

 Those, they are the unbelievers, the immoral. (42)